ลิขิตรัก ในกรงแค้น

        หลังจากทั้งสองทานอาหารในร้านเสร็จ แทนคุณจึงพานันทิชาไปหาร้านเสื้อผ้าสำหรับงานหมั้นของเขา เสื้อผ้าราคาแพงนับร้อยตัว แขวนเรียงรายให้เลือกนับไม่ถ้วน แทนคุณปล่อยให้นันทิชาเดินดูอย่างอิสระ เขาเดินตามหลังเธอช้าๆ ก่อนที่พนักงานจะเดินเข้ามาบริการ

        “ช่วยดูชุดออกงานให้ผู้หญิงคนนี้หน่อย” แทนคุณสั่งพนักงานร้าน

        “แฟนหรือคะ น่ารักดีนะคะ” แทนคุณถือโอกาสยิ้มตอบ ไม่รู้ทำไมเขาถึงรู้สึกยินดีกับคำพูดนี้ของพนักงาน ก่อนที่พนักงานร้านจะพาหญิงสาวเข้าไปลองชุด นันทิชาเปลี่ยนชุดออกมาให้เขาพิจารณาครั้งแล้วครั้งเล่า ก็ยังไม่มีท่าทีว่าเขาจะพอใจชุดไหนเลย

        “คุณแทนแกล้งทิชาอยู่หรือเปล่าคะ เลือกสักชุดสิ ทิชาอยากกลับบ้านแล้ว” เสียงหวานพร้อมกับท่าทางเง้างอนของเธอทำให้แทนคุณอมยิ้ม

        “ผมไม่ได้แกล้ง แต่ผมยังไม่ถูกใจจริงๆ”

        “ไม่จำเป็นต้องถูกใจก็ได้ค่ะ ทิชาไม่ใช่คู่หมั้นคุณแทนเสียหน่อย แค่ให้พอไปวัดไปวาได้ก็พอแล้วมั้งคะ” หญิงสาวพูดตามความจริงที่เธอรู้สึก เพราะเริ่มเหนื่อยกับการเข้าออกห้องลองชุดนี้เสียเต็มประดา

        “.....” แทนคุณรู้สึกจุกกับคำพูดของหญิงสาวจนพูดไม่ออกก่อนจะฝืนยิ้ม

        “เอาน่า เชื่อผมเถอะ อย่าดื้อ”

        “แปะ แปะ” เสียงปรบมือของคนปริศนาดังขึ้นอยู่ด้านหลังของแทนคุณ ก่อนที่เขาจะขมวดคิ้วแล้วหันกลับไปดู พบเป็นหญิงสาวคู่ขาเก่าของเขา ยืนปรบมือพลางส่งยิ้มมาที่ทั้งสอง มองปราดเดียวก็รู้ว่ารอยยิ้มนั้นไร้ความจริงใจแค่ไหน

        “จีน...นี่คุณ” แทนคุณแปลกใจที่เห็นจีนราเดินเข้ามา อย่างไม่ได้นัดหมายกันไว้ก่อน

        “ไม่ต้องมองจีนแบบนั้นหรอกค่ะแทน จีนรู้ว่าเราจบกันไปแล้ว จีนผ่านมาเลยแวะมาทักทายไม่ได้หรือคะ” หญิงสาวเดินเข้ามาปั้นหน้ายิ้มสบตาอย่างมีเล่ห์นัยน์

        “สวัสดีค่ะคุณจีนรา” นันทิชายกมือไหว้

        “สวัสดีจ่ะ หืม มาลองชุด ชุดอะไรหรือจ๊ะทิชา” จีนรายิ้มแสร้งทำใจดี พลางเดินมาจับตัวนันทิชาหมุนดูชุดก่อนจะใช้เล็บจิกเข้าไปในเนื้อของนันทิชาจนเธอรู้สึกเจ็บ

        “โอ้ย!”

        “เป็นอะไรจ๊ะทิชา อ่อโทษทีจ่ะ สงสัยเล็บฉันยาวไป เลยทำเธอเจ็บใช่ไหม ขอโทษทีนะ นี่ฉันก็ว่าจะแวะไปทำเล็บใหม่อยู่พอดี” จีนรายังคงแสร้งทำเสียงอ่อนพูดหวานใส่หญิงสาว ในขณะที่นันทิชาพยายามเบี่ยงตัวออกจากมือของจีนรา

        “ออกมานี่จีน” แทนคุณรีบปรี่เข้าไปดึงร่างของจีนราออกจากนันทิชา เขาพอดูออกว่ามันไม่ใช่อุบัติเหตุอย่างที่จีนราอ้าง ก่อนจะลากจีนราออกมายืนคุยหน้าร้าน

        “บอกผมมาตรงๆ ว่าคุณมาที่นี่ทำไม ตั้งใจจะทำอะไร” แทนคุณเสียงเข้มใส่

        “จีนจะมาทำเล็บ เห็นคุณก็เลยเข้ามาทักทาย ไม่เห็นต้องโกรธกันนี่คะ คนเคยคุย...เคยนอน...ด้วยกัน”

        “หยุดต่อล้อต่อเถียงกับผม เราจบกันไปแล้ว ไม่มีอะไรต้องคุยกันอีก จำไว้นะ ถ้าคุณแตะเนื้อต้องตัวนันทิชาและทำแบบเมื่อกี้อีกเพียงครั้งเดียว อย่าหาว่าผมไม่เตือน ผมไม่ได้โง่ที่จะดูไม่ออกว่าคุณจงใจ” แทนคุณยกมือขึ้นมาชี้หน้าหญิงสาว เขาพยายามเก็บอารมณ์โกรธเอาไว้

        “หึหึ ไม่เอาสิคะแทน อย่าขู่จีนแบบนี้ เพราะถ้าถึงเวลาที่จีนขู่คุณบ้าง อย่าหาว่าจีนใจร้ายนะคะ” จีนรากอดอกส่งสายตายั่วชายหนุ่มอย่างไม่เกรงกลัว

        “นี่คุณพูดอะไร ผมไม่เข้าใจ”

        “วันนี้คุณอาจยังไม่เข้าใจ แต่หลังจากนี้ไม่นาน คุณจะเข้าใจความหมายของจีน จีนจะกลับมาทวงทุกอย่าง และคุณจะเป็นของจีนคนเดียว” จีนรายกมือจัดคอเสื้อให้แทนคุณอย่างทะนุถนอม ก่อนจะโดนมือหนาปัดออกอย่างไม่แยแส

        “อย่าทำแบบนี้ ผมเตือนคุณแล้วนะจีน” หญิงสาวส่งยิ้มสุดท้ายให้แทนคุณก่อนจะหันหลังเดินลับไปอย่างว่าง่าย