ในขณะที่จิงอวิ๋นกำลังเดินไปย่างไร้จุดหมาย ก็กำลังคิดอยู่ในใจว่า ข้าจะไปที่ใดดี ในขณะที่กำลังคิดอยู่ก็นึกออก ข้าไปป่าทมิฬดีกว่า
ในที่สุดก็เดินถึงป่าทมิฬสักที ตอนนี้ข้าอยู่แค่รอบๆป่าดีกว่าข้าฝึกมา 5 ปีพึงอยู่ในขั้นก่อเกิดขั้น 2
ถ้าเป็อัจฉริยะในตอนนี้คงอยู่ก่อเกิด ขั้น 7
ถึงไม่ใช้อัจฉริยะก็คงอยู่ก่อนเกิด ขั้น 5
ในขณะที่จิงอวิ๋นกำลังครุนคิดก็ได้ยินเสียงหอนของหมา
จิงอวิ๋นหันไปตาเสียงจึงเจอร่างของหมาขนาดใหญ่
หมาป่าอเวจี ก่อเกิด ขั้น 4 ข้าจะสู้มันยังไงดีข้าพึงอยู่
ก่อเกิดขั้น 2 เอง ข้าคงทำได้แต่วิ่งหนีแล้วจะวิ่งไปทางไหนดีในขณะที่จิงอวิ๋นกำลังครุนคิดก็มีฝ่าเท้าของหมาป่าอเวจีพุ่งเข้ามาจิงอวิ๋นเห็นดังนั้นจึงก้มหัวหลบการโจมตีได้
หมาป่าเห็นจึงโจมตีด้วยขาอีกข้างแต่ครั้งนี้เปลี่ยนไป จิงอวิ๋นโดนการโจมตีของหมาป่าเต็มๆถึงกับกระอักเื
และมีลอยแผลบนหน้าอกเป็รูปกรงเล็บ
ข้าต้องรีบหนีไม่งั้นข้าตายแน่กล่าวจบจิงอวิ๋นรีบหนีไปทางด้านขวาของตนแล้วเจอถํ้าแห่งหนึ่ง จิงอวิ๋นรีบวิ่งเข้าไปในนั้น
ภายในถํ้า ข้าน่าจะรอดจากหมาป่าอเวจีแล้ว พูดพร้อมถอนหายใจเฮือกใหญ่ จิงอวิ๋นตอนนี้กำลังหยิบยาเม็ดจากแหวนมิติเข้าปากแล้วก็นั่งสมาธิ หลังจากนั้น 1 ชั่วยาม
ข้ารักษาาแหมดแล้ว ทีนี้ขอลองเดินเข้าไปลึกกว่านี้ดีกว่า
ทันใดนั้นเด็กหนุ่มก็เดินเข้าไปเรื่อยๆ จนเจอทางเดินลงต่อไปอีก
พอลงมาจนสุดทางก็พบกับประตูขนาดใหญ่ จิงอวิ๋นผลักประตูทั้งสองข้างออกอย่างช้าๆ จึงเห็นเงินและสมบัติ กองกันเป็ูเาหลายกอง
ทันใดนั้นมีเสียงดังกึกก้องพูดว่า โอ้!! ในที่สุดผู้สืบทอดของข้าโผล่มาสักทีข้ารอมานานถึง หนึ่งแสน ปี จิงอวิ๋นใ แล้วถามเสียงนั้นไปว่าท่านเป็ผีหรอ
ไม่ใช่ข้าเป็เพียงเศษเสี้ยวิญญาเท่านั้น
ิญญาของข้าตอนนี้คงอยู่ได้เพียง 2 ปี
เท่านั้น ท่านมีนามว่าอะไรหรอ จิงอวิ๋นเอ่ยถามอีกรอบ
ข้ามีนามว่า เจียงเฉิน คนอื่นเรียกข้ากันว่า จักรพรรดิเพลิง์ ตอนที่ข้านั้นมีชีวิตอยู่
ข้าอยู่ในขั้น เซียนเทวา ขั้นปลาย
จิงอวิ๋นงงกับระดับขั้นเพราะไม่เคยได้ยินขั้นนี้มาก่อนเลย
จักรพรรดิเพลิง์ที่เห็นดังนั้นก็เอ่ยขึ้น
มันคือขอบเขตเทวาที่อยู่เหนือ ขอบเขตมนุษย์
ขั้นสุดท้ายคือบรรพชน หลังจากบรรพชนก็จะเป็
เทวา
ราชันเทวา
จักรพรรดิเทวา
เซียนเทวา
เหนือเทวา
ขั้นต้น-กลาง-ปลาย เหมือนกันหมด
ข้าว่าเรามาเข้าเื่กันเลยดีกว่า หลังจากนั้นจักรพรรดิเพลิง์ก็หรี่ตามองมาที่เด็กหนุ่ม แล้วเอ่ยขึ้น อายุ 10 ปี ก่อเกิดขั้น 2 แต่ว่า
ห่ะ!! เ้ามีกายาเพลิงั์
และมีเส้นลมปราณเพลิงผลาญ์
แต่กับถูกผนึกเอาไว้งั้นรึ
หนุ่มน้อยเ้าอยากเป็ศิษย์ข้ารึไม่
ข้าจะเป็ศิษย์เขาดีหรือไม่นะ
ไม่ ยังไงข้าก็ไม่มีอะไรจะเสียอยู่แล้ว
จิงอวิ๋นกล่าวตอบไปว่า ท่านอาจารย์ข้าจะเป็ศิษย์ของท่าน
ดีๆ เช่นนั้นเ้ามีชื่อว่าอะไรศิษย์ข้า
ข้ามีนามว่าจิงอวิ๋นขอรับ
อืมๆ เป็ชื่อที่ดี เอาล่ะเ้าเข้ามาใกล้ๆข้าเร็ว
ข้าจะปลดผนึก กายาและเส้นลมปราณของเ้า
จิงอวิ๋นรีบเดินเข้ามานั่งใกล้ๆ จักรพรรดิเพลิง์ใช้มือสองข้างถ่ายลมปราณไปที่จิงอวิ๋นจากนั้นไม่นาน
กายาและเส้นลมปราณก็ค่อยๆปลดผนึกออกอย่างช้าๆ
2 ชั่วยาม ต่อมาจิงอวิ๋นลืมตาขึ้น
ข้าลองสำรวจร่างกายดีกว่า
ก่อเกิดขั้น 9 ในที่สุดข้าก็มีพร์ในการฝึกยุทธ์
207
