Cosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ)

ผู้เข้าแข่งคนอื่นๆถึงกับมีสีหน้าอึมครึม เซี่ยเย่ ชายหนุ่มรูปร่างผอมบางเอ่ยกับคนอื่นๆที่อยู่ข้างๆ
"ข้าว่าเข้าไปพร้อมกัน หยุดความโอหังของมันกันเลยดีกว่า" อ้ายเฉินกับโทมัสเมื่อได้ยินดังนั่นก็ พยักหน้าปลดปล่อยออร่าพลังงานของตนเองออกมาทันที
เย่ชิงหยูเมื่อเห็นดังนั่นก็แสยะยิ้มออกมา เขาปลดปล่อยพลังของตัวเองออกมามั้ง เส้นผมของเขาพริ้วไหวไปมา เสื้อผ้าปลิวสยาย เตรียมตัวพร้อม
โทมัสชายร่างใหญ่เคลื่อนที่ เดินก้าวเข้ามาเสียงฝีเท้าของเขากระทบเข้ากับพื้นลานประลองก่อเกิดเสียงดังสนั่น พื้นถึงกับแตก ว่ากันว่าเขาเกิดมาพร้อมกับร่างกายที่มีพลังเหนือมนุษย์ พวกนี้จะถูกเรียกว่า พละกำลังของอสูร โทมัสเดินมาหยุดอยู่หน้าเย่ชิงหยูมองหน้าเขา ไม่รอช้า เขาเกร็งแขนรวบรวมพลังไปที่แขนขวา ปลดปล่อยทักษะวิชาของเขาใส่เย่ชิงหยูตรงหน้าอย่างเต็มกำลัง
"หมัดทลายขุนเขา" แรงกดดันมากมายพุ่งพล่านออกมาจากหมัดอันใหญ่โต ออร่ารูปหมัดขนาดยักษ์พุ่งใส่เย่ชิงหยู
เย่ชิงหยูเห็นหมัดยักษ์ที่พุ่งมาตรงหน้า เขาคิดในใจ "ใช้พลังสัก 40% ละกัน พวกนี้ไม่เหมาะที่จะใช้สายฟ้าพินาศด้วย เดียวจะตายเอา"ขนาดนั่น เขาตั้งท่า ซัดหมัดห้าราชา กระบวณท่าพยัคฆ์ขาว
"โฮกกกก" ออร่าเสือขาวขนาดใหญ่ หน้าตาดุร้ายปรากฏ เสียงคำรามราชันอสูรดังกึกก้อง เลือนลั่นทั่วทั้งบริเวณ แรงกดดันที่ปลดปล่อยออกมากระจายไปทั่วลานประลอง นักเรียนคนอื่นๆ ที่ดูการประลองถึงกับหน้าเปลี่ยนสี บางคนคิดว่า ถ้าโดนหมัดนั่นเข้าไปหมัดนึงถึงตายได้เลยทีเดียว
"ปังงงง" เสียงหมัดทั้งสองกระทบกัน จุดที่ทั้งคู่ยืนถึงกับปริดแตก โทมัสกระเด็นถอยหลังไป โซซัดโซเซ ฝ่ามือแตกหักปรากฏเลือดไหลออกมา โทมัสมองที่มือของตนเอง ขนาดนั่นเขาก็หันไปมองที่เย่ชิงหยู เขาคิดในใจขึ้นมา
"บ้าน่า ร่างกายของมันแข็งแกร่งกว่าเราอีกหรอเนี่ย เราที่ได้เกิดมาพร้อมกับพละกำลังอสูรเนี่ยนะ"โทมัสยังคงอึ้ง
เย่ชิงหยูยืนนิ่งท่าปล่อยหมัดข้างอยู่อย่างนั่น เขาชักหมัดกลับมาทันที
ต่อให้มีพละกำลังอสูรมันก็เท่านั่น เมื่อมาอยู่ต่อหน้ากายเทพโกลาหลที่มอบพละกำลังมหาศาลให้ยิ่งกว่า พละกำลังอสูรกลายเป็นเด็กน้อยไปเลย
เย่ชิงหยูคิดในใจ "ขนาดแค่กายเทพโกลาหลขั้นที่ 1ก็มีพลังมากมายขนาดนี้แล้ว เขาคิดว่า คงต้องไปหาซื้อวัตถุดิบมาปรับแต่งร่างกายขั้น 2 ซ่ะแล้ว"
อ้าวเฉินกับเซี่ยเย่ที่ตอนนี้กำลังจะพุ่งเข้ามาก็ ชะงักฝีเท้าหยุดกึก ชิงอีฮันหญิงงามเห็นดังนั่นก็แววตาจริงจังขึ้น แหวนบนมือส่องแสง อยู่ๆดาบขนาดเล็กใบมีดเงางามก็ปรากฏขึ้นบนมือของเธอ
เย่ชิงหยูเห็นบนนิ้วมือของเธอก็จำได้ทันที มันคือแหวนมิติ ช่องว่างลึกลึบปรากฏสามารถใส่สิ่งต่างๆเข้าไปได้ สะดวกสบายอย่างมาก ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงอิจฉาอยู่บ้าง แต่ตอนนี้มีมิติของระบบ ที่เก็บของไม่อั้น กว้างใหญ่ไร้ที่สิ้นสุด ชิงอีฮันไม่รอช้า พุ่งพรวดมาอย่างรวดเร็วราวกับนกเหยี่ยว ใบดาบของเธอส่องแสงสีฟ้าสว่างเจิดจ้า ชิงอีฮันมใช้ทักษะของเธอทันที สะบัดดาบออกไปข้างหน้า "เฟี้ยวววว" เส้นแสงคมดาบหลายสิบเส้น พุ่งใส่เย่ชิงหยูด้วยความรวดเร็ว
"เพลงดาบฝนพิรุน" ชิงอีฮันเอ่ยขึ้น
เย่ชิงหยูใช้จิตสัมผัส เขายิ้มแย้ม โยกตัวหลบหลีกคมดาบแต่ละเส้นอย่างง่ายดาย
"เพลงดาบพิรุณสังหาร" ออร่าใบดาบสีฟ้าครามหนาแน่นรวมกับ เธอรวบรวมพลังงานทั้งหมด โตมตีอย่างต่อเนื่องทันที
ชิงอีฮันก็พุ่งเข้ามาถึงตัวของเย่ชิงหยู ใช้ดาบสะบั้นเข้าใส่ "ฟิ้วววว" เย่ชิงหยูยกมือรับดาบของเธอที่พุ่งเข้ามาด้วยมือปล่าว คนอื่นเห็นดังนั่นก็อึ้ง มันบ้าไปแล้วรึไง แขนมันขาดแน่ๆ
อาจารย์ร่างใหญ่หน้าเปลี่ยนสี จะพุ่งเข้าไปพยายามห้าม "กึก" แต่ฝีเท้าของเขาก็หยุดชะงัก หน้าตาของเขาดูเหลือเชื่อมากๆ คนอื่นๆก็ตาโตเท่าไข่ห่าน
"เคร้ง"
เสียงมือกับดาบกระทบกัน เย่ชิงหยูจับใบดาบไว้แน่น ชิงอีฮันเห็นดังนั่นก็เงียบ ร่างกายของเธอก็สั่นไหว นัยต์ตาที่งดงามมองเย่ชิงหยูตรงหน้า พลังของเธอสูงกว่าตั้งหลายขั้นเลยนะ แถมใช้อาวุธอย่างดีอีก ถึงกับถูกรับได้ง่ายๆ ฝ่ามือของเขาราวกับเป็นเหล็กกล้า
"คนสวยจะฟันให้ขาดเลยรึไงจ๊ะ" เย่ชิงหยูยิ้มหวานเอ่ยขึ้นพลางดึงดาบชิงอีฮันเข้ามา ชิงอีีฮันได้สติพยายามดึงดาบของตัวเองที่ติดหนึบอยู่ในมือของเย่ชิงหยูออก แต่ก็ไม่เป็นผล ขนาดนั่นเธอตัดสินใจ ปล่อยมือออกจากด้ามดาบ พยายามถอยหลังอย่างทันที
แต่มีหรือที่เย่ชิงหยูจะปล่อยไปง่ายๆ โยนดาบลงไปกับพื้น เขาพุ่งเข้าใส่ชิงอีฮัน ใช้หมัดห้าราชาเข้าใส่ที่ลำตัวจังๆ ชิงอีฮันที่โดนดังนั่นก็ กระอักเลือดออกมา ดวงตาเริ่มพล่ามัว ไม่ได้สติ สลบลงพื้นไปทั้งอย่างนั่น
เย่ชิงหยูหลังจากจัดการเธอเสร็จก็หันมามองผู้เข้าแข่งคนอื่นๆต่อทันที อ้าวเฉินกับเซี่ยเย่ที่ยืนอยู่กับที่ถึงกับทำหน้าหวาดกลัว คนอื่นๆสีหน้าก็ดูไม่ดีอย่างมาก ชิงอีฮันฝีมือเธอไม่ใช่กระจอก ถ้าสู้กันจริงๆอาจจะเหนือกว่า โทมัสก็ได้ แต่กับมาแพ้ให้กับเย่ชิงหยูอย่างง่ายดาย

"เฮ้อ ไม่ไหวๆ รีบจบเลยละกัน เล่นมามากพอแล้ว" เย่ชิงหยูเอ่ยขึ้น ใช้มายาไร้เงาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 12 ปลดปล่อยพลัง

นิยายแนะนำ

Cosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่​ 12​ ปลดปล่อยพลัง

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้

ตอนที่ 12 ปลดปล่อยพลัง