ถังจื่อรั่วคนใหม่ยังไม่รู้จะเริ่มต้นพูดคุยกับน้องสองคนอย่างไรดี ปกติคำพูดที่ออกจากปากนางก็มักจะเป็คำสั่งสั้น ๆ ไม่เคยมีการคุยเล่นมากนัก
นางแบ่งแผ่นแป้งคนละ 1 แผ่นให้ทุกคนกินเป็มื้อเช้า เพราะยังไม่รู้ว่าจะหาอาหารได้อีกครั้งเมื่อใด จึงตั้งใจจะเก็บอาหารที่มีอยู่ไว้ให้นานที่สุด
เด็กน้อยสองคนก็ไม่กล้าสอดปากนั่งกัดกินแผ่นแป้งขนาดใหญ่เท่าใบหน้ากันเงียบๆ
ถังเยียนเห็นว่าตะกร้าอาหารของนางหลัวยังอยู่ที่นี่ เขาก็นึกชื่นชมพี่สาวว่านางมือไวยิ่งนัก ขโมยตะกร้าของท่านป้าหลัวไว้ได้ก่อนเขาเสียอีก ที่แท้พี่สาวก็มีฝีมือในการลักขโมยไม่ธรรมดา ต่อไปเขาต้องฝึกฝนให้มากยิ่งขึ้น
เวลานี้ถังจื่อรัวไม่ได้เห็นสายตาชื่นชมจากน้องชายแต่อย่างใด นางยังคงเสียใจกับการกระทำและชะตาของนางอยู่ คิดว่าได้ข้ามเวลามาทั้งทีจะได้พบกับคนรักรูปงาม ได้มีโอกาสใช้ชีวิตคู่ไปจนแก่เฒ่า ที่ไหนได้ เคลื่อนทัพออกศึกยังไม่ทันคว้าชัย ตัวก็ต้องมาตายตกอยู่ตรงนี้เสียก่อนแล้ว(1)
หญิงสาวพยายามรวบรวมสติสัมปชัญญะ ไล่ลำดับเื่ราวที่รับรู้จากความทรงจำ รวมทั้งเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืนไปทีละเื่
เกาซ่งอวิ้นไม่้ารับนางเป็ภรรยา และเขาก็ได้ขายต่างหูไปแล้วตามคำบอกเล่าของท่านยายหวังสมาชิกในหมู่บ้านหนิงป่อ เช่นนั้นก็เป็ไปได้ว่าโครงกระดูกในสุสานนั้นอาจจะไม่ใช่เกาซ่งอวิ้น และน่าจะเป็บุรุษลึกลับคนหนึ่งที่ได้ต่างหูไปโดยไม่ตั้งใจ
แต่ เหตุใดเขาจึงรู้จักถังจื่อรั่วเล่า? ในเมื่อเกาซ่งอวิ้นเป็ผู้นำเอาต่างหูไปขายให้โรงรับจำนำ?
ยังมีเื่ชายหนุ่มเมื่อคืนนี้อีก คนของคุณชายเซี่ยกล่าวว่าจะส่งคนมารับนางและน้องสองคนภายหลัง นางจะตัดสินใจรอพวกเขาอยู่ที่นี่ดีหรือไม่?
“รีบกินให้เสร็จ เราจะต้องรีบเดินทางออกจากที่นี่ น้องรองเ้าปีนขึ้นต้นไม้แล้วมองดูรอบๆ ให้ดีว่ามองเห็นบ้านเรือนผู้คนบ้างหรือไม่”
ถังจื่อรั่วตัดสินใจไม่รอคนสกุลเซี่ยมารับ ตัวของชายหนุ่มผู้นั้นเองยังเอาตัวแทบไม่รอด ต้องหนีตายทุลักทุเลจนมาถึงมือนาง แล้วนางกับน้องๆ จะรอดพ้นเงี้อมมือการแข่งขันกลั่นแกล้งรังแกในสกุลของเขาไปได้อย่างไรกัน
ว่ากันตามจริง หากไม่ได้ยาถอนพิษจากระบบของนาง คุณชายแซ่เซี่ยก็ต้องเสียชีวิตไปพร้อมกับร่างเดิมและน้องทั้งสองที่วัดร้างแห่งนี้เช่นเดียวกัน ความเปลี่ยนแปลงนี้จะส่งผลมาถึงนางอย่างไรก็ยังไม่อาจคาดเดา นางจึงไม่กล้าเสี่ยงเอาตัวเองเข้าไปพัวพันกับคุณชายรูปงามผู้นั้น
“ไม่มีบ้านเรือนอยู่ใกล้ๆ เลยขอรับพี่ใหญ่ แต่ทางนั้นมีลำธารสายหนึ่งและยังมีเรืออีกลำด้วยขอรับ” ถังเยียนะโลงมาจากต้นไม้สูง เื่ปีนป่ายซุกซนนี่เขาถนัดที่สุด
“ไปลองไปดูกัน หากมีลำน้ำย่อมต้องมีบ้านเรือนผู้คนอาศัยอยู่ ขอเพียงเรือลำนั้นยังใช้การได้ เราอาจจะได้พบบ้านเรือนคนสักหลัง”
ถังเยียนและถังฮุ่ยหลินเดินตามหลังพี่สาวที่เวลานี้ใช้กิ่งไม้ท่อนยาว ไล่ตีไปตามพื้นดินที่มีหิมะปกคลุมอยู่ไปตลอดทาง ถังฮุ่ยหลินได้เป็ผู้ผ้าห่มเพียงผืนเดียวเอาไว้ตามคำสั่งของถังจื่อรั่ว โดยมีถังเยียนหิ้วตะกร้าอาหารกับน้ำดื่มตามหลัง
เด็กหญิงตัวน้อยมักจะหันมาเบิกตาโพลงด้วยความสงสัย ตั้งคำถามให้กับพี่ชายรองของนางด้วยความฉงน พี่ใหญ่ของนางเดินได้เองโดยไม่ต้องให้นางและพี่รองประคองร่างเอาไว้? นางหายป่วยแล้ว?
ซึ่งก็ได้รับคำตอบจากถังเยียนเป็การถลึงตาพร้อมกับส่ายหน้าด้วยความไม่รู้กลับคืนมาเช่นกัน
ถังจื่อรั่วพาน้องสองคนเดินมาจนถึงลำน้ำที่ถังเยียนบอกจนได้ในที่สุด นางลงไปสำรวจตัวเรือเก่าที่เกยฝั่งอยู่ครึ่งหนึ่ง ก่อนจะผลักเรือลงไปในน้ำที่เย็นจัดทั้งลำมองหารอยรั่วซึมของน้ำ
“ใช้การได้ ไปเถิดเดินทางด้วยเรืออย่างไรก็เร็วกว่าสองเท้า” หญิงสาวภาวนาในใจไม่ให้หิมะตกลงมามากกว่านี้ หากอุณหภูมิลดต่ำเร็วขึ้นเมื่อใดโอกาสที่น้ำจากกลายเป็น้ำแข็งก็มีอยู่มาก นางจำเป็ต้องหาที่พักอาศัยให้ได้โดยเร็วที่สุด
เื่จะกลับไปที่หมู่บ้านหนิงป่อนั้นนางไม่คิดให้เสียเวลาเลย คนผู้เดียวที่นางหวังจะพึ่งพิงเขาก็ตัดสินใจเลือกทิ้งนางอยู่แล้ว ใยต้องตรากหน้ากลับไปอีกเล่า ที่ดินสามหมู่นั้นก็ยังค้างคาเื่การชดเชยค่าสินสอดทองหมั้นสกุลเกาอยู่อีก ไม่สู้พาน้องไปเริ่มต้นชีวิตใหม่เสียเลยดีกว่า
ส่วนเื่ผู้ชายที่เป็จุดประสงค์ของการเดินทางข้ามเวลามาครั้งนี้คงต้องแล้วแต่บุญแต่กรรมไปก่อนแล้วกัน เอาชีวิตรอดจากหิมะและป่ารกร้างแห่งนี้ให้ได้ก่อนค่อยว่ากันอีกที
สามพี่น้องล่องเรือตามแม่น้ำมาได้สองวันแผ่นแป้งในตะกร้าที่เก็บไว้กินประทังความหิวก็หมดลงไป ยังดีที่ประสบการณ์ชีวิตของถังเยียนในการโลดแล่นเป็เด็กป่าเถื่อนอยู่ในหมู่บ้านหนิงป่อ มีประโยชน์กับการเดินทางอย่างไร้จุดหมายครั้งนี้ไม่น้อย
ภายในป่าริมแม่น้ำยังมีผักป่าที่แข็งแรงยืนต้นอดทนต่อสู้กับความหนาวเย็นได้อยู่ และถังเยียนก็รู้จักผักป่าเ่าั้ทั้งสิ้น พวกเขาจึงยังสามารถเดินทางต่อไปได้
“ค่ำแล้ว เราต้องจอดเรือหาที่พักแล้ว” ถังจื่อรั่วออกคำสั่ง
นางและน้องๆ ไม่ได้มีประสบการณ์ในการพายเรือแต่อย่างใด โชคดีที่แม่น้ำแห่งนี้ไม่ได้ไหลเชี่ยว นางกับถังเยียนจึงยังใช้ไม้ไผ่ค้ำถ่อต่างพาย ควบคุมลำเรือได้ไม่ยาก
นางเลือกพื้นที่จอดเรือที่สามารถนำเรือขึ้นไปเกยบนริมตลิ่งได้ สามพี่น้องช่วยกันดึงลำเรือขึ้นจากน้ำมาไว้บนฝั่ง ถังเยียนมีหน้าที่ก่อไฟไว้ข้างตัวเรือ และเดินเก็บผักป่าหรือพืชที่พอจะกินได้มาเตรียมเป็มื้อเย็น
ส่วนถังจื่อรั่วและถังฮุ่ยหลินมีหน้าที่ไปเดินเก็บใบไม้แห้งที่มีขนาดใหญ่สักหน่อยมาปูบนพื้นเรือและใช้แทนผ้าห่มในยามค่ำคืน
“เสียดายที่ระบบไม่สามารถผลิตแคปซูลอาหารออกมาได้ ไม่เช่นนั้นพวกเราคงไม่ต้องทนหิวกันเช่นนี้” ถังจื่อรั่วทอดถอนใจ พร้อมกับใช้กิ่งไม้เสียบผักป่าที่รับมาจากน้องชาย ย่างไปที่เปลวไฟ
“ระบบคืออะไรหรือเ้าคะพี่ใหญ่” เดินทางมาหลายวัน เด็กหญิงตัวน้อยไม่ได้รู้สึกว่าตนลำบากแต่อย่างใด ความสัมพันธ์ของนางและพี่สาวดีกว่าแต่ก่อนมากมายนัก ดียิ่งกว่าเมื่อครั้งที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านหนิงป่อเสียด้วยซ้ำ จนรู้สึกว่าสามารถตั้งคำถามและพูดคุยกับพี่ใหญ่ได้ทุกเื่
“ไม่มีอะไรหรอก ข้าแค่บ่นไปเรื่อยเปื่อย” เด็กสาวหันมาลูบผมถังฮุ่ยหลินเบาๆ ในใจก็รู้สึกประหวั่นพรั่นพรึง ว่าตนจะสามารถพาเด็กน้อยสองคนรอดชีวิตไปได้อีกสักกี่วัน
ระบบจะผลิตเพียงยา และยังไม่สามารถตอบสนองกับคำขอของนางได้ทุกเื่ นางลองร้องขอความอบอุ่นจากระบบเพื่อช่วยบรรเทาความหนาวเย็นยามค่ำคืนให้ตนและน้องๆ ครั้งหนึ่งแล้ว แต่ระบบก็ไม่ตอบสนองแต่อย่างใด ความหิวโหยไม่ใช่โรค คาดว่าหากนางและน้องๆ ต้องอดตายระบบก็คงจะช่วยอะไรไม่ได้อีกเช่นกัน
ถึงเวลากลางคืนร่างเล็กสามร่างก็ซ่อนตัวอยู่ในเรือ ใช้ผ้าห่มผืนเดียวกันคลุมกายโดยมีกองใบไม้หนาเตอะคลุมทับเอาไว้อีกชั้น
ทั้งหมดนี้ถังเยียนและถังฮุ่ยหลินกลับรู้สึกมีความสุขที่สุด เพราะพี่สาวให้ถังฮุ่ยหลินนอนตรงกลาง และยังใช้มือโอบกอดนางและถังเยียนเอาไว้แน่น เื่นี้จะไม่เกิดขึ้นอย่างแน่นอนหากพวกเขายังคงอาศัยอยู่ในเรือนสกุลเกา
“พี่ใหญ่ ท่านไม่ต้องแต่งให้กับพี่เขยก็ดีขอรับ หากข้าโตขึ้นข้าจะแต่งกับท่านเอง” เด็กน้อยกล่าวคำออกมาอย่างไร้เดียงสา ไม่เข้าใจว่าการแต่งงานคืออะไร รู้แค่ว่าพี่ใหญ่้ามันมากเท่านั้น
“ฮ่าๆๆ อาเยียน นี่เ้ากำลังแกล้งทำให้ข้าเบิกบานใจใช่หรือไม่ เราเป็พี่น้องกันแต่งงานกันไม่ได้หรอก ไม่ต้องห่วงนะพี่สาวจะหาพี่เขยดีๆ ที่รักเ้าทั้งสองคนเหมือนน้องแท้ๆ ให้พวกเ้าเอง”
หญิงสาวนอนหลับตาใฝ่ฝันถึงอนาคตในวันคืนข้างหน้า เกาซ่งอวิ้นขายต่างหูไปแล้ว เขาย่อมไม่ใช่เ้าของโครงกระดูก บุรุษอีกคนที่นางได้พบคือคุณชายเซี่ย แต่หากนางไม่ย้อนเวลากลับมาชายหนุ่มผู้นี้ย่อมสิ้นใจตายด้วยยาพิษอยู่ที่วัดร้าง เขาก็ไม่ใช่เ้าของโครงกระดูกเช่นกัน
นางจะตามหารักแท้ของนางให้เจอ หญิงสาวกำต่างหูข้างหนึ่งที่เหลืออยู่เอาไว้ในมือก่อนจะเผลอหลับไปในที่สุด
(1) เคลื่อนทัพออกศึกยังไม่ทันคว้าชัย ตัวมาตายเสียก่อน สำนวนจีน มีความหมายว่า เื่ที่ยังทำไม่สำเร็จก็ล้มเหลวเสียแล้ว
8K
