ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่149ปรมาจารย์ปรุงยา

"ด้วยสรรพคุณเหล่านี้ หนึ่งเม็ดต่อหนึ่งแสนดอร์ ท่านจะดูถูกยาของข้าเกินไปแล้ว การปรุงก็ไม่ใช่เรื่องง่าย แค่วัตถุดิบในการสรรหามาปรุงยาเจ็ดสีพฤกษาต่อหนึ่งเม็ด ก็มากกว่าแสนดอร์ถึงสามเท่าตัว ถ้าเจ้าเสนอราคาแค่นี้สู้เจ้าปล้นยาจากข้าเลยดีกว่า..."

สาวน้อยกล่าวอย่างเย้ยหยัน แค่นเสียงแบบไม่พอใจ นางรู้ดีว่าคนของเผ่าสิงห์สั่งป่าคิดข่มเหงแย่งชิงยาจากนาง โดยการกดราคาซื้อสินค้าของนางในราคาถูก

"คุณชายรอให้การประมูลเกิดขึ้นก่อน พรุ่งนี้ก็ไม่ช้าเกินไป ท่านไยต้องซื้อขายกันวันนี้เล่า"

สือหงห์บุตรสาวโรงเตี๊ยมนครอสูรพฤกษากล่าวขึ้นขณะ เห็นว่าทั้งสองกำลังจะเกิดการทะเลาะวิวาท อาจจะบานปลายถึงการลงมือลงไม้หน้าโรงเตี๊ยมนาง

"ท่านหญิงเรื่องนี้ข้าขออนุญาตเคลียร์ปัญหากับนางเองเถอะ โปรดท่านให้เกียรติข้าอย่าเข้ามายุ่งเรื่องนี้เลย ยิ่งนางไม่ได้ใช้ป้ายทองเป็นลูกค้าโรงเตี๊ยมท่าน ท่านไม่จำเป็นต้องยื่นมือเข้ามาเกี่ยวข้องหรอก.."

เสียงของชายหนุ่มกล่าวขึ้นอย่างเย่อหยิ่ง เขาเริ่มไม่ไว้หน้าผู้อื่น เพราะถือดีในพลังรบของตัวเองและตระกูลที่ยิ่งใหญ่ของเผ่าสิงห์สั่งป่า ปกติเขาก็ไม่เคยพูดดีกับใครแบบนี้มาก่อน ถ้าไม่ใช่เห็นว่าหญิงสาวสวยสดงดงามสุดแสนจะเซ็กซี่ เป็นที่ปรารถนาในการแทะโลมของเขา

"สาวน้อยข้าให้เจ้าเม็ดละสามแสนดอร์ นี่คงเป็นราคาที่เจ้าเสนอมาสินะ หนึ่งร้อยเม็ด นี่เงินสามสิบเอ็มดอร์ เอาเงินไปแล้วส่งยามาให้ข้าเดี๋ยวนี้....."

เสียงของมันกล่าวอย่างเยือกเย็นพร้อมกับว่างอำนาจข่มขู่โยนเงินให้กับหญิงสาวชุดเขียว นางรับไว้ในมือ

"พวกเจ้าหูแตกหรือไง ข้าบอกว่ายาเจ็ดสีพฤกษาของข้าต้องใช้ทรัพยากรในการสร้างเม็ดละสามแสนดอร์ นี่พวกเจ้าให้ราคาแค่วัตถุดิบ พวกเจ้าจะปล้นข้าต่อหน้าผู้อื่นแบบนี้เลยหรือ มันจะดูถูกเผ่าปรุงยาเกินไปแล้ว ข้าไม่เอา อย่ามาเซ้าซี้กวนใจข้าอีก..."

เสียงของนางกล่าวด้วยความขุ่นเคืองสะบัดมือส่งเงินคืนให้กับคุณชายเจ็ดแห่งตระกูลสิงห์สั่งป่าไปอย่างไม่ไยดี

"บังอาจเจ้ารับเงินของข้าไปแล้วไม่ขายของให้ เจ้าไม่ไว้หน้าข้าคุณชายมู่หลงแห่งเผ่าสิงห์สั่งป่าเกินไป พวกเราจับมัน..."

เสียงของคุณชายเจ็ดผู้ดื้อรั้นกล่าวด้วยความเดือดดาล คนของมันสิบกว่าคนทะยานออกยืนล้อมหญิงสาวไว้อย่างรวดเร็ว นางพลิกข้อมือ เม็ดยาสีดำจำนวนสิบกว่าเม็ดก็วางอยู่บนมือ พร้อมที่จะต่อสู้

"มีอะไรหรือน้องเล็ก หมาเห่าเจ้าหรือไร.."

กริชเพชรเดินออกมาจากด้านหลังของคนทั้งหมด ยืนขวาง ระหว่างหญิงชุดเขียวกับคนของเผ่าสิงห์สั่งป่า

หญิงสาวมองหลังของชายชุดขาวผู้หล่อเหลา นางไม่รู้จักเขา แต่ทำไม? ชายหนุ่มผู้นี้ถึงได้เรียกนางเป็นน้องเล็ก เขามาจากไหนนางก็ยังไม่ทราบ

"ฮ่าๆ ..ถึงว่าเจ้าไม่ได้มาผู้เดียวนี่เอง จึงกล้ากำแหงกับข้า แต่พี่ชายหน้าขาวของเจ้าผู้นี้มันไม่สามารถช่วยอะไรเจ้าได้หรอกนะ..."

มันคำรามอย่างเดือดดาลพร้อมจะหาเรื่องได้ตลอดเวลา ครั้งแรกหมาล่าอยากจะออกไปช่วยสาวชุดเขียวแต่กริชเพชรห้ามไว้ เพราะเขารู้ดีว่าหมาล่าเป็นที่สนใจของพวกเผ่าสิงห์สั่งป่า นางเป็นศัตรูเก่ากับพวกมัน กริชเพชรจึงจำเป็นต้องออกไปเสนอหน้าช่วยสาวชุดเขียวไว้ตามคำขอร้องของหมาล่า เพราะชนเผ่าปรุงยาเป็นพันธมิตรกับเผ่าจักรกลของนาง

"น้องข้าบอกว่าไม่ขายก็คือไม่ขาย..พวกเจ้ารอไปประมูลพรุ่งนี้ มันคงจะไม่ทำให้พี่ใหญ่ของพวกเจ้าตายในวันนี้หรอกนะ..."

เสียงของกริชเพชรกล่าวแบบเย็นชาขึ้น บุตรสาวเจ้าของโรงเตี๊ยม หันไปมองหน้าอันหล่อเหลาของเขา ร่างกายของชายหนุ่มถือว่างดงามยิ่งกว่าอสูรใดๆ ที่นางเคยพบ

แสดงว่าเขาต้องใช้ทรัพยากรไปมาก ที่จะเปลี่ยนแปลงร่างกาย ให้มีความสมบูรณ์แบบ เหมือนมนุษย์มากๆ

ขนาดนอเขาบนหัวของชายหนุ่ม ก็มีเล็กน้อยพองามไม่ได้น่าเกลียดอย่างใด จึงดูทำให้มีเสน่ห์ยิ่งนัก

คนผู้นี้มาจากเผ่าปรุงยา มันช่างน่าเหลือเชื่อเสียจริงๆ

" ไม่ได้ข้าจะซื้อเดี๋ยวนี้ และซื้อในราคานี้ด้วยใครก็ขัดขวางข้าไม่ได้หรอก แม่นางสือหงส์ข้าขออภัยท่านด้วย เด็กพวกนี้มันกำแหงหาญกับข้านัก ข้าจะสั่งสอนมันให้รู้จักคนเผ่าสิงห์สั่งป่า ใครก็ไม่อาจขัดใจข้าได้..."

ควับ!!

มันกล่าวพร้อมกับทะพยานเข้าหากริชเพชรแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย เพราะมันประเมินแล้วว่า กริชเพชรมีกายอสูรแค่ระดับคนอสูรขั้นเจ็ดเท่านั้น มันมีกายอสูรสูงส่งถึงระดับอสูรครึ่งเทพขั้นต้น ดังนั้นการสั่งสอนเด็กหน้าขาวผู้นี้ ไม่ใช่เรื่องยากอะไรในความคิดของมัน

วูบ!

"ตายยย!! "

กริชเพชรเร่งเร้าพลังบอลดวงจิตอสูรของเขาขึ้นเป็นมือที่ไร้สภาพ จับล็อคหมัดที่ต่อยเป็นวงสวิงจากด้านสูงลงมา ด้วยความใหญ่โตของรูปร่างของมัน คิดจะอัดให้ชายหนุ่มหัวหลุดจากบ่า ทุกคนต่างหยุดชะงัก กริชเพชรควัาที่ข้อมือดึงถุงนิมิตอันยอดเยี่ยมของมัน คุณชายเจ็ดแห่งเผ่าสิงห์สั่งป่ามาไว้ในมืออย่างรวดเร็ว พร้อมกับหยิบเม็ดยาที่เขาสร้างขึ้นมาจากแกงโฮะงูอสรพิษยักษ์ใช้มันหนึ่งเม็ด ยัดใส่ปากคุณชายเจ็ดแห่งเผ่าสิงห์สั่งป่า

วูบ! ควับ! ตูม!!

"อ๊ากกกกกกก! "

โครม!!

แล้วใช้นิ้วมือดีดหน้าผากมู่หลงเบาๆ มันก็กระเด็นกระแทกกับกำแพงหน้าโรงเตี๊ยมดังสนั่น ลุกไม่ขึ้นลูกน้องทุกคนที่ยืนล้อมอยู่ขณะเตรียมทะยานเข้าจู่โจมถึงกับต้องหยุดชะงัก เมื่อเห็นหนุ่มหน้าขาวจัดการคุณชายของมันแบบรวดเร็วยิ่งกว่าสายฟ้าฟาด อัดเขาลอยไปก่อนที่ทุกคนจะทันตั้งตัว

"ตกลงข้าขายยาให้เจ้าเม็ดหนึ่ง ยานี้สรรพคุณเป็นเช่นไรเจ้าก็ลองไปกินดู ข้าเอาค่าตอบแทน หนึ่งถุงนิมิตของเจ้า ถือว่าเป็นราคาที่ข้าลดให้สุดๆ เพราะข้ายังไม่รู้เลยว่า ด้านในถุงนิมิตของเจ้ามีกี่เหรียญดอร์ แต่พวกเราค้าขายกันแล้ว ท่านรับยาข้าไป เงินก็ต้องจ่ายมาตามธรรมเนียม..."

เสียงของกริชเพชรพูดเองเออเอง มันอ้าปากค้างไม่อาจกล่าวสิ่งใดได้ เพราะกำลังจุกกับแรงกระแทกด้วยปลายนิ้วของกริชเพชร มันช่างไม่น่าเชื่อเลยว่า เขาจะทำได้ขนาดนี้ แม้ว่าร่างกายของมันจะถูกอัดออกไปเต็มแรง ด้วยพลังดีดนิ้วของชายหนุ่มหน้าขาวที่อยู่ตรงหน้า

แต่มันก็เหมือนมีพลังจิตบางอย่าง ห่อหุ้มร่างกายของเขาไว้ แรงกระแทกแม้ว่ากำแพงจะพังทลายแต่มันก็ไม่ถึงกับว่าบาดเจ็บสาหัส ขณะที่มันอ้าปากกำลังจะตอบโต้ เม็ดยาเม็ดนั้นก็ละลายในปาก ทำให้มู่หลงต้องกลืนกินมันลงคอไปอย่างตกใจ เกือบสำลักมันออกมา

พรวด!! วาบ!

คุณชายเจ็ดแห่งเผ่าสิงห์สั่งป่า ทะลึ่งพรวดขึ้นยืนเขาคาดว่ายาที่คนเผ่าปรุงยายัดใส่ปากมันน่าจะเป็นยาพิษมากกว่ายาที่มีคุณประโยชน์ในการชะล้างร่างกายอสูร

เสียงระเบิดตูมตาม ดังขึ้นสนั่นในร่างกายของเขาประสาททุกสัดส่วนเดือดพล่าน กายอสูรที่สกปรกปราศจากความบริสุทธิ์ที่คั่งค้างอยู่สามส่วนถูกชำระลงจนหมดสิ้น มันพัฒนากายอสูรขึ้นมาหนึ่งขั้นอย่างน่าอัศจรรย์ใจ

มู่หลงทรุดตัวลง ใช้พลังบอลดวงจิตแก่นแท้สลายพลังที่อัดแน่นทั่วร่างกาย กระจายเข้าสู่กล้ามเนื้อเส้นเอ็นทุกสัดส่วน มันเหมือนน้ำทิพย์ที่เยือกเย็นใสสะอาด พัดเข้าสู่กายอสูรของเขาเกิดเป็นพลังอย่างมหาศาล

'โอสถของชนเผ่าปรุงยาผู้นี้ช่างร้ายกาจเสียจริง แค่กินเข้าไปเม็ดเดียวก็เลื่อนกายอสูรขึ้นหนึ่งขั้น จากคนครึ่งเทพขั้นต้นขึ้นไปถึงขั้นสอง โดยปราศจากภัยพิบัติอีกด้วยมัน ช่างน่าอัศจรรย์ใจโคตรๆ '

สือหงส์มองด้วยความตกตะลึง งานประมูลครั้งนี้ก็เป็นตระกูลของนางจัดขึ้น ดังนั้นยาที่ชายหนุ่มผู้นี้นำมามันช่างมีคุณค่ามากล้น

พักใหญ่ๆ มู่หลงก็ทะลึ่งพรวดลุกขึ้น อ้าปากปล่อยควันออกมาระบายความร้อนทางปาก จึงรู้สึกโปร่งโล่ง ความปรารถนาเลื่อนระดับของมันสัมฤทธิผลโดยพลัน กริชเพชรใช้พลังจิตของเขาสำรวจเงินในถุงของคุณชายแห่งเผ่าสิงห์สั่งป่ามีทั้งหมด หนึ่งร้อยล้านดอร์ เขายกยิ้มขึ้นสูง

"เงินหนึ่งร้อยล้านดอร์ในถุงนิมิตของท่านนับว่ายังไม่คุ้มค่ากับยาวิเศษของข้าเลย แต่ช่างเถอะถือว่าเป็นโปรโมชั่นพบกันครั้งแรก ข้าขายให้ท่านราคาถูกก็แล้วกัน..."

กริชเพชรพูดขึ้น ทุกคนที่ยืนอยู่รอบด้านเมื่อได้ยินต้องอ้าปากค้าง ยาเม็ดเดียวหนึ่งร้อยล้านดอร์ มันช่างแพงโคตรๆ พวกเขาคาดคิดว่าคุณชายมู่หลงแห่งตระกูลสิงห์สั่งป่าผู้ยิ่งใหญ่จะต้องเดือดดาลโจนทะยานเข้าใส่ชายหนุ่มที่ถือดีกล้าบังอาจขายยาเม็ดเดียว หนึ่งล้านดอร์ให้กับเขา

"ข้าขอบคุณ...คุณชายท่านนี้อย่างมาก ข้าจะกลับไปเอาเงินมาซื้อยาของท่านอีก พรุ่งนี้เจอกันพวกเราไป...."

ควับ!

พูดจบมันก็ทะยานหายไปกลายเป็นสิงห์ตัวใหญ่พุ่งออกจากนครอย่างเร่งด่วน ไม่กล่าวสิ่งใดอีกเลย สร้างความตกตะลึงงงงันให้กับทุกคน

"คริ! คริ! .. นับว่าเหนือความคาดหมายสุดๆ เลยคุณชายท่านนี้ โอสถของท่านสามารถหยุดคุณชายมู่หลงที่ดื้อรั้นคนนั้นได้อยู่หมัด มันคงจะมีคุณค่ามาก เขาถึงเลื่อนระดับได้หนึ่งขั้น นับว่าหาได้ยากในหนึ่งร้อยปี ทำให้? เงินร้อยล้านดอร์จึงดูไร้ค่าสำหรับเขา'

สือหงส์นึกขำในใจที่คุณชายแห่งเผ่าสิงห์สั่งป่าผู้เย่อหยิ่ง ถูกชายผู้อยู่ตรงหน้าปราบจนอยู่หมัดด้วยยาโคตรวิเศษของเขาเพียงเม็ดเดียว

"คุณชายช่างใจกว้างเหลือเกินขายยาหนึ่ง เม็ดราคาหนึ่งล้านดอร์ ถูกจนน่าใจหาย เมื่อเทียบกับสรรพคุณของมัน พรุ่งนี้ท่านจะตั้งราคายาของท่านเท่าไหร่หรือ..."

เสียงของหญิงสาวเจ้าของโรงเตี๊ยมกล่าวขึ้นขณะเดินมายกมือคารวะกริชเพชร ชายหนุ่มหน้าแดงเขินขึ้นมาทันที

ที่จริงเขาไม่ได้มีเจตนาจะขายยาในราคาแพงขนาดนั้น ต้องการต้มมันซึ่งๆ หน้าด้วยการโยนยาใส่ปากมันเล่นๆ แต่กลับตาลปัตรยาแกงโฮะงูอสูรยักษ์ กลับพัฒนากายอสูรของมันขึ้นหนึ่ง ขั้น สร้างความยินดีจนมันต้องเตลิดไปหาเงินมาซื้อยาของชายหนุ่มอีก

"แม่นางยาของข้าไม่ได้มีเยอะแยะหรอกนะ ข้าอาจจะไม่ขายก็ได้ ข้ามีจำนวนจำกัดยิ่งนัก อาจจะขายแต่เฉพาะของน้องสาวข้าเท่านั้น..."

กริชเพชรหันไปชำเลืองตามองดูหญิงสาวชุดเขียว นาง ก็ยืนมองเขาด้วยความตะลึงลานเช่นกัน

เสี้ยวนาบีไม่รู้เลยว่าชายหนุ่มหน้าขาวที่ยืนอยู่ตรงหน้ามีความสัมพันธ์ใดกับนางหรือเขามาจากเผ่าปรุงยาจริงๆ เพราะยาที่เขาโยนให้คุณชายมู่หลงแห่งเผ่าสิงห์สั่งป่ากินเข้าไป มันช่างมีสรรพคุณวิเศษโคตรๆ จนน่าใจหาย ถ้านางคาดคิดไม่ผิด คนผู้นี้ต้องมีระดับฝีมือการปรุงยาในระดับปรมาจารย์ปรุงยาเลยทีเดียว

......................................................................................................................................................................................