สวัสดีครับผมชื่อธันย์อายุ16ใกลั17ล่ะผมเรียนต่อที่โรงเรียนเดิมหลังจากที่ผมเลือกแผนการเรียนได้คือสายศิลป์คำนวน
ความจริงผมอยากวิทย์-คณิตแหล่ะ แต่คะแนนผมไปไม่ถึงแต่มันก็ไม่แย่หรอกระหว่างรอเปิดเทอมผมก็ได้เพ้อฝันคิดไป
ต่างๆว่าชีวิตม.ปลายของผมเนี่ยมันจะต้องดีแน่ๆแต่….ผมว่ามันก็ดีจริงๆแหล่ะดีว่าที่คิดด้วยเพราะ….
ตื่ด ตื่ด ตื่ด เสียงนาฬิกาปลุก อืมมมสมกับเปิดวันแรกของการเปิดเทอมจริงๆตื่นได้สดชื่นมาก
” ธันย์ ธันย์ ตื่นยังลูกจะ6โมงแล้วนะ” เสียงแม่ะโมาจากห้องครัวด้านล่าง
เอื้อมไปหยิบโทรศัพท์/ เห้อออไม่เข้าใจเลยจริงๆแม่เรานี่ดูเวลาไม่เป็ตลอดเลยนะพึ่งตี5.10นาทีเอง????
ตึก ตึก ตึก เสียงลงบันได “มาลูกมานั่งกินข้าวเร็วแม่ทำข้าวผัดไว้ เดี๋ยวไม่ทันรถตู้โรงเรียน”
ครับบบบบบ /หื้มมมมน่ากินจังเลย เออแม่ยังไม่ให้ค่าขนมผมนะ “ อ่าลืมเลย แปปนะ “
ปิ้น ปิ้น ปิ้น แม่รถตู้มาแล้ว | “เอ้าวันนี้มาเร็วจังสงสัยวันแรกของการเปิดเทอมไม่มีคนตื่นสาย เอาๆๆนี่ลูกเงิน
ตั้งใจเรียนด้วยนะลูก” เสียงธันย์ะโมา “ครับแม่”
อืดดตึกเสียงเปิดประตูรถตู้ มาถึงโรงเรียนแล้วหืมมมอากาศสดชื่นไม่ได้มาตั้งนานเพราะโควิดคิดถึงข้าวโรงอาหารไม่ไหว
เลยตื่นเต้นจัง “อ้าววนาย ธันย์ ชัยวงศ์ มาช่วยจารย์เอาเอกสารไปไว้ที่โต๊ะหน่อยลูก
ห้ะอ่อได้ครับอาจารย์ (แหมมมม๊ชั่งเป็การเริ่มต้นของวันได้ดีทีเดียวT-T) คิดในใจ
ฮึบๆๆเห้อไม่คิดว่าชีทพวกนี้จะหนักขนาดนี้นะเนี่ยแล้วโต๊ะจารย์อยู่ชั้นห้าโว๊ยยยยย
//เห้อชั้น3แล้วสินะ เอ๊อะะะสดุดเท้าตัวเองชีทหล่นหมดแล้ว
ตึกๆๆๆ เสียงฝีเท้า /เงยหน้าขึ้นมามอง (ใครว่ะไม่เคยเห็นหน้าเลยสงสัยเด็กใหม่แล้วมาจ้องหน้ากูทำไมฟร่ะะ)
“ เอ่ออจะช่วยหรอขอบ…” //ฟิ้ววววเดินผ่านไป “เห้ยยยยเด็กใหม่ใช่มั้ยนายอ่ะเขาไม่ให้ขึ้นบนอาคารต้องไปเข้าแถวก่อน”
ตึกๆๆๆ แล้วจะเดินมาทำไมเนี่ยไม่ได้ยินที่พูดหรอ
”ก็จะเดินลงไปไง ออกไปสิเกะกะบันไดอยู่ได้”
……..ไอหมอนี่มันเป็ใครว่ะอยู่สายอะไรอารมณ์เสียแต่เช้าแล้วโว้ยยยยยขอให้ไม่อยู่สายเดียวกันเถอะะะะสาธุ