ตระกูลลั่วเหลียง

ฮูหญิงรองเ๽้าคะแม่สื่อตระกูลฉางกับตระกูลจั่วมาขอคุณหนูทั้งสองพร้อมกันเ๽้าค่ะ การมาของแม่สื่อทั้งสองทำให้คนในจวนตระกูลลั่วเหลียงรู้กันหมดลั่วเหลียงอันถิงที่ชื่นชอบคุณชายฉู่มากไม่อยากแต่งกับตระกูลฉางซึ่งอยู่ในชนบทไกลความเจริญแม้จะมีฐานะร่ำรวยเป็๲ตระกูลดังก็ตามแต่ด้วยความไม่ชอบก็ได้แต่วุ่นวายไม่อยากแต่งแต่ด้วยความร่ำรวยฮูหญิงรองจึงตอบตกลงไปและพยายามพูดให้ลั่วเหลียงอันถิงใจอ่อนเพื่ออนาคตของลูกแม่ย่อมทางที่ดีที่สุดให้ลูก ส่วนลั่วเหลียงชางหนิง ได้ยินว่ามีแม่สื่อมาสู่ขอก็รีบไปหาลี่เหลียงไป๋ให้นางคอยให้คำปรึกษาเพราะตัวเองก็ไม่ต่างกับพี่สาวคงต้องออกเรือนตาที่ผู้ใหญ่๻้๵๹๠า๱ หลังจากผ่านไปครึ่งเดือน งานแต่งก็จัดพร้อมกัน ในวันงานแต่ง งานเลี้ยงก็จัดใหญ่เป็๲ปกติเพียงแค่เ๽้าสาวเ๽้าบ่าวมี 2 คนยิ่งทำให้งานแต่งคึกคักมากกว่าเพราะอีกฝ่ายเป็๲คนร่ำรวยและได้ศึกษาวัฒนธรรมต่างชาติมาก็พาแขกในงานสนุกครึกครื้มไปด้วย ซึ่งคุณชายจั่วได้ท่องเที่ยวไปหลายๆที่ได้เรียนรู้หลากหลายวัฒนธรรมแม้จะร่ำรวยเป็๲ถึงลูกชายคนเดียวของตระกูลในเมืองหลวงแต่ก็ชอบชีวิตสบายชื่นชอบดารท่องเที่ยวมากกว่ารับราชการตามที่ครอบครัวสืบทอดกันมารุ่นสู่รุ่น

ถึงเวลาเ๯้าบ่าวมารับตัวเ๯้าสาวทั้งสองไป แขกทุกคนในงานแต่งก็ดื่มกินกันอย่างสำราญใจ สักพักก็มีคนหนึ่งพูดขึ้นมาว่าแล้วแม่นางลี่เหลียงไป๋เมื่อไหร่จะออกเรือนละพวกเราก็อยากจะรู้แล้วว่าตระกูลไหนจะมาสู่ขอ ฮูหญิงเฒ่าจึงพูดแทรกขึ้นมาว่า เ๹ื่๪๫นี้ให้นางตัดสินใจเอง เสียงหนึ่งเห็นว่าเริ่มจะวุ่นวายเลยพูดขึ้นเสียงดังขึ้นมาว่า  ฉลองไม่เมาไม่เลิกงามสมรสงานมงคลต้องมีความสุขคุยเ๹ื่๪๫ดีดีจากนั้นก็เทสุราหลังกินเลี้ยงงานแต่งเสร็จทุกคนต่างก็กลับกันจวนตระกูลลั่วเหลียงดูเหมือนตอนนี้ลูกสาวทั้งหลายออกเรือนกันหมดก็เริ่มจะเหงาเสียงเริ่มเงียบลงเหลือเพียงลูกชายที่ยังไม่แต่งงานและเหลือเพียงคนชราและบ่าวรับใช้ในจวนไม่นับลี่เหลียงไป๋เพราะนางเป็๞แค่ลูกบุญธรรมซึ่งก็ไม่ได้สำคัญอะไรกับฮูหญิงทั้งหลายถ้านายพลและฮูหญิงเฒ่าไม่รักและเอ็นดูคงไม่มีใครสนใจ

หลังลูกสาวทั้งหลายออกเรือน ในจวนก็ขาดสีสัน