เอ้กอี๊เอ้กเอ้ก เสียงไก่หนุ่มนามเ้าแจ้ประจำบ้านขันขึ้นตรงตามเวลาของทุกวันเช้าวันนี้ครอบครัวของขวัญตกลงที่จะพากันไปดูที่ดินใกล้ศาลเ้าร้าง
เมื่อทุกคนต่างมารวมตัวกันพร้อมหน้าพร้อมตาแล้วก็พากันเดินไปทางทิศตะวันออกห่างจากบ้านที่อยู่ไปประมาณ5 กิโลเมตร สงสัยคงต้องซื้อมอเตอร์ไซค์และจักรยานอย่างละคันแล้วหล่ะขวัญคิดขณะเดิน
อากาศ่เช้าค่อนข้างเย็นสบายเพราะนี่ปลายเดือนเมษายนแล้วทนร้อนอีกไม่เท่าไหร่แป๊บๆ ก็จะเข้าหน้าฝนเดินคุยเล่นกันไปก็จะถึงที่ดินของขวัญกับเพชร
“ปู่กับย่าเหนื่อยไหมจ๊ะเดินมาไกลเหมือนกัน” ขวัญเอ่ยถามออกมา
“มานง มาเหนื่อยอะไรกันเดินแค่นี้โน้นทำงานในทุ่งถึงจะเรียกว่าเหนื่อย”ย่าพูดออกมาด้วยเคี้ยวหมากไปด้วยพลอยทำให้มีละอองจากฝอยน้ำหมากกระเด็นเดินกันมาเรื่อยๆ
เจอคนรู้จักก็ทักทายปราศรัยกันพวกเด็กๆ ก็พากันวิ่งเอาดอกหญ้ามาไล่ตีกันเอง ผู้นำก็เ้ากล้าตัวแสบประจำบ้านจนดอกหญ้าปลิวมาตามลม พามาติดตามผมตามเสื้อบ้างประปราย
“ถึงแล้วหล่ะ” พ่อทวนบอกจากที่ขวัญเห็นในตอนนี้คือที่เวิ้งนี้ดินแห้งมากจนถึงขนาดแตกสภาพอากาศก็ไม่ต่างกันแต่ทำไมถึงแห้งได้หล่ะขวัญคิด
“พี่ขวัญ ปู่เขาหิวจ๊ะ ไม่มีใครเอาอะไรมาให้แกกินเลย”เ้าจุกเอ่ยขัดความคิดขวัญขึ้นมา
“พุทโธจุกพี่ใหมดกำลังคิดอะไรเพลินๆ ไหนปู่ที่ไหนที่ไม่ได้กินอะไร”ขวัญถามด้วยความสงสัยเธอมองไม่เห็นคนอยู่แถวนี้สักหน่อย
“ปู่ที่อยู่ในศาลเ้าจ๊ะพี่แกบอกหิวไม่เคยมีใครเอาอะไรมาไหว้แกนานแล้ว แกเป็เ้าที่ ที่อยู่แถวนี้จ๊ะ”จุกตอบขวัญด้วยใบหน้าไร้เดียงสา
“ที่ที่ดินแถวนี้แห้งแล้งส่วนหนึ่งก็เป็เพราะแกด้วยแหละจ๊ะ แกบอกแต่ก่อนที่แถวนี้อุดมสมบูรณ์ปลูกอะไรก็งามเพราะอยู่ติดสระบัวฝั่งชายป่า
แต่ที่มันเป็แบบนี้เพราะมีคนนำสิ่งไม่ดีมาฝังไว้แต่แกไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน วันนั้นแกบอกว่าไปสังสรรค์กับเหล่าเทพเ้าที่ใกล้ๆ มา”จุกพูดขยายความขึ้นมาอีก ขวัญพยักหน้ารับรู้ คิดในใจว่าเ้าที่ก็อู้ได้เหมือนกัน
“001 ที่ดินตรงนี้มีทั้งหมดกี่ไร่จ๊ะตรวจสอบที” ขวัญถามขึ้นในใจ “มีทั้งหมด 50 ไร่ครับรวมที่ของเ้านายกับน้องชายด้วย” ขวัญพยักหน้ารับ
“งั้นเราก็แค่ซื้อเพิ่มอีก30 ไร่ 001 ตรวจสอบสิ่งที่ฝังไว้คืออะไรอยู่ตรงไหน”ครั้งนี้ขวัญเอ่ยมีเสียงออกมาเพื่อที่จะให้เ้าจุกได้ยินด้วย
ครั้งนี้ 001 ใช้เวลาอยู่สักพัก ถึงจะได้ยินเสียงตอบกลับมา“อยู่ใต้ต้นไทรใหญ่ที่อยู่ในป่า เลยศาลเ้าไปก็เห็นครับของที่อยู่ข้างในเป็ของพวกมนต์ดำ” 001 รู้จักมนต์ดำด้วยเหรอหรือในโลกอนาคตมีของพวกนี้เหมือนกัน
001 อยากจะกรอกตามองบนถ้ามันมีร่างอะนะ“มีในข้อมูลของระบบก็เลยรู้ วิธีแก้มีอยู่ในระบบเหมือนกันครับ”
เ้าจุกเมื่อได้ยินการโต้ตอบนี้ก็คิดว่าสมกับเป็เทพขั้นสูงโดยแท้พร้อมหันไปทางเ้าแดงก็เห็นเ้าแดงแสดงใบหน้าเคารพเลื่อมใสเหมือนกัน
“ขวัญเอ๋ย เอ็งเห็นแล้วจะเอายังไงต่อละลูกยังจะถามซื้อที่อยู่ไหมถ้าจะซื้อปู่จะไปถามไอ้ชดมันให้ว่าใครบ้างที่เป็เ้าของ"ปู่กับผู้ใหญ่ชดเป็รุ่นพี่รุ่นน้องที่บวชเรียนมาด้วยกันตาชดอายุ 55 ปีนี้
"ซื้อสิจ๊ะปู่แต่ปู่ยังไม่ต้องบอกใครนะว่าหนูจะซื้อมาทำอะไร ก็บอกไปว่าหนูซื้อเพราะอยากได้ที่แปลงใหญ่ให้มันติดที่ของหนูกับเพชรมันจะได้เป็แปลงเดียวกันจ๊ะ
“เออๆกลับไปเดี๋ยวปู่จัดการให้ แล้วนี่เราจะกลับกันยังเริ่มจะร้อนแล้ว หลังจากได้ที่ทั้งหมดมาค่อยมาเริ่มทำไอ้เกษตรอะไรที่เอ็งว่า” ปู่บอกพร้อมกับเรียกสมาชิกในครอบครัวทุกคนกลับบ้าน
“สวัสดีครับปู่ทูลพวกปู่มาทำอะไรกันเหรอครับ” ขวัญเห็นเด็กที่ดูอายุน่าจะพอๆ กับเ้ากล้าแต่ผอมกว่ามากมายกมือไหว้และทักทายปู่ของตนก็แปลกใจ
“ไหว้พระเถอะเ้าไม้เป็ไงมาไงหล่ะ เอ็งมาทำอะไรแถวนี้” ปู่ก็ทักทายเด็กคนนั้นกลับ
“ผมมาเก็บฟืนนะครับแล้วเผอิญเห็นปู่ผมเลยเดินเข้ามาทัก”
“แล้วนี้เ้าผวนมันเป็อย่างไรบ้างข้าก็ไม่ค่อยได้มาแถวนี้เลยไม่รู้เื่ของมันสักเท่าไหร่”
“ก็ยังเหมือนเดิมครับพ่อแกก็ทำใจแล้วแกบอกมันคงเป็โรคเวรโรคกรรมของแก”ไม้พูดออกมาด้วยสีหน้าแสดงความเศร้าอย่างเห็นได้ชัด
“เฮ้อ จะว่าไปคนดีๆ ก็มาเป็แบบนี้ได้ยังไงก็ไม่รู้นี่แหละหนาชีวิตคนเราวันนี้อาจจะดี วันพรุ่งใครจะรู้”ปู่ทูลก็เอ่ยออกมาด้วยความสังเวชชะตากรรม
“อีกหน่อยหลานของปู่มันจะมาใช้ที่ทางแถวนี้น่ะ ถ้ายังไงเอ็งอยู่แถวนี้เดี๋ยวคงได้เจอกันบ่อยๆเอาไว้ตอนนั้นปู่ค่อยไปเยี่ยมเ้าผวนมัน
ตอนนี้ปู่ต้องกลับก่อนแล้วแดดเริ่มแรงขึ้นทุกที”หลังจากแยกจากเ้าไม้แล้ว คณะของขวัญก็พากันกลับบ้านทันที
“จุกไปบอกเ้าที่ด้วยว่ารอให้พี่ทำเื่ซื้อที่ดินได้เรียบร้อยแล้วจะนำของมาเซ่นไหว้ ตอนนี้ก็ช่วยเป็หูเป็ตาไปก่อนรับรองจะได้อิ่มแบบยาวๆเลย” ขวัญหันไปบอกจุกให้ไปสื่อสาร
“รับทราบ”เ้าจุกรีบทำท่าตะเบ๊ะตอบแล้วหายวับไป
เมื่อเดินกลับมาถึงปู่นั่งพักได้สักแปบก็ไปกับพ่อทวนที่บ้านผู้ใหญ่ชดทันที
“อ้าวลมอะไรหอบพี่มาถึงนี่ล่ะพี่ทูลคิดถึงน้องคนนี้หรือจ๊ะ” ผู้ใหญ่ชดเอ่ยทักปู่
“เออลมคิดถึงมึงนั่นหล่ะอยากจะโดนสักป้าบไหมห่ะ” ปู่ก็กวน พอกัน
“มาๆ กินน้ำกินท่าก่อนแม่จำปีโว้ย เอาน้ำเอาท่ามาให้พี่ใหญ่หน่อยเร็ว” ผู้ใหญ่ชดะโสั่งเมียเสียงดัง
“ว่าแต่วันนี้พี่มามีเื่อะไรหรือเปล่า”ผู้ใหญ่ชดถามเป็การเป็งานขึ้นมา
“มีข้ามาเื่ที่ดินที่อยู่ติดกับศาลเ้าท้ายหมู่บ้านน่ะว่ามีใครเป็เ้าของแล้วจะขายไหม
พอดีเ้าขวัญมันอยากซื้อเก็บไว้ให้ที่มันเป็แปลงเดียวกันสำหรับมันกับน้อง”ปู่ทูลก็พูดร่ายยาวออกมา
“ของไอ้มั่น 10 ไร่ ของนางปริกอีก 20 ไร่ แน่ใจเหรอว่าจะซื้อพี่ก็รู้ว่ามันปลูกอะไรไม่ขึ้น เหมือนแต่ก่อนนี่ไอ้มั่นกับนางปริกยังมาบ่นให้ฟังเลยดีที่ว่าเป็ที่เก่าแก่ของบรรพบุรุษไม่ได้ซื้อต่อมาจากใคร”
“แล้วมันสองคนจะขายไหมล่ะแล้วขายสักเท่าไหร่ถ้าไม่แพงขวัญมันจะได้ซื้อเอาไว้เอ็งพอรู้หรือเปล่า”ปู่ก็ถามขึ้นมา “ขายอยู่หรอก ทั้งสองคนเคยมาเกริ่นกับผมเหมือนกันแต่จะซื้อแน่เหรอผมว่าซื้อตรงอื่นไม่ดีเรอะ” ผู้ใหญ่แกก็ถามย้ำอีกที
“เอาตรงนี้แหละขวัญมัน้าเงินก็ของมันให้มันตัดสินใจเอาเอง” ปู่ทูลก็พูดปัดไป
“ตกลง เดี๋ยวผมไปถามให้พี่รอสักประเดียวนะเดี๋ยวผมก็กลับมาแล้ว” พูดจบผู้ใหญ่ชดก็ขี่จักรยานออกไปทันที
รออยู่สักพักใหญ่ผู้ใหญ่ชดก็ขี่จักรยานกลับมาแล้วมีเ้ามั่น กับนางปริกตามมาด้วย “สวัสดีจ๊ะพี่ทูล” เ้ามั่นกับนางปริกทักทายปู่
ส่วนพ่อทวนก็ยกมือไหว้ทักทายทั้งสองเช่นกันเพราะทั้งสองคนอายุก็พอๆ กับผู้ใหญ่ชด
“พี่จะซื้อที่ของเราจริงเหรอจ๊ะ”ตามั่นเอ่ยถามออกมาแทนยายปริกไปด้วย
“เออจริงสิแล้วพวกเอ็งจะขายไร่ละเท่าไหร่หล่ะ ถ้าไม่แพงจนเกินควรเ้าขวัญมันคงซื้อไว้”ปู่ทูลก็แสดงความคิดของตนออกมา
“ราคาที่บ้านเราตอนนี้ตกอยู่ไร่ละ800-1000 บาทนะ เพราะเราห่างไกลจากตัวเมือง ออกมาโขอยู่แล้วยังไม่เจริญเท่าไหร่ด้วย”ผู้ใหญ่ชดบอกถึงราคาที่ดินตอนนี้
“พวกเราสองคนปรึกษากันมาแล้วจ๊ะว่าที่ตรงนั้นมันปลูกอะไรก็ไม่ขึ้น แล้วยังอยู่ท้ายหมู่บ้านอีกพวกฉันเลยจะขายไร่ละ600 บาทจ๊ะ
แต่เื่ค่าโอนทางปู่ก็ช่วยออกให้หน่อยนะ”เมื่อปู่ทูลได้ฟังก็เอ่ยขอยืมจักรยานผู้ใหญ่ชดแล้วให้เ้าทวนลูกชายตนไปตามเ้าขวัญมาคุย
นั่งรอกันอีกพักก็เห็นเ้าทวนขี่จักรยานให้เ้าขวัญซ้อนพากันเข้ามาเมื่อมาถึงขวัญก็ยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทุกคนที่นั่งอยู่ขวัญได้ทราบเื่ราวมาจากพ่อของตนแล้ว
“ตามั่นกับยายปริกจะขายที่ตรงนั้นไร่ละ600 บาทใช่ไหมจ๊ะ ขวัญตกลงซื้อจ๊ะ ส่วนค่าธรรมเนียมทางขวัญจะเป็คนจัดการเองไม่ทราบว่าตากับยายสะดวกไปทำเื่พรุ่งนี้เลยไหมจ๊ะ”ขวัญเมื่อมาถึงก็คุยเข้าเื่ทันที
เพราะอยากรีบจัดการให้จบไปทีละเื่จะได้เริ่มหารายได้เข้าบ้านบ้างแล้ว
ทั้งสองเมื่อได้ยินที่ขวัญพูดก็รู้สึกโล่งใจที่สามารถขายที่ตรงนั้นออกไปได้จึงพยักหน้าตกลงพร้อมกัน แล้วตอบขวัญออกไป “ว่างสิ แล้วจะไปกี่โมงไปกันแต่เช้าเลยดีไหมคนจะได้ไม่มาก” ครั้งนี้เป็ยายปริกพูดขึ้นมาบ้าง
“ตกลงจ๊ะไปกันแต่เช้าเพราะขวัญต้องไปธนาคารถอนเงินมาให้ตากับยายด้วย ของยายปริกมี 20 ไร่ก็เป็เงิน 12,000บาทนะ ส่วนของตามั่นมี10 ไร่ก็ 6,000 บาทนะจ๊ะ” ขวัญคิดคำนวนให้ทั้งสองคน
ทั้งสองคนเมื่อได้ยินก็พอใจหลังจากนั้นก็พากันแยกย้ายกลับบ้านใครบ้านมันเวลาไม่เคยรอใครเหมือนสายน้ำไม่หวนกลับ เผลอแปบเดียวก็เช้าแล้ว
เมื่อทุกคนมาพร้อมกันก็ออกเดินทางเมื่อไปถึงในอำเภอก็เป็เวลา 9.15 นาฬิกา แล้วขวัญอาศัยถามเวลาจาก001เอา ขวัญจึงแยกย้ายไปถอนเงินก่อน
ครั้งนี้ขวัญถอนเงินออกมาเหลือเงินติดบัญชีไว้1,000 บาทเท่านั้น เพราะจะเอาเงินมาเก็บไว้ในมิติเนื่องจากสะดวกกว่านั่นเอง
เมื่อเดินมาถึงที่กรมที่ดินที่นัดไว้กับตามั่นกับยายปริกแล้วก็ดำเนินการทันทีขวัญให้พ่อเป็คนทำเื่ให้แต่สลักหลังไว้ในโฉนดที่ให้เป็ชื่อของขวัญ
เมื่อบรรลุนิติภาวะค่อยมาทำเื่อีกทีเมื่อจบเื่จากเื่ที่ดินแล้วขวัญจึงชวนพ่อทวนไปซื้อมอเตอร์ไซค์ต่อ
ระหว่างที่เดินไปร้านขายมอเตอร์ไซค์“พ่อจ๊ะพ่อขี่เป็ไหม”ขวัญเอ่ยถามพ่อขึ้นมา
“ไม่เคยหรอกขวัญเคยขี่แต่จักรยาน” พ่อทวนเอ่ยปฏิเสธ “งั้นไม่เป็ไรขวัญขี่เป็ แต่ว่าพ่อต้องไปหัดนะเพราะพ่อต้องเป็คนไปเร่ขายของ แล้วยังต้องทำใบขับขี่ด้วยจ๊ะ” ขวัญก็เอ่ยบอกพ่อ
พ่อทวนไม่แปลกใจที่ลูกสาวตนขี่มอเตอร์ไซค์ได้ก็ลูกสาวเป็เทพเื่แค่นี้ต้องทำได้อยู่แล้ว (พ่อยังเชื่อแบบนี้อยู่)
ราคามอเตอร์ไซค์ค่อนข้างแพงขวัญคิดว่าแพงกว่าราคาที่ดินตั้งเยอะ แต่มันจำเป็อะนะเมื่อมาถึงร้านขวัญกับพ่อก็เดินไปเลือกดูมอเตอร์ไซค์
รถยุคนี้ไม่ได้มีรูปแบบและสีทันสมัยเหมือนตอน่ที่ขวัญจะย้อนมาและมีตัวเลือกน้อยเพราะคนยังไม่มีกำลังพอจะซื้อนั่นเอง เลือกได้คันหนึ่งเป็สีขาวดำเป็รุ่นที่ตกลงมาแล้ว
แต่ยังขายไม่ออกทางร้านเลยตั้งราคาไว้ 30,000 บาท ขวัญขอต่อรองราคา เพราะจ่ายเงินสดเลยได้มาในราคา29,500บาท ทางร้านจะเป็คนทำเื่โอนให้
ขวัญดีใจทีได้ทั้งลดทั้งแถมไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมเองพนักงานในร้านกระซิบบอกเพราะนานๆ จะมีคนมาซื้อสักที เลยอยากให้ขายได้เร็ว
เถ้าแก่เลยใจป้ำแบบนี้เื่โอนกรมสิทธิ์ก็ไม่ต้องรอนานทำเื่กันวันนี้เลยเพราะวันนี้เป็วันทำการอยู่แล้ว
เมื่อได้รถมาเรียบร้อยขวัญกับพ่อก็ใส่หมวกกันน็อค“พ่อพร้อมไหม ขวัญจะพาซิ่งแล้วนะ” ขวัญพูดขึ้น
“เออ พร้อมแล้วพ่อทวนก็เอามือจับกับเบาะเอาไว้เอ็งขี่ช้าๆก็พอไม่ต้องซิ่งหรอก” พ่อเอ่ยบอกด้วยเสียงสั่นๆ
เ้าจุกกับเ้าแดงตื่นเต้นกันใหญ่ก็พากันมานั่งด้วยเ้าจุกนั่งด้านหน้าส่วนเ้าแดงก็ไปเบียดพ่อทวนอยู่ด้านหลัง“ยะฮู พร้อมแล้ว พี่ขวัญซิ่งไปเลยจ๊ะ” นี่คือเสียงเ้าจุกผีเด็กตนเดิมนั่นเอง
2K
![กลรักวังหลวง [서현]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1578381443_2778631.webp)
