ณ. สมาคมนักดาบประจำอาณาจักเบลซ ในห้องชั้นบนสุดของสมาคมนักดาบ
"อายากะ คุณรู้ไหมว่าตัวเองทำอะไรลงไป?"
ชายที่เอ่ยขึ้นมาอย่างหัวเสียนี้ชื่อเคียว เป็หัวหน้าสมาคมนักดาบ เขากำลังหัวเสียที่แฟนสาวของเขาหรืออายากะที่เขาเพิ่งจะชวนเข้ามาเล่นเกมได้ไม่นาน แต่ดันหาเื่หัวหน้าสมาคมนักฆ่าในตำนานคนนั้น
"เอาน่าเคียว.. ยังไงเื่มันก็ผ่านไปแล้วเรามาหาวิธีแก้ปัญหากันดีกว่า" ส่วนชายคนที่ช่วยพูดแก้ตัวให้อายะกะ คนนี้ชื่อว่ามาซากิเป็พี่ชายแท้ๆของอายากะ และเป็รองหัวหน้าสมาคมนักดาบประจำเมืองเบลซ
"แก้ยังไง!!นายรู้ไหมเมื่อสามปีก่อน มีกิลด์ๆหนึ่งที่กำลังรุ่งเื่อย่างมากพวกเขามีสมาชิกถึงแปดพันคน แต่พวกเขาดันไปหาเื่หัวหน้าสมาคมนักฆ่า ทำให้กิลด์พวกเขาต้องพังทลายลงทั้งหมดไม่ให้กลัวได้ยังไงตอบมาซิ มาซากิ!!!"
อายากะที่ได้ยินแบบนั้น ได้แต่นั่งเงียบๆ
"นั้นมันเื่เมื่อก่อนตอนนี้สมาชิกพวกมันมีแค่ไม่กี่คนแล้ว จะมาเทียบกับพวกเราได้ยังไง?"มาซากิเอ่ยขึ้น
"ใช่เคียวทำให้พวกมันรู้ไปเลย ว่าใครแน่ที่แน่กว่ากัน" รอบนี้อายากะเอ่ยขึ้นมาบ้าง
"เธอนะเงียบไปเลยเื่นี้มันเกิดเพราะเธอรู้ไหม" หลังจากที่ทั้งสามเงียบไปนาน มาซากิก็เอ่ยขึ้นอีกครั้ง
"เอาน่าเคียว.. ยังไงนายก็ไม่แพ้เหรอกได้ข่าวว่าหัวหน้าสมาคมนักฆ่ามันมีสัตว์อสูรระดับาาแค่1ตัว ส่วนนายนะมีถึง2ตัวแล้วจะกลัวอะไร มอสเตอร์ระดับจักพรรดิสมาคมเราก็เคยฆ่ามาแล้ว ถึงมันจะเป็สายพันธุ์ที่อ่อนแอก็ตาม"
"ใช่ ถ้าไม่มั่นใจก็ลองส่ง เื่ขอร้องไปยังสมาคมนักดาบ ของอาณาจักรอื่นๆก็ได้"
อายากะเอ่ยความคิดของตัวเองอีกครั้งหลังจากทั้งสามคน หารือกันจนได้ข้อสรุปจึงตกลงกันว่าจะลองสู้ดู เพราะถ้าไม่สู้ก็จะเสียหน้าเอา คนจะหาว่าพวกเขากลัวสมาคมนักฆ่าเอาได้ หลังจากนั้นพวกเขาก็ส่งคำเชิญไปยังสมาคมนักดาบอีกหกอาณาจักรเพื่อขอความช่วยเหลือและความคิดเห็น หลังจากรออยู่เกือบครึ่งวันข้อความก็ถูกตอบกลับมาครบทั้งหกอาณาจักรแล้ว และผลที่ได้คือ
"บัดซบ!! พวกมันกลัวอะไรกันนักหนา ก็อิแค่สมาคมนักฆ่าถุ้ย!!!!"
ข้อความที่ตอบกลับมาทุกที่ล้วนปฏิเสธการเข้าร่วมทั้งหมด เพราะเื่นี้ไม่ได้เกี่ยวกับพวกเขาเลยซักนิด ถึงแม้จะมีชื่อสมาคมเดียวกันแต่พวกเขาก็ไมได้สนิทกันถึงขนาด ต้องมาคอยเช็ดตูดให้กับสมาคมนักดาบประจำเมืองเบลซ
"เอายังไงดีและทีนี้ ช่วยกันคิดซิ!!!"
เคียวที่ตอนนี้เขาเครียดเป็อย่างมาก เขาเดินวนไปมา ไม่หยุดอยู่กับที่เลยในตอนนี้
"เอาอย่างนี้ดีไหมเคียวสมาคมของเราเพิ่งตั้งได้ไม่นาน ดังนั้นสมาชิกจึงมีแต่พวกระดับต่ำๆ เพราะระดับสูงก็ไปเข้าที่อื่นกันหมดเราลองคัดคนที่เก่งที่สุดมาซักสิบคน แล้วท้าสู้กับพวกมันที่ลานประลองโคโลเซียม ที่อาณาจักรดีอ้อนดีไหม?" อายากะเอ่ยขึ้นส่วนมาซากิทีได้ยินแบบนั้นก็ตบขาตัวเองดังป๊าบ เหมือนจะเห็นด้วย
"เยี่ยมไปเลยแบบนี้เราก็ไม่ต้องกลัวเื่จำนวนและเลเวลของสมาชิกพวกมัน ที่เยอะกว่าสมาชิกเราแล้ว เดี๋ยวอายากะเธอรีบส่งเงื่อนไขนี้ไปให้พวกมันเลยนะ"
ตอนนี้ในช่องแชทส่วนรวมเริ่มเดือดขึ้นมาอีกครั้ง เพราะสมาคมนักดาบประจำเมืองหลวงเบลซ ขอท้าสู้กกับสมาคมนักฆ่าประจำเมืองหลวงเบลซในตำนานด้วยจำนวนคน10-10 มันจึงทำให้คนสงสัยกันอย่างมากว่ามันเริ่มมาจากอะไรกันแน่ที่ทำให้ทั้งสองสมาคมเปิดศึกกันอย่างโจ่งแจ้งเช่นนี้
"ทั้งสองสมาคมเขามีเื่อะไรกัน?"
"เห็นทางสมาคมนักดาบปล่อยข่าวออกมาแล้วนิ ลองไปอ่านที่บอร์ดสมาคมพวกเขาดูสิ"
"ไม่ๆผมจะบอกให้ผมเป็คนของสมาคมนักดาบ หัวหน้าสมาคมนักฆ่าเขาขู่บังคับและทำร้ายคนสนิทของหัวหน้าเลยทำให้หัวหน้าสมาคมนักดาบไม่พอใจอย่างมาก!!"
"ใช่ๆผมอยู่ในเหตุการณ์เลย หัวหน้าสมาคมนักดาบให้ หัวหน้าสมาคมขอโทษ แต่ว่าเขาไม่ยอม มันจึงลงเอยแบบนี้"
พวกที่พูดเข้าขากันนี้อย่างเมามันส์นี้แท้จริงไม่ใช่ใครที่ไหน พวกมันเป็พวกลูกน้องของอายะกะทั้ง4คนนั้นเอง ที่เปิดประเด็นขึ้นมาเพื่ออยากให้คนส่วนมากเริ่มสงสัย แล้วจึงได้กุเื่ขึ้นมาทำให้ผู้เล่นหลายๆคนคล้อยตามและเกิดความสงสาร แต่..แผนการของพวกเขาก็เหมือนจะไปไม่รอดเพราะ พวกเขาเป็ได้เพียงตัวตลกในสายตาผู้คนเท่านั้น
"พวกนายเพิ่งหัดเล่นเกมเหรอไปดูในเว็บไซต์ดิ น่าอายเป็บ้าเลยวะพวกสมาคมนักดาบฮ่าๆ"
"ใช่ๆสร้างละครน้ำเน่าขึ้นมาเองซะงั้น ใครเชื่อพวกนายก็โง่ละ"
"สมาคมนักดาบปัญญาอ่อนควาย!!"
"เดี๋ยวพวกนาย ก็จะถูกล้างบางเหมือนกิลด์ฟีนิกซ์"
อายากะและพวกเป็ผู้เล่นใหม่ที่เพิ่งจะเข้ามาเล่นเกม ดังนั้นจะไม่รู้จักระบบฟังก์ชั่นทั้งหมดก็คงไม่แปลก เช่นฟังก์ชั่นระบบวีดีโอ ที่ขนาดผู้เล่นเก่าๆบางคนยังไม่เคยใช้เลยซักครั้ง ซึ่งมีน้อยคนนักที่จะสนใจมันและรู้จักมัน
และในวันนั้นที่พวกเขามีเื่กับกันต์ เสียงทะเลาะจึงดึงดูดความสนใจของผู้เล่นที่อยู่บริเวณโดยรอบเป็จำนวนมากหลายๆคนจึงเริ่มถ่ายวีดีโอเก็บไว้ั้แ่แรก ยิ่งได้ฟังทั้งสองฝ่ายแนะนำตัวเองออกมาด้วยแล้ว หลายๆคนจึงรีบอัพโหลดคลิปลงทันที่ เพราะว่าในคลิปมีใบหน้าที่แท้จริงของมาสเตอร์สมาคมนักฆ่า ผู้ที่เคยเป็ตำนานอยู่ด้วย
กลับมาที่สมาคมนักดาบ หลังจากที่มีการประทะคารมกันในแชทส่วนรวม...
"เธออายไหม? ไปทำเขาก่อนยังไม่พอยังจะไปใส่ร้ายเขาอีกหาอายากะ!!"
อายากะที่ตอนนี้กำลังนั่งหน้าซีด เพราะเธอเพิ่งรู้ว่าน้องชายของตัวเองต่างหาก ที่เป็ฝ่ายผิดแต่เธกลับไม่ยอมฟังคำอธิบายใดๆของกันต์ ซ้ำยังเดินเข้าไปตบหน้าของเขาอีก
"เอาน่าเคียวมันผ่านไปแล้ว ทำตามแผนการของเราต่อเถอะ"มาซากิเอ่ยขึ้นเพื่อหยุดไม่ให้ทั้งสองทะเลาะกัน
กลับมาที่กันต์อีกครั้ง... ตอนนี้เขากำลังนั่งอยู่ในสมาคมนักฆ่าชั้น1 ด้านหน้าเขามีสมาชิกนักฆ่ามารวมตัวกันครบทุกคน แต่ด้วยจำนวนของสมาชิกที่ลดลงเรื่อยๆจนน่าใจหาย ทำให้ปัจจุบันมีนักฆ่าเหลืออยู่เพียงแค่2,950คนเท่านั้น ซึ่งตอนแรกกันต์ก็คิดว่ามันคงจะลดลงอีกเรื่อยๆตามระยะเวลา แต่...เขาก็คิดผิดเพราะคนที่เหลือ2,950คนนี้ กลับไม่มีใครลาออกเพิ่มอีกเลยแม้แต่คนเดียว
ซึ่งแต่ละคน.. ก็ล้วนมีประวัติที่ชัดเจน นั่นก็คือพวกเขาเข้าร่วมสมาคมนักฆ่าั้แ่วันแรกๆที่กันต์ก่อตั้ง หรือพูดง่ายๆก็คือกลุ่มคนตรงหน้า อยู่กับกันต์มาั้แ่่แรกๆและจวบจนวันนี้ก็ยังไม่หนีหายไปไหน มันจึงทำให้กันต์รับรู้ได้ไม่ยากว่าคนกุ่ลมนี้เหละที่จะร่วมทุกข์ร่วมสุขไปกับเขา และตอนนี้หมดก็มารวมตัวกันตามคำสั่งของเขาแล้ว
"พวกนายคิดว่ายังไง กับข้อเสนอของพวกเขา?"
กันต์เริ่มเปิดประเด็นขึ้นเพื่อรับฟังความเห็นของสมาชิกเกือบสามพันคนตรงหน้า ซึ่งเสียงส่วนมากที่ได้คือไม่สนบุกสมาคมนักดาบไปเลย แต่อีกส่วนก็สนโดยมีเหตุผลที่แตกต่างกันออกไป
"พวกนายเชื่อมั่นในตัวผมไหม คิดว่าผมจะแพ้หรือเปล่า?" กันต์ถามขึ้นมาอีกครั้ง
"พวกเรามั่นใจใน!!! " เสียงส่วนมากะโขึ้นแทบจะพร้อมกันทำให้ภายในสมาคมถึงกับสั่นะเื ด้วยเสียงะโอันทรงพลังของคนเกือบสามพันคน
"งั้นผมจะบอกแผนในความคิดของผมให้ฟัง" กันต์ค่อยๆเล่าออกมาด้วยใบหน้าที่เ้าเลห์ ทำให้พวกสมาชิกสมาคมนักฆ่า ต่างก็พากันมีรอยยิ้มแปลกๆที่ใบหน้าตามหัวหน้าของพวกเขา ซึ่งรอยยิ้มแปลกๆนี้มันคือรอยยิ้มแห่งความชั่วร้าย...
กันต์ได้วางแผนไว้เรียบร้อยแล้ว... เขาติดต่อไปยังสมาคมนักฆ่าทั้งหกอาณาจักรทันที หลังจากได้พูดคุยกันซักพักพวกเขาก็ยินดีจะช่วยเหลือทันทีหากว่ากันต์้า เพราะถึงยังไงหัวหน้าสมาคมนักฆ่าของทั้งหกอาณาจักรก็เคยเป็สมาชิกดั้งเดิมของกันต์ทั้งนั้น ดังนั้นการพูดคุยจึงไม่มีปัญหาอะไรมากนัก
โดยการพูดคุยในครั้งนี้กันต์ได้เสนอกับหัวหน้าทั้ง6ว่า หากสมาคมนักดาบของทั้ง6อาณาจักรสอดมือ ก็ต้องรบกวนพวกเขาแล้ว แต่หากสมาคมนักดาบทั้ง6อาณาจักรไม่เคลื่อนไหว เขาก็ไม่จำเป็ต้องยืมกำลังเสริมเช่นกัน
"ทำไมเวลามีคนมาหาเื่ถึงได้ชอบยื่นข้อเสนอมาให้จังนา.. น่ารำคาญเป็บ้า ผมไม่ใช่คนโง่ที่จะเดินตามแผนของพวกคุณเหรอกนะ..โนอาร์ออกมา" สิ้นเสียงของกันต์หมอกทมิฬก็ค่อยๆไหลทะลักออกมาจากรอยสักช้าๆแล้วค่อยๆร่วมเป็ชายหนุ่มผมสีขาวที่คุ้นเคยดีคนหนึ่ง
"ลีลาอะไรของนายโนอาร์ ออกมาแบบธรรมดาก็พอมั้ง"
"......."
"นานๆขอทีน่านายท่าน....ว่าแต่มีอะไรให้ข้ารับใช้นายท่าน"
"คืนนี้ผมไม่อยู่นะว่าจะไปหาของในดินแดนต้องห้ามซักหน่อย พอดีนัดนนท์กับเมฆเอาไว้แล้วด้วย เลยจะฝากงานไว้ที่นายหน่อย"
กันต์ไม่อยากเสียเวลาในการหาไอเทมระดับS ไปกับเื่เล็กน้อยพวกนี้ซึ่งมันไม่คุ้มกันเลย เขาต้องรีบหาให้ได้เยอะที่สุดก่อนที่ระบบจะทำการแก้ไข และกำจัดบัคตัวนี้ออกจากระบบ
"มันคืองานง่ายๆคืนนี้4ทุ่มลงไปด้านล่าง พาคนในสมาคมของเราทั้งหมดไปที่สมาคมนักดาบแล้วถล่มให้ยับ"โนอาร์ยังงงๆกับคำสั่งของกันต์อยู่ในตอนนี้ กันต์จึงเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
"อะไรที่ตั้งอยู่ในเขตของสมาคมนักดาบ.. ทำลายให้หมดอย่าให้เหลือแม้แต่เสาซักต้น แล้วเข้าไปในคลังเก็บของๆพวกมันอะไรที่มีค่าเอามันมาให้หมด อย่าเหลือไว้ให้เสียของแม้แต่เหรียญๆเดียวก็ขนมาให้หมด.."
หลังจากสั่งงานเสร็จพวกกันต์เมฆและนนท์ จึงได้กลับไปที่ดินแดนต้องห้ามอีกครั้งเพื่อหาของระดับS
....
"ท่านประธาน.. เราจะไม่แจ้งเื่บัคนี้ให้ฝ่ายGMแก้เหรอครับ" นนท์ที่กำลังใช้ช่องแชทส่วนตัวกับเมฆเอ่ยขึ้น
"ผมแจ้งไปแล้วตอนนี้กำลังดำเนินการอยู่"
ครั้งนี้ทั้งสามคนใช้เวลาเดินทางเร็วกว่าครั้งแรกมาก ไม่นานก็มาถึงหน้าปราสาท
"เห้ยหลบๆมีคนมาก" เสียงของคนทั้งสาม.. ซึ่งมีหน้าที่คอยเฝ้าทางออกของดันเจี้ยนเอ่ยขึ้น จากนั้นพวกเขาทั้งสามก็วิ่งเข้าไปหลบหลังต้นไม้ใหญ่ ก่อนที่ร่างของพวกมันจะค่อยๆเลือนลางละหายไป
"พวกมันออกมาตอนไหน? ทำไมเราไม่เห็นวะ" พวกมันสามคนรู้สึกงงมากที่จู่ๆ คนที่พวกมันเฝ้าก็ปรากฏตัวออกมาตอนไหนไม่รู้ แต่ก่อนที่พวกมันจะได้คิดอะไรเพิ่มพวกกันต์ก็เดินเข้าประตูมิติไปแล้ว
"หัวหน้าไอ้ตัวนั้นยังจะอยู่ไหมครับมันยังไม่ตายนิ?" นนท์เอ่ยขึ้นพร้อมกับทำสีหน้าเหมือนจะหวาดกลัวเป็อย่างมาก กับการ์เดี้ยนอาเชอร์ที่สามาถรปลิิดชีพพวกเขาได้อย่างง่ายดายตัวนั้น
"หากไม่มีคนตีมันครบ1ชั่วโมงเดี๋ยวบอสก็เรียกกลับแล้ว ถ้าเราไปถึงมันก็จะเริ่มสุ่มเรียกใหม่อีกครั้ง"
และมันก็เป็เหมือนที่กันต์พูดจริงๆ เมื่อมาถึงการ์เดี้ยนอาเชอร์ตัวนั้นก็หายไปแล้ว แถมรอบนี้ดูเหมือนพวกเขาจะโชคดีอยู่ไม่น้อยที่พบเจอการ์เดี้ยนที่ถือดาบอีกครั้ง โดยไม่เจอการ์เดี้ยนอาเชอร์หรือแม้กระทั่งกาเดี้ยนวิซาร์ด
แต่ในขณะที่พวกกันต์กำลังบัคมอสเตอร์อย่างเมามันส์อยู่นั้น
ณ ห้องควบคุมของฝ่ายGM บริษัท GMW
"หัวหน้าจะทำยังไงดีครับกว่าเราจะแก้บัคตัวนี้ได้อย่างเร็วก็คงพรุ่งนี้" สมาชิกของฝ่ายGMคนหนึ่งเอ่ยออกมาอย่างร้อนรน
"เราแบนตัวละครพวกเขาทั้งสามคนได้ไหมครับ?" ชายคนนั้นถามขึ้นมาอีกครั้ง โดยไม่รู้เลยว่าคนที่ตัวเองคิดจะแบนนั้นหนึ่งเป็ถึงเ้าของบริษัที่ตนกำลังทำงานอยู่ และอีกหนึ่งก็เป็ถึงรองหัวหน้าแผนกที่ตนเองสังกัดอยู่ด้วยเช่นกัน
"ไม่ได้.. นี้มันเกิดข้อผิดพลาดจากระบบ พวกเขาไม่ได้ใช้โปรแกรมโกงอะไร" แทนดูใจเย็นกว่าที่คิด เพราะเขาเอาแต่จ้องมองไปยังหน้าจอที่ๆมีภาพของพวกกันต์กำลังฉายอยู่ โดยเฉพาะร่างของนนท์
"แต่ผมว่า.. ตัวละครที่ปิดบังใบหน้าพวกนี้ดูคุ้นๆนะ โดยเฉพาะคนตัวเตี้ยที่สุดในกลุ่มผมรู้สึกหมั่นใส้แปลกๆ" แทนหัวหน้าฝ่ายGMเอ่ยขึ้นพร้อมกับขมวดคิ้ว หลังจากที่เขามองไปยังดวงตาของนนท์ที่กำลังออนไลน์อยู่ในเกมตอนนี้