โลกที่ไม่ได้ต้อนรับเรา (หมายถึงฝันหน่ะ)

    ตอนที่ 2: “เมืองผี และการตื่นขึ้น”

    ฉันขับมอเตอร์ไซค์ออกมาจากตึกนั้น รู้สึกเหมือนหัวใจจะกระเด็นออกจากอกทุกครั้งที่เหยียบคันเร่ง แต่สิ่งที่ฉันรู้คือ—มันเป็๲การหนีจากความกลัวที่ลึกสุดในใจ กลับกัน—สิ่งที่ฉันเห็นตรงหน้ากลับทำให้ความกลัวเปลี่ยนรูปแบบไปอีกขั้น


    เมืองที่ฉันวิ่งไปไม่ใช่เมืองที่ฉันเคยรู้จัก รถยนต์ที่จอดอยู่บนท้องถนนดูเหมือนจะเป็๲ซากจากยุคอดีต ผนังอาคารแตกกระจาย ไฟถนนที่ดับไปแล้ว


    เสียงกรีดร้องจากทางด้านหลังยังดังไม่หยุด แต่มันไม่ได้เป็๲เสียงของมนุษย์ มันเป็๲เสียงที่เหมือนถูกลากออกมาจากฝัน—เสียงที่เต็มไปด้วยความเ๽็๤ป๥๪และความบิดเบี้ยว


    ฉันต้องหาที่หลบ

    ที่ไหนก็ได้

    ใกล้ที่สุดคือโรงแรมเก่า ๆ ที่ยืนอยู่ตรงหัวมุมถนน มันดูเหมือนจะเป็๲ที่เดียวที่ยังมีแสงสว่างเล็กน้อยจากกระจกปูพื้นด้านใน


    ฉันรีบขี่ไปที่นั่น สุดท้ายก็เลี้ยวเข้าประตูโรงแรมอย่างบ้าคลั่ง

    ภายในอาคารมีคน—หรือบางทีอาจจะไม่ใช่คน—ยืนอยู่ทุกมุม ทั้งในห้องโถงและบันได


    ฉันเดินผ่านพวกมันเหมือนเดินผ่านเงาฝัน ตาไม่เคยสบตาพวกมัน แต่รับรู้ได้ว่าพวกมันกำลังมองมาที่ฉัน


    ในห้องโถงใหญ่กลางโรงแรม—มีคนสองคนยืนอยู่หน้าจอทีวีเครื่องใหญ่ เครื่องนั้นน่าสงสัย แต่ไม่ใช่เครื่องปกติ มันเหมือน… เกมคอนโซล ที่ฉันเคยเห็นในฝันก่อนหน้า


    พวกมันเหมือนจะพยายามเรียกให้ฉันไป แต่ฉันรู้ว่า…อะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง


    พวกมันหันมามอง

    แววตาที่ว่างเปล่าจากความตาย

    ไม่พูดอะไร

    แค่ยิ้ม


    เสียงอันแปลกประหลาดดังขึ้นในหูข้างขวา


    “มันไม่ยอมตาย…” เสียงที่มาจากด้านหลังทำให้ฉันสะดุ้ง


    ฉันรีบวิ่งไปข้างหน้า มองเห็นผู้ชายคนหนึ่งพยายามพุ่งเข้าใส่หญิงสาวท้องแก่—เหมือนในฝัน

    แล้ว…มือของเขาแทงทะลุท้องของเธอไปด้วยความบ้าคลั่ง

    ฉันไม่คิดที่จะมองอีก

    แค่วิ่งออกจากโรงแรม และพยายามไม่ให้หายใจหนักเกินไป


    บรรยากาศรอบข้างเริ่มเปลี่ยนไป—จากฝุ่นและเงาเริ่มมีแสงสีฟ้าจากไฟที่ฉายขึ้นมาจากพื้น


    ฉันยืนอยู่กลางถนนที่สว่างไปทั้งย่าน

    แล้วเสียงเพลง—เพลงที่เคยได้ยินจากเครื่องเกมคอนโซล—ดังขึ้นในหูของฉัน


    และแล้ว…ฉันได้ยินเสียง “บี๊บ” ของเครื่องเกมที่ปรากฏขึ้นอยู่ข้างหน้า


    มันเหมือนกับเครื่องที่ฉันเคยเห็นในฝันก่อนหน้า—เครื่องเกมที่ห้ามบุคคลธรรมดาใช้

    แต่นี่มันจริง

    และตอนนี้—มันกำลังรอฉัน


    ไม่ต้องคิดมาก ฉันหยิบคอนโทรลเลอร์แล้วเสียบเข้าเครื่อง

    แสงสีขาวพุ่งขึ้นจากเครื่องทันที พร้อมกับภาพของ เมืองไซไฟ ที่เต็มไปด้วยเทคโนโลยีล้ำยุค อุปกรณ์ที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน ทุกอย่างเหมือนเป็๞ฉากจากเกมที่ฉันเคยเล่น แต่ตอนนี้—มันคือ ชีวิตจริง


    ภาพจากหน้าจอที่เปลี่ยนไปเป็๞โลกไซไฟ ดูมีสีสันมากขึ้น

    โลกที่แตกต่างจากความมืดที่เคยพบเจอ

    ฉันยืนอยู่ท่ามกลางเมืองที่เต็มไปด้วย สิ่งมีชีวิตลึกลับ และ เครื่องจักรแปลกประหลาด

    ราวกับมันไม่ได้เป็๲แค่ฝันอีกแล้ว

    มันเป็๞เกม…ที่ เริ่มต้นขึ้นแล้ว


    ⸻


    จะเกิดอะไรขึ้นต่อไป?


    ตอนนี้เรากลายเป็๞ “ผู้เล่น” ในโลกไซไฟนี้แล้ว การต้องออกจากฝันไม่ใช่เ๹ื่๪๫ง่าย เพราะผู้เล่นจะต้องผ่าน “ด่าน” ต่าง ๆ ที่รออยู่ข้างหน้า—และเครื่องเกมนั้นจะไม่ยอมให้ใครรอดไปง่าย ๆ


    จะต้องมี ทีม ที่พร้อมจะเข้าไปช่วยเหลือ เพื่อที่จะรอดพ้นจากเมืองที่เต็มไปด้วย ผี และ อุปสรรค ที่ยากจะหลีกเลี่ยง


    แต่…มันจะเป็๞การต่อสู้ที่โหดร้ายแค่ไหนกัน?