[จบ] แต่งก่อนค่อยรักกัน

บทที่ 43 พลิกสถานการณ์

เธอไม่รีบร้อนไปโรงแรม และไม่รีบถามเกี่ยวกับการจัดเตรียมงานต่อไป

มันเป็นไปไม่ได้ที่ไป๋หว่านหนิงจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเกี่ยวกับเที่ยวบิน หลังจากมองไปรอบ ๆ ไป๋หว่านหนิงถอดแว่นกันแดดอย่างไม่เต็มใจแล้วมองที่เหยียนซีอย่างมีความหมาย

"ฉันไม่ได้เจอเธอมาสองสามปีแล้ว เธอก็ยังคงสวยเหมือนเดิมเลยนะ น้องชายของฉันมองคนไม่ผิดจริง ๆ แต่...มีข่าวลือบางอย่างเข้าหูฉันมาน่ะ"

เหยียนซีพยายามคาดคะเนความคิดและการกระทำของไป๋หว่านหนิง พี่สาวของอดีตคนรักจะมาไม้ไหนกันแน่?

ในฐานะสมาชิกตระกูลไป๋ ไป๋หว่านหนิงรู้สึกลังเลใจเสมอเกี่ยวกับเธอและการแต่งงานของไป๋ลั่วฝาน วันนี้เธอจงใจบอกตัวเองมากมายเพราะเห็นข่าวและรู้ว่าเหยียนซีต่อต้านไป๋ลั่วฝานโดยสิ้นเชิง

การถ่ายทำครั้งนี้น่าจะเป็นความคิดของไป๋หว่านหนิงด้วย

เมื่อเทียบกับเจียงอวี้เหมิงผู้หยิ่งผยองและเอาแต่ใจ ไป๋หว่านหนิงมีความฉลาดยิ่งกว่ามาก...

“ตอนนี้การสื่อสารนั้นพัฒนาขึ้นมาก เรื่องดี ๆ ก็ไม่หายไปไหนหรอกนะ แต่สิ่งเลวร้ายมันยังเดินทางได้อีกหลายพันไมล์”

เหยียนซีรู้ว่าอีกฝ่ายจะสื่อความหมายบางอย่าง แต่ไป๋หว่านหนิงไม่ได้พูดออกมาตรง ๆ เพียงแต่ยิ้มอย่างเป็นธรรมชาติและพูดจาด้วยน้ำเสียงดูถูกของเธอ ราวกับว่าการที่ตระกูลไป๋สูญเสียสะใภ้สาวสวยอย่างเหยียนซี...มันไม่ใช่เรื่องใหญ่

“เป็นเรื่องปกติที่คนหนุ่มสาวจะแยกจากกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อแวดวงของเธอมันวุ่นวายมาก ลั่วฝานเป็นคนกล้าได้กล้าเสีย สิ่งที่เขาต้องการคือผู้หญิงที่สามารถสนับสนุนอาชีพของเขาและแบ่งปันความกังวลของเขาได้ ฉันคิดว่าความสัมพันธ์ของเธอกับตระกูลเหยียนตึงเครียดมาก ยังดีที่ลั่วฝานแยกออกมาแล้ว ถ้าเธอรักเขาจริง ๆ เธอก็อาจจะอวยพรให้กับเขาและอวี้เหมิงเช่นกัน"

เมื่อพี่เซี่ยที่ฟังอยู่ข้าง  ๆ ได้ยิน เธอก็โกรธขึ้นมาทันที นี่เป็นสิ่งที่คนเขาสมควรพูดกันอยู่ไหม?

คนอะไรจะหน้าด้านได้ขนาดนี้!

เห็นได้ชัดว่าเป็นไป๋ลั่วฝานต่างหากที่นอกใจเธอ ตอนนี้ต้องเป็นเขาต่างหากที่ต้องบากหน้ามาขอโทษเหยียนซี มันเป็นไปได้หรือไงที่เหยียนซีจะทำผิดกับไป๋ลั่วฝาน?

แต่ไม่นานนักใบหน้าของไป๋หว่านหนิงก็เปลี่ยนไปทันทีหลังจากได้รับโทรศัพท์ และเธอสั่งให้ลูกน้องของเธอพาเหยียนซีไปที่เลานจ์ก่อน แล้วจึงพาผู้ช่วยอีกสองคนไปที่ทางออกอีกด้านหนึ่งของสนามบิน

แต่ดูเหมือนว่าเธอกำลังไปพบใครบางคน

“เครื่องบินของไป๋ลั่วฝานจะลงจอดในอีกครึ่งชั่วโมง และทิศทางที่พวกเขากำลังจะไปนั้นเป็นทางพิเศษ เธอจะไปพบใคร?”

เหยียนซีกระพริบตา “ใครจะไปรู้”

รอยยิ้มของเธอช่างสดใสราวกับสายลม และเธอไม่สนใจไป๋หว่านหนิง หรือแม้แต่คำขู่ของไป๋หว่านหนิงอีกเลยในตอนนี้ ก่อนเธอจะไปที่เลานจ์

และไป๋ว่านหนิงได้รับข่าวมาว่า เจียงโม่เฉิน ประธานต้าฮวาเอนเตอร์เทนเมนต์ก็กำลังเดินทางไปทำธุรกิจเช่นกัน เธอเองก็อยู่ที่นี่ แน่นอนว่าเธอต้องการพบเขา

ขอแค่เธอสามารถมีความสัมพันธ์กับต้าฮวาเอนเตอร์เทนเมนต์ได้ ก็ไม่ต้องกังวลแล้วว่าเจียงอวี้เหมิงจะไม่ได้รับความนิยม ในเวลานั้นเธอก็ไม่จำเป็นต้องสนใจอดีตดาราเล็ก ๆ อย่างเหยียนซีเลยด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ตาม คนของเธอทำได้เพียงสอบถามข้อมูลทั่วไปเท่านั้น เมื่อเธอมาถึงทางพิเศษ เจียงโม่เฉินก็ได้ขึ้นรถไปที่โรงแรมแล้วและยังคงสนทนาทางวิดีโอกับภรรยาคนใหม่ของเขา

ในภาพ เสื้อเชิ้ตสีเทาอมม่วงของเขาตั้งตรงและดูสง่า ริมฝีปากบางของเขาเปิดและปิดเล็กน้อย ดวงตาคมกริบของเขาดูอ่อนโยนอย่างเห็นได้ชัด

“นี่ก็บ่ายแล้ว วันนี้ไม่มีการถ่ายอะไรเหรอ?”

“ก็ควรจะถ่ายได้แล้วนะคะ” เหยียนซีมองดูเวลาและถามเขาด้วยความเป็นห่วง “แล้วคุณล่ะ คุณจะไปทำงานเลยหรือเปล่า?”

ดวงตาของเจียงโม่เฉินค่อย ๆ หรี่ลง "วันนี้น่าจะสายแล้วน่ะ แล้วก็ไม่ต้องรอผมนะ รีบพักผ่อนเถอะ และถ้ามีโอกาสผมจะไปหาคุณเอง"

เหยียนซีไม่ได้คิดถึงความหมายของคำพวกนั้น เธอพยักหน้าและวางสายก่อนที่คนอื่น ๆ จะมา

ไป๋หว่านหนิงไปรับไป๋ลั่วฝานกับเจียงอวี้เหมิงแล้ว แต่เธอดูไม่พอใจมาก "เกือบแล้ว ฉันเกือบจะได้เจอเขาแล้วเชียว!"

“พี่สาวรอใครอยู่เหรอคะ? อวี้เหมิงอยู่บนเครื่องบินมานานแล้ว อยากพักผ่อนมากเลยค่ะ กลับก่อนเถอะ ถ้ามีธุระอะไรไว้โทรนัดฉันอีกทีนะคะ”

“เธอจะไปรู้อะไร! นั่นคือประธานของต้าฮวาเอนเตอร์เทนเมนต์ แม้แต่เบอร์ของเขาฉันก็ยังไม่ได้เลย” ไป๋หว่านหนิงมองที่เจียงอวี้เหมิง และส่ายหัว หากไม่ใช่เพราะการตั้งครรภ์ของเธอ เธอจะยอมรับนังน้องสะใภ้โง่แบบนี้ได้ยังไง?

คำพูดเหล่านั้นตอนนี้มีไว้สำหรับเหยียนซีเท่านั้น ในหัวใจของไป๋หว่านหนิง เธอยังคงรู้สึกว่าเจียงอวี้เหมิงด้อยกว่าเหยียนซีมาก แต่สิ่งต่าง  ๆ มาถึงจุดนี้แล้ว แม้กระทั่งเพื่อเห็นแก่หน้าของตระกูลไป๋ เธอก็จะไม่ยอมให้เหยียนซีกลับมาประสบความสำเร็จหรอก

เจียงอวี้เหมิงเห็นเหยียนซีดูผ่อนคลายอยู่ด้านข้าง และยังไม่ขยับไปไหน "พี่หว่านหนิงคะ ฉันคิดถึงพี่มากเลยค่ะ คืนนี้ฉันขอไปอยู่กับพี่นะคะ?"

พี่เซี่ยเยาะเย้ยในใจ เธอคิดว่าตัวเองเป็นภรรยาของไป๋ลั่วฝานแล้วหรือไง? ไม่มีความละอายเอาซะเลย!

ไป๋หว่านหนิงเข้าใจและจับมือเธอ “แน่นอนสิ ฉันมีเรื่องจะบอกเธอมากมายเลย…เหยียนซี ห้องในโรงแรมถูกจองไว้ให้เธอแล้วนะ ของเธอหนึ่งห้องและพวกเธออีกหนึ่งห้อง มีปัญหาอะไรไหม?”

ราวกับว่าในตอนแรก เธอไม่ได้วางแผนที่จะปล่อยให้เจียงอวี้เหมิงอาศัยอยู่ข้างนอกเลยสินะ

เมื่อเผชิญกับข้อตกลงดังกล่าว เจียงอวี้เหมิงก็มีความสุขมาก “พี่หว่านหนิงคะ พี่ใจดีกับฉันมากเลย ฉันน่ะนอนบนเตียงในโรงแรมไม่ได้หรอกค่ะ”

ไป๋หว่านหนิงยิ้มและจับมือเจียงอวี้เหมิง ยังไงซะตอนนี้พวกเธอก็มีศัตรูร่วมกันคือ เหยียนซี

ใครก็ตามที่ขัดขวางความรุ่งเรืองของฮุยหวงเอนเตอร์เทนเมนต์และไป๋ลั่วฝาน พวกเขาจะไม่สามารถอยู่ในวงการบันเทิงได้

คราวนี้ปล่อยให้เธอระบายความโกรธของเธอแทนน้องชายของเธอเถอะ อีกฝ่ายก็เป็นแค่อดีตราชินีแห่งภาพยนตร์ จะมามีปัญญาทำอะไรเธอได้?!

นี่คืออาณาเขตของไป๋หว่านหนิง เธอจะทำให้เหยียนซีไม่สามารถหวนกลับเข้าสู่วงการบันเทิงอีกเลย!

เหยียนซีพยักหน้าอย่างนิ่งสงบ พลางหยิบกระเป๋าถือของเธอขึ้นมา “เข้าใจแล้ว”

นอกเหนือจากคำสามคำนี้ เธอยังคงเพิกเฉยต่อพวกเขา และพาพี่เซี่ยกับเฉินอี้ไปให้พ้นสายตาของทุกคน

“พี่หว่านหนิง ดูสิ เธอเย็นชามากเลย…เธอจงใจทิ้งเราไว้บนถนนและใช้ประโยชน์จากภูมิหลังของตระกูลเหยียนเพื่อนั่งเครื่องบินส่วนตัวมา!” เจียงอวี้เหมิงฉวยโอกาสและบ่นต่อไป

“เครื่องบินส่วนตัว?” ใบหน้าของไป๋หว่านหนิงเปลี่ยนไปเล็กน้อย และเธอก็คำนึงถึงเรื่องนี้ด้วย “โอเค เธอเองก็เหนื่อยเหมือนกัน กลับไปค่อยคุยกันเถอะ”

เหยียนซีไม่ได้ออกจากสนามบินทันที แต่ยืนอยู่ที่ประตูจอดรถ สามนาทีต่อมา รถที่เจียงโม่เฉินส่งมาก็หยุดตรงหน้าพวกเธออย่างต่อเนื่อง

คนขับเป็นคนท้องถิ่นและพูดภาษาอังกฤษได้คล่อง "คุณเหยียน เชิญขึ้นรถได้เลยครับ"

เหยียนซียิ้มกลับอย่างอ่อนโยนราวกับราชินีและทำตามคำเชิญของอีกฝ่าย

ระหว่างทางไปที่พัก เฉินอี้ก็ได้รับข่าวมา

“ผู้ช่วยของไป๋หว่านหนิงติดสินบนช่างภาพที่ถ่ายเหยียนซี โดยขอให้เขาเล่นตุกติกในเครื่องดื่มของเหยียนซี จัดการเหยียนซีตอนที่เธอกำลังพักผ่อน จากนั้นให้เผยแพร่วิดีโอ…นี่มันไม่ใช่มนุษย์แล้ว!”

เหยียนซีหันศีรษะไปหา "แล้วอะไรอีก?"

ไป๋หว่านหนิงอยู่ในวงการบันเทิงมาหลายปีแล้ว และบริษัทก็ทำได้ดีเช่นกัน

“หาเหตุผลอื่นมาแทนที่คุณ แล้วส่งข่าวกลับไปยังจีนค่ะ โดยบอกว่าคุณต้องการเกลี้ยกล่อมแม้กระทั่งช่างภาพเพื่อที่จะได้อยู่ในตำแหน่งต่อ แม้แต่ช่างภาพก็ยังหลงกล ด้วยวิธีนี้จะไม่มีผู้กำกับชื่อดังคนไหนอยากติดต่อคุณอีก”

พี่เซี่ยกำโทรศัพท์อย่างโกรธเคือง “โชคดีที่เฉินอี้มาอยู่กับเราแล้ว ไม่อย่างนั้น…”

ใบหน้าของเหยียนซีทรุดลง เธอรู้ว่าการเดินทางครั้งนี้จะเต็มไปด้วยอันตราย แต่ก็ไม่คิดว่าวิธีการของพวกเขาจะสกปรกขนาดนี้!

“เหยียนซี ฉันควรทำยังไงดีคะ?”

“ในเมื่อเจียงอวี้เหมิงกำลังมองหาความช่วยเหลือจากต่างประเทศ เราเองก็จะหามันด้วยเช่นกัน”

เธอหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอออกมาและคิดอย่างถี่ถ้วน ขณะที่มองดูเบอร์โทรศัพท์ในรายชื่อติดต่อ