ตอนที่14 ชายผู้มากับความซวย
ควับ!!!
ฟิ้ว!!!
บรึม!!!
ตูม!!!
สถานที่ตรงนั้นราวกับเกิดาขนาดย่อมขึ้นลูกไฟพุ่งปะทะและแผดเผาทุกสิ่งจนไหม้เกรียมที่พื้นมีซากศพของผู้พ่ายแพ้อยู่เกลื่อนกลาด พวกมันแต่ละตัวเป็ตั๊กแตนขนาดั์ที่มีร่างกายไม่สมประกอบ
บางตัวถูกเผาจนไหม้เกรียมบางตัวถูกฟันตัวขาดสองท่าน บางตัวร่างกายแหลกเหลวไม่มีชิ้นดีทว่าพวกมันก็มีจำนวนมาก การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไปเป็การปะทะกันของคนห้าหกคนกับตั๊กแตนั์ฝูงหนึ่ง
“ไอ้จิมแกมันตัวซวยจริงๆ”
จ่าเวสแหกปากด่าลั่นหลังหลบเคียวสองเล่มที่ฟันใส่ขณะเดียวกันหอกในมือจ่าที่ลุกไหม้ด้วยเปลวเพลิงก็แทงทะลุร่างของไดดาลอสแมนทิสตัวหนึ่งที่พุ่งเข้ามาร่างของมันลุกไหม้และสิ้นใจลงทันที
“ข้าเริ่มเห็นด้วยกับจ่าแล้วว่ะ”
“ข้าก็ว่างั้น”
แจ๊คและจ๊อบซึ่งขนาบอยู่ข้างจ่าเวสต่างก็เห็นด้วยกับสิ่งนี้ตอนนี้ทั้งคู่ใช้หอกยาวของทัพเป็อาวุธทั้งสองควงหอกทั้งแทงทั้งตัดร่างของพวกตั๊กแตนที่ดาหน้าเข้ามาไม่ขาดสายขณะที่จิมและเจ๊คก็ร่ายเวทยิงลูกไฟออกไปถี่ยิบเพื่อสนับสนุนแนวหน้า
นี่เป็รูปแบบทีมการต่อสู้แบบมาตรฐานของกองทัพซึ่งทหารจะต้องฝึกใช้ทั้งหอกและดาบให้คล่องแค่ลวส่วนใครที่มีแววด้านเวทมนตร์หรือธนูก็จะได้รับการฝึกเพิ่มในด้านนั้น
ดั่งทีมตอนนี้ที่มีแนวหน้าสามคนคือจ่าเวส แจ๊คและจ๊อบ ส่วนแนวหลังคือจิมและเจ๊คที่ใช้เวทโจมตีสนับสนุนซึ่งเจ๊คก็สามารถใช้เวทรักษาได้ด้วย และทั้งสองคนนี้ก็สามารถใช้ธนูได้เช่นกัน
แม้ลูกเจี๊ยบสี่คนนี้จะเป็น้องใหม่ของหน่วยแต่ก็ได้รับการคัดเลือกจากคาตันโดยตรงดังนั้นเื่ฝีมือและนิสัยจึงไม่มีอะไรให้ต้องสงสัยโดยเฉพาะเจ๊คที่ใช้เวทรักษาได้นั้นเป็บุคลากรที่หาได้ยากยิ่งเสียด้วย
ตั๊กแตนั์หลายสิบตัวพวกนี้ไม่ได้สร้างความลำบากให้พวกเขาเท่าใดนักจ่าเวสควงหอกเข้าไปกลางวงพวกมัน เขาทั้งฟาด แทง งัด ตวัดอย่างต่อเนื่องทุกครั้งที่ลงมือจะมีตั๊กแตนล้มลงเสมอเช่นเดียวกับแจ๊คและจ๊อบที่ลงมือประสานกันเล่นงานพวกมันอย่างต่อเนื่อง
ส่วนคนนำทางไม่ต้องทำอะไรมากเขาแค่ยืนอยู่กับจิมและเจ๊คคอยยิงเวทสลับกับธนูคอยช่วยบ้างเท่านั้นแต่ถึงเขาไม่ช่วยอะไรก็ไม่มีปัญหาอยู่ดี อย่างไรพวกเขาก็สามารถจัดการพวกมันได้
ต้นเหตุของเื่ต้องย้อนไปก่อนหน้านี้เ้าจิมที่เห็นอะไรเคลื่อนไหวน่าสงสัยก็ดันยิงเวทลูกไฟออกไปชุดใหญ่และดันแม่นอย่างน่าเหลือเชื่อเหล่าลูกไฟไปตกในซอกที่พวกตั๊กแตนอาศัยอยู่อย่างแม่นยำ พวกมันที่โดนโจมตีก็โกรธมากพากันกรูออกมาและเจอพวกเขา และนั่นก็คือจุดเริ่มต้นของานี้
“ข้าไม่ผิดเสียหน่อยใครจะไปคิดว่าพวกมันจะไปอยู่ในซอกแบบนั้น”
จิมบ่นอุบอย่างไม่ยินยอม
“เฮ้อ...”
เจ๊คก็ได้แต่ถอนหายใจยาวเพราะไม่รู้จะสรรหาคำพูดใดออกมา
การปะทะกินเวลาอยู่ชั่วขณะก็จบลงพวกเขายืนอยู่ท่ามกลางซากศพตั๊กแตนั์กว่าสามสิบตัวแต่ละตัวมีเลเวลเฉลี่ยั้แ่หกถึงเก้า ซึ่งถ้าพวกมันรอดและวิวัฒนาการได้จะเกิดฝูงตั๊กแตนล้างโลกขึ้นมา เนื่องจากเมื่อมันวิวัฒนาการแล้วค่าสเตตัสของมันเริ่มต้นทะลุสองพันไปแล้วซึ่งนั่นหมายความลูกเจี๊ยบสี่คนนี้หมดสิทธิ์สู้ทันทีคงมีแต่จ่าเวสที่ปะทะกับพวกมันได้โดยตรง
“ถ้าเกิดเื่แบบนี้อีกแกโดนแน่จิม!!!”
จ่าเวสหันไปคาดจิมที่ทำหน้าเจื่อน
“พวกเรามาจัดการพวกมันเถอะเห็นว่าเคียวมันเอาทำอาวุธได้ด้วยนะ”
เจ๊ครีบพูดเปลี่ยนเื่ซึ่งทุกคนก็เห็นด้วย พวกเขาเข้าไปรุมทึ้งซากศพเหล่าตั๊กแตนผู้น่าสงสารขาของมันส่วนที่เป็เคียวถูกพวกเขาตัดเอาไป รวมถึงดวงตาของมันที่เอาไปใช้ได้ส่วนอื่นก็เช่นกัน และพวกเขาก็ใจดีแบ่งให้คนนำทางด้วยอีกฝ่ายพูดขอบคุณพวกเขาไม่ขาดปาก
หลังจากแบ่งสมบัติเรียบร้อยแล้วคนนำทางก็เริ่มพาพวกเขาออกเดินทางต่อ แต่ความจริงคนที่เดินนำคือจ่าเวสนะคนนำทางอยู่ข้างหลังเขาคอยบอกทางเสียมากกว่า
“หืม?”
จ่าเวสมองเห็นอะไรบางอย่างที่อยู่ไกลออกไปด้วยสกิลเนตรพันลี้และมองในที่มืดเลเวลสิบของเขาทำให้ความมืดของที่นี่ไม่เป็ปัญหาของเขาเลย จ่าเวสเพ่งมองไปยังจุดนั้นและได้เห็นอะไรบางอย่าง
“เฮ้ย!!!”
มหาวงกตไดดาลอสอีกด้านหนึ่ง
ราดิชลิ้มรสเนื้อกวางอย่างมีความสุขเขารู้สึกผ่อนคลายลงมาก พลังงานที่เสียไปได้รับการฟื้นฟูอย่างต่อเนื่อง
-ค่าความเชี่ยวชาญถึงระดับสกิล กินจุ LV 5 เพิ่มเป็ LV 6
“ลืมประเมินตัวเองไปเลย”
เนื่องจากมัวแต่ต่อสู้อยู่เลยลืมไปว่าสกิลประเมินของเขาเพื่มเป็เลเวลเจ็ดแล้วซึ่งเลเวลนี้จะสามารถแสดงสกิลของสิ่งที่ถูกประเมินได้ เขาไล่ดูสกิลที่ตัวเองไปพลางวิเคราะห์ไปพลาง
“ยังมีสกิลให้ต้องฝึกอีกเพียบเลย”
ราดิชกวาดตามองสกิลจำนวนมากที่เขามีอยู่ที่สกิลเขาเลเวลเพิ่มได้เร็วเป็เพราะต่อสู้กับตัวที่เก่งกว่าทำให้ต้องดึงความสามารถออกมาให้มากที่สุดและเขายังมีสกิลอหังการที่เพิ่มค่าความเชี่ยวชาญและค่าประสบการณ์ให้มากขึ้นด้วย
ขณะที่เขากำลังไล่ดูสกิลอย่างตั้งใจเขาก็ััอันตรายบางอย่างได้ราดิชรีบหลบการโจมตีบางอย่างที่มาจากด้านหลังเขาอย่างฉิวเฉียด
ฟึบ!!
ฟึบ!!
เสียงตัดผ่านอากาศดังขึ้นสองครั้งติดกันแม้จะหลบไปได้แต่เขาก็ถูกเฉือนเป็แผลยาวสองแผลชุดเกราะที่เขาใส่ถูกเฉือนจนแหว่งอย่างน่าสงสารและเมื่อเห็นผู้ลอบโจมตีอย่างชัดเจนเขาถึงกลับเหวอ
“อะไรวะเนี่ย”
สิ่งที่ลอบโจมตีเขาคือตั๊กแตนั์สามตัวโดยสองตัวแรกเป็คนลงมือ ขณะที่อีกตัวยืนคุมเชิงอยู่ด้านหลัง เขาประเมินพวกมันทันที
เผ่า ไดดาลอสแมนทิส LV 7 ชื่อ ไม่มี
ค่าสเตตัส
HP 732/732 (สีเขียว) (รายละเอียด)
MP 115/115 (สีฟ้า) (รายละเอียด)
SP 500/600 (สีเหลือง) (รายละเอียด)
SP 500/670 (สีแดง) (รายละเอียด)
ค่าพลังโจมตีโดยเฉลี่ย 750 (รายละเอียด)
ค่าพลังป้องกันโดยเฉลี่ย 328 (รายละเอียด)
ค่าพลังเวทมนตร์โดยเฉลี่ย 205 (รายละเอียด)
ค่าพลังทนทานโดยเฉลี่ย 297 (รายละเอียด)
ค่าความเร็วโดยเฉลี่ย 709 (รายละเอียด)
สกิล
เพิ่มพลังทำลาย LV 4 เพิ่มพลังการตัดเฉือน LV 8
แอบซ่อน LV 10 ซ่อนเร้นLV 2
ไร้สุ้มเสียง LV 10 ไร้กลิ่นLV 1
ต้านพิษ LV 6 ต้านกรดLV 3
ััอันตราย LV 5 ััการเคลื่อนไหว LV 5
ความเร็วสูง LV 9 มองเห็นที่มืด LV 10
สกิลพ๊อยท์ 950
สองตัวแรกเลเวลเจ็ดค่าสเตตัสและสกิลต่ำกว่าเ้าตัวที่เขาฆ่าไปแต่ก็ถือว่าเป็ตัวอันตรายอยู่ดีถ้ามันร่วมมือกันแบบนี้ แต่เมื่อได้เห็นค่าสเตตัสของเ้าตัวหลังก็ทำเอาเขาพูดไม่ออก
เผ่า ไดดาลอสแมนทิส LV 9 ชื่อ ไม่มี
ค่าสเตตัส
HP 956/956(สีเขียว) (รายละเอียด)
MP 170/170 (สีฟ้า) (รายละเอียด)
SP 793/793 (สีเหลือง) (รายละเอียด)
SP 560/856 (สีแดง) (รายละเอียด)
ค่าพลังโจมตีโดยเฉลี่ย 931 (รายละเอียด)
ค่าพลังป้องกันโดยเฉลี่ย 382 (รายละเอียด)
ค่าพลังเวทมนตร์โดยเฉลี่ย 262 (รายละเอียด)
ค่าพลังทนทานโดยเฉลี่ย 339 (รายละเอียด)
ค่าความเร็วโดยเฉลี่ย 856 (รายละเอียด)
สกิล
เพิ่มพลังทำลาย LV 7 เพิ่มพลังการตัดเฉือน LV 9
แอบซ่อน LV 10 ซ่อนเร้นLV 6
ไร้สุ้มเสียง LV 10 ไร้กลิ่นLV 4
ต้านพิษ LV 9 ต้านกรดLV 8
ััอันตราย LV 8 ััการเคลื่อนไหว LV 8
ความเร็วสูง LV 9 มองเห็นในที่มืด LV 10
สกิลพ๊อยท์ 1650
“วันนี้มันเป็วันซวยหรือไงวะ!!!!!”
527K
