ชีวิตในวัยมัธยมปีที่ 6 เทอมสุดท้ายของใบไผ่ที่แสนจะสดใสในวันนี้ต้องจบลง เมื่อเดินเข้ามาในโรงเรียนแล้วเจอกับนายแฟนหนุ่มนักบอลหน้าตาดีของโรงเรียนเดินเข้ามาทัก
“ไผ่นายขอคุยด้วยหน่อยซิ"
“ได้ซิไผ่ก็อยากคุยกับนายเหมือนกัน^_^” ครบรอบสามเดือนต้องมีอะไรมาเซอร์ไพรส์เราแน่เลย
"ไผ่่เราสองคนเลิกกันเถอะ!”
"อะไรนะ ขออีกที" นายทำหน้าเอือมระอาและพูดย้ำอีกรอบ
“เราเลิกกันเถอะ!”
"ทำไมอยู่ๆนายถึงบอกเลิกไผ่ล่ะ เราเพิ่งจะคบกันได้ไม่นานเลยนะ เพิ่งจะสามเดือนเอง"
"เอาตรงๆนะไผ่ดีเกินไป เราอยากให้ไผ่ได้เจอคนที่ดีกว่านี้"
พูดจบนายก็เดินจากไปด้วยใบหน้าเรียบเฉยเหมือนไม่รู้สึกเสียใจเลยซักนิด ในขณะที่ใบไผ่นั้นทั้งใและก็เสียใจในเวลาเดียวกัน
"ทำหน้าอะไรของมึงว่ะไผ่ แฟนบอกเลิกนะไม่ใช่ญาติเสีย" คำพูดที่ทิ่มแทงใจของอิงฟ้าเพื่อนสนิทของใบไผ่ ที่ชินกับการเห็นใบไผ่โดนบอกเลิกอยู่บ่อยครั้ง
"มึงควรจะชินนะชะนีน้อย ทำอย่างกับครั้งแรกที่โดนบอกเลิกเหอะ" แบมเพื่อนอีกคนพูดขึ้น
"ทำไมพวกมึงไม่ให้กำลังใจกูเลยอ่ะ กูโดนบอกเลิกทั้งที่เพิ่งได้คบนะ" กูงอนพวกมึงแล้ว
"ไม่อ่ะพวกกูชิน อีกอย่างถ้าไอ้นายมันรักมึงจริงมันคงไม่บอกเลิกหน้าตายแบบนี้หรอก" คำพูดที่เพื่อนพูดมาก็ถูกั้แ่คิดมีแฟน ไผ่ก็จะโดนบอกเลิกก่อนหรือไม่ก็จับได้ว่าแฟนมีกิ๊กจนเพื่อนทั้งสองนั้นเห็นเป็เื่ปกติด้วยใบไผ่นั้นมีบุคคลิกค่อนข้างเฉิ่มและการแต่งตัวก็ดูเฉยนิดหน่อย จึงเป็สาเหตุที่ทำให้โดนบอกเลิกอยู่เสมอ
"มึงไม่อยากโดนบอกเลิกป่ะล่ะ กูมีวิธีนะ" ไอ้แบมเสนอไอเดีย
"วิธีอะไรไอ้แบมบอกมาเร็วๆให้ไวเลย"
"เดี๋ยวแม่ตบชะนีน้อย กล้าดียังไงมาเรียกไอ้ห๊า!! เรียกแบมแบมดิจะบอก"
อยากแหมมมมมยาวถึงกำแพงเมืองจีนมันเป็ชายที่ใจเป็หญิง อยากจะะโดังๆมึงมันไม่เหมาะกับชื่อแบมแบมซักนิด แต่เพื่อวิธีที่จะทำให้ชีวิตการมีแฟนมันแฮปปี้จะยอมก็ได้
"ง่ะ ยอมก็ได้เพื่อนแบมแบมสุดสวย บอกน้องใบไผ่คนนี้หน่อยนะนะ"ส่งตาวิ้งค์ๆด้วยเลย
“อย่ามาอ้อน กูขนลุกสัส”
"มึงลีลาว่ะแบม บอกมันดิกูก็อยากใส่ใจเพื่อนเหมือนกัน" ภูมิใจอิงฟ้ามีบทซะที
“ใส่ใจหรือเสือกเอาดีๆ”แบมเบ๊ะปากใส่อิงฟ้า
“เออเสือกก็ได้ พูดมาซะที ไม่พูดกูะโถีบนะ”อิงฟ้าผู้มีนิสัยขัดกับน่าตาอันสวยงามของมันที่สุด
“รุนแรงอ่ะ นี่เพื่อนแบมไง”
"นับ 1"อิงฟ้า
“เออๆมึงใบไผ่ มึงต้องปรับปรุงตัวใหม่ให้ไฉไลกว่าเดิม รับรองปังไม่ไหวเชื่อกู”
"ยังไงอ่ะ"
"ไม่ต้องห่วงเพื่อนรัก แบมแบมคนน่ารักจะจัดการให้เอง รับรองก่อนจบขึ้นมหาลัยน้องใบไผ่คนนี้จะปังจนฉุดไม่หยุดเลยค่ะ"
เฮ้อก็อยากจะปังอยู่หรอกนะ แต่ทุกวันนี้ทรัพย์จางสุดๆเงินค่าขนมก็เหลือนิดเดียวจะเอาไปเพื่อแปลงโฉมแบบนี้ทำไม?ไม่เห็นจะจำเป็เลย สวยในแบบตัวเองนี่แหละไว้มีตังเมื่อไหร่ค่อยปังล่ะกัน...
"พอๆไปเรียนเหอะเื่นี้ไว้เป็เื่ของอนาคตล่ะกัน"
133
