ชิเอโกะ [Yaoi] มี E-Book จ้า♡

ฮิโรมาสะเดินออกมาจากเรือนของฝั่งตะวันออกด้วยแววตาที่เหม่อลอย อากาเนะที่ออกมาดูเหตุการณ์ตั้งแต่เสียงโวยวายดังขึ้นนั้น เมื่อเห็นว่าเนื้อตัวของฮิโรมาสะเปื้อนไปด้วยเลือดนางก็ร้องไห้ออกมาแล้วรีบเข้าไปหาสามีของตน

"เกิดอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ ท่านฮิโรมาสะ" ฮิโรมาสะไม่เอ่ยถ้อยคำใดออกมาก่อนจะเดินกลับเข้าไปในปราสาทอย่างเงียบๆ อากาเนะมองไปยังมาซาโตะที่เดินออกมาตามหลังด้วยคำถามที่สื่อให้เห็นในแววตา มาซาโตะหน้าถอดสีก่อนจะเอ่ยบอกเสียงแผ่วเบา

"ท่านฮิโรมาสะ... สังหารท่านมาซาชิขอรับ" ราวกับโลกทั้งใบหยุดหมุนไปชั่วขณะ อากาเนะแทบจะล้มทั้งยืนกับคำพูดนั้น มาซาโตะรีบพยุงตัวของนางเอาไว้ก่อนจะสั่งให้สาวใช้รีบพาตัวนางกลับเข้าไปด้านในปราสาท

ไม่กี่ชั่วยามหลังจากนั้น สาส์นตอบกลับของท่านโชกุนก็ได้มาถึงอย่างรวดเร็ว ข้อความเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน การสังหารตัวแทนของโชกุนอย่างโหดเหี้ยมหมายความว่าจังหวัดชิงะต้องการประกาศสงครามกับรัฐบาลโชกุนอย่างชัดเจน กองทัพที่ยิ่งใหญ่จะถูกส่งมาทำลายบ้านเมืองและยึดเอาชิงะให้ตกเป็นหนึ่งในการปกครองของรัฐบาลโชกุน สงครามจะเกิดขึ้นในเร็ววันและจะไม่มีวันยุติหากตระกูลอิชิฮาระไม่ยอมชดใช้ด้วยสิ่งที่ประเมินค่ามิได้ นั่นก็คือการสละตำแหน่งผู้ปกครองแคว้นและตระกูลอิชิฮาระจะต้องทำพิธีเซ็ปปุกุ* (การคว้านท้อง) แต่งตั้งไดเมียวคนใหม่ที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับตระกูลอิชิฮาระและพร้อมที่จะสวามิภักดิ์แด่รัฐบาลโชกุน

ฮิโรมาสะคิดหนัก โชกุนต้องการให้ตระกูลของเขายอมทำพิธีเซ็ปปุกุเพื่อเป็นการลงโทษและป่าวประกาศถึงความจงรักภักดี ยอมตายอย่างมีเกียรติเพื่อแสดงให้เห็นว่าจังหวัดชิงะยังคงยอมสวามิภักดิ์ต่อโชกุน ถ้าเขายอมทำเช่นนั้น จะไม่มีสงครามและชาวเมืองจะไม่ล้มตาย ฮิโรมาสะสายตาสั่นคลอนก่อนที่ขอบตาจะร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างไม่อาจห้าม ท้ายที่สุดแล้ว ในตอนเช้าตรู่ของวันนั้นเอง ฮิโรมาสะก็ได้เรียกสมาชิกในครอบครัวให้มาคุยกันอย่างเงียบๆ บรรยากาศในห้องตึงเครียดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขามองหน้าภรรยาและลูกชายทั้งสองคนที่กำลังนั่งก้มหน้านิ่ง ในที่สุด ฮิโรมาสะก็เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ

"ท่านโชกุนส่งสาส์นมาบอกว่าจะเข้าโจมตีชิงะ" ทุกคนต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก ฮิโรมาสะเอ่ยต่อ

"แต่ว่า… พอจะมีทางไม่ให้เกิดสงคราม นั่นก็คือ… ท่านโชกุนให้เกียรติตระกูลของเราทำพิธีเซ็ปปุกุเพื่อรับโทษในการสังหารตัวแทนของท่านโชกุน" คิโยชิและโชสายตาสั่นคลอน อากาเนะน้ำตารื้นขึ้นมาคลอเบ้าอย่างไม่อาจห้าม เสียงนกร้องในยามเช้าไม่สดใสเหมือนดั่งเคย มันกลับกลายเป็นความเงียบเหงาเมื่อบัดนี้ได้ทราบถึงชะตาชีวิตที่ได้ถูกลิขิตเอาไว้แล้ว ฮิโรมาสะแข็งใจเอ่ยต่อ

"ทั้งหมดเป็นเพราะความผิดของข้า…" อากาเนะสะอื้นไห้เบาๆ สุ้มเสียงสะอื้นของนางแต่ละครั้งทำเอาทุกคนเจ็บปวดจนแทบจะขาดใจไปพร้อมกัน คิโยชิกัดฟันแน่น แววตาของเขามุ่งมั่นขึ้นก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเข้มแข็ง

"ข้าคือลูกชายคนโตของตระกูลอิชิฮาระ ความผิดที่เกิดขึ้นนั้น ข้าเองก็จะขอรับมันเช่นเดียวกัน" ความร้อนผ่าวแล่นขึ้นมายังขอบตาของฮิโรมาสะ เขาค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้ามาหาภรรยาและลูกทั้งสองก่อนจะเอ่ยบอกว่า 'ขอโทษ' ด้วยน้ำเสียงที่เจ็บปวดรวดร้าว และนั่นก็ทำให้โชและคิโยชิที่เก็บกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่สามารถอดทนได้อีกต่อไป น้ำตาของลูกผู้ชายไหลออกมาอย่างเงียบๆ อากาเนะจับเข้าที่มือของฮิโรมาสะก่อนจะเอ่ยเสียงสั่นเครือด้วยน้ำตาที่นองหน้า

"ตัวข้าเป็นของตระกูลอิชิฮาระ โชคชะตาของตระกูลก็เป็นของข้าเช่นเดียวกัน" โชและคิโยชิกอดพ่อและแม่ของตนเอาไว้แน่นด้วยน้ำตาที่ไหลอาบลงมาบนแก้มขาว ตระกูลอิชิฮาระยอมรับแล้วซึ่งชะตากรรมที่ถูกฟ้ากำหนด หากพวกเขาไม่ยอมทำพิธีเซ็ปปุกุ เหล่าชาวเมืองจะต้องล้มตายและเกิดสงครามที่มีแต่ความสูญเสีย ซึ่งพวกเขาเองก็ทำใจไม่ได้และจะไม่ยอมให้มันเป็นเช่นนั้น

นิยายอัพเป็นประจำทุกวันพุธ เสาร์ อาทิตย์ค่ะ