หลังแยกย้าย เนโครได้กลับไปยังเขตต้องห้ามและตรงไปที่ห้องสังหาร เขา้ากลับไปดูว่าสิ่งที่เขาทำไปมีผลอย่างไรกับสถานที่แห่งนี้
แต่เมื่อไปถึงกลับพบว่า ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมเลย ผู้คนมากมายยังคงหลั่งไหลเข้ามา ธุรกิจของพวกมันยังคงดำเนินต่อ
ชีวิตของผู้คนเป็เพียงสิ่งของ ความกลัวที่เขาใช้ไม่อาจหยุดวงจรนี้ได้ ผู้ที่ต้องสละชีพ ร่างของผู้เสียชีวิตที่ถูกนำออกมาจากห้องสังหาร เป็ภาพอันน่าสลด
เนโครมองร่างที่ไร้ิญญาของผู้ถูกกระทำ ด้วยความรู้สึกหดหู่ พร้อมกวาดสายตาไปรอบๆ เขาพบว่าผู้คน ยังคงใช้ชีวิตกันอย่างปกติ ไม่มีความทุกข์ร้อนแต่อย่างใด ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เนโครเริ่มสิ้นหวัง เขาอยากจัดการกับพวกที่อยู่ ณ ที่แห่งนี้ทั้งหมด เพื่อไม่ให้ความชั่วร้ายแพร่กระจายออกไป
เขาคิดและชั่งใจว่าจะจัดการคนพวกนี้ด้วยวิธีไหน แต่ก็มีความคิดที่เข้ามาในหัว เขาคิดถึงหญิงชราคนที่เคยพบเจอ คำพูดที่หญิงชราได้เอ่ย เขาจดจำมันเป็อย่างดี
บางทีคนพวกนี้อาจไม่ได้ชั่วร้ายทั้งหมด สภาพแวดล้อมที่เลวร้ายมันหล่อหลอมจนทำให้พวกเขาเปลี่ยนไป ยังมีผู้คนอีกมากมายที่พยายามใช้ชีวิตให้เหมือนปกติ ถ้าตัวเขาทำอะไรโดยไม่คิด อาจมีผู้บริสุทธิ์ได้รับผลจากการกระทำของเขา แต่เขาก็อยากทำอะไรสักอย่างเพื่อหยุดวงจรนี้ เพราะยิ่งปล่อยเวลาให้ล่วงเลยไปก็จะมีผู้คนมากมายที่ต้องมาจบชีวิตลง
ในระหว่างที่กำลังคิดว่าจะทำยังไงกับสถานที่แห่งนี้ ได้มีชายสองคนเดินออกมาจากห้องสังหาร
"วันนี้นายทำได้ดีเลยนะถึงจะไม่ได้ยินเสียงกรีดร้องของคนที่กำลังจะตายเลยก็เถอะ"
"ใช่ ยายแก่นั่นกำลังจะตายแท้ๆ แต่กลับไม่ส่งเสียงอะไรออกมาเลย น่าเบื่อเป็บ้า"
"ก็แกดันไปตัดลิ้นมันก่อน แต่ฉันเห็นยายแก่นั่นพรึมพรัมอะไรสักอย่างก่อนที่จะโดนแกจัดการอยู่นะ"
"อ๋อ มันบอกว่าหลานของมันอะไรสักอย่างนี้แหละ ฉันไม่ได้สนใจเื่ที่มันดูน้ำเน่าและน่าเบื่อ ก็เลยจัดการตัดลิ้นมันก่อนที่จะพูดอะไรออกมา ฮ่าๆ สะใจชะมัด"
"คงเพราะเงินแหละ คนที่อาสามาที่นี่ พวกนั้นจะให้เงินแก่ครอบครัวจำนวนมหาศาลเลยนะ"
"เสียดายจริงๆ ถ้ารู้งี้น่าจะรีดข้อมูลจากมันก่อนที่จะตัดลิ้น ไม่งั้นพวกเรามีโอกาสได้ถอนทุนคืนบ้าง"
"ชั่งมันเถอะ เราไม่ได้มีปัญหาเื่เงินสักหน่อย ฉันว่าไปฉลองกันดีกว่า"
"นั่นสิ ต้องฉลองกันหน่อย"
เนโครได้ยินสิ่งที่ทั้งสองคนพูด ตัวเขาไม่สามารถระงับความโกรธของตัวเองได้ ออร่าของเขาแผ่กระจายออกมาจากร่างกาย ไม่ทันที่เดมอสจะได้เตือนสติเขาถึงแผนการที่จะทำหลังจากนี้ เนโครเขาได้พุ่งตัวเข้าไปประชิดชายสองคนนั้นในทันที
เขาได้ง้างหมัดและต่อยเข้าไปที่กรามของชายคนหนึ่ง มันเป็หมัดที่รวดเร็วและทรงพลัง ด้วยแรงที่มี ทำให้ทันทีที่หมัดของเขากระทบลงตรงแก้มของชายคนนั้น ร่างของมันก็กระเด็นออกไป แต่ทว่าชายคนนั้นยังไม่ตาย แต่ปากของเขาเหลือเพียงแค่ขากรรไกร้า มันเป็ภาพที่น่าสยดสยอง
เมื่อเห็นแบบนั้นเพื่อนของเขาจึงวิ่งหนีอย่างสุดชีวิต แต่ภายในอึดใจเนโครก็เข้าไปประชิดตัว เขาจับไปที่แขนของชายคนนั้นแล้วบีบเต็มแรงจนได้ยินเสียงของกระดูกที่แตกหัก เนโครไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้นเขาจับชายคนนั้นทุ่มลงไปกับพื้นแล้วเหยียบลงไปกลางหลัง เขาค่อยๆ ลงน้ำหนักเท้า เสียงกรีดร้องของชายผู้โชคร้ายดังไปทั่ว
ผู้คนที่เห็นเหตุการณ์ต่างรีบหนีด้วยความหวาดกลัว เกิดความโกลาหลไปทั่วทั้งเขตต้องห้าม ไม่นานนักก็มีทหารกลุ่มใหญ่เข้ามา
เนโครที่เห็นทหารจำนวนมากวิ่งกรูเข้ามา เขาได้ใช้ออร่าเคลือบไปที่หมัด จากนั้นก็ชกสวนออกไปทันที ความรุนแรงของการโจมตีในครั้งนี้ทำให้พวกทหารล้มตายเป็จำนวนมาก ห้องสังหารที่อยู่ด้านหลังของพวกมันก็โดนคลื่นพลังจนพังเสียหายเหลือแต่ซาก
แต่ไม่ทันไร กำลังเสริมของพวกมันก็ได้เข้าล้อมเขาเอาไว้ ถึงสถานการณ์จะเลวร้ายขนาดไหน เนโครก็ไม่คิดที่จะหนี เขาเลือกระบายความโกรธแค้นนี้ต่อ
เขาได้เดินมุ่งหน้าไปหาพวกทหารที่รายล้อม เขาค่อยๆ ก้าวเดิน ไปอย่างช้าๆ ออร่าที่เอ่อล้นโพยพุ่งออกมาจากตัวเขา มันบดบังแสงสว่างจากท้องฟ้ายามค่ำคืน จนมืดสนิท
ส่วนอเล็กเซียที่แอบตามเนโครมา เพราะเป็ห่วงว่าเนโครจะก่อเื่อะไร เธอได้เฝ้าสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ และได้เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด
เมื่อเห็นว่าเหตุการณ์เริ่มบานปลาย เธอเลือกที่จะเข้าไปขัดขวางเขาเอาไว้ เธอยืนอยู่ระหว่างเขากับพวกทหาร และได้เอ่ยขึ้นมา
"พอได้แล้ว นายจะทำทุกอย่างพัง"
ถึงเธอจะพูดแบบนั้นเนโครก็ไม่มีท่าทีที่จะหยุดและรับฟังเธอเลย
อเล็กเซียเดินเข้าไปหาเนโคร เธอขอให้เขาอดทน และรออย่างมีสติ เธอเล่าถึงความตั้งใจของเอเดนที่้าปกป้องเมืองและผู้บริสุทธิ์เอาไว้ โดยอเล็กเซียยังกล่าวต่อไปอีกว่า หากเสียใครไปสักคน ภารกิจในครั้งนี้คงไม่มีวันสำเร็จ พลังของเธอคนเดียวไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้
"สิ่งที่นายทำก็แค่หยุดพวกมันเอาไว้ชั่วคราว ธุรกิจนี้จะดำเนินต่อ แต่ถ้านายแพ้ขึ้นมา พวกเราคงหมดโอกาส ตอนนี้ภายในเมืองวุ่นวายไปทั่ว กำลังเสริมของพวกมันจะมากันอีก ถึงนายจะจัดการทหารของมันไปมากสักแค่ไหนมันก็ไม่มีประโยชน์ ... ฉันไม่รู้ว่าหลังจากนี้จะมีการคุ้มกันที่แ่ามากขึ้นแค่ไหน การจัดงานประลองก็ไม่รู้ว่าจะเป็ยังไง แต่ถ้าจัดการเ้าผู้ปกครองนั่นไม่ได้ เหตุการณ์ที่ผู้คนต้องทนทุกข์ทรมาน มันก็จะไม่มีวันจบสิ้น ขอร้อง ช่วยพวกเราด้วยเถอะ "
.....
หลังจากอเล็กเซียพูดจบ เนโครเขายอมหยุดและฟังสิ่งที่อเล็กเซียขอ เขาจะให้โอกาสอเล็กเซียและเอเดนในการหาแผนการที่จะจัดการกับพวกมันทั้งหมด ถึงภายในใจเขาอยากที่จะจัดการพวกมันในทันที แต่เขาก็รู้ว่าแค่ตัวคนเดียวอาจจะทำไม่สำเร็จ เขาจึงเลือกที่จะเก็บงำความแค้นนี้ไว้ เมื่อใจเย็นลงแล้วเขาจึงได้ถามกับอเล็กเซีย
"...แล้วพวกเราจะออกไปจากตรงนี้ยังไงดี"
"คอยดูเอาไว้ให้ดีๆ ฉันจะใช้พลังพาพวกเราออกไป"
หลังจากอเล็กเซียพูดจบ ทันใดนั้นมีลมที่รุนแรงเกิดขึ้นและก่อตัวเป็พายุ มันเริ่มบดบังทัศนวิสัยทั้งหมด เนโครที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัว เขาได้แต่ตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ทหารที่ล้อมพวกเขาโดนลมพายุเข้าไปเต็มๆ พวกมันจึงต้องรีบหนีหาที่หลบภัย ทั้งสองจึงใช้จังหวะนั้นหนีออกมาทันที
1K
