ปลาไหลลายเสือ [ บุรามฉัตร ]

        กัลปพฤกษ์ไม่รู้หรอกว่าจะจัดการกับเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างไรเมื่อคุณกาญจนาคว้าข้อมือของแป้งร่ำออกไปแล้ว...ไม่ได้ยินด้วยซ้ำว่าตอนนี้แม่ของเขากับแป้งร่ำยังอยู่ในบ้านหลังนี้หรือว่าเดินออกไปยังส่วนที่เป็นร้านอาหาร หรือว่าจะขับรถยนต์ออกจากบ้านไปแล้วเพราะว่าตัวเขาจะเดินตามไป กลับถูกมานาลียื้อยุดไว้อย่างที่ไม่ควรจะเป็น

        กัลปพฤกษ์หัวเสียทันตาเมื่อเห็นการแสดงความเป็นเจ้าของที่มานาลีจงใจกระทำ “คุณเมนี่...คุณจะเล่นตลกอะไรกับผมกันแน่”

        “คุณเล่นตลกกับฉันก่อน”

        มันก็จริง สิ่งที่เขาวางแผนไว้ในใจเป็นการเล่นตลกกับเธอก่อน ตอนนี้จึงถูกตีตลบหลังจากมานาลีคืนบ้างแต่ก็ไม่เห็นต้องทำให้สมจริงขนาดนี้

        “แต่คุณไม่ได้เป็นแฟนกับผมซะหน่อย...คุณเป็นแฟนกับนายเสือนั่นต่างหากแล้วคุณจะมาทำตัวเกาะแกะผมทำไมกัน”

        “ใช่...เมื่อก่อนเมนี่เป็นแฟนกับไทเกอร์แต่ตอนนี้เมนี่เปลี่ยนใจแล้ว”

        มานาลีพูดหน้าตาเฉย จนตัวเขาสับสนไปหมดเดาไม่ออกว่ามานาลีกำลังมาไม้ไหน เมื่อหันไปมองเพื่อนจอมเจ้าชู้ก็เห็นเขาแค่ยักไหล่สองข้าง เหมือนว่าไม่นึกแปลกใจในสิ่งที่หญิงสาวพูด

        “ว่าไงวะไอ้เสือ...แฟนเอ็งกำลังเล่นตลกอะไรกับข้าแล้วนี่เอ็งไม่นึกหวงเมนี่บ้างรึไงกัน”

        “เอ็งก็รู้นี่หว่าไอ้ปลา...สำหรับข้ายังไงก็ได้ ถ้าเมนี่เธอคิดจะชอบกับเอ็งจริงๆ ข้าก็ไม่ขัดข้องเพราะเธอเป็นแค่เกิร์ลเฟรนด์ของข้าเท่านั้น...ใช่ไหมจ๊ะเมนี่”

        ลายเสือขยิบตาให้มานาลีท่าทางแปลกๆ...หากฝ่ายนั้นก็ตอบรับด้วยการส่งจูจุ๊บทางการผายมือเป็นคำตอบเขาเห็นแล้วก็ไม่เข้าใจความคิดความอ่านคนคู่นี้เลยจริงๆ

        ความยุ่งยากใจมันจะตกที่เขาเต็มๆ...เขาคิดได้เพียงเท่านี้

        “เมนี่จะมาชอบผมได้ยังไงกันในเมื่อเราก็เพิ่งจะรู้จักกัน...แถมผมก็ไม่ชอบขี้หน้าคุณด้วย”หนุ่มปากจัดจงใจพูดเพื่อหยั่งเชิง

        หากแต่มานาลีกลับยิ้มแย้มไม่สนใจโลก “ไม่เห็นจะแคร์เลยเมนี่ว่าคุณก็น่ารักดี”

        เธอหลิ่วตาให้...คิดว่าคงจะเซ็กซี่เต็มที่แต่อารมณ์เขาตอนนี้ นอกจากสับสนเหมือนยืนอยู่ท่ามกลางพายุลูกใหญ่ที่หมุนวนอยู่รอบตัว เรื่องจุกจิกกวนใจที่เหมือนฝุ่นละอองซึ่งปลิววนจนน่ารำคาญเหมือนมันกำลังจะเข้าตา จนเขาต้องปิดเปลือกตาลง แล้วยกแขนขึ้นป้องหวังว่าเศษธุลีเหล่านั้นจะไม่ทำให้รำคาญ

        ในเมื่อเธอก็เหม็นขี้หน้าเขา...เขาก็ไม่ปลื้มเธอแล้วจู่ๆจะให้มารักกันชอบกัน มันจะเป็นไปได้อย่างไรคนเรามันจะเปลี่ยนแปลงได้รวดเร็วปานนั้นหรือ

        “รู้นะว่าคุณปลากำลังคิดอะไรอยู่...คงจะคิดว่าเมนี่ทำไมถึงเป็นคนใจง่ายอย่างนั้นล่ะสิ”

        ใช่...เธอคิดถูกจะเป็นการคาดเดาหรือสุ่มพูดเอามั่วๆ แต่ตอนนี้เขาคิดเช่นนั้นจริงๆและยังคิดต่อไปอีกด้วย ว่าผู้หญิงที่ใจโลเลแบบนี้น่ะหรือ ที่เขาจะคบหาด้วยทั้งที่เธอเองก็เป็นแฟนกับเพื่อนเขาแท้ๆ

        จะมาอ้างสังคมเมืองนอกที่เปลี่ยนแฟนบ่อยเปลี่ยนคู่ควงไม่ซ้ำหน้า จนเรื่องเหล่านั้นเกิดขึ้นซ้ำซาก เห็นจะทำใจยากก็ที่นี่มันเมืองไทยนี่นา แล้วมารดาของเขาก็เป็นคนนิยมไทยอย่างที่สุดคงจะรับไม่ได้หากจะต้องมีลูกสะใภ้ที่ความคิดเป็น ‘ฝรั่งจ๋า’

        นึกแล้วอยากจะตีอกชกหัวตัวเองเหลือเกินที่โง่บรม...ดันเอาบ่วงบาศ มาคล้องคอเสียอย่างนั้น แล้วทีนี้จะแก้ไขอย่างไรล่ะ

        ที่สำคัญ...แป้งร่ำคงจะเกลียดขี้หน้าเขาไปเต็มๆ

        หรือว่ารักแรกของเขาที่เคยถามกับหัวใจตัวเองให้เฝ้ารอ เผื่อว่าพรหมลิขิตจะมีจริง จะต้องดับสูญด้วยน้ำคำตัวเอง

        ...............................................