เธอเป็นเพื่อนเซ็กส์ของฉัน

เธอรู้ว่าเธอไม่มีอะไรต้องกลัวตราบใดที่เธอทำเช่นนี้

ความเข้มแข็งของคาสึกะทำให้ความคิด

ที่ไม่อยากทำตัวโง่เขลาต่อหน้าเด็กน้อยหายไป

 ความกลัวฟ้าร้องของเธอก็หายไปอย่างรวดเร็ว

 ด้วยความรู้สึกสบายจากริมฝีปากที่ทั้งคู่ประกบกัน

ลิ้นที่ถูกยัดเข้าไปในปากของเธอโดยไม่ทันตั้งตัว

 แทบจะช่วยชีวิตไมไมไว้ได้ เธอยินดีเอาลิ้นแตะลงบนลิ้นของเขา

 เพราะรู้ว่าการทำเช่นนั้นจะทำให้

คาสึกะมีความสุขและทำให้เขากอดเธอแน่นยิ่งขึ้น

เสียงลิ้นที่เร่าร้อนและเร่าร้อนของทั้งคู่

ที่สอดประสานกันดังก้องไปทั่วโถงทางเดิน

 แผ่ซ่านไปทั่วติ่งหูของไมไมด้วยความใคร่

 ไมไมจึงเบิกตากว้าง แนบกายแนบชิดกับคาสึกะ

 แสวงหาความสุขที่มากขึ้นไปอีก

ภาพที่เคยสลัวของไมไมกลับสว่างขึ้นอย่างกะทันหัน

ไฟดับจากฟ้าผ่าในที่สุดก็กลับมาเป็นปกติ

ในภาพที่สว่างไสวตอนนี้ ภาพบ้านที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นในพริบตา 

ทันใดนั้น ปากของไมไมก็อ้าออกโดยไม่รู้ตัว

"หา? อะไรนะ?"

สติที่เลือนรางของไมไมก็กลับมามีสติอย่างรวดเร็ว

ไมไมรีบเอามือแตะริมฝีปากและรู้สึกตกใจ

ที่สัมผัสได้ถึงร่องรอยของจูบอันเร่าร้อนของทั้งคู่

"ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย!?"

"ดูเหมือนว่าไฟฟ้าจะกลับมาแล้วสินะ"

คาสึกะพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่สนใจต่อความกระวนกระวายของไมไม

 เมื่อได้ยินเสียงใกล้หู ไมไมก็สะบัดไหล่อย่างกะทันหัน

 เธอพยายามถอยหนีจากคาสึกะด้วยความตื่นตระหนก

"มา-มาโกโตะ​คุง ปล่อยสิ! ปล่อยสิ! โอ้ ทำไมฉันถึงทำแบบนั้นล่ะ?"

เมื่อนึกถึงการกระทำของเธอก่อนหน้านั้น

 ไมไมก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือด้วยความเสียใจ

จากนั้นเธอก็คลายแขนออกจากหลังคาสึกะ

 และพยายามดันเขาออกครึ่งหนึ่ง

แต่คาสึกะกลับไม่คลายแขนออกจากหลังไมไม

 เขากลับกอดเธอแน่นขึ้น ไม่ยอมให้เธอปล่อย

 คาสึกะกอดไมไมที่กำลังดิ้นรนไว้แน่นและกระซิบข้างหู

"เธอทำไม่ได้หรอก ไมไม ฉันไม่ปล่อยเธอไปหรอก"

"มาโกโตะ​ ปล่อยสิ! เธอทำแบบนี้ไม่ได้นะ!"

"เธอเป็นคนทำไม่ใช่​เหรอ ไมไม?"

เสียงทุ้มต่ำของคาสึกะทำให้ไหล่ของไมไมสั่นระริกอีกครั้ง

เธออดไม่ได้ที่จะมองหน้าคาสึกะ แล้วเขาก็จ้องกลับมาที่เธอ

"ฉันไม่ได้กอดเธอนะ ไมไม เธอกอดฉันต่างหาก ใช่มั้ย?"

"คือ...คือ..."

"ฉันบอกเธอแล้วว่าทนไม่ไหวแล้ว 

แล้วก็ขอให้เธอปล่อยมือ เธอต่างหาก ไมไม ที่ไม่ฟังฉัน"

ไมไมไม่สามารถตอบโต้คำพูดเรียบๆ ของคาสึกะได้

หลังจากฟ้าแลบเริ่มผ่าลงมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากไฟดับ

 เธอตกอยู่ในอาการตื่นตระหนก 

ความทรงจำจึงเลือนรางราวกับความฝัน

ถึงอย่างนั้น เธอก็จำได้พอที่จะรู้ว่าคาสึกะไม่ได้โกหก

 เพราะเรื่องมันเพิ่งเกิดขึ้นไม่กี่นาทีที่ผ่านมา มันยังน้อยเกินไปที่จะลืม

และตราบใดที่ความทรงจำของเธอยังคงอยู่

 เธอไม่อาจปฏิเสธสิ่งที่อีกฝ่ายพูดได้ ไมไม​ส่ายหัวอย่างหมดหนทาง

"ตะ-แต่ มาโกโตะ​ นั่นมัน..."

"ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้ตั้งใจนะ ไมไม

 แต่เธอนั่นแหละที่ทำให้ฉันตื่นเต้น

 เธอทำเป็นว่าตอนนี้มันไม่เคยเกิดขึ้นไม่ได้"

คาสึกะเอื้อมมือทั้งสองข้างไปจับก้นของไมไม

 คว้าเนื้อของเธอไว้แน่นผ่านกระโปรงยาว 

เขาค่อยๆ นวดคลึงมันอย่างช้าๆ 

บีบเพื่อปลุกเร้าอารมณ์ของเธอ พร้อมกับกดเป้าแนบลำตัว

"ไมไม เธอรู้สึกได้ถึงอวัยวะเพศของฉันที่แข็งกระด้าง

 แม้จะอยู่ในกางเกงก็ตาม ใช่มั้ย?"

"ห๊ะ!? มา-ไม่ หยุดนะ มาโกโตะ​!"

"ไมไมเป็นคนทำ เธอต้องรับผิดชอบ"

คาสึกะดันสะโพกขึ้นขณะพูด มีบางอย่างแข็งๆ 

ถูกับท้องน้อยของเธอ

 ไมไมสงสัยว่าของแข็งนั่นมันคืออะไร

 แก้มของเธอแดงก่ำทันที

"นี่ มาโกโตะ​คุง ใจเย็นๆ หน่อยสิ เธอมีมิซึกิจังด้วยใช่มั้ย?

 ไม่ต้องไปยุ่งกับหญิงชราอย่างฉันหรอก"

"ไมซังไม่ใช่หญิงชรา เธอยังคงความเยาว์วัยและงดงามตลอดกาล

 และรูปร่างของเธอก็เทียบได้กับคาเร็นหรือมิซึกิเลย

 เธอเป็นผู้หญิงที่วิเศษ เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์แบบผู้หญิง"

"มา-มาโกโตะ​คุง..."

แม้ในเวลาแบบนี้ การได้รับคำชมอย่างไม่ปิดบังเช่นนี้

 ทำให้ไมไมอ่อนล้าลงบ้าง

คาสึกะฉวยโอกาสนี้

 โน้มตัวเข้าไปใกล้และจับริมฝีปากของไมไมอย่างรวดเร็ว

"อืม!? อืม อืม อืม หยุดก่อน มาโกโตะ​--อึบ!?"

"นุ่มนวล นุ่มนวล—ไมซัง ฉันรักเธอ ฉันรักเธอมาตลอด นุ่มนวล บีบ ดูด—อ่า เธอน่ารักจัง น่ารักจัง ไมซัง ไมซัง"

ขณะที่ทั้งคู่จูบกัน เขาก็หลั่งความรักลงบนหูของไมไม

 และหลั่งความรักลงบนหูของเธออีกครั้ง ก่อนจะจูบเธออีกครั้ง

ไมไมพยายามอย่างหนักที่จะห้ามคาสึกะ

"อืม อืม อืม—ปุ๊! มาโกโตะ​คุง ใจเย็นๆ หน่อยสิ ฉันแต่งงานแล้ว

 และเธอมีแฟนคนพิเศษ ดังนั้น เอ่อ ไม่—อืม อืม จูบ จูบ จูบ! ฮ่า ฮ่า เอ่อ

 เธอไม่ควรทำแบบนี้ ได้โปรดเข้าใจนะ มาโกโตะ​คุง อย่า—จูบ จูบ จูบ!"

"จูบ! ฮ่า ฮ่า ไมซัง ไม่ว่าจะพูดกี่ครั้ง พูดอะไรก็ทำไม่ได้ 

คนที่ผิดก็คือไมไม คนที่พยายามยั่วยวนฉัน 

ทั้งๆ ที่เธอมีผู้ชายที่อายุมากกว่า—จูบ!"

"จูบ! อ่า ฮ่า ไม่จริงหรอก 

ฉันไม่ได้พยายามยั่วยวนเธอนะ... อ่า 

มาโกะ มาโกโตะ​—ดูด ดูด เลีย เลีย เลีย เลีย เลีย"

ขณะที่คาสึกะกดลิ้นของเขาลงบนลิ้นของเธออย่างไม่ลดละ

 ไมไมก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องพันลิ้นของเธอเข้ากับลิ้นของเขา

ต่างจากความรู้สึกกึ่งง่วงงุนที่เกิดขึ้นเมื่อก่อน

 คราวนี้พวกเขาจูบกันอย่างดูดดื่ม ไร้ความรู้สึกใดๆ

 สัมผัสที่หยาบกร้านของลิ้นที่พันกันนั้นปรากฏชัดให้ไมไมเห็น

 และเธอก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกครอบงำด้วยความรู้สึกแผ่วเบา

ความรู้สึกที่เขากดลงบนท้องของเธอก็รู้สึกหนักแน่นและรุนแรงขึ้นกว่าเดิม

ไมไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องสรุปว่า

เป็นไปไม่ได้ที่จะทำให้คาสึกะสงบลงด้วยคำพูด

อีกอย่าง ถ้าพวกเขาอยู่ตรงโถงทางเดินแบบนี้

 ลูกสาวของเธอ​ก็จะเจอพวกเขาทันทีที่ลงมาข้างล่าง

 เช่นเดียวกันในห้องนั่งเล่นหรือห้องครัว

ไมไมหลับตาแน่น รอให้คาสึกะผละออกก่อนจะพูด

"มาโกะคุง เข้าใจไหม มาโกโตะ​คุง โอเค โอเค

 ฉันจะรับผิดชอบ เอ่อ ทำให้เธอตื่นเต้น

 งั้นไปห้องฉันกันเถอะ ถ้าเราอยู่ที่นี่ 

คาเร็นกับมิซึกิจะมาหาเรา โอเคไหม"

เธอกังวลว่าคำเชิญของเธอไปที่ห้องนอน

จะทำให้คาสึกะยิ่งตื่นเต้นเข้าไปอีก

 แต่ไมไมก็ฝืนใจเชื่อว่ามันดีกว่าให้ลูกสาวเห็นคาสึกะพันกันแบบนี้

พอได้ยินคำพูดของไมไม คาสึกะก็หายใจแรงและตื่นเต้น

 เดินเข้ามากอดไมไม จากนั้นก็อุ้มไมไมขึ้นพาเธอไปที่ห้องนอน

คาสึกะเดินตรงเข้าไปในห้องของไมไมและสามี

 อุ้มไมไมขึ้นวางลงบนเตียงคู่อย่างง่ายดาย

 จากนั้นก็หายใจแรงและเริ่มถอดเสื้อผ้าของเขาออก

ก่อนที่ไมไมจะมีเวลาห้ามเขา คาสึกะก็ถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก

 ปล่อยให้เขาเปลือยกายอยู่ตรงนั้น

 ไมไมอ้าปากค้างเมื่อเห็นอวัยวะเพศแข็งเกร็งของคาสึกะชี้ขึ้นเพดาน

เธอแต่งงานกับสามีตอนอายุ 20 ปี และผ่านมา 18 ปีแล้ว

 เธอยังมีลูกสาววัย 17 ปีด้วย

 เธอไม่ไร้เดียงสาพอที่จะกรีดร้องเมื่อเห็นอวัยวะเพศของผู้ชาย

อวัยวะเพศของคาสึกะไม่ได้ใหญ่โตอะไรนักหรอก

 มันอาจจะไม่ได้ต่างจากสามีของเธอมากนัก

แต่ทว่า รูปร่างอันน่าสะพรึงกลัวอวัยวะเพศ

ของคาสึกะต่างหากที่ทำให้ไมไมอ้าปากค้าง

แกนของเขาสีแดงดำมีเส้นเลือดปูดโปน 

ลูกอัณฑะที่หนักอึ้งห้อยย้อย

 และหัวอวัยวะเพศที่บวมเป่งซึ่งไม่จำเป็นต้องหดกลับ

 ล้วนบวมและรอคอยเวลาที่จะสอดใส่

เข้าไปในช่องคลอดของผู้หญิงอย่างใจจดใจจ่อ

เพราะหัวอวัยวะเพศของเขาใหญ่โต

 หัวอวัยวะเพศของเขาจึงเปิดออกเหมือนร่ม

 ถ้ามันไปถูกับรอยพับในช่องคลอดของเธอ

 ไมไมอาจจะรู้สึกพึงพอใจอย่างควบคุมไม่ได้และร้องไห้โฮออกมาได้

 ลางสังหรณ์แบบนี้ทำให้เธอสะดุ้งสุดตัว

แบบนี้คงไม่ดีแน่ ไมไมคิด

 เป็นเพราะประสบการณ์ชีวิตสมรสกับสามีของเธอเอง

 เธอจึงเข้าใจถึงอันตรายของการยอมรับ

อวัยวะเพศของคาสึกะได้อย่างชัดเจน

เมื่อเห็นไมไมเป็นแบบนี้ คาสึกะก็พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

"ไมไม ถอดเสื้อผ้าออกสิ

 เธอต้องรับผิดชอบที่ทำให้ฉันตื่นเต้นใช่มั้ย?

 หรือฉันควรจะถอดเสื้อผ้าออกดี?"

คาสึกะทำท่าจะพุ่งเข้าใส่เธอ ไมไมจึงรีบโต้กลับ

"ใช่ ฉันจะรับผิดชอบเต็มที่ ฉันจะใช้มือทำให้มาโกโตะ​พอใจ 

ดังนั้นได้โปรดยกโทษให้ฉันด้วย"

"มือฉัน เธอบอกว่า..."

ไมไมอ้อนวอนคาสึกะ ครางด้วยความไม่พอใจ

"ได้โปรดเถอะ มาโกโตะ​ ฉันไม่อยากทรยศสามี​

 และฉันก็ไม่อยากให้นายทรยศมิซึกิ

 ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่จนกว่านายจะพอใจ

 ดังนั้นโปรดยกโทษให้ฉันด้วยเถอะ"

"...ตกลง แต่เธอ​ต้องถอดเสื้อผ้าออก ฉันรับไม่ได้หรอก"

"...ตกลง"