แกรก...
“ร้านจะปิดแล้ว.....นะ.....คะ”
เสียงของสาวปริศนาดังขึ้นที่หน้าประตู...แต่เมื่อสายตาของเธอได้เห็นร่างเปลือยเปล่าของหญิงสาวที่นอนอยู่บนพื้น คำพูดก็ค่อยๆ เบาลงเรื่อยๆ และทันทีที่ได้หันไปสบตาเข้ากับร่างหนากำยำเปียกเหงื่อที่นั่งอยู่บนโซฟา น้ำเสียงของเธอก็ขาดหายไปทันที...
“หือ….หนูนี่เอง”
“……”
“เข้ามาสิ จานชามพวกนี้ควรถูกเก็บได้แล้ว”
“…….เดี๋ยวหนู........”
“ไม่ต้อง....เข้ามาเก็บจานพวกนี้ออกไปซะ กลิ่นมันเตะจมูก”
หญิงสาวร่างเล็กก้มหน้า...
เธอเดินเข้ามาด้านในด้วยหัวใจที่สั่นไหว ทันทีที่มาถึงโต๊ะ เธอก็รีบเก็บกวาดซากอาการและขวดเครื่องดื่มมากมายลงในถุงที่เตรียมมา และร่างเปลือยเปล่าที่กำลังนั่งดูดบุหรี่อยู่ด้านหลัง....เด็กเสิร์ฟคนนี้ก็จำเขาได้เป็อย่างดี!
กำนันหาญ...
บุคคลที่พ่อแม่ของเธอไปสร้างหนี้ยืมสินมาหลายบาท และตอนนี้เธอก็ไม่อยากให้เขารู้ว่าเธอเป็ใคร แต่ดูเหมือนอาการก้มหน้าก้มตาและท่าทางลุกลี้ลุกลนจะสร้างความสนุกให้อีกฝ่ายได้เป็อย่างดี
“หนูชบาเองหรอ”
“…..”
เสียงเข้มเอ่ยขึ้นเบาๆ แต่มันทำให้ร่างระหงชาไปทั้งตัว
“ข้าพูดกับเอ็งอยู่นะ ชบาใช่มั้ย”
“…..”
ชบารีบตั้งสติ ก่อนจะค่อยๆ หันมาหาอีกฝ่าย แต่ทันทีที่เธอเงยหน้าขึ้น ลำเอ็นแท่งโตสีดำมันวาวก็แข็งชี้ตั้งขึ้นเป็ลำ!
“ค่ะ…….ลุงกำนัน”
“กว่าจะจำกันได้นะ”
“……”
ใบหน้าสวยหวานฉบับสาวไทยก้มหน้าลงพื้น เธอไม่อยากเงยหน้าขึ้นไปมองไอ้หื่นบ้ากามมากตัณหา อายุรุ่นราวก็คราวนี้แล้วยังจะมาทำเื่อะไรแบบนี้ได้ลง แม้ว่าสถานที่แห่งนี้จะเป็ที่เริงรมย์ของชายมากราคะ แต่เธอก็ไม่เคยเห็นใครจะอุบาทว์โสมมได้เท่ากำนันคนนี้!
แต่งงานมาแล้วก็ตั้งหลายครั้ง...
แถมยังชอบออกหน้าทำบุญตามเทศกาลต่างๆ อีก
เธออยากจะให้ชาวบ้านมาเห็นเหลือเกินว่าธาตุแท้ของไอ้เฒ่าหัวงูคนนี้เป็เช่นไร!
“ไม่ได้เจอกันตั้งนาน เอ็งโตขึ้นเยอะเลยนะ”
“…..ค่ะ”
“ข้ายังจำตอนที่เอ็งแอบมาขโมยมะม่วงที่สวนหลังบ้านได้อยู่เลย”
“…..”
“ไม่คิดไม่ฝัน....ว่าจะโตเป็สาว....ได้ขนาดนี้”
“…..ค่ะ”
เมื่อกำนันหื่นกามไม่ถามต่อ...ชบาจึงรีบก้มหน้าก้มตาเก็บกวาดโต๊ะ เธออยากจะออกไปจากห้องแห่งนี้ และออกไปจากเสียงหื่นกระหายของชายโรคจิต ทั้งๆ ที่เธอยืนทำงานอยู่ต่อหน้า เสื้อผ้าสักชิ้นยังไม่หยิบขึ้นมาใส่ แถมยังถ่างขามากกว่าเดิมอีกต่างห่าง!
“จะไปไหน...”
ร่างสูงถามขึ้นเมื่อเห็นว่าพนักงานสาวกำลังจะเดินออกไป
“หนูเก็บหวาดเสร็จแล้วค่ะ และตอนนี้ก็ถึงเวลาเลิกงานของหนูแล้วด้วย ถ้าจะเพิ่มเวลาหรือสั่งอาหาร.....กำนันโทรเรียกพนักงานด้านล่างได้เลยนะคะ”
ดวงตากลมโตชำเลืองไปมองหญิงสาวร่างเปลือยเปล่าบนพื้น...แม้แต่ตอนนี้คนที่โดนกระแทกก็ยังไม่ได้สติคืนมาครบทุกอย่าง
เสียงครวญครางในลำคอจากเด็กใหม่ดังขึ้นเบาๆ ตลอดเวลาั้แ่ที่ชบาเข้ามาด้านใน
“เดี๋ยวสิ...”
“……”
“พ่อกับแม่เอ็งเป็ยังไงบ้างล่ะ”
คำพูดนั้นทำให้พนักงานสาวหยุดนิ่ง เธอค่อยๆ หันหลังกลับมา ก่อนจะก้มหน้าไปที่พื้นอีกครั้ง
“หนูรู้ค่ะ....ว่ากำนันจะถามเื่เงิน...หนูขอเวลาอีกสักนิดนะคะ”
“ข้ายังไม่ได้พูดเื่เงินเลยนะ...และที่สำคัญ....คุยกับผู้ใหญ่ทำไมไม่มองหน้าล่ะ”
“…..”
ชบากัดริมฝีปาก...
ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับไอ้เฒ่าลามก...แม้ว่าเธอจะพยายามมองไปที่ใบหน้าคมเข้ม แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าลำหนาแท่งยาวที่แข็งเป็ลำกลางง่ามมันได้เรียกสายตาของเธอ และดูเหมือนมันจะผงกหัวหงึกหงักทักทายเธอด้วย!