ขวัญข้าวออกแรงรั้งแขนแกร่งของเจ๋งไว้แน่นราวกับคนหลงทางที่้าที่ยึดเหนี่ยวเธอสูดหายใจเข้าลึกก่อนจะตัดสินใจขยับกายเข้าไปเบียดชิดกับแผงอกกว้างด้วยตัวเองในที่สุด
ความลังเลยังคงฉายชัดอยู่ในดวงตาคู่สวยแต่ความอยากรู้อยากลองกลับมีอำนาจเหนือกว่ามากนักเธอเงยหน้าสบตาคมกริบของชายหนุ่มพลางเม้มริมฝีปากแน่นอย่างคนตัดสินใจเด็ดขาด
"หนู…ไม่ค่อยรู้ว่าต้องทำยังไง…"เสียงหวานสั่นพร่าเอ่ยสารภาพออกมาตามตรงอย่างหมดเปลือกเธอประหม่าจนแทบจะยืนไม่อยู่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์จริงแบบนี้
เจ๋งนิ่งฟังคำสารภาพนั้นด้วยสายตาที่อ่อนแสงลงเขาไม่ได้รุกเร้าต่อแต่กลับเปลี่ยนมาลูบหัวปลอบโยนเธอเบาๆ แทนราวกับจะบอกว่าเขาพร้อมจะเป็คนนำทางให้เธอเองในคืนนี้
เขาสังเกตเห็นความไม่มั่นใจในแววตาของหญิงสาวจึงค่อยๆโน้มใบหน้าลงไปประทับจูบที่หน้าผากมนอย่างแ่เบาเพื่อสร้างความไว้วางใจให้เกิดขึ้นก่อนที่จะเริ่มก้าวข้ามเส้นไป
"ไม่ต้องกังวลนะ…ค่อยๆ ไปตามความรู้สึกก็พอ"เขากระซิบตอบเสียงทุ้มข้างใบหูพลางเชยคางมนขึ้นมาสบตาที่สั่นไหวของขวัญข้าวอย่างอ่อนโยนที่สุดในตอนนี้
เขาค่อยๆประคองใบหน้าสวยไว้ด้วยฝ่ามือทั้งสองข้างก่อนจะโน้มริมฝีปากลงไปแตะััที่กลีบปากบางเบาๆเป็การหยั่งเชิงและรอคอยการตอบสนองจากหญิงสาวอย่างใจเย็น "หนู…ทำถูกไหม…"
ขวัญข้าวนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่งกับััอ่อนนุ่มที่ทาบทับลงมาเธอเริ่มขยับริมฝีปากตอบกลับอย่างเก้ๆ กังๆตามสัญชาตญาณที่แอบจดจำมาจากคลิปที่เธอเคยดูผ่านตามาบ้าง
เจ๋งไม่ได้รีบร้อนรุกรานแต่กลับปล่อยให้เธอเป็ฝ่ายสำรวจรสััจากเขาได้ตามใจชอบโดยที่เขาคอยประคองจังหวะให้ลื่นไหลและนุ่มนวลเพื่อลดความตื่นกลัวของเธอลงไป
มือหนาเลื่อนลงมาโอบเอวคอดกิ่วแล้วรั้งร่างบางให้เข้ามาแนบชิดกับกายแกร่งจนััได้ถึงแรงสั่นะเืจากหัวใจของทั้งสองฝ่ายที่เต้นรัวเป็จังหวะเดียวกันในทันที
ขวัญข้าวเริ่มผ่อนคลายความเกร็งลงเมื่อััได้ถึงความใจเย็นของเจ๋งเธอค่อยๆเลื่อนมือขึ้นไปโอบรอบคอแกร่งพลางขยับริมฝีปากตอบโต้รสจูบของเขาอย่างกล้าหาญมากขึ้น
"เก่งแล้ว… แบบนั้นแหละ"เขาครางต่ำอย่างพอใจยามที่ลิ้นเล็กเริ่มตอบสนองกลับมา เขาค่อยๆนำทางให้เธอเรียนรู้จังหวะที่ลึกซึ้งกว่าเดิมอย่างช้าๆ "หนู… แบบนี้โอเคไหม…พี่เจ๋ง"
ความหอมหวานที่ได้รับทำให้คนที่ไม่เคยมีประสบการณ์จริงอย่างเธอถึงกับสมองขาวโพลนไปหมดเธอปล่อยให้เขาจูงมือพาข้ามเส้นความลังเลไปสู่โลกใบใหม่ที่เธอไม่เคยรู้จัก
เจ๋งผละริมฝีปากออกมาเพียงนิดเพื่อมองใบหน้าสวยที่ขึ้นสีระเรื่อด้วยแรงอารมณ์ก่อนจะใช้นิ้วโป้งไล้ริมฝีปากล่างของเธอที่เจ่อรั้นขึ้นมาจากการบดเบียดเมื่อครู่
เขาประคองร่างบางให้ขยับเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานตัวใหญ่ด้านหลังมากขึ้นเรื่อยๆโดยที่สายตายังคงจดจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของขวัญข้าวเพื่อเช็กความพร้อมของเธอตลอดเวลา
เจ๋งค่อยๆประคองร่างของขวัญข้าวให้ขึ้นไปนั่งบนขอบโต๊ะทำงานตัวใหญ่พลางแทรกตัวเข้าไประหว่างขาเรียวสวยของเธออย่างนุ่มนวลที่สุดในตอนนี้เพื่อไม่ให้เธอตื่นกลัว
เขาสังเกตเห็นแววตาที่ยังสั่นไหวของหญิงสาวจึงแกล้งหยุดนิ่งเพื่อรอให้เธอเป็ฝ่ายขยับเข้าหาเองบ้างเป็การเปิดโอกาสให้เธอได้ลองควบคุมจังหวะของตัวเองดู
ขวัญข้าวเม้มริมฝีปากแน่นก่อนจะตัดสินใจใช้ขาเรียวทั้งสองข้างเกี่ยวรั้งเอวสอบของชายหนุ่มเข้าหาตัวพลางโน้มใบหน้าลงไปซุกที่ซอกคอแกร่งเพื่อหาที่พึ่งพิงใจ
"หนู…ต้องทำยังไงต่อดีคะ"เธอถามกระซิบเสียงแ่พร่าพลางสูดดมกลิ่นน้ำหอมผสมกลิ่นกายชายจากตัวของเจ๋งที่เริ่มปลุกเร้าอารมณ์ของเธอให้พลุ่งพล่านขึ้น
เจ๋งหัวเราะในลำคอเบาๆอย่างเอ็นดูพลางเลื่อนมือหนาขึ้นมากุมมือเล็กของเธอให้วางลงบนหน้าอกแกร่งของเขาเพื่อให้เธอรับรู้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวไม่แพ้กันเลย
เจ๋งค่อยๆเลื่อนฝ่ามือหนาขึ้นมาทาบทับมือเล็กของขวัญข้าวให้ัักับกล้ามเนื้ออกแกร่งใต้เนื้อผ้าเพื่อให้เธอรับรู้ถึงแรงเต้นของหัวใจที่รุนแรงไม่แพ้กันเลยในตอนนี้
"ลองลูบดูสิ...ปลดกระดุมให้พี่หน่อยได้ไหม"เขาเอ่ยกระซิบเสียงพร่าพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่เต็มไปด้วยความประหม่าแต่ก็แฝงไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ขวัญข้าวสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะใช้นิ้วเรียวที่สั่นเทาค่อยๆบรรจงปลดพันธนาการจากรังดุมทีละเม็ดอย่างเก้ๆ กังๆตามคำแนะนำที่นุ่มนวลของคนตรงหน้าที่คอยให้กำลังใจ
เมื่อแผ่นอกกว้างปรากฏแก่สายตาผิวเนื้ออุ่นร้อนที่ััถูกปลายนิ้วทำให้เธอเผลอสะดุ้งเล็กน้อยแต่กลับไม่ยอมถอยหนีซ้ำยังกล้าที่จะลูบไล้ไปตามมัดกล้ามเนื้อนั้นเบาๆ
เจ๋งครางอือในลำคออย่างพอใจกับท่าทีตอบสนองที่เริ่มกล้าขยับเข้าหาของหญิงสาวเขาปล่อยให้เธอได้สำรวจร่างกายของเขาตามใจชอบโดยที่เขาคอยประคองสะโพกมนไว้มั่น
เจ๋งค่อยๆรั้งร่างบางให้ขยับเข้ามาจนหน้าขาของเธอเบียดชิดกับหน้าท้องแกร่งของเขาความร้อนจากกายชายที่ส่งผ่านผิวเนื้อเปลือยเปล่าทำให้ขวัญข้าวถึงกับหน้าร้อนผ่าว
"เก่งมาก...ไม่ต้องรีบนะขวัญ" เขาเอ่ยชมพลางกดจูบลงบนขมับของเธอเบาๆเพื่อให้เธอรู้สึกผ่อนคลายในขณะที่มือหนายังคงประคองแผ่นหลังบอบบางของเธอเอาไว้อย่างมั่นคง
ขวัญข้าวเริ่มเกิดความมั่นใจมากขึ้นจึงลองขยับนิ้วเรียวไล้ไปตามแนวร่องกล้ามเนื้อหน้าท้องของเจ๋งอย่างอยากรู้อยากเห็นตามภาพที่เคยเห็นในหน้าจอที่เคยแอบดูมาตลอด
ััที่ได้รับจริงนั้นช่างแตกต่างจากที่คิดไว้มากนักทั้งความแข็งแกร่งและความอุ่นร้อนที่แผ่ออกมาทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกหลอมละลายไปกับท่าทีของเขาในตอนนี้
เจ๋งลอบยิ้มมุมปากยามเห็นคนตัวเล็กเริ่มเป็ฝ่ายรุกรานร่างกายเขาบ้างเขาจึงแกล้งแอ่นกายเข้าหาปลายนิ้วซุกซนนั้นเพื่อกระตุ้นให้เธออยากสำรวจเขาให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้นไปอีก
เจ๋งค่อยๆเอื้อมมือไปกุมมือเล็กของขวัญข้าวให้เลื่อนลงต่ำไปัักับขอบกางเกงยีนส์ของเขาที่รัดตึงขึ้นตามแรงอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆในวินาทีนี้เลย
"ลองจับมันดูสิ...ขวัญอยากรู้ไม่ใช่เหรอว่าของจริงมันเป็ยังไง"เขากระซิบเสียงทุ้มพร่าชิดริมหูพลางขยับนิ้วเรียวของเธอให้ลูบไล้ไปตามแนวความแข็งขึงนั้น
ขวัญข้าวสะดุ้งเฮือกยามที่ปลายนิ้วััเข้ากับความอุ่นร้อนและขนาดที่เกินกว่าที่เธอเคยจินตนาการไว้มากนักจนหัวใจของเธอเต้นรัวราวกับจะหลุดออกมาข้างนอก
เธอเม้มริมฝีปากแน่นพลางจ้องมองใบหน้าคมเข้มของเจ๋งที่หลับตาพริ้มรับััจากมือที่สั่นเทาของเธอด้วยความพึงพอใจที่ปิดไว้ไม่มิดเลยในตอนนี้จริงๆนะ
เจ๋งครางอือในลำคออย่างหนักหน่วงยามที่คนตัวเล็กเริ่มขยับฝ่ามือลูบคลำผ่านเนื้อผ้าอย่างกล้าๆกลัวๆ แต่กลับสร้างความซ่านสยิวให้เขาได้อย่างมหาศาลเหลือเกิน
เจ๋งค่อยๆเลื่อนมือหนามากุมทับมือของขวัญข้าวแล้วขยับนำทางให้เธอเรียนรู้จังหวะการลูบไล้ที่หนักหน่วงขึ้นจนหญิงสาวเริ่มจับจังหวะได้และลองขยับมือด้วยตัวเอง
"อื้อ...แบบนั้นแหละขวัญ"เขาครางพร่าเสียงทุ้มต่ำอย่างลืมตัวยามที่คนตัวเล็กเริ่มเพิ่มแรงบีบเค้นตามสัญชาตญาณที่เพิ่งตื่นตัวขึ้นมาท่ามกลางความเงียบสงัดของร้าน
ขวัญข้าวลอบมองใบหน้าคมเข้มที่บิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านของเจ๋งแล้วรู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาอย่างประหลาดเธอจึงรวบรวมความกล้าขยับปลายนิ้วสะกิดวนรอบจุดอ่อนไหว
ความรู้สึกที่ได้เป็ฝ่ายควบคุมสถานการณ์ทำให้ความประหม่าจางหายไปแทนที่ด้วยความตื่นเต้นท้าทายเธอเริ่มสนุกกับการได้เห็นปฏิกิริยาตอบสนองที่รุนแรงจากชายหนุ่ม
เจ๋งถึงกับต้องขบกรามแน่นพลางเชิดหน้าขึ้นรับััซุกซนของยัยตัวแสบที่เริ่มแผลงฤทธิ์ใส่เขาไม่หยุดก่อนที่เขาจะรั้งเอวบางให้แอ่นเข้าหาตัวเขามากขึ้นไปอีกระดับ
"พี่เจ๋ง...ชอบแบบนี้เหรอ"ขวัญข้าวถามเสียงสั่นพลางจ้องหน้าคนที่กำลังกัดกรามจนเห็นเส้นเืขึ้นที่ขมับยามที่มือเล็กของเธอเริ่มขยับตามจังหวะที่เขาปูทางไว้ให้
"อืม...แบบนั้นแหละขวัญ... ทำดีแล้ว" เขาครางตอบเสียงพร่าพลางซบหน้าลงกับไหล่เนียนััจากมือที่ยังไม่เดียงสาของเธอทำเอาเขาแทบคุ้มคลั่งจนเกือบจะทนไม่ไหว
"หนูไม่รู้ว่าต้องแรงแค่ไหน...กลัวพี่เจ๋งจะเจ็บ" เธอสารภาพออกมาตรงๆ แต่ก็ยังไม่ยอมหยุดมือซ้ำยังลองเพิ่มแรงบีบดูจนชายหนุ่มต้องซี้ดปากออกมาเสียงดังลั่นห้อง
"พี่ไม่เจ็บ...ขวัญทำต่อไปเถอะ ลองกดเน้นลงมาอีกนิด"เขาสั่งเสียงทุ้มพลางใช้มือหนาช่วยประคองจังหวะมือของเธอให้มั่นคงและเข้าที่เข้าทางมากขึ้นกว่าเดิมในตอนนี้
ขวัญข้าวพยักหน้าตอบรับก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วขยับกายเข้าไปเบียดชิดกับเขาจนไม่มีช่องว่างเธอเลิกกังวลแล้วตั้งใจเรียนรู้สิ่งที่อยู่ตรงหน้าให้มากที่สุด
"พี่เจ๋ง…หนูเริ่มไม่ไหวแล้ว มันรู้สึกแปลกไปหมดเลย"ขวัญข้าวครางกระซิบเสียงสั่นพลางซบหน้าลงกับลาดไหล่แกร่งยามที่มือเล็กยังขยับตามแรงอารมณ์ไม่หยุดจริงๆ
"แปลกยังไงเล่าให้พี่ฟังหน่อย" เขาถามเสียงพร่าพลางใช้มือหนาบีบเฟ้นสะโพกมนหนักๆเพื่อกระตุ้นความรู้สึกของคนบนตักให้พุ่งสูงขึ้นไปอีกจนเธอเริ่มหายใจติดขัดตามจังหวะ
"มันเหมือนจะห้ามไม่อยู่แล้ว…หนูเองก็อยากรู้... มากกว่านี้" เธอสารภาพออกมาตรงๆพร้อมกับช้อนสายตาอ้อนวอนที่เต็มไปด้วยความ้าชัดเจนจนเจ๋งยิ้มออกมา
"งั้นก็ไม่ต้องฝืน…ปล่อยไปตามที่รู้สึก เดี๋ยวพี่ทำต่อให้เอง"เขาสั่งเสียงทุ้มพลางรั้งร่างบางให้แนบชิดยิ่งกว่าเดิมเพื่อส่งสัญญาณว่าเขาจะเริ่มของจริงแล้ว
ขวัญข้าวพยักหน้ารับเบาๆอย่างคนที่ยอมแล้ว ก่อนจะเป็ฝ่ายขยับเข้าไปแนบชิดมากขึ้นเองมือเล็กกำเสื้อของเขาแน่นราวกับไม่คิดจะถอยอีกต่อไป