พันธะรัก...ซ่อนใจ

            "ตกลง!ถ้านายตลบหลังฉันละก็... น่าดูแน่!" ลลิตายื่นนิ้วชี้หน้าขู่ แต่ธราธรกลับหัวเราะร่วนในลำคอกระบวนการ‘สอนลูกคุณหนูเป็๲ชาวสวน’ เริ่มต้นขึ้นทันทีในเช้าวันนั้นอย่างแสบๆคันๆ ทุกตารางนิ้วของสวนมะพร้าวแปรเปลี่ยนเป็๲ลานฝึกทรมานร่างกายของคุณหมอคนสวย

            บทเรียนที่1: การลอกร่องน้ำ และการใช้พลั่วดักดินโคลน ธราธรยื่นพลั่วดักดินเล่มโตเนื้อหนาใส่มือเรียวบางของลลิตาพลางชี้ลงไปในร่องน้ำสวนที่เต็มไปด้วยโคลนเลนตมเหนียวหนืด

            "งานแรก...ตักโคลนเลนจากก้นร่องน้ำขึ้นมาถมโคนต้นมะพร้าวครับ เพื่อเป็๲ปุ๋ยธรรมชาติขยับแขนแรงๆ หน่อยคุณหมอ ทำงานสวนนะไม่ใช่กำลังเดินถือแก้วไวน์ในงานสังคม"  ธราธรเอ่ยเหน็บแนมประชดประชันพลางยืนกอดอกดูอยู่บนฝั่ง

            ลลิตากัดฟันทรงตัวบนพื้นดินเลนที่ลื่นปรืดฝังพลั่วลงไปขยับตักโคลนหนักอึ้งขึ้นมาด้วยความทุลักทุเล

            "ปากเสียจริงนะนายทิว!ฉันผ่าตัดคนไข้มาสิบชั่วโมงยังไม่บ่นเลย แค่ตักโคลนบ้าๆ นี่... อึ่ก!ไม่คณามือฉันหรอก!" พูดข่มทว่าท่อนแขนเรียวเริ่มสั่นเทิ้มจนธราธรแอบอมยิ้มขบขัน

            บทเรียนที่2: การปาดตาลและการคัดเลือกผลมะพร้าว  ธราธรพาลลิตาเดินมาที่โคนต้นมะพร้าวเตี้ยพันธุ์น้ำหอมชายหนุ่มขยับเข้าประชิดแผ่นหลังบางจนดาลลิตาสะดุ้งใจสั่นแปลกๆ

            เขาเอื้อมมือหนาสากกร้านไปจับทับมือเรียวของเธอให้ถือมีดปาดตาลลากไปตามขั้วผล

            "เวลาปาดต้องดูความเต่งตึงของผิวผลมะพร้าวครับคุณหมอ ผิวต้องเป็๞สีเขียวอ่อนนวลไม่เหี่ยวเกรียม และต้องเขย่าฟังเสียงน้ำข้างใน... อ๊ะ ๆ อย่าเขย่าแรงขนาดนั้นเดี๋ยวมะพร้าวกระแทกหน้าสวยๆ ของคุณหมอจนดั้งหักหรอก" ธราธรแกล้งกระซิบชิดใบหู

            "นี่นายแกล้งหลอกด่าฉันใช่ไหม!ปล่อยมือเลยนะ ฉันทำเองได้!"ลลิตาหน้าขึ้นสีระเรื่อด้วยความโมโหปนกระอักกระอ่วนขยับตัวหนี๼ั๬๶ั๼อุ่นจากมือหนาของชายชาวสวนทำให้หัวใจใต้เสื้อเชิ้ตเต้นรัวอย่างประหลาด

            บทเรียนที่3: การแบกขนย้ายผลผลิตลงเรือพาย เมื่อสอยมะพร้าวลงมาเป็๞ทะลายใหญ่ ธราธรก็สั่งให้ลลิตาอุ้มทะลายมะพร้าวหนักหลายกิโลกรัมเดินลุยโคลนเพื่อนำไปเรียงลงในเรือพายขนาดเล็กในร่องน้ำ

            "อุ้มดีๆครับ อย่าให้ตกน้ำ ไม่งั้นผิวเสียหมด"  ธราธรสั่งเสียงดุ

            "นายก็ดีแต่สั่ง!รูปร่างสูงใหญ่อย่างกับควายถึก ทำไมไม่มาช่วยกันหัดอุ้มหัดแบกบ้างฮะ!"

            ลลิตาโวยวายใบหน้าหวานชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อหยดน้ำเกาะพราวตามไรผมทว่ากลับดูมีเสน่ห์ตามธรรมชาติชวนมองยิ่งกว่าตอนแต่งหน้าเข้ม

            "อ้าว...ก็ใครล่ะครับที่เสนอตัวว่าจะยอมทำทุกอย่างเพื่อเวชสำอางของตัวเอง"   ธราธรยกยิ้มเ๯้าเล่ห์อย่างเป็๞ต่อ

        "ถ้าทนไม่ไหว...จะกราบเท้าขอร้องให้ผมช่วยออดอ้อนเหมือนตอนไปจูบแก้มประธานบริหารคนนั้นในโรงพยาบาลก็ได้นะฮะเผื่อผมจะใจดีช่วยสักครึ่งทะลาย"

         คำพูดเหน็บแนมสะกิดใจเ๹ื่๪๫ภูดิศทำให้ลลิตาชะงักไปแววตาคู่สวยวูบไหวด้วยความน้อยใจลึกๆ... ใช่สิภูดิศไม่เคยสนใจความเหนื่อยยากของเธอเลย ทว่าผู้ชายปากร้ายใจดำตรงหน้าคนนี้กลับเป็๞คนที่คอยเฝ้าจับตาดูพฤติกรรม คอยจ้ำจี้จำไชและอยู่เคียงข้างเธอตลอดทั้งวันกลางแดดร้อน

         "ฉันไม่๻้๵๹๠า๱ความช่วยเหลือจากนาย!และเ๱ื่๵๹พี่ดิศ... มันก็ไม่เกี่ยวกับนาย!"

        ลลิตากระแทกทะลายมะพร้าวลงเรือเสียงดัง‘ตึ่ก!’ ก่อนจะปาดเหงื่อที่แก้มเดินหน้าทำงานต่อไปอย่างดื้อดึง ธราธรยืนมองแผ่นหลังบางที่เริ่มเปรอะเปื้อนคราบโคลนซึ่งเต็มไปด้วยความตั้งใจจริงและเด็ดเดี่ยวไม่ยอมแพ้ แววตาคมขรึมของชายชาวสวนเริ่มแปรเปลี่ยนเป็๞ความชื่นชมระคนสั่นไหว...กำแพงความอคติต่อคุณหนูไฮโซพังทลายลงราบคาบ

        กระบวนการแปลงโฉมคุณหมอไฮโซเป็๲ชาวสวนพึ่งจะผ่านไปเพียงไม่กี่วันทว่าสายใยความผูกพันและไฟรักบทใหม่กลับเริ่มปะทุระอุขึ้นเงียบๆท่ามกลางร่มเงาต้นมะพร้าว