เกิดใหม่ทั้งที ข้ามีระบบเทพแมงดา (NC ฮาเร็ม)

แสงตะวันส่องสว่างเจิดจ้าเหนือคฤหาสน์ตระกูลหลิน ท่ามกลางเสียงกระดิ่งลมที่พัดแกว่งไกวส่งเสียงกังวานต้อนรับเช้าวันใหม่ บรรยากาศภายในบ้านใหญ่เต็มไปด้วยการจัดเตรียมปะรำพิธีและงานโต๊ะจีนเลี้ยงฉลองอย่างครึกครื้น ทว่าภายในห้องพักส่วนตัวของหลีเฮง ชายหนุ่มเพิ่งขยับตัวลุกขึ้นบิดขี้เกียจเพื่อผ่อนคลายกล้ามเนื้อเอว

วิ้ง...!!!

หน้าต่างระบบเทพแมงดาสีทองอร่ามเด้งแจ้งเตือนขึ้นตรงหน้าของหลีเฮงอย่างรวดเร็วพร้อมเสียงเอฟเฟกต์พลุดังปัง

> [อรุณสวัสดิ์โฮสต์! ระบบทำงานส่งมอบแต้มปันผลรายวันจากหุ่นเทพจำลองเป็นผลสำเร็จ]

> [หุ่นจำลองเสร็จสิ้นภารกิจรับใช้คู่บำเพ็ญตบะในวังบุปผาหิมะอย่างราบรื่น]

> [โฮสต์ได้รับแต้มแมงดาประจำวัน: +3,000 แต้ม!]

> [แต้มสะสมคงคลังปัจจุบัน: 15,330 + 3,000 = 18,330 แต้ม]

> [ระดับร้านค้าระบบปัจจุบัน: ระดับ 3 (Level 3)]

"ยอดเยี่ยม! มีแต้มสะสมเกือบสองหมื่นแต้มยามเช้าช่างอุ่นใจและรวยอู้ฟู่จริง ๆ!" หลีเฮงลูบคางหนาแสยะยิ้มกริ่มอย่างอารมณ์ดี ดวงตากลมโตส่องประกายพราวกวาดจับจ้องมองไปยังแท็บหน้าต่างร้านค้าระบบระดับ 3 และกระดานวงล้อสุ่มกาชาระดับ Epic ทันที "ในงานเฉลิมฉลองค่ำคืนนี้อาจจะมีพวกหนอนบ่อนไส้ตระกูลฉู่หรือศัตรูแฝงตัวมาระหว่างความรื่นเริง หรืออาจจะมีความวุ่นวายเกิดขึ้นในคฤหาสน์ ข้าในฐานะแมงดาใหญ่ควรต้องช้อปปิ้งจัดซื้อไอเทมวิเศษมาพกติดตัวเป็นไม้ตายสำรองเสียหน่อย!"

หลีเฮงเปิดระบบร้านค้าของระบบระดับ 3 ทำการเลือกดูรายการสินค้าประดับบารมีทันควัน

> [ระบบทำงาน: ทำการจ่ายแต้มแมงดา -2,000 แต้ม เพื่อซื้อสินค้า 'เสื้อคลุมลวงตาเกราะเงา'  จากร้านค้าระดับ 3]

> [คุณสมบัติพิเศษ: สามารถลบเลือนกลิ่นอายตัวตน ซ่อนการหมุนเวียนลมปราณ และลวงตาพรางกายเนื้อจากสายตาและการตรวจจับปราณของจอมยุทธ์ระดับปราณยุทธ์กึ่งเหนือนุษย์ลงไปได้ 100% เป็นเวลาชั่วคราว]

> [แต้มสะสมคงคลังคงเหลือ: 16,330 แต้ม]

"โอ้โฮ! เสื้อคลุมสีเทาเข้มเนื้อทอใยแมงมุมเงา ช่างบางเบาลื่นไหลสู้ฝ่ามือเหลือเกิน! พกเสื้อตัวนี้ไว้ ข้าก็แอบลอบย่องเข้าห้องนอนของสาว ๆ ฮาเร็มยามราตรีได้สบายหายห่วงโดยไม่มีใครจับได้สิเนี่ย ฮ่า ๆๆ!" หลีเฮงลูบคลึงเสื้อคลุมลวงตาพับเก็บเข้าคลังระบบด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะหันเหสายตาแพรวพราวไปที่ปุ่มสปินกระดานวงล้อสุ่มกาชาระดับสูงพิเศษอย่างคาดหวัง

"ระบบสหายรัก! ลุยหมุนกาชาระดับ 3 คัดสรรสิ่งดี ๆ ให้ข้าอีกสักชิ้นซิ!"

> [ระบบทำงาน: ทำการจ่ายแต้มแมงดา -2,000 แต้ม เพื่อหมุนกระดานวงล้อกาชาระดับสูงพิเศษ 1 ครั้ง!]

> [แต้มสะสมคงคลังคงเหลือ: 14,330 แต้ม]

> [กระดานวงล้อสีทองประกายม่วงเริ่มสปินหมุนติ้วด้วยความเร็วสูง... ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด...]

> [ยินดีด้วย! โฮสต์ได้รับสมุนไพรระดับหายากในตำนานแพทย์ศักดิ์สิทธิ์: 'หญ้าฟื้นวิญญาณสวาท'  1 ต้น!]

> [คุณสมบัติวิเศษ: ใช้ชงดื่มหรือบดขยี้แล้วละลายน้ำฉีดพ่นให้กับเป้าหมาย สรรพคุณช่วยละลายการอุดตันของพลังสมาธิและพลังจิตวิญญาณจำศีลของเป้าหมายที่หมดสติ หรือนอนหลับให้ตื่นขึ้นทันควันภายในสิบอึดใจ เมื่อตื่นขึ้นมา จะมีอารมณ์รักทันที เหมาะสำหรับเบิกชีพจรประสานสัมผัสลึกระดับสูงสุด]

"สุดยอด! หญ้าฟื้นวิญญาณสวาทต้นนี้รูปร่างช่างแปลกตา กลิ่นหอมฟุ้งของมันช่างกระตุ้นสติปัญญาและปลุกเร้าอารมณ์ราคะให้ตื่นตัวได้อย่างเหลือเชื่อ!" หลีเฮงมองหญ้าสีรุ้งในมือพลางลอบกลืนน้ำลายเอื้อก หัวเราะกะล่อนในใจกระหยิ่มใจ *'ฮ่า ๆๆ! ระบบช่างสรรหาของเล่นเสริมวิถีแมงดาของข้าเสียจริง สมุนไพรอะไรกันตื่นมาปุ๊บก็มีอารมณ์รักกระสันอยากบำเพ็ญคู่ทันทีชั่วสิบอึดใจ หากข้าใช้ไอเทมชิ้นนี้ฉีดพ่นใส่สาวงามคนไหน นางคงต้องวิ่งเข้ามากอดรัดพลองสวรรค์ของข้าอย่างไม่อาจต้านทานเป็นแน่แท้ ช่างร้ายกาจยิ่งนัก!'* ชายหนุ่มบรรจงจัดเก็บสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์และไอเทมเสื้อคลุมวิเศษทั้งสองชิ้นลงในคลังมิติส่วนตัวของระบบ ก่อนจะสวมชุดเสื้อคลุมตัวยาวสีขาวขลิบไหมทองประดับลวดลายวิจิตรบรรจง กวาดสายตามองความหล่อเหลาไร้ยางอายของตนเองหน้าบานกระจกเงา พลางก้าวเท้าเดินส่ายเอวแกร่งออกไปร่วมงานเฉลิมฉลองตระกูลหลินทันที

---

เมื่อค่ำคืนอันรื่นเริงมาเยือน คฤหาสน์ตระกูลหลินสว่างไสวเจิดจ้าด้วยโคมไฟสีแดงและสีทองนับร้อยดวงที่แขวนเรียงรายตามแนวระเบียงและลานกว้าง แขกเหรื่อผู้มีเกียรติที่เป็นเหล่าผู้อาวุโสตระกูลสาขา พันธมิตรทางการค้า และเหล่าผู้มีอำนาจในนครหลงเหมินต่างเดินทางมาร่วมงานแสดงความยินดีอย่างเนืองแน่น เสียงแก้วสุรากระทบกันดังกรุ๊งกริ๊งประสานกับเสียงพูดคุยชื่นมื่นดังระงมไปทั่วโถงจัดเลี้ยง

ณ โต๊ะอาหารหลักตรงกึ่งกลางห้องโถงใหญ่ หลีเฮงนั่งเด่นเป็นสง่าอยู่เคียงข้างกับประมุขหลินเทียนหรงในตำแหน่งบุตรเขยใหญ่ผู้มีเกียรติและมีพระคุณสูงสุดของตระกูลอย่างเป็นทางการ ท่ามกลางสายตาของเหล่าผู้อาวุโสตระกูลหลินที่เคยแสดงท่าทางรังเกียจเหยียดหยามมองว่าเขาเป็นขยะ Rank F ไร้ค่าในอดีต ยามนี้สายตาทุกคู่กลับเปลี่ยนจากหลังมือเป็นหน้ามือ พากันนอบน้อมส่งยิ้มสอพลอประจบและคอยรินเหล้าชั้นดีส่งให้เขาชิมอย่างประจบเอาใจไม่ขาดสาย

"คุณชายเขยหลีเฮงช่างเป็นพญามังกรซ่อนเล็บที่แท้จริง! ยามก่อนพวกเราตาบอดกวดวิชาสั้นไป ขออภัยคุณชายเขยด้วยนะขอรับ!"

"ใช่แล้ว ๆ! วิชานวดเค้นเปิดจุดเส้นปราณวิเศษของท่านช่วยขจัดพิษไอเย็นกู้ชีวิตฮูหยินเอกซูชิงกลับมาได้ ช่างเป็นวาสนาอันล้ำค่าที่นำโชคดีมาสู่พวกเราตระกูลหลินยิ่งนัก!"

หลีเฮงแสร้งทำเป็นยกมือโบกปัดทำท่ายิ้มแย้มกะล่อนแบบหน้าด้านหน้าทน "โถ่ ๆ ผู้อาวุโสและญาติมิตรทุกท่านอย่ากล่าวยกย่องข้าเกินจริงไปเลยขอรับ! ข้าก็เป็นเพียงบุตรเขยผู้น้อยที่ขยันทำงานอุทิศกำลัง..เอว แผ่นหลัง และใช้สองฝ่ามืออุ่นช่วยกดชีพจรบำบัดรักษาด้วยความยากลำบากเหน็ดเหนื่อยจนเอวแทบพังเท่านั้นเองขอรับ ฮ่า ๆๆ! เรื่องนวดรับใช้สาว ๆ และฮูหยินขอให้ไว้ใจฝีมือหลีเฮงคนนี้ได้เลยขอรับ!"

ในขณะนั้นเอง เสียงกระซิบกระซาบของแขกเหรื่อพลันเงียบกริบลงกะทันหัน ยามเมื่อมีสองร่างสะคราญโฉมก้าวเท้าเคียงข้างกันเดินเข้ามาในห้องโถงจัดเลี้ยง

ร่างแรกคือ 'หลินเสวี่ยเหยา' ในชุดกระโปรงยาวสีน้ำเงินครามดูสวยสง่าเย็นชาดั่งนางพญาหิมะ และข้างกายของนางคือ 'ฮูหยินซูชิง' ที่สวมชุดไหมหรูหราสีม่วงอ่อน ยามนี้นางดูอ่อนเยาว์และสวยสะพรั่งประดุจเด็กสาววัยสิบแปดปี ผิวพรรณขาวเนียนละเอียดสะท้อนแสงไฟระยิบระยับ ทรวดทรงอกอวบอัดเอวคอดสะโพกกลมกลึงของนางดูเย้ายวนใจจนแขกผู้ชายในงานเลี้ยงแทบจะทำแก้วเหล้าตกพื้น

หลินเทียนหรงจ้องมองภรรยาคนสวยที่ยามนี้หน้าตาเด็กลงจนเป็นเพื่อนสาวรุ่นเดียวกันกับลูกสาวคนโตของตนเองด้วยหัวใจที่พองโต ใบหน้าหนุ่มใหญ่แดงระเรื่อ แต่อาการขาหนีบสั่นเกร็งสะโหลสะเหลจากมหาศึกฝึกซ้อมพิเศษ 3P เมื่อคืนยังคงทำเอาเขาเดินไม่ค่อยมั่นคง ชายหนุ่มรีบลุกขึ้นต้อนรับภรรยารักประคองนางนั่งลงข้างกาย ซูชิงหันมาสบสายตากับหลีเฮงแวบหนึ่งก่อนจะหน้าแดงซ่านก้มหน้าหลบสายตาด้วยความเขินอายปนซาบซึ้งรัญจวนใจ

หลินเสวี่ยเหยาก้าวเข้ามานั่งลงข้างกายหลีเฮง มือเรียวสวยเอื้อมไปตักอาหารให้เขา แต่ดวงตาคู่สวยกลับจ้องมองเขาด้วยรอยยิ้มปนดุเตือน "ท่านพี่... วันนี้แต่งตัวหล่อเหลาเป็นพิเศษเชียวนะเจ้าคะ"

"แน่นอนจ้ะที่รัก เพื่อไม่ให้เจ้าอายใครอย่างไรเล่าจ๊ะ" หลีเฮงประจบหน้าระรื่น ด้านข้างยังมีเยี่ยหลัวอินและจ้าวฉินซวงที่คอยนั่งปรนนิบัติป้อนผลไม้องุ่นให้ชายหนุ่มอย่างรักใคร่ ทำเอาบุรุษหนุ่มในงานเลี้ยงแทบอิจฉาตาร้อนจนแทบกระอักเลือด

ถัดไปไม่ไกลนัก 'ไป๋ซือหนิง' เทพธิดาแพทย์สาวในชุดขาวนั่งสังเกตการณ์อยู่ นางมองดูการปฏิสัมพันธ์ของหลีเฮงและซูชิงรวมถึงหลินเสวี่ยเหยาด้วยความฉงนปนเลื่อมใสหมดใจ แพทย์หญิงผู้ใสซื่อและบริสุทธิ์ไม่เคยต้องสวาทคิดทบทวนตำราแพทย์สิบรอบในหัว ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้นเดินก้าวเท้าถือถ้วยชานมร้อนตรงเข้ามาหาหลีเฮงที่โต๊ะ

"น้องชายหลีเฮง..." ไป๋ซือหนิงเอ่ยทักทายน้ำเสียงอ่อนหวาน รอยยิ้มนุ่มนวลสุภาพไร้เดียงสาฉายชัด "ข้าขอรบกวนเวลาท่านสักครู่ได้ไหม?"

หลีเฮงหันขวับ ยิ้มกะล่อนพราวเสน่ห์ใส่ทันควัน "ยินดีเสมอขอรับศิษย์พี่หญิงไป๋ซือหนิง! คนสวยเรียกข้า มีหรือข้าจะปฏิเสธได้ลงคอขอรับ"

ไป๋ซือหนิงแก้มแดงขึ้นมาเล็กน้อยกับคำชมตรง ๆ ของชายหนุ่ม แต่นางก็ข่มความเขินอายและกล่าวธุระสำคัญทางการแพทย์ทันที "คือก่อนหน้านี้ข้าเห็นผลลัพธ์การนวดบำบัดเปิดจุดปราณสวรรค์ของฮูหยินซูชิงแล้ว มันวิเศษมากจ้ะ... แม้ตัวข้าสามารถฟื้นฟูบาดแผลภายนอกและกายภาพได้ดี แต่ทักษะกระตุ้นการหมุนเวียนปราณภายในและจุดอวัยวะลึกของท่านช่างน่าอัศจรรย์ใจเหลือเกิน... ข้าอยากจะรบกวนเชิญท่านไปร่วมวิเคราะห์วิจัยแผนภูมิเส้นชีพจรสัมผัสลึกด้วยกันที่ห้องปรุงยาสมุนไพรส่วนตัวของข้าในเมืองหลวงหลงเหมินวันพรุ่งนี้ จะได้ไหม? พวกเราจะได้ทดลองกวดขันตรวจกดจุดชีพจรกันทีละจุดเพื่อร่างแผนตำราแพทย์เล่มใหม่ด้วยกันจ้ะ..."

หลีเฮงตาเป็นประกายแวววับในหัวแล่นภาพฉากรักสุดหรรษากับแพทย์หญิงสุดจิ้นทันควัน ชายหนุ่มส่งยิ้มกะล่อนระยับ หยอดคำหวานกวนประสาทแฝงความหมายลึกซึ้งทันที "โอ้! การวิจัยแผนภูมิจุดชีพจรลึกกับแพทย์หญิงคนสวยเช่นท่านในห้องแล็บส่วนตัวรึขอรับ? ช่างน่าสนใจยิ่งนัก! ข้ายินดีอย่างยิ่งเลยขอรับพี่สาวไป๋... พวกเราจะได้ 'ทดลองกดบดบี้บีบเค้นเค้นเฟ้นรวดเร็ว' ชีพจรลึกทีละจุด... ตรวจสอบสัมผัสกันแบบเนื้อแนบเนื้อทั้งวันทั้งคืนเลยดีไหมขอรับ?"

ไป๋ซือหนิงผู้ใสซื่อและบริสุทธิ์สะพรั่งไม่ได้จับกระแสความกะล่อนสองแง่สองง่ามของเขา นางพยักหน้ารับอย่างตื่นเต้นจริงใจ "จริงหรือ! ข้าดีใจเหลือเกินที่น้องชายมีความกระตือรือร้นในการแพทย์เช่นนี้ ตรวจบีบเค้นเนื้อแนบเนื้อไปบ้างก็เพื่อความแม่นยำของจุดชีพจรย่อมเป็นเรื่องที่ดี!"

ทว่า ยามเมื่อเสียงตอบรับของไป๋ซือหนิงสิ้นสุดลง...

บรรยากาศรอบโต๊ะอาหารพลันหนาวเหน็บยะเยือกเกร็งตึงลงกะทันหันในพริบตา ไอเย็นแช่แข็งจากตัวหลินเสวี่ยเหยาพวยพุ่งพัดเอาจานอาหารข้างหน้าเกาะเกล็ดหิมะสีขาวโพลน แววตาของนางสีฟ้าวาวโรจน์จ้องเขม็งสะกดขวัญหลีเฮง

เยี่ยหลัวอินที่กำลังป้อนองุ่นหรี่ตาแคบลง แสยะยิ้มยั่วยวนอันตราย มือเรียวขยำผลองุ่นในมือจนแหลกเหลวคามือ "คิกคิก... ท่านพี่หลีเฮงขยันขันแข็งกับการวิจัยทางการแพทย์บนเตียงนอนเหลือเกินนะเจ้าคะ..."

จ้าวฉินซวงหักข้อนิ้วดัง *กร๊อบ ๆ* แผ่ลมปราณสยบมารสีแดงเดือดพล่าน "ใช่แล้วค่ะท่านพี่... หากอยากนวดบดบี้บีบเค้นเนื้อแนบเนื้อทั้งวันทั้งคืน... ให้ข้าช่วยกดหักกระดูกเอวของท่านพี่ตอนนี้เลยดีไหมคะ?"

หลีเฮงขนลุกซู่หน้าซีดเผือด ยิ้มแห้งแก้มสั่นสะท้านรีบก้มหน้าลูบแขนเมียรักประสานท่าทางขอชีวิตอย่างวายป่วงท่ามกลางเสียงหัวเราะขบขันของแขกเหรื่อและคนตระกูลหลินในโถงจัดเลี้ยง!

- จบบทที่ 60 -