ซื้อกล้อง
ในเมื่อได้พาน้องชายออกมาจากบ้านแล้วเพวิสไม่มีทางกลับไปทันทีหลังจากทำงานเสร็จแน่ รถบรรทุกขนาดเล็กเคลื่อนที่พาสองพี่น้องเข้าสู่เขตเมืองในย่านการค้าและเศรษฐกิจแห่งหนึ่งที่อยู่ห่างจากบริษัทกรีนโอ๊คแค่ร้อยกว่ากิโลเมตรเท่านั้นความเร็วรถที่ใช้ได้ก็น้อยลงถึงอย่างนั้นการจราจรบนท้องถนนก็ไม่ได้แออัดแต่อย่างไรทำให้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงทั้งสองก็มาถึงห้างสรรพสินค้าแล้วลอทูช้อปปิ้งมอลล์แห่งที่ 5 เป็ตึกขนาดใหญ่มีพื้นที่ใช้สอยมากกว่าล้านตารางฟุตเมื่อจอดรถในโรงจอดรถดีแล้ว เพวิสก็พาน้องชายเดินเข้ามาในตัวห้างทันที
“เราจะมาซื้ออะไรเหรอพี่เพวิส”เพเนียสที่เดินสับเท้าตามพี่ชายเอ่ยถามออกมา
“ก็ เดินเล่นไปก่อนถ้าอยากได้อะไรก็ซื้อ” หันมายักคิ้วให้น้องชายทีหนึ่งแล้วเดินนำไปทันทีชั้นแรกของห้างตรงกลางเป็ลานโล่งมีเวทีไว้จัดแสดง หากแต่ตอนนี้กลับว่างเปล่าส่วนสินค้าชั้นแรกเป็สินค้าทางการเกษตรจากทั่วดวงดาวแห่งนี้นั่นเองซึ่งนั่นไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะมาซื้อกัน ขึ้นบันไดเลื่อนไปที่ชั้นต่อๆไปเพวิสพาน้องชายแวะทุกชั้น แล้วเดินดูร้านขายสินค้าต่างๆไปพลางพร้อมมองสีหน้าน้องชายด้วย ว่าอยากได้อะไรเป็พิเศษหรือเปล่าหากแต่สีหน้าท่าทีอยากได้นั้นไม่ยักจะมีให้เห็นจนตัวเพวิสที่เริ่มจะเหนื่อยกับการเดินเล่นชมร้านต่างๆต้องเอ่ยปากถามน้องชายแทนเฮ้อ รู้อย่างนี้เขาน่าจะเช่าสกู๊ตเตอร์ด้วยจะได้ไม่ต้องเดินด้วยเท้าให้เมื่อย
“ไม่มีของที่อยากได้เหรอ”
“ก็ ไม่นะครับ” เพเนียสส่ายหน้า
“อา ไม่จริงอะ”
“จริง”
“แต่พี่อยากซื้อของให้เป็ของขวัญวันปีใหม่นะเลือกมาสักอย่างสิ ไม่ๆสองสามอย่างก็ได้” เป็คนออกเงินต้องคะยั้นคะยอให้อีกคนเลือกของที่อยากได้เสียอย่างนั้นหรือว่าของที่ดาวนี้มันไม่ตื่นตาหรือเป็ที่ถูกใจเท่าดาวที่น้องชายไปเรียนกันนะข้อนี้น่าคิด
“เออ แต่ว่า” เพเนียสจะปฏิเสธไปเพราะไม่มีอะไรที่อยากได้เป็พิเศษ ทุกวันนี้ก็สั่งสินค้าออนไลน์เอา ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็วัตถุดิบทำอาหารนั่นแหละอีกส่วนเล็กน้อยก็เพียงของใช้ส่วนตัว
“เถอะน่า”จนพี่ชายต้องจ้องมองขอร้องตาปริบๆ
“อา ถ้างั้นก็ ผมไม่เกรงใจแล้วนะครับ”เพเนียสตัดสินใจเอาตามนั้น ซึ่งเพวิสก็ยิ้มรับตกลงทันทีก่อนจะเดินตามน้องชายไปยังทิศทางตั้งร้านขายสินค้าที่น้องชาย้า
“อยากได้กล้อง ?” เพวิสถามน้องชายเมื่อเดินเข้ามาในร้านแล้วตอนนี้ก็เดินต่อเท้าช้าๆมองสินค้าที่ตั้งโชว์อยู่ในร้านไปด้วยพร้อมดูจากภาพฉายโฮโลแกรมแนะนำสินค้ารุ่นต่างๆที่ทางร้านมีเลือกไม่ถูกว่าจะเอาตัวไหน แบบไหน หรือของยี่ห้ออะไร มากมายไปหมด
“ครับ” เพเนียสพยักหน้าตอบพอดีกับที่พนักงานในร้านเดินเข้ามาต้อนรับและแนะนำสินค้าพอดี
“สวัสดีค่ะคุณลูกค้าไม่ทราบว่ามีสินค้าตัวไหนที่้าเป็พิเศษไหมคะ”พนักงานสาวเดินเข้ามาสอบถามทันทีเมื่อเห็นลูกค้าหนุ่มทั้งสองหันซ้ายขวามองสินค้าอยู่ด้วยสีหน้าไม่ค่อยมั่นใจถึงแม้ว่าปัจจุบันฟังก์ชันการถ่ายภาพที่มีมากับคอนโทรลแบนด์นั้นก็ใช้งานได้ดีอยู่ทีเดียวแต่ถึงอย่างนั้นบริษัทกล้องก็ยังไม่อยากปิดตัวลงจึงได้พัฒนาสินค้าให้ล้ำกว่าและการใช้งานที่เฉพาะทางมากขึ้นเพื่อที่จะคงอยู่ของสินค้าให้อยู่ในตลาดที่มีความ้าให้ได้ยาวนานที่สุด
“อยากได้กล้องไว้ไลฟ์สตรีมครับ”บอกความ้าออกไปทันที ในเมื่ออยากจะลองสตรีมดูสักครั้งอุปกรณ์ที่จะทำให้ดูดีและเป็มืออาชีพมากขึ้นก็ต้องมีกล้องสักตัวจะใช้เพียงกล้องในคอนโทรลแบนด์ภาพที่ได้มันก็สวยอยู่หรอกแต่หากใช้กล้องจริงมันดูดีกว่านั่นแหละ
“หือ เพเนียสอยากเป็สตรีมเมอร์เหรอ”เพวิสถามน้องชายอย่างงงงวย เื่นี้ไม่เห็นรู้หรือได้ยินน้องชายเกริ่นมาก่อน
“ก็แค่ อยากลองดูน่ะครับ พี่กุลแนะนำมาแล้วก็เห็นพี่ยูจินกับโซเฟียเป็สตรีมเมอร์อยู่ด้วย เลยอยากลองบ้าง”เพเนียสเล่าถึงที่มาของความอยากนี้
“ไม่เห็นเคยบอกพี่บ้างเลย”เพวิสว่าขึ้นเสียงงอน เขาเป็พี่ชายแท้ๆแต่รู้ทีหลังเสียได้
“อย่างอนเลยนะครับไปดูของกับพี่พนักงานดีกว่า” เพเนียสง้อนิดหน่อยก่อนจะตัดบทไปแล้วส่งยิ้มให้พี่สาวพนักงานให้เริ่มแนะนำสินค้ากับเขาได้เลย
“คุณลูกค้า้ากล้องสตรีมนะคะไม่ทราบว่า้าใช้เพื่อการสตรีมแบบไหนคะ” พนักงานสาวถาม
“อาหารครับ”
“เช่นนั้นเชิญคุณลูกค้าด้านนี้เลยค่ะมีกล้องหลายตัวที่เหมาะกับการถ่ายรูปอาหารให้….”แล้วพนักงานสาวก็เริ่มแนะนำด้วยคุณสมบัติต่างๆของกล้องแต่ละรุ่นและแต่ละแบรนด์ออกมาทันที ส่วนน้อยมากที่ลูกค้าจะมาซื้อกล้องไปถ่ายอาหารโดยเฉพาะเพราะตากล้องของบริษัทอาหารสังเคราะห์ใหญ่ๆก็ล้วนอยู่ดาวระดับต้นๆหรือสตรีมเมอร์สายอาหารก็อยู่ดาวระดับต้นๆเช่นกันทำให้ครั้งนี้มันถือเป็การแนะนำครั้งแรกของเธอเลยทีเดียวถึงอย่างนั้นการแนะนำของเธอก็ถือได้ว่ายอดเยี่ยมตามความพยายามที่ต้องปิดยอดให้ได้และสุดท้ายเพเนียสก็ได้ชุดอุปกรณ์สำหรับถ่ายภาพและการไลฟ์มาหนึ่งชุดถ้วนเพวิสหมดไปหลายหมื่นทีเดียวแต่ก็ยังคงยิ้มแย้มอยู่หลังจากที่หายงอนเื่ที่ตนไม่รู้เื่การอยากเป็สตรีมเมอร์ของน้องชายมาก่อน
หลังจากวันที่ได้ไปส่งของกับพี่ชายพร้อมเดินห้างมาวันนั้นเพเนียสก็ได้ทำหน้าที่แทนผู้เป็พ่ออีกหลายครั้งเรียกได้ว่าเกือบจะทุกวันเลยก็ว่าได้ซึ่งเขามองว่ามันก็สนุกดีและยังให้พ่อได้พักผ่อนด้วยนั่นเองจริงๆก็ไม่ได้ทำอะไรหรอกแค่นั่งไปเป็เพื่อนพี่ชายเองหากแต่วันนี้เว้นไว้อีกวันหนึ่ง เพเนียสไม่ได้นั่งเป็เพื่อนร่วมทางกับพี่ชายในวันนี้เพราะเขามีเครื่องปรุงที่อยากจะทำขึ้น และเห็นว่าต้องใช้เวลาด้วย
“วันนี้จะทำอะไรกินน่ะลูกเริ่มแต่เช้าเชียว” เพเรน่าถามออกมา เพราะทุกวันหลังจากยืนส่งคนไปส่งของแล้วเพเนียสก็จะขึ้นห้องไปพักก่อนค่อยลงมาทำอาหารอีกทีแต่วันนี้เขากลับเข้าครัวเลย
“ไม่ใช่อาหารครับแม่แต่เป็ซอสเพิ่มรสชาติอาหาร”เพเนียสตอบผู้เป็แม่พร้อมด้วยมือก็หยิบจับของที่ต้องใช้มาวางเรียงอยู่บนเคาน์เตอร์ครัว
“มีอะไรให้แม่ช่วยไหมลูก” เพเรน่าเอ่ย
“ถ้างั้น แม่ทำซอสมะเขือเทศนะครับผมจะทำซอสพริก” เขาคิดว่าแม่จะไปพักผ่อน แต่กลับตามเข้ามาในครัวเช่นนั้นเลยว่าจะทำทั้งสองอย่างในวันเดียวเลยเขาและแม่ก็แบ่งกันคนละอย่างไปเลยก็แล้วกัน
“ส่วนนี่วิธีทำครับ” เขายื่นแท็บเล็ตที่มีบอกวัตถุดิบอธิบายขั้นตอนการทำให้ทันที
“ได้ลูก เชื่อมือแม่ได้เลย”เพเรน่าอ่านวิธีการไปรอบหนึ่งคร่าวๆแล้วก็พยักหน้ารับตั้งแท็บเล็ตไว้ให้มองเห็นได้ง่ายๆ แล้วลงมือทำทันทีส่วนเพเนียสก็ไปค้นหาของในตู้เย็นออกมาเพื่อทำซอสพริกอีกอย่างทันทีที่เขาเลือกทำซอสทั้งสองอย่างนี้นะหรือก็เพราะว่าทั้งพริกและมะเขือเทศเป็ผลผลิตจากสวนที่มีมากอยู่แล้วและมันก็เป็สิ่งที่ใช้จิ้มกินกับอะไรก็ได้หลายอย่างตามที่เขาดูในยูทูบถ้าทำออกมาดี ไม่แน่นะอาจจะทำออกขายก็ได้อาหารสังเคราะห์แบบกรอบจิ้มซอสพริกหรือซอสมะเขือเทศก็น่าลองอยู่เหมือนกันอาจจะอร่อยขึ้นมาอีกหน่อยก็ได้นะว่าไหม
เพเรน่าที่อ่านขั้นตอนอีกรอบอย่างถี่ถ้วนก็พยักหน้าให้ตัวเองเป็อันว่าเข้าใจดีเพราะมันก็ไม่ยุ่งยากอะไรเนื่องจากเพเนียสก็จดอธิบายมาได้ดีพอสมควร แล้วก็เริ่มลงมือทันที มะเขือเทศลูกสีแดงกว่า 2กิโลกรัมที่ล้างสะอาดดีแล้วถูกนำมาปอกเปลือกและนำเมล็ดออกจนหมดจากนั้นนำใส่เครื่องทำอาหารสังเคราะห์เหลวเติมน้ำเล็กน้อย ตามด้วยเกลือน้ำตาลและน้ำส้มสายชู ใช้โปรแกรมบดจนละเอียดเป็เนื้อเดียวกันแล้วจากนั้นก็นำใส่หม้อนำขึ้นตั้งไฟต่อทันทีที่ไม่ใช้เครื่องทำอาหารทำให้สุกไปเลยก็เพราะว่ามันไม่สามารถทำให้ข้นหนืดขึ้นได้แต่หากถ้าจะนำไปใส่เครื่องอบทำอาหารสังเคราะห์แห้งต่อก็อาจจะได้โดยการลดเวลาลงเอาให้แค่มันเหนียวข้นขึ้นแต่นี่ครั้งแรกยังกะเวลาและความร้อนไม่ได้จึงเปิดเตาใช้หม้อและกวนเอาดีว่าซึ่งขั้นตอนนี้ของซอสมะเขือเทศก็ทำให้เพเรน่าใช้เวลาอยู่หน้าเตาอยู่พักใหญ่จนสุดท้ายก็ช่วยกันพิจารณากับลูกชายทั้งเื่รสชาติและความเหนียวข้น แล้วมันก็เสร็จออกมาด้วยผลที่เรียบร้อยดี
ส่วนเพเนียสก็เริ่มทำส่วนของเขาทันทีหลังจากแบ่งงานให้ผู้เป็แม่พริกแดงที่มีความเผ็ด พริกหวานสีแดงและสีเหลือง ถูกเพเนียสนำเข้าเครื่องทำอาหารต่อจากผู้เป็แม่ที่ใช้เสร็จไปก่อนหน้าแล้วพร้อมกับกระเทียมและน้ำสะอาดเปิดโหมดปั่นละเอียดพร้อมเพิ่มอุณหภูมิจนส่วนผสมระหว่างปั่นร้อนสุกจากนั้นนำออกมากรองด้วยตะแกรงน้ำสีส้มแดงที่ได้ถูกนำใส่หม้อเติมน้ำตาลและน้ำส้มสายชูขึ้นตั้งเตาให้ความร้อนเคี่ยวต่อข้างๆผู้เป็แม่อีกพักใหญ่ ก็จะได้ซอสพริกสีสวยอีกหม้อหนึ่งออกมา
ซอสพริกที่มีความเผ็ดร้อนแต่พอกินได้เรื่อยๆออกหวานและเปรี้ยวตามกับซอสมะเขือเทศที่สีแดงสวยได้รสมะเขือเทศเต็มๆมีความเปรี้ยวหวานลงตัวเหมาะกันคนไม่กินเผ็ดได้ดีทีเดียวตอนนี้พวกมันถูกบรรจุเก็บไว้ในขวดแก้วอย่างดีและถูกเพเนียสถ่ายภาพและวีดีโอเสมือนไว้แล้ว(วีดีโอภาพเสมือนสามารถได้กลิ่นชิมรสและััได้)ซึ่งเป็การถ่ายวีดีโอเสมือนครั้งแรกของเขาก็ตื่นเต้นอยู่เล็กน้อยเพราะทั้งตัวกล้อง ตัวจัดแสง ชุดรับข้อมูลด้านกลิ่นรสและััอีก แต่ก็ดีที่มีพี่ชายคอยจัดนั่นนี่ช่วยเลยได้ภาพซอสทั้งสองอย่างออกมาสวยงาม สีสันน่าลิ้มลองมากๆ น่าทำออกขายจริงๆว่าแต่จะตั้งชื่อแบรนด์ว่าอะไรดีนะ
351
