[นิยายแปล] Naughty Queen! ยัยตัวแสบขอเกิดใหม่ มัดใจคุณพ่อซุปตาร์ ★

สรุปผลประกอบการช่วงแช่ออนเซ็น... ปรากฏว่าชุดว่ายน้ำของแขกรับเชิญทั้งหกคน มิดชิดชนิดที่ว่าแม่ชีเห็นแล้วยังต้องยกนิ้วให้!

ฝ่ายชายสี่คน มาในลุคเสื้อยืดแขนสั้นกับกางเกงชายหาดชิลล์ๆ ไม่มีซิกแพคโชว์ ไม่มีอะไรให้หวีด

ส่วนคุณหนูเฉียวเซียนอี๋ ชุดว่ายน้ำของเธอก็ดูไม่ต่างอะไรกับชุดกระโปรงหน้าร้อนเลยสักนิด

แต่คนที่พีคที่สุดต้องยกให้ 'ไป๋ลู่'

แม่คุณเล่นใส่ ชุดดำน้ำแขนยาวขายาวแบบเต็มยศ เดินอาดๆ เข้ามาในบ่อออนเซ็น!

[คอมเมนต์สตรีมสด]

: [?????]

: [เดี๋ยวนะ... นี่มาแช่ออนเซ็นหรือมากู้ภัยทางน้ำ?]

: [พวกเธอเป็นดาราวัยรุ่นจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย? จะหัวโบราณกันเกินไปแล้ว!]

: [ถอดเถอะแม่ ขอร้องล่ะ!]

"พี่สาวเสี่ยวลู่ขาาา~" หลินเย่ทำเสียงระริกระรี้ วิ่งจู๊ดพุ่งเข้ามาหา

"หยุด! ห้ามข้ามเขต!" ไป๋ลู่ที่นั่งแช่อยู่ในบ่อรีบยกมือปางห้ามญาติ 

"ผู้ชายบ่อซ้าย ผู้หญิงบ่อขวา เรามีนโยบายไม่นิยมอาบรวมชายหญิงนะจ๊ะหนู"

หลินเย่หน้ามุ่ย "จะเป็นไรไปล่ะครับ สระว่ายน้ำยังไม่เห็นแบ่งชายหญิงเลย พี่จะเคร่งครัดไปทำไม"

เฉียวเซียนอี๋เองก็อดแขวะไม่ได้ "นั่นสิไป๋ลู่ เธอเล่นใส่ชุดประดาน้ำมาเต็มยศขนาดนี้ ยังจะกลัวอะไรอีกยะ? ต่อให้แก้ผ้าแช่ยังถอดชุดไม่ทันเลยมั้ง"

ไป๋ลู่: "............"

ฉันไม่ได้กลัวโว้ย! แต่ถ้าพ่อฉันเห็นภาพหลุดออกไป พ่อได้แหกอกฉันแน่!

ไป๋ลู่ยังคงยืนกรานเสียงแข็ง "ไม่ได้ก็คือไม่ได้ พวกนายผู้ชายห้ามข้ามเส้นมาที่บ่อนี้นะ เข้าใจไหม?"

จู่ซินเอินเห็นท่าไม่ดีเลยรีบดึงคอเสื้อเจ้าตัวแสบหลินเย่ไว้ 

"เสี่ยวลู่กับเสี่ยวเฉียวเป็นผู้หญิง นายจะดันทุรังข้ามไปทำไม? แช่อยู่ตรงนี้แหละ อย่าไปกวนพวกเธอเลย"

เนื่องจากวันนี้เป็นวันสุดท้ายและภารกิจจบลงแล้ว ทีมงานจึงคืนโทรศัพท์มือถือส่วนตัวให้กับทุกคน

ไป๋ลู่เกาะขอบสระ นิ้วเรียวรัวแป้นพิมพ์ยิกๆ

[ไป๋เสี่ยวลู่น่ารักไร้เทียมทาน]: [คุณพ่อคะ พรุ่งนี้หนูจะได้เจอพ่อไหมคะ? นะๆๆ]

[ลู่]: [ตู้กดน้ำอัตโนมัติ]

[ไป๋เสี่ยวลู่น่ารักไร้เทียมทาน]: [คุณพ่อ!!! รอหนูด้วย!!!!]

ไป๋ลู่เก็บมือถือลงกระเป๋ากันน้ำด้วยท่าทีสงบนิ่งดุจผิวน้ำ แต่ในใจกรีดร้องจนคอแตกไปแล้ว เธอหยิบชุดคลุมอาบน้ำขึ้นมาสวม 

"เขาว่ากันว่าแช่ออนเซ็นเสร็จแล้วต้องดื่มนมถึงจะดีต่อสุขภาพ เดี๋ยวฉันไปหยิบมาให้ทุกคนนะ!"

ตี๋เจียเอ๋อร์อาสา "พี่ซุย พี่ไปเป็นเพื่อนเสี่ยวลู่หน่อยสิครับ พวกเรามีกันตั้งหกคน เธอคนเดียวขนมาไม่หมดหรอก"

เฉียวเซียนอี๋ตาเป็นประกาย รีบยกมือเสนอตัว 

"ฉันๆๆ! ฉันไปเป็นเพื่อนไป๋ลู่เอง—"

แต่ช้าไป... ฮั่วเหยียนฟางลุกพรวดขึ้นจากบ่อออนเซ็นแล้ว

แขนยาวๆ คว้าชุดคลุมอาบน้ำมาสวมทับร่างสูงโปร่งอย่างรวดเร็ว

ไป๋ลู่กระโดดโลดเต้นนำหน้าไปอย่างอารมณ์ดี แต่แล้วจู่ๆ เธอก็หยุดกึกอยู่ตรงทางเดิน ทำหน้าตาตื่นตระหนกตาโตเท่าไข่ห่าน ราวกับเห็นผี

"อา... อาซุย!"

ไป๋ลู่เขย่าแขนเขาอย่างแรง จนตัวเธอเองแทบจะยืนไม่อยู่ ขาสั่นพั่บๆ

[ห้องสตรีมสด]

: [?????]

: [เกิดไรขึ้น? เจอผีเหรอ?]

"อาซุย! นายดูคนนั้นสิ... นั่น... นั่นใช่ ราชาจอเงินลู่ หรือเปล่า!!" ไป๋ลู่เค้นเสียงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เหมือนคนกำลังจะร้องไห้ด้วยความปิติ

ตูม!!! ห้องสตรีมสดระเบิดทันที

: [เชี่ย!!! ราชาจอเงินลู่!!!]

: [จะเป็นไปได้ไง??? ตาฝาดมั้ง!]

: [เฮ้ย เป็นไปได้นะ! ราชาจอเงินลู่เพิ่งไปงานเทศกาลหนังโตเกียวมา อาจจะแวะมาพักผ่อนต่อไง!]

: [กรี๊ดดดด! ราชาจอเงินลู่ไม่เคยออกรายการวาไรตี้เลยนะเว้ย! นี่มันแรร์ไอเทม!]

: [นี่มันเวลาส่วนตัวของเขานะ อย่าไปรบกวนเขาเลยมั้ง?]

: [สีหน้าไป๋ลู่คือเรียลมาก อาการติ่งแตกของจริง!]

: [เออ ลืมไปเลยว่ายัยนี่เป็น FC ตัวยงของราชาจอเงินลู่]

ฮั่วเหยียนฟางมองไปตามมือเธอ เห็นลู่อี้ถิงยืนเก๊กหล่ออยู่ที่หน้าตู้กดน้ำอัตโนมัติ แววตาคมกริบพลันขรึมลงเล็กน้อย

เจ้ากระต่ายเกาะแขนเขาไว้แน่น ตัวสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น (การแสดงระดับออสการ์)

"ราชาจอเงินลู่!" ไป๋ลู่เรียกเสียงเบาหวิวราวกับกลัวเขาจะหายไป 

"ราชาจอเงินลู่... ใช่คุณจริงๆ เหรอคะ?"

ลู่อี้ถิงหันกลับมา ตีหน้าตกใจเล็กน้อยได้อย่างพอดิบพอดี ไม่มีขาดไม่มีเกิน

"ขอโทษด้วยครับ นี่เป็นทริปส่วนตัว ผมไม่สะดวกให้ถ่ายรูป—" เขาหยุดพูดกลางคัน แล้วทำตาโตขึ้นนิดหน่อย "ไป๋ลู่?"

สุดยอด! ทักษะการแสดงของพ่อกินขาด!

เล่นได้สมจริงจนน่าหมั่นไส้!

ไป๋ลู่เองก็ไม่ยอมน้อยหน้า รับส่งมุกทันควัน เธอทำท่าเหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้ รีบเอามือปิดเลนส์กล้องที่ตามถ่ายอยู่ทันที

"ราชาจอเงินลู่! ขอโทษด้วยค่ะ! รบกวนเวลาส่วนตัวของคุณแล้ว... พวกเรากำลังถ่ายรายการวาไรตี้อยู่ค่ะ ขอโทษจริงๆ ค่ะ!"

ราชาจอเงินลู่ระบายยิ้มอ่อนโยนดุจเทพบุตรลงมาจุติ "ไม่เป็นไรครับ"

ไป๋ลู่ถึงได้ยอมปล่อยมือออกจากกล้อง แล้วเดินเข้าไปหาด้วยท่าทางกล้าๆ กลัวๆ เหมือนลูกนกเพิ่งหัดบิน

"ราชาจอเงินลู่... นึกไม่ถึงเลยว่าจะได้เจอคุณที่นี่! เป็นเกียรติมากค่ะ!"

ลู่อี้ถิงพึงพอใจกับการแสดงของลูกสาวมาก เขาพยักหน้าให้อย่างสง่างาม 

"ไหนๆ ก็เจอกันแล้ว พวกคุณอยากดื่มอะไรไหม? เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง ถือซะว่าเป็นวาสนาที่ทำให้เราได้มา 'บังเอิญ' เจอกันที่นี่"

ไป๋ลู่มองรอยยิ้มสูงส่งสง่างามบนใบหน้าพ่อของเธอ แล้วแอบกรอกตาในใจ

: [............]

ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ฉากที่เธอกับพ่อจะได้ประชันบทบาทกันครั้งแรก จะเกิดขึ้นในรายการวาไรตี้ตลกโปกฮาแบบนี้!

ไป๋ลู่รีบปฏิเสธ 

"ไม่รบกวนราชาจอเงินลู่ดีกว่าค่ะ! พอดีพวกเราจับรางวัลที่หนึ่งได้ ทางโรงแรมให้กินฟรีทุกอย่างเลยค่ะ!"

ราชาจอเงินลู่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มุมปากกระตุกนิดๆ "เหรอครับ? พวกคุณดวงดีจังเลยนะ"

ไป๋ลู่: "............"

เอาไงดีวะ เริ่มจะไปต่อไม่ถูกแล้ว พ่อเล่นจ้องหน้ากดดันขนาดนี้!

"งั้น... ราชาจอเงินลู่ เชิญตามสบายนะคะ พวกเราไม่รบกวนเวลาพักผ่อนของคุณแล้วค่ะ!"

ก่อนที่จะหลุดขำพรืดออกมากลางอากาศ ไป๋ลู่รีบลากแขนฮั่วเหยียนฟางถอยทัพทันที

"ไว้โอกาสหน้าเจอกันใหม่นะคะ!"

ลู่อี้ถิงยิ้มบางๆ ส่งท้าย "แล้วเจอกันครับ"

เหล่า 'ถิงเซียงเสวี่ย' (แฟนคลับลู่อี้ถิง) ที่แห่กันมามุงดูสตรีมสดตามข่าวลือ ได้ยินแค่คำว่า 'แล้วเจอกัน' ประโยคเดียวนี้ ก็แทบจะแดดิ้นตายคาหน้าจอ

: [โอ๊ยยยย! ร้องไห้จนตาบอดแล้วแม่!!!]

: [ลูกพี่!!! กรี๊ดดดด หล่อวัวตายควายล้ม!]

: [แอดมิน! มีบันทึกย้อนหลังไหม? ถ้าไม่มีฉันจะเผาตึกรายการ!]

: [ไป๋ลู่! นั่นไอดอลเธอเลยนะโว้ย! อุตส่าห์บังเอิญเจอทั้งที ทำไมรีบตัดบทจังวะ! คุยต่ออีกหน่อยสิ!]

แม้จะบ่นอุบ แต่เหล่าถิงเซียงเสวี่ยก็รู้สึกขอบคุณไป๋ลู่มาก ที่มีมารยาท ไม่ไปรบกวนเวลาส่วนตัวของลู่อี้ถิงจนเกินงาม

...

พอเห็นไป๋ลู่กับฮั่วเหยียนฟางเดินตัวเปล่ากลับมาที่บ่อออนเซ็น หลินเย่ก็ทำหน้างง

"อ้าว ไหนของกินล่ะครับ? หรือว่าพวกเหล้าต้องเสียเงิน ไม่รวมในบุฟเฟต์?"

ตี๋เจียเอ๋อร์ขมวดคิ้ว "ไม่น่าใช่นะ นอกจากเหล้าพรีเมียมแพงๆ ไม่กี่ตัว เครื่องดื่มอื่นๆ ก็ฟรีหมดนี่นา"

ไป๋ลู่ทำท่าเหมือนคนวิญญาณหลุดออกจากร่าง สภาพจิตใจยังคงมึนงงกงก๊งอยู่ (จากการแสดงเมื่อกี้)

ฮั่วเหยียนฟางโอบไหล่เธอเบาๆ สีหน้าขรึมลงเล็กน้อย "ไป๋ลู่"

เธอแกล้งสะดุ้งเฮือก ได้สติกลับมา ใบหน้าเล็กแดงระเรื่อด้วยความตื่นเต้น

"พวกนายทายซิว่าเมื่อกี้ฉันเจอใคร!!!!"

จู่ซินเอินชะงักกึก ในหัวแวบชื่อคนคนหนึ่งขึ้นมา แต่ก็ไม่อยากจะเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง

ตี๋เจียเอ่อร์เองก็เริ่มตัวสั่น "ไม่มั้งครับไม่มั้ง? คงไม่ใช่คนที่ผมคิดหรอกนะ!"

ไป๋ลู่ทำท่าตื่นเต้นจนแทบจะลงไปดิ้นกับพื้น "ราชาจอเงินลู่ไง!! ตัวเป็นๆ เลย! เขาก็พักอยู่ที่เรียวกังนี้เหมือนกัน!!"

"พระเจ้าช่วยกล้วยทอด!" เฉียวเซียนอี๋เอามือปิดปากกรี๊ด 

"เขาเป็นไอดอลของฉันเลยนะ!!"

หลินเย่ตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่ ตีน้ำกระจาย 

"ราชาจอเงินลู่เป็นไอดอลของพวกเราทุกคนนั่นแหละ! พี่สาวเสี่ยวลู่! ราชาจอเงินลู่อยู่ตรงไหน? ผมอยากไปดูเขา! ขอแค่เห็นหลังไวๆ ก็ยังดี!"

จู่ซินเอินกดหัวน้องชายจอมซนกลับลงไปในบ่อออนเซ็น "ใจเย็นๆ ก่อน... เสี่ยวลู่ ราชาจอเงินลู่มาพักผ่อนส่วนตัวใช่ไหม?"

ไป๋ลู่พยักหน้าหงึกๆ รัวเร็ว 

"ใช่ค่ะ! ฉันเลยไม่กล้ารบกวนเขา ทักทายเสร็จก็รีบวิ่งหนีกลับมาเลยเนี่ย กลัวโดนการ์ดอุ้ม!"

หลินเย่สงบเสงี่ยมเจียมตัวลงทันที 

"อ่า... งั้นก็ไม่ควรไปกวนจริงๆ... แค่ได้อยู่เรียวกังเดียวกับราชาจอเงินลู่ หายใจร่วมอากาศเดียวกัน ผมก็รู้สึกเป็นเกียรติแก่วงศ์ตระกูลแล้ว! มีความสุขจังโว้ย! ตื่นเต้นชะมัด!"

ไป๋ลู่พยักหน้าเห็นด้วยอย่างแรง เธอกระโจนลงน้ำเข้าไปคุกเข่า จับมือประสานกับหลินเย่แน่น

"เสี่ยวเย่! นายเข้าใจฉัน!"

หลินเย่ลุกขึ้นยืน มองหน้าเธอด้วยแววตาซาบซึ้ง น้ำตาแทบจะไหลพราก 

"พี่สาวเสี่ยวลู่ ผมเข้าใจพี่! หัวอกติ่งเหมือนกัน!"

ตี๋เจียเอ่อร์อุทานเบาๆ อย่างเสียดาย 

"โธ่เอ๊ย! รู้งี้เมื่อกี้ผมน่าจะไปเป็นเพื่อนเสี่ยวลู่นะเนี่ย!"

แม้แต่จู่ซินเอินที่ปกติสุขุมที่สุด ก็ยังเห็นได้ชัดว่าตื่นเต้นจนแก้มแดงระเรื่อ

ฮั่วเหยียนฟางยืนกอดอก มองดูความตื่นเต้นดี๊ด๊าของพวกเขาทั้งหลาย แล้วหลุบตาลงซ่อนความรู้สึก

ไม่ใช่แค่เจ้ากระต่าย... แต่ดูเหมือนทุกคนต่างก็เป็นสาวกของลู่อี้ถิง ต่างก็เทิดทูนบูชาว่าที่พ่อตาของเขากันทั้งนั้น

ในห้องสตรีมสด เหล่าแฟนคลับถิงเซียงเสวี่ยยึดครองพื้นที่คอมเมนต์เป็นที่เรียบร้อย

: [เข้าใจเลย! อาการแบบนี้ฉันเข้าใจดี!]

: [รีแอคชั่นของแก๊งนี้คือเรียลเกินเบอร์มาก ตลกหน้าหลินเย่ตอนจะร้องไห้ 555]

: [ดาเมจของลูกพี่รุนแรงเกินไปแล้วจริงๆ]

: [สมกับเป็นผู้ชายที่รวบตึงรสนิยมความงามของคนสามรุ่น ทั้งรุ่นเก่า รุ่นกลาง รุ่นใหม่ ไม่มีใครต้านทานลู่อี้ถิงได้!]

: [แต่พูดกันตามตรงนะ... นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนหล่อมายืนข้างลูกพี่ แล้วไม่โดนรัศมีลูกพี่กลบจนมิด!]

: [ใช่เลย! พี่ชุดคลุมอาบน้ำคนนั้น ถ้าวัดกันที่ความหน้าตาดี วัดกันที่ออร่า ก็พอฟัดพอเหวี่ยงกับลูกพี่ได้เลยนะ!]

: [ฉันล่ะโคตรอิจฉาไป๋ลู่เลย! ได้ซบอยู่ในอ้อมกอดคนหล่อ แถมยังได้คุยกับลูกพี่อีก!! ชาติที่แล้วกู้ชาติมาเหรอคะ?]

: [ขอโทษนะลูกพี่... หนูขอปันใจ 'ปีนกำแพงหนีด้อม' ไปซบพี่ชุดคลุมสักสิบนาทีได้ไหม?]

: [ฉันด้วย... พี่เขาหล่อแบบตะโกนมาก]

: [พวกเธอตั้งสติหน่อยสิ!... แต่ขอโทษที ฉันก็อยากปีนกำแพงเหมือนกัน แฮ่กๆ]