อี้อวนขับรถออกมาด้วยความโกรธ
จนไปจอดอยู่ที่ เรือนหลังเล็ก หลังหนึ่ง
เขาตัดสินใจอยู่นาน
ว่าจะเข้าไปดีหรือไม่
เพราะปกติเข้าไม่เคยลังเล ที่จะเข้าไปเลย
แต่วันนี้ เขาหัวเสียจริงๆ จิตใจของเขา กระวนกระวาย
จนไม่รู้จะทำอย่างไร จึงขับรถออกมา
หลังจากที่จอดรถอยู่นาน
ในที่สุด เขาก็ตัดสินใจ จะไม่เข้าไป
จึงถอยรถ ออกมา ขณะนั้นเอง
"พี่อี้อวน " เสียงใสของหญิงสาว ร้องขี้นด้วยความดีใจ
กึ่งเดิน กึ่งวิ่ง ก่อนจะล้มลง ชายหนุ่มรีบลงจากรถวิ่งไปประคองด้วยความเป็ห่วง
อี้อวน : มันดึกแล้ว เ้าออกมาทำไมกัน ไป๋เซียน
ไป๋เซียน : น้องมาเดินเล่นค่ะ
พี่อี้ พี่พึ่งกลับไป ทำไมถึงกลับมาอีกหรือคะ
อี้อวน : ที่บ้านมีปัญหานิดหน่อย
ไป๋เซียน : พี่อี้…
" ถ้าเรา ได้อยู่ด้วยกันคงจะดี นะคะ
พี่อี้ก็จะไม่ต้องขับรถ ไปมาเช่นนี้ "
ร่างใหญ่ ดึงหญิงสาวเข้ามากอด ก่อนจะเอ่ย
"อดทนอีก นิด อีกไม่กี่เดือนแล้ว เราจะได้อยู่ด้วยกัน"
เมื่อเขาและเธอคุยกันจนเสร็จ เขาจึงอุ้มเธอเข้าไปส่ง
ในห้องก่อนจะห่มผ้าให้เธอ และขอตัวกลับ
เื่ที่ไป๋เซียนป่วย ทำให้อี้อวนไม่ให้ เธอไปทำงานที่โรงเรียน
และได้ให้เงินเธอไว้ใช้แทน
เขาดูแลเธอเป็อย่างดี มาหาทุกวัน
แต่เขาไม่เคย ล่วงเกิน เธอแม้แต่น้อย
และเื่ที่เขาเข้าหอกับเฟยินั้น
ไป๋เซียน จะรู้ ไม่ได้เลย เพราะเขากลัว เธอทรุดหนัก
ยิ่งเขาคิดถึงเื่นั้น ก็ยิ่งทำให้รู้สึกผิด ต่อเธอ
เขาจึงทะนุถนอม เธอมากยิ่งขึ้น และให้ความดูแลเป็อย่างดี
หลังจากที่ออกจากบ้านไป๋เซียนมา เขาก็ตรงไปยังโรงเตี๊ยมจันทรา
ซึ่งเป็ของเพื่อนเขาที่ชื่อว่า จินเสี่ยว เขาไม่มีเพียงโรงเตี๊ยม แต่ยังมี ห้างร้าน
ขายของต่างๆ หลากหลายสาขา และยังมีอิทธิพลอยู่มาก ในเมืองนี้
เขาสนิทกับ อี้อวนั้แ่สมัยเรียน ทำให้อี้อวนจะมาดื่มกินอยู่ที่นี้เป็ประจำ
จินเสี่ยว : เป็อะไรมาอีกละ พ่อเนื้อหอม
จินเสี่ยวเอ่ยทักทายเพื่อนรักอย่าง หยอกเย้า
อี้อวน : เนื้อหอมอะไรกันเล่า ปวดหัวจะตายอยู่แล้ว
เอาเหล้า ที่แรงๆ มาให้ฉันที วันนี้อยากเมา
จินเสี่ยวทำตามที่ เขาขอ
หลังจากนั้น พวกเขาก็เมามาย
จินเสี่ยว : ได้ข่าวว่าภรรยานาย งดงาม และยังเก่ง จบจากต่างประเทศ
ฉันละอิจฉา นายจริงๆเลย ฉันไม่เคยเห็นหน้าเลย
เมื่อไหร่ จะพามาแนะ นำตัวบ้างละ
วันแต่งงาน ก็ไม่ได้เห็นเลย ปิดหน้าตลอดเวลา
พามาแนะนำหน่อย เพื่อนๆ เราก็อยากเห็นกัน ทั้งนั้น
อี้อวน : ฮึ ! … ไม่มีทาง
จินเสี่ยว : ทำไมกัน หรือว่า นายยัง ติดต่อกับ ไป๋เซียนอยู่หรือ
ฮ่ะ อย่าบอกนะ ว่าจริง !!
ยายนั้นทั้งจืด ไร้สีสัน ทำนายหมดเงินสักเท่าไหร่แล้ว
ฉันไม่เข้าใจ จริงๆ ว่าพวกหล่อน สองแม่ลูก ทำไมไม่ปล่อยนายไปเสียที ! …
นายแต่งงานแล้วนะเพื่อน ควรดูแลภรรยา สิถึงจะถูก
อี้อวน : หึ!… ไม่ต้องพูดเื่นี้ ภรรยานะหรอ
หลอนควรเป็ของพี่ฉัน ไม่ใช่ของฉันด้วยซ้ำ
ถ้าไม่มีหล่อน ฉันคงได้สมหวัง กับไป๋เซียนแล้ว
จินเสี่ยว : ป่วยการ เมื่อไร จะตา สว่างสักที
อี้อวน : อีกไม่นาน หล่อนต้องขอ หย่ากับฉันแน่
นายรอดู ฉันจะทำทุกอย่าง ให้หล่อนเกลียด
และขอหย่าไปเอง แค่นี้ ก็สามารถ แต่งไป๋เซียนเข้าบ้านได้แล้ว
จินเสี่ยว : โอ้ยๆ ฉันไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาพูดกับแล้ว
เอาเป็ว่า แล้วแต่เลยแล้วกัน
จินเสี่ยวไม่มีอะไรจะพูดกับเพื่อนอีกแล้ว พยายามเตือนสติเขาก็แล้ว
แต่เขาไม่เคยเชื่อ คำพูดตนเลย จนบางครั้ง จินเสี่ยวก็อดที่จะสงสัย
ไม่ได้ว่า ทำไม เขาถึงหลงไป๋เซียน จนหัวปักหัวปำ ได้ขนาดนี้
4K
