เสียงเกลียวคลื่นทะเลขนาดั์ม้วนตัวพัดซัดกระแทกเข้าหาหน้าผาหินแกรนิตสูงตระหง่านเบื้องล่างอย่างบ้าคลั่ง เสียงฟ้าร้องครืนครั่นดังสนั่นหวั่นไหวเป็ระยะ สายฝนเม็ดหนาพัดสาดเทกระหน่ำปะทะหน้าต่างกระจกบานใหญ่ของคฤหาสน์หินริมทะเลสั่นไหววูบวาบ ค่ำคืนนี้เป็คืนพายุฤดูร้อนพัดถล่มท่าเรือเดินสมุทรอย่างรุนแรง ท้องฟ้าสีดำมืดมิดมีเพียงสายฟ้าสีเงินแลบแปลบปลาบฉายให้เห็นเกลียวคลื่นสีขาวโพลนในทะเลคลั่ง
ภายในห้องโถงหรูหราสไตล์อังกฤษโบราณที่อบอุ่นด้วยกองไฟในเตาผิง **'มาดามคอร์เดเลีย'** กัปตันเรือสินค้าหญิงผู้ทรงอิทธิพลและร่ำรวยที่สุดในย่านท่าเรือ ยืนกอดอกมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยแววตาวิตกกังวลและเหนื่อยล้า ใบหน้าสวยสง่าคมเข้มแฝงความหยิ่งยโสวัยสามสิบปีเม้มปากแน่น เธอสวมเสื้อคลุมผ้ากำมะหยี่สีแดงเข้มหรูหราอวดท่วงท่าทรวดทรงอวบอัดเต่งตึงสะโพกผายแน่นตึงตามวัยสาวสะพรั่ง
คอร์เดเลียเป็คนที่มีความหวาดระแวงสูงมาก เธอไม่เคยเชื่อใจลูกเรือหรือคนรอบข้างคนไหนเลย เพราะในวงการค้าขายทางเรือเดินสมุทรเต็มไปด้วยการหักหลังและคดโกง ลึก ๆ ในหัวใจที่แข็งกระด้างปานน้ำแข็งของเธอโหยหาเพียง "ความปลอดภัยในการเดินเรือสินค้า" และ "ความภักดีที่แท้จริงจากใครสักคน" ที่ไม่ได้รักเธอเพียงเพราะเงินทองทรัพย์สมบัติ และในคืนที่มรสุมพัดกระหน่ำเช่นนี้ ความกลัวเรือล่มและการทรยศก็รุมเร้าจนหัวใจสาวใหญ่เหน็บหนาวโหยหาความอบอุ่นมาบรรเทา
"ทำไมหนทางเดินเรือสินค้าของข้าจึงเต็มไปด้วยภัยร้ายรอบตัวเช่นนี้... หรือไม่มีใครเลยที่ซื่อสัตย์ต่อข้าจริง ๆ" คอร์เดเลียทอดถอนหายใจยาวพลางยกแก้วไวน์แดงขึ้นจิบแก้หนาว
--- หญิงสาวผู้เปียกปอนจากซากเรือแตก ---
*ปัง! ปัง! ปัง!*
เสียงทุบประตูด้านล่างคฤหาสน์ดังสู้เสียงพายุฝน คอร์เดเลียสะดุ้งชะงักหันขวับ คนรับใช้รีบวิ่งขึ้นมารายงานด่วนว่าพบตัวหญิงสาวผู้รอดชีวิตจากเรือแตกจมน้ำลอยมาติดซากหินริมผาด้านล่าง คอร์เดเลียสั่งให้พาร่างนั้นเข้ามาในห้องโถงอุ่นทันที
เมื่อหญิงสาวแปลกหน้าถูกพยุงเข้ามาและทรุดตัวนั่งหน้าเตาผิง ภาพตรงหน้าทำให้มาดามสาวใหญ่ใจเต้นระทึกกระตุกไหวไปทั่วร่าง
หญิงสาวแปลกหน้ารูปร่างอวบอัดสะพรั่งสะกดสายตา ผิวพรรณขาวเนียนละเอียดละมุนดั่งน้ำนมตัดกับสีมืดครึ้มของพายุ เสื้อผ้าชาวประมงเนื้อหยาบบางเบาเปียกชุ่มด้วยน้ำทะเลแนบชิดเนื้อตัว จนเผยเนินเนื้อเต้าอกกลมกลึงคู่อวบโตชูยอดอกล้นทะลักงดงามชวนฝันสะโพกผายกลมกลึงงอนงามคอดกิ่วรับกับ่เอวอวบแน่น ต้นขาเนียนสวยสั่นเทาด้วยความเย็นเยือกจากไอทะเล ดวงตากลมโตคู่สวยหวานหยาดเยิ้มสะกดจิตสะกดใจสบตามองเธออย่างเว้าวอนขอชีวิต
เธอคือ 'มารตี' แปลงกายในโฉมหญิงสาวเรือล่มนามว่า **'ไอรีน'**
กลิ่นกายเย้ายวนใจคล้ายละอองเกลือทะเลผสมกลิ่นดอกกุหลาบป่าเปียกฝนโชยรินออกมาจากกายชื้นของไอรีน กลิ่นหอมแปลกประหลาดนี้โชยแตะจมูกคอร์เดเลียเพียงนิด เืในกายของมาดามสาวใหญ่พลันสูบฉีดเดือดพล่านลุ่มหลงอย่างรวดเร็ว ความระแวงแคลงใจสลายหายไปสิ้น คอร์เดเลียรีบไล่คนรับใช้ออกไปทั้งหมด แล้วก้าวเข้าไปหาหญิงสาวที่สั่นเทาหน้าเตาผิงด้วยตัวเอง
พื้นที่ห้องโถงกว้างขวาง บัดนี้เมื่อมีร่างอวบอัดยั่วยวนเปียกน้ำทะเลของไอรีนเข้ามาอยู่ใกล้ชิด กลิ่นราคะร้อนรุ่มก็อบอวลจนคอร์เดเลียรู้สึกอบอุ่นวาบไปทั่วสรรพางค์กายอย่างน่าประหลาด
--- ััอุ่นร้อนต้านมรสุมทะเล ---
"หนาว... ฉันหนาวเหลือเกินค่ะคุณผู้หญิง..." ไอรีนเอ่ยเสียงกระเส่าเบาหวิว พลางก้าวเท้ากึ่งคลานสั่นระริกเข้ามาชิดสองขาของคอร์เดเลีย เต้าอกอวบอัดโตตึงแน่นเปียกชื้นของเธอเบียดบดเข่าของมาดามสาวจนคอร์เดเลียสะดุ้งเสียวซ่านแ่เบา
"เดี๋ยวก่อน... เช็ดตัวเช็ดเนื้อตัวเสียก่อนเถิดแม่สาวน้อย ประเดี๋ยวปอดจะบวมเอา" คอร์เดเลียเอ่ยเสียงแหบแห้งพร่ามัวสะกดกิเลสราคะที่เริ่มปะทุพลุ่งพล่านในใจอย่างหนัก เธอหยิบผ้าหนานุ่มนั่งคุกเข่าซับหยาดน้ำทะเลบนลาดไหล่บางและคอระหงส์ของไอรีนอย่างแ่เบา ััผิวนุ่มเนียนปานเนื้อดินปั้นละเอียดชั้นดีทำเอามาดามสาวใหญ่สั่นระรัวไปหมด
ไอรีนสบตากับคอร์เดเลียด้วยแววตาหยาดเยิ้มฉ่ำปรือ ั์ตาเปล่งแสงมนตราสีม่วงอ่อนสะกดใจ มือเรียวนุ่มเอื้อมไปจับมือหนาของคอร์เดเลียที่กำลังเช็ดตัวให้เธอ ค่อย ๆ เลื่อนมือมาััยอดอกอวบเต่งตึงบดบี้จนคอร์เดเลียััได้ถึงยอดอกที่แข็งเป็ไตชูชันสู้มือผ่านเสื้อบางชื้น
"คุณผู้หญิงขา... ไอรีนหนาวไปถึงหัวใจแล้วค่ะ ผ้าแห้งก็ซับไม่อุ่นเลย... ร่างกายไอรีน้าไออุ่นจากเรือนร่างอันงดงามของคุณผู้หญิงช่วยโอบกอดบำเรอให้พ้นหนาวทีค่ะ..." ไอรีนอ้อนเสียงหวานสะท้านพลางซุกไซ้ใบหน้าเข้าหาซอกคอขาวของคอร์เดเลียเลียเม้มเบา ๆ
คอร์เดเลียลมหายใจสะดุด ราคะครอบงำจิติญญาแกร่งจนพังทลาย ไอรีนเอื้อมมือดึงเสื้อผ้าบางชื้นของตนและรูดปลดผ้าคลุมไหล่ของคอร์เดเลียทิ้งลงสู่พื้น ร่างกายเปลือยเปล่าสองร่างเปลือยสะพรั่งไร้อาภรณ์ใด ๆ ปรากฏสู่สายตาแสงไฟเตาผิงสีส้ม อกโตอวบอัดตึงแน่นชูยอดชมพูสั่นระริกของทั้งสองเบียดเสียดสีกันจนร้อนระอุ สะโพกงอนงามบดเบียดเข้าหาต้นขาชวนกระสันเสียวถึงขีดสุด
"ไอรีน... เ้าช่างงดงามราวกับไซเรนผู้ล่อลวงใจข้าให้จมลงสู่ห้วงน้ำรัก" คอร์เดเลียพึมพำอย่างหลงใหลซุกใบหน้าไซ้เนินอกอวบ
"หากคุณผู้หญิงช่วยรักไอรีน มอบััรักจากนิ้วและลิ้นอุ่นร้อนบำเรอสวาทบนพรมหน้านุ่มหน้าเตาผิงนี้... ทะเลคลั่งนอกหน้าต่างจะราบเรียบชั่วนิรันดร์ เรือของท่านจะไร้มรสุม และลูกเรือทุกคนจะรักและภักดีต่อท่านอย่างซื่อสัตย์ที่สุด เชื่อไอรีนนะเคอะ..." ไอรีนเผยยิ้มยั่วยวน ลากตัวเธอและคอร์เดเลียลงไปนอนราบบนพรมขนนุ่มหนาสีแดงหน้าเตาผิงไฟร้อนแรง
--- กามรสหวานล้ำหนเตาผิงไฟ ---
แสงไฟสลัวสีส้มวาบหวามจากเตาผิงสะท้อนเรือนร่างเปลือยเปล่ากอดก่ายััเสียดสีเต้าอกเนื้ออวบอิ่มชื้นน้ำ คอร์เดเลียคร่อมทับร่างอวบอิ่มของไอรีน ก้มลงซุกไซ้ซอกคอขาวระหงดูดเม้มผิวเนียนเนื้อนุ่มจนขึ้นรอยแดงสวาท กลิ่นกายเกลือทะเลผสมกุหลาบเปียกยั่วเย้าจนสติกระเจิง ปากสตรีบดจูบกันอย่างรุนแรงกระหายอยาก ลิ้สองเรียวแทรกลึกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกวาดกลืนน้ำลายเยิ้มกันอย่างเชี่ยวชาญรบกวนความเงียบ มะลิครางอื้ออึงในลำคอ อกอวบใหญ่สองคู่เบียดบดกันจนแบนตึงบี้แบนส่ายไปมาตามแรงขยับ
มือเรียวของคอร์เดเลียขยำหน้าอกใหญ่ของไอรีน บีบเค้นเนื้อนมนุ่มมือจนปลิ้นตามซอกนิ้ว ปลายนิ้วสะกิดขยี้ปุ่มปทุมถันสีชมพูหวานชูชันจนไอรีนแอ่นกายรับครางเสียงสั่น "อ๊า... คุณผู้หญิงขา... เสียว... ดูดนมไอรีนแรง ๆ เลยค่ะ บีบอีกชวนฝัน..."
คอร์เดเลียโน้มตัวลงก้มใช้เรียวปากยอดอกคู่งามดูดกลืนเม้มดึงจนเกิดเสียงดังจ๊วบ ๆ สลับซ้ายขวาอย่างหื่นกระหาย ในขณะที่มือเรียวสวยลากต่ำลงผ่านหน้าท้องแบนราบสู่เนิน์อวบอูมสีหวานชื้นแฉะของไอรีนที่มีน้ำกามหล่อลื่นหลั่งไหลชุ่มกลีบเนื้อเนียนละเอียดใสชวนสั่น
"ไอรีน... เ้ารัสดีเหลือเกิน น้ำรักชุ่มมือข้าไปหมดแล้ว..." คอร์เดเลียครางซี้ดสบตากับดวงตาฉ่ำปรือของไอรีน
"อูย... เสียวร่องรักเหลือเกินคุณผู้หญิง... สอดนิ้วเรียวสวยของท่านเข้ามาในรูรักของไอรีนเถิดค่ะ... สอดเข้ามาลึก ๆ แล้วขยับแทงอัดสวาทบดขยี้รูรักของฉันเลยค่ะเมียขา!" ไอรีนร้องครางส่งเสียงครางกระเส่ายั่วยวนเร่งอารมณ์ปลุกความกระหายกามารมณ์ในตัวคอร์เดเลียให้พลุ่งพล่านหนักขึ้น
สวบ... อึก!
"โอ๊ยย! อ๊า! อูย... เสียว..."
นิ้วเรียวยาวสองนิ้วของคอร์เดเลียสอดทะลวงผ่านร่องกามคับแน่นชุ่มแฉะของไอรีนรวดเดียวจนสุดโคนนิ้ว สะโพกแกร่งบดเบียดเนื้อต่อเนื้อแน่นปึ้ก รูรักบีบรัดรัดรึงนิ้วหนาแ่าถี่ระรัว คอร์เดเลียครางซี้ดซาดสะท้านทรวงอก ก้มลงไซ้ซอกคอพลางเริ่มขยับสอดนิ้วเข้าออกเน้น ๆ เป็จังหวะรวดเร็วหนักหน่วงดุดันและร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ สะโพกอวบของไอรีนลอยโยกคลอนขยับตอบรับจังหวะนิ้วอย่างกระสันเสียวลั่นห้องโถง
พั่บ! พั่บ! พั่บ! พั่บ!
"ซี้ด... รูสวาทของเ้าช่างบีบรัดนิ้วข้าแน่นตึงดีแท้ไอรีน... ซี้ด... ขยับตอดรัดดีเหลือเกินแม่คุณ!" คอร์เดเลียเสียวท้องน้อยจนครางเสียงหลง
"อ๊า อ๊ะ คุณผู้หญิงคอร์เดเลียขา... ซอยนิ้วกระแทกกามเข้ามาลึก ๆ เลยค่ะ... เอาให้รูหีไอรีนพังกระเจิงไปเลยเมียขา! อูย... นิ้วของท่านครูดชนจุดเสียวข้างในใจจะขาดแล้วจ้ะเมียรัก! ซอยนิ้วเข้ามาถี่ ๆ อีกกระชั้นระรัวเลยค่ะ!" ไอรีนร้องครางส่งเสียงครางกระเส่ายั่วยวนส่ายสะโพกร่อนรั้นรับแรงนิ้วกระแทกกระทั้นแฉะเยิ้มปนน้ำหวานกระฉอกกระจายเปียกเปรอะเปื้อนพรมแดงสะท้อนแสงไฟเตาผิง
คอร์เดเลียจิกเล็บลงบนสะโพกอวบตึงผายของไอรีน ยกร่างสตรีให้ลอยขึ้นสู้แรงขยับกระแทกกระทั้นซอยนิ้วพุ่งสวนถี่ระรัวประดุจคลื่นมรสุมซัดสาด ทรวงอกอวบโตโยนคลอนส่ายไปมา คอร์เดเลียโหมกระหน่ำแรงขยับนิ้วซอยกระเด้าเข้าออกรวดเร็วป่าเถื่อนไร้ความปราณี บดขยี้ปุ่มกระสันเม็ดแดงเด่นของไอรีนสลับใช้ลิ้นร้อนเลียเม้มจุดเสียวจนน้ำกามสาดไหลเปียกนอง
พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ ปั่ก!
"กรี๊ด! เสียว... เสียวรูจะทนไม่ไหวแล้วคุณผู้หญิง... ไอรีนเสร็จสมแล้วค่ะ... อ๊า ๆ ๆ! แตกแล้ว รูรักน้ำแตกสวาทแล่นแล้วค่ะ!"
"ข้าก็จะเสร็จแล้วไอรีน! กอดรัดข้าแน่น ๆ นะเ้าคะ! ซี้ด... อูย... ซี้ดดด!"
คอร์เดเลียโถมสะโพกบดเบียดแคมเนื้อชนกันแ่า ซอยนิ้วรัวถี่ยิบกระชั้นชุดสุดท้ายอย่างพายุบ้าโหมซัด กระทุ้งนิ้วจมลึกแนบชิดคาไว้แน่นเกร็งคาโคนช่องทางรัก ก่อนจะเกร็งสะโพกบดเบียดเสียวซ่านกระตุ้นจุดเสียวส่งให้น้ำรักของทั้งสองพุ่งฉีดสาดไหลหลอมรวมกันจนแฉะเปียกทั่วหว่างขา ไอรีนตัวเกร็งกระตุกกรีดร้องครางลั่นเสร็จสมพร้อม ๆ กันชวนฝัน ร่างสองสตรีเกาะเกี่ยวสะท้านอารมณ์รักลึกซึ้งหน้าเตาผิงร้อนแรง
--- พรแห่งท้องทะเลสงบราบรื่น ---
พายุราคะสงบลง ลมมรสุมนอกหน้าต่างคฤหาสน์ที่เคยพัดซัดกระหน่ำกลับพลันเงียบสงบลงอย่างน่าเหลือเชื่อ เกลียวคลื่นทะเลั์ยุบตัวราบเรียบราบคาบดั่งผิวกระจก ท้องฟ้าเปิดกว้างเผยดวงจันทร์และดวงดาราสลัวสว่างไสวพัดกลิ่นอายสงบ สองร่างสตรีนอนกอดก่ายหายใจโรยรินแ่เบาอบอุ่นเนื้อตัวบนพรมแดง คอร์เดเลียซบใบหน้าลงบนยอดอกอวบนุ่มนิ่มของไอรีน ใบหน้ามีรอยยิ้มปิติอิ่มเอมอย่างหมดจด ปลดแอกความหวาดระแวงภัยรอบตัวและความอ้างว้างที่แบกรับมาตลอดชีวิตกัปตันเรือสินค้าผู้มั่งคั่ง
ไอรีน (มารตี) ลูบไล้ไหล่เนียนของคอร์เดเลียบอบบางเบา ๆ ดวงตาคู่สวยสยายแสงสีม่วงมนตราฉายจ้าลึกลับ ยามค่ำคืนสลัดคราบมนุษย์ เธอซับสูดกลืนไอพลังราคะสีชมพูสว่างเข้มที่แผ่ออกจากร่างกายคอร์เดเลียเข้าสู่จิติญญาตนอย่างหิวกระหายกอบโกย แต้มสะสมพลังราคะสะสมเพิ่มขึ้นอีก 100 แต้มกลายเป็ 500 แต้มบริบูรณ์เสร็จสิ้นก้าวแรก
ในยามหลับลึก คอร์เดเลียรู้สึกถึงความสงบจิตใจและพลังิญญาคุ้มครอง ทะเลเดินสมุทรของเธอราบรื่นไร้มรสุมตลอดกาล และลูกเรือในสังกัดทุกคนกลับมีความรู้สึกจงรักภักดีอย่างแท้จริงโดยไม่มีจิตคิดคดทรยศหักหลังอีกชั่วนิรันดร์
มารตีขยับตัวลุกขึ้นยืนช้า ๆ จัดแจงสวมใส่เสื้อผ้าเรียบร้อย เรือนร่างอวบสะพรั่งส่องประกายน้ำนวลผุดผ่องเจิดจ้ายิ่งขึ้นจากการสะสมพลังราคะเต็มก้าวแรก 500 แต้ม เธอเป่ามนตราอำพรางร่องรอยแล้วก้าวเดินออกจากห้องโถงคฤหาสน์หิน หายลับไปกับสายหมอกยามเช้าของท่าเรือพยับหมอก ทิ้งไว้เพียงทะเลที่สงบราบเรียบชั่วนิรันดร์...