เอี๊ยดดดดด... ด!!
โครมมมมม!!
ภาพทุกอย่างตรงหน้าหนุ่มน้อยวัยเฉียดๆ 20ดับวูบลง โดยที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่านั่นจะเป็การมีชีวิตครั้งสุดท้ายในฐานะมนุษย์เดินดินกินข้าวแกงจานละ 60 บาทในกทม.
"โทษที่เ้าได้รับ รวมทั้งสิ้น..."
หลังจากนั้นเขาก็ถูกยมทูตสูทดำพาตัวลงมาพิจารณาโทษในนรก ไม่น่าเชื่อจริงๆว่ายมทูตสมัยนี้จะเลิกสวมโจงกระเบนแดงกันแล้ว เขาล่ะอยากให้ไอ้ตู่กับไอ้วิตรเพื่อนสนิทของเขาลงมาเห็นจริงๆ ให้ตายเถอะ!
ชีวิตในนรกของเขา วนเวียนอยู่กับการใช้กรรมผ่านวันเดือนปี ปีหนึ่งผ่านไป ปีสอง ปีสามค่อยๆ ผ่านไป และในที่สุด...วันแห่งอิสรภาพก็มาถึง
"ข้ามีเส้นทางให้เ้าเลือกสองทางนั่นคือการขึ้นไปเสวยสุขบน์ 1 วัน กับการกลับไปเกิดใหม่บนโลกมนุษย์อีกครั้งในฐานะประชาชนคนไทย"
สิ่งที่ได้ยินทำเอาหนุ่มน้อยถึงกับนิ่วหน้านี่มันใช่วันแห่งอิสรภาพแน่หรือ!?
"เอ่อ... ผมขอไปเกิดที่เมกา ญี่ปุ่น อังกฤษสวิสเซอร์แลนด์ ออสเตรเลีย หรือไม่ก็... ภูฏานไม่ได้เหรอครับ?" เขาเอ่ยถามเสียงเบาเหมือนกลัวอีกฝ่ายได้ยินแต่ถ้าฝ่ายนั้นดันหูดีได้ยิน เขาก็รู้คำตอบดีอยู่แล้ว
"ไม่ได้... เ้ามีกรรมที่ยังต้องชดใช้ในประเทศนี้"
คำตอบนั้นทำเอาเขาย่นหน้า
"ที่ผ่านมาตูยังชดใช้กรรมไม่พออีกเหรอฟะ"เขาพึมพำ แต่อีกฝ่ายก็ดันหูดีครึ่งๆ กลางๆ ขึ้นมาอีก
"เ้าว่าอะไรนะ?"
"เอ่อ... เปล่าครับ คือ...จะให้ไปเกิดก็ยังไม่อยาก แต่จะให้ไปเสวยสุขบน์ตั้งวันนึง มันก็ดูน่าสมเพชไปอ่าครับ"หนุ่มน้อยหน้ามนตอบสิ่งที่อยู่ในใจ พร้อมกับถอนหายใจยาวๆคล้ายหนักใจที่จะต้องเลือก
"ถ้าอย่างนั้น...ข้ามีทางที่สามจะให้เ้าเลือกเดิน"
คำตอบนั้นทำเอาเขาชะงักไป
3K
