HACK ME! ศึกรักสังเวียนไซเบอร์ (มี Ebook)

26 | บั้งไฟ ผมกรอกเสียงนุ่ม ๆ ผ่านโปรแกรมแปลงเสียงลงไปอย่างใจเย็น ป่านนี้ปลายสายคงจะแทบเต้นเร่า ๆ การที่ CZiS สามารถมาแชตกับผมผ่านทางคอมพิวเตอร์ในห้องควบคุมนั้นได้ก็แปลว่า...เธออยู่ในงานนั้นด้วย สนุกละสิ! “อย่าลำพองนักเลย คิดเหรอว่าจะเอาชนะฉันได้ง่าย ๆ แกก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าฉันเป็นใคร!” อะโห...ขู่ฟ่อ ๆ เป็นลูกแมวเลยนะแม่คุณ “ใช่ ผมรู้ว่าคุณเป็นใคร และจะบอกให้รู้ไว้ด้วยว่าผมรู้จักคุณมากกว่าที่คุณคิดซะอีก” ได้ผลครับ ปลายสายเงียบไปอึดใจใหญ่ คงจะกำลังขบเขี้ยวเคี้ยวฟันที่ผมถือไพ่เหนือกว่า ฝีมือคนละระดับกัน ไอ้น้องเอ๊ย! “ผมให้เวลาคุณคืนระบบมาภายในสองชั่วโมงนี้ ไม่อย่างนั้นละก็...” “อะไร! แกจะทำอะไร!” “อยากดูบั้งไฟไหม ไม่ต้องไปถึงหนองคายก็ดูได้นะ” “...” แท็บเล็ตและโน้ตบุ๊กซีรีส์ใหม่ 6 รุ่น 12 เครื่องที่ตั้งสวยสง่าบนแท่นอะคริลิกใสในห้องโถงทั้ง 12 แท่นนั้น มีอยู่เครื่องหนึ่งที่ผมแฮ็กเข้าไปติดตั้งโปรแกรมระเบิดทำลายตัวเองเอาไว้ครับ ตอนนี้ตั้งเวลาให้ระเบิดตอนบ่ายสองโมงตรงซึ่งก็คืออีกสองชั่วโมงนับจากนี้ หึหึ เอาสิครับคุณแฮ็กเกอร์หญิง ถ้าอยากจะลากเอาบริษัทกับผู้ร่วมชมงานนับพันชีวิตมาเสี่ยงอันตรายด้วยก็เชิญ “แก! แกมันเลว” ปลายสายแหวกลับมาแหลมลั่น คงตีความคำว่า ‘บั้งไฟ’ ออกแล้ว “ทำนิสัยอย่างนี้น่ะสิ มิน่า ถึงได้ถูกผู้หญิงเขาทิ้งเอา!”“หา!” อะไรกันเนี่ย ความลับสุดยอดของผมเชียวนะ เจ๊แกรู้ได้ไง!?“ไงล่ะ แทงใจดำละสิ จะบอกให้รู้ไว้เอาบุญนะว่าผู้ชายปากดีแถมขี้โกงน่ะ ไม่มีผู้หญิงคนไหนชอบหรอก รู้ไว้ซะด้วย”“ถึงผมจะอกหัก แต่ก็ดีกว่าเหี่ยวแห้งอ้างว้างเอกาเป็นคุณป้าเฝ้าคานอย่างคุณละกัน”“อะ...ไอ้บ้า! ฉันขอสาปแช่งให้ผู้ชายปากเสียอย่างแกหาแฟนไม่ได้ตลอดชีวิต”“เฮ้อ...” ผมถอนหายใจ อยากแช่งอะไรก็เชิญตามสบาย ก็นอกจากคุณซันแล้วผมก็ไม่คิดอยากจีบผู้หญิงคนไหนอีก “แหม...คุณแฮ็กเกอร์หญิงครับ พูดจาไม่น่ารักเอาเสียเลย ไอ้เรารึก็ว่าจะใบ้ให้ซะหน่อยว่าบั้งไฟอยู่ที่ไหน”“แกวางระ เอ้อ...ฉันจะไปดูบั้งไฟได้ที่ไหน!?”“ดิฉันจะไปดูบั้งไฟได้ที่ไหนคะคุณพี่” ผมลงทุนสอนพูดอย่างกุลสตรีชาววังให้ ปลายสายทำเสียงฮึดฮัดขัดใจ แต่ในที่สุดก็ต้องยอม “ฉัน เอ่อ...ดิฉัน จะไปดูบั้งไฟได้ที่ไหน...คะ คุณ...พี่”“ดีมาก” ผมยิ้มพอใจ“ตอบมา!”“หนึ่งในสิบสองจังหวัด ทั่วประเทศไทย” แล้วเขาก็ตัดสัญญาณไปฉันกำหมัดแน่นจนชาไปทั้งแขน อยากจะตั๊นหน้าไอ้บ้านั่นนัก“นี่เหรอคำใบ้ของแก ไอ้ทุเรศ ไอ้กะล่อน ไอ้...อ๊าย...ไอ้บ้า the Ripper! ถ้ามีโอกาสฉันจะเอาระเบิดยัดปากแกซะ โธ่เว้ย!”ฉันก่นด่าตามหลังหมอนั่นจนเหนื่อย หายใจหอบ แต่ก็ยังไม่หายโมโหอยู่ดี เจ้าหน้าที่ CSG คนอื่น ๆ พากันนั่งตัวลีบมองมาที่ฉันเงียบ ๆ คงอยากจะถามว่าจะเอายังไงต่อไปแต่ก็ไม่มีใครกล้าเอ่ยปาก คงเพราะกลัวอิทธิฤทธิ์ของฉันกันละมั้งthe Ripper…กล้ามากนะที่ทำแบบนี้ ถึงฉันจะตามไม่ทันแผนชั่ว ๆ ของแก แต่อย่างน้อยฉันก็รู้แล้วว่าที่แกพลาดจนปล่อยให้ฉันชิงระบบ Cosmic มาได้เพราะแกถูกผู้หญิงทิ้งจริง ๆ ด้วย หึ! เผยจุดอ่อนของตัวเองออกมาซะหมดเปลือกเลยนะ ฉันไม่มีวันยอมแกง่าย ๆ หรอก ไอ้กระจอก!พอรวบรวมสติได้ ฉันก็ถามหัวหน้าทีมที่ยืนคุมลูกทีมอยู่“แท็บเล็ตที่โชว์อยู่ในงานเปิดช่องรับสัญญาณจาก CSG ไว้ทุกเครื่องหรือเปล่า”“ทุกเครื่องครับ” เขาตอบสั้น ๆ แต่ก็ทำให้ฉันเริ่มมีหวังขึ้นมาบ้าง“คุณไปกับฉัน”เขาพยักหน้ารับรู้ แล้วเราก็ออกไปจากห้องควบคุมทันที ฉันหยิบมินิแท็บเล็ตของตัวเองขึ้นมาเปิดช่องการทำงานเฉพาะของ CSG แล้วค้นหาสัญญาณของแท็บเล็ตที่อยู่บนแท่นโชว์อะคริลิก หันไปพยักหน้ากับคุณหัวหน้าทีมเป็นเชิงบอกให้รู้ว่าเริ่มได้ เขาเดินไปที่แท็บเล็ตเครื่องที่ใกล้ที่สุด ฉันส่งสัญญาณไปที่เครื่องนั้น เขาก็กดรับสัญญาณจากฉันทำให้ฉันสามารถเชื่อมต่อกับเครื่องนั้นได้ เพียงเท่านี้ก็สามารถใช้โปรแกรมของฉันแฮ็กเข้าไปที่ระบบปฏิบัติการของตัวเครื่องเพื่อตรวจสอบว่ามีการลักลอบเข้ามาดัดแปลงระบบหรือไม่แต่ยังไม่ทันทำอะไร โทรศัพท์เจ้ากรรมก็ดันแหกปากขึ้นมาขัดจังหวะ พอหยิบขึ้นมาดูก็พบว่าคุณภาคิณโทร. มาตายจริง! ฉันหายมาตั้งเกือบยี่สิบนาที เข้าห้องน้ำหรือดูดส้วมกันแน่ ไม่แปลกเลยที่เขาจะเป็นห่วงจนต้องโทร. ตาม“คุณภาคิณคะ พอดีว่าซันเจอเพื่อนเก่าน่ะค่ะเลยคุยกันเพลินไปหน่อย ขอโทษด้วยนะคะที่ไม่ได้บอกคุณก่อน” ฉันรีบชิงแก้ตัวไปก่อนที่เขาจะถามอะไรออกมา“อ๋อ ครับ ผมอยู่แถว ๆ เวทีกลางน่ะครับ ให้ผมเดินไปหาไหม”ไม่ได้! จะให้เดินมาได้ยังไงกันเล่า“เอ่อ อย่าดีกว่าค่ะ มีแต่ผู้หญิงทั้งนั้นเลยคุณคงคุยด้วยไม่รู้เรื่องหรอก เดินดูงานไปก่อนเถอะค่ะ ซันขอเวลาอีกแป๊บหนึ่ง เดี๋ยวจะเดินไปหาคุณเอง”ฉันแถไปแถมาอุตลุด และเขาก็ยอมแต่โดยดีเลยวางสายไป ฉันถอนใจแล้วกลับมาตั้งหน้าตั้งตาทำงานต่อทันที ฉันหลบอยู่หลังเสาด้านหลังมุมอาหารว่างรับรองแขก เพราะแม้สัญญาณช่องพิเศษจะเชื่อมต่อกันได้ในระยะใกล้ แต่ก็ไม่กล้าเดินออกไปในงานเพราะ the Ripper ต้องจับตาดูอยู่แน่ ฉันจะให้เขารู้ไม่ได้ว่าฉันเป็นใคร จึงต้องให้หัวหน้าทีมเดินไปกดรับสัญญาณให้และคอยกันไม่ให้ใครเข้าไปยุ่งกับเครื่องนั้นจนกว่าจะตรวจสอบเสร็จฉันต้องหลบหลังเสานี้บ้าง เสานั้นบ้าง หรือแม้กระทั่งมุดเข้าไปหลบอยู่ใต้โต๊ะเพื่อซ่อนตัวจากสายตาของ the Ripper เราตรวจสอบแท็บเล็ตที่อยู่รอบ ๆ เสร็จไป 11 เครื่อง ผลคือไม่มีเครื่องไหนที่ถูกดัดแปลงระบบเลย จึงเหลือเครื่องสุดท้ายคือตัวเอกของงานที่มีผู้คนรุมล้อมให้ความสนใจอยู่มาก ฉันส่งสัญญาณไปที่แท็บเล็ตเครื่องนั้นทันที และทำมือไม้เป็นสัญญาณให้หัวหน้าทีมกดรับแล้วรีบนำแท็บเล็ตเครื่องนั้นออกมาจากงานให้เร็วที่สุด แต่กว่าจะออกมาจากกลุ่มฝูงชนได้ก็ใช้เวลาพอสมควร เมื่อเขาวิ่งกลับมาถึงห้องควบคุม ฉันก็ตรวจสอบเสร็จพอดีและได้แต่นิ่งไป“แท็บเล็ตเครื่องนี้มีปัญหาอะไรหรือเปล่า”นายหัวหน้าทีมถามขึ้นหลังจากที่ฉันเอาแต่จ้องหน้าจอแท็บเล็ตเครื่องนั้น ไม่พูดไม่จา“มันถูกตั้งค่าให้ระเบิด เหลือเวลาอีก 10 นาที” ฉันตอบเรียบ แต่คนฟังถึงกับตาค้างกันไปทั้งห้องเมื่อรู้ว่ามีระเบิดอยู่ตรงหน้า พากันถอยกรูดออกห่างพอตั้งสติได้ นายหัวหน้าทีมก็คว้าเจ้าแท็บเล็ตไปกดปุ่มพาวเวอร์ปิดเครื่องทันที แต่สิ่งที่ทำให้ต้องตะลึงไปชั่วขณะก็คือ เวลาระเบิดยังคงนับถอยหลังไม่หยุด ซวยแล้วไง!“เป็นไปได้ยังไง!” หัวหน้าทีมเฉพาะกิจร้องอย่างตกอกตกใจ มันเป็นไปแล้ว...เพราะคนอย่าง the Ripper น่ะ ไม่เล่นอะไรที่มันแก้ได้ง่าย ๆ หรอกเขารีบแกะฝาครอบด้านหลัง งัดแบตเตอรี่ออกมาจากเครื่อง แต่ก็ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย เวลาระเบิดที่โชว์หราอยู่บนหน้าจอมินิแท็บเล็ตของฉันยังคงนับถอยหลังไปเรื่อย ๆ จนนายหัวหน้าทีมถึงกับถอดใจยอมแพ้“แล้วเราจะทำยังไงกับมันต่อดีล่ะครับ” เด็กหนุ่มในทีมเฉพาะกิจคนหนึ่งถามขึ้นอย่างอกสั่นขวัญแขวนฉันรีบประกอบตัวเครื่องแล้วเปิดเครื่องขึ้นมาใหม่ กดเริ่มโปรแกรมทำลายระบบปฏิบัติการของแท็บเล็ตเจ้าปัญหานี้ทันที ถึงจะรู้อยู่แก่ใจว่ามันอาจไม่ทันเพราะต้องใช้เวลาค่อนข้างนาน แต่ทุกสิ่งทุกอย่างก็ขึ้นอยู่กับหน่วยประมวลผลของตัวมันเองว่าจะทำงานได้เร็วแค่ไหนสายตาของฉันยังคงจับจ้องอยู่ที่หน้าจอแท็บเล็ตเพื่อดูความเร็วการทำงานของเครื่อง โอกาสน้อยมากที่จะทำลายเสร็จทันก่อนเวลาระเบิด ถ้าทันก็คงจะทันแบบเส้นยาแดงผ่าแปดเลยทีเดียวเอาวะ! มาวัดดวงกัน“จะทำลายระบบปฏิบัติการทันไหม” ชายหัวหน้าทีมถามฉัน“ฉันก็ตอบไม่ได้ อยู่ที่ตัวมันเองแล้วแหละว่าจะเจ๋งแค่ไหน”ความจริงจากปากฉันทำให้ทุกคนในห้องหน้าซีดเผือด ใจหนึ่งก็อยากจะไว้ใจแท็บเล็ตใหม่เอี่ยมรุ่นท็อปฟังก์ชันเครื่องนี้ แต่อีกใจก็...“แล้วถ้ามันไม่ทัน เราจะทำยังไงกันดี ไม่มีวิธีอื่นแล้วเหรอคะ จับแช่น้ำ ทุบทิ้ง แยกชิ้นส่วน อะไรก็ได้” มีเสียงผู้หญิงคนหนึ่งถามขึ้นอย่างหมดหวัง ฉันไม่ได้หันไปมองคนพูดแต่ฟังจากน้ำเสียงก็รู้ว่าเธอคงอยากจะร้องไห้เต็มที“ไม่ได้หรอก the Ripper ควบคุมกลไกการระเบิดอยู่ ถ้ามันรู้ตัวว่าพวกเรากำลังทำลายระเบิด มันอาจจะกดระเบิดเองเดี๋ยวนี้เลยก็ได้ เราทำได้ดีที่สุดก็คือทำลายระบบปฏิบัติการทิ้งซะ เพราะถึงจะมีระเบิด แต่ไม่มีตัวปฏิบัติการ มันก็เหมือนคนที่ถูกตัดแขนตัดขานอนติดเตียงนั่นแหละ”ฉันเหลือบมองเวลาที่กำลังนับถอยหลัง เหลือแค่ 5 นาทีเท่านั้นครั้นแล้วเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ของฉันก็ดังขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยจนคนในห้องต่างสะดุ้งสุดตัว ฉันกดรับสายที่หูฟังบลูทูธ แต่ไม่ได้พูดอะไรออกไป“ต้องยอมรับนะว่าคุณเก่งมากที่ตามหาจนเจอ แต่จะทำยังไงล่ะ เพราะผมคิดว่าการทำลายระบบทิ้งมันไม่น่าจะทันหรอกนะ เวลาเหลือแค่ 5 นาทีเท่านั้น คุณต้องคืนระบบ Cosmic มาให้ผมแล้วละ คุณผู้หญิง”นายนั่นรู้ว่าเรากำลังทำลายระบบปฏิบัติการ ชักจะรู้มากเกินไปแล้วนะ!หน้าจอแท็บเล็ตเจ้าปัญหาที่กำลังทำลายระบบอยู่แสดงให้เห็นว่าเพิ่งจะทำได้แค่ 36% เท่านั้นเอง จะมาหวังพึ่งดวงอย่างเดียวไม่ได้แล้ว ต้องหาตัวช่วยอีกแรงเหมือนมีเสียงปิ๊งดังขึ้นในสมอง ฉันรู้แล้วละว่าจะแก้ปัญหายังไงดีอยากดูบั้งไฟนักใช่ไหม the Ripper…ฉันปลดหูฟังบลูทูธออก หันไปกระซิบกระซาบกับหัวหน้าทีม เขาหน้าซีดเผือดทันทีที่ฟังจบแต่ก็ยอมทำตามที่ฉันบอกคือ กดซ่อนโปรแกรมทำลายระบบไว้เพื่อให้เครื่องยังคงดูเหมือนสินค้าตัวโชว์ปกติ แล้วถือแท็บเล็ตระเบิดพุ่งออกจากห้องควบคุมไปทันทีฉันสวมหูฟังบลูทูธอีกครั้ง กรอกเสียงเย็นเฉียบตอบกลับไปอย่างน่าขนลุก“กดยกเลิกระเบิดซะ ไม่อย่างนั้น...คุณภาคิณ อภิมหาธาราโรจน์ รองประธานบริษัทของแกโดนระเบิดเละแน่!”ฉันไม่มีทางเลือกแล้วจริง ๆ ขอโทษด้วยนะคะ คุณภาคิณ หึ เอาคุณภาคิณมาขู่งั้นเหรอ ใช่ครับ คุณภาคิณ อภิมหาธาราโรจน์ รองประธานบริษัท Cosmos International อยู่ในงานด้วย แล้วยังไง ผมจำเป็นต้องปกป้องเขาไหม ในเมื่อเขาคือศัตรูหัวใจอันดับหนึ่งที่แย่งคุณซันไปจากผมคำตอบคือ จำเป็นซิครับ!เพราะยังไงเขาก็เป็นเจ้านาย ฮือ ๆ“นี่น่ะเหรอ วิธีแก้ปัญหาของจอมขมังเวทย์แห่งโลกไซเบอร์อย่างคุณ เอาชีวิตคนอื่นไปเสี่ยงเนี่ยนะ”“หน็อย มือมีดปริศนาแห่งโลกไซเบอร์อย่างแกก็ข่มขู่ฉันด้วยการเอาชีวิตคนอื่นไปเสี่ยงเหมือนกันไม่ใช่เหรอ อย่ามาพูดมาก กดหยุดระเบิดเดี๋ยวนี้นะ!”ผมตัดสายไปก่อน เรื่องอะไรจะให้ศัตรูมาออกคำสั่ง เปลี่ยนมายืนกอดอกมองจอสกรีนโปรเจกเตอร์ขนาดใหญ่ซึ่งบัดนี้ภาพในจอนั้นทำเอาผมเริ่มใจสั่นเล็กน้อย พริตตี้สาวสวยในชุดโค้งเว้าสุดเซ็กซี่กำลังเข้าไปหาคุณภาคิณโดยอุ้มเจ้าแท็บเล็ตรุ่นท็อปไว้ในอ้อมอกอวบ ๆ ของคุณเธอด้วย ส่วนนายภาคิณนั่นพอได้รับแท็บเล็ตจากพริตตี้ก็สนใจใหญ่ ถามโน่นถามนี่จนต้องเหนื่อยแทนพริตตี้สาวที่ต้องตอบไม่หยุดปาก มือก็ลากไปลากมาบนหน้าจอ กะจะหาจังหวะแต๊ะอั๋งแอบจับมือพริตตี้ละสิท่า ชิและทันใดนั้นเอง!นายภาคิณก็ฉวยโอกาสโอบกอดแม่พริตตี้สาว! เบียดเสียดแนบชิดกันไม่ยอมปล่อย นั่นไง! กะแล้วว่าไอ้หมอนี่มันเฒ่าหัวงู! หึ...เผยธาตุแท้ออกมาแล้วสินะ งั้นตายซะก็ดีไอ้รองประธานชีกอ!หึหึ ความจริงแล้วผมไม่ได้มีเจตนาให้เกิดเหตุฆาตกรรมขึ้นจริง ๆ หรอกครับ แค่สบถเพราะโมโหแทนคุณซันเฉย ๆ คิดดูสิครับ ได้สุดที่รักของผมไปครองแล้วกลับไม่เห็นค่า ทำรุ่มร่ามมือไวกับผู้หญิงอื่น หน็อย คุณซันนะคุณซัน ไม่น่าไปตกลงรับรักไอ้หมอนี่เลย คุณจะรู้บ้างไหมนะว่าคุณภาคิณสุดหล่อแสนดีของคุณน่ะลับหลังเป็นยังไง ฉันจ้องตัวเลขที่นับถอยหลังเวลาระเบิดสลับกับแถบแสดงการทำลายระบบอย่างเอาเป็นเอาตาย ข้อมูลที่โชว์อยู่บนหน้าจอมินิแท็บเล็ตคู่กายของฉันนี้ได้มาจากการเชื่อมต่อกับแท็บเล็ตระเบิด แล้วดึงข้อมูลมาไว้บนเครื่องฉัน ตอนนี้ก็ต้องมาลุ้นกันว่า เมื่อไรเวลาจะหยุดเดิน หรือแถบความคืบหน้าการทำลายระบบมันจะเต็ม 100% สักที จะอะไรก็ได้ ขอแค่อย่าระเบิดขึ้นมาเท่านั้น!เวลาเหลือไม่ถึงสามนาทีแล้ว the Ripper มัวแต่ทำอะไรอยู่ทำไมถึงไม่กดหยุดเวลาระเบิดสักที ตอนนี้ภายในห้องควบคุมทุกคนต่างลุ้นระทึกว่าจะเป็นยังไงต่อไปแล้วชายหัวหน้าทีมเฉพาะกิจก็กลับเข้ามาในห้องอย่างรีบร้อน“เรียบร้อย ตอนนี้แท็บเล็ตเครื่องนั้นอยู่ในมือคุณภาคิณแล้ว เอ่อ...” เขาลอบมองฉันก่อนจะถามอย่างลังเล “คุณคิดว่า the Ripper จะกดหยุดระเบิดหรือเปล่า” ปลายประโยคเสียงของเขาค่อย ๆ แผ่วลง ฉันเองก็หายใจไม่ทั่วท้องแล้วตอนนี้ฉันมองไปที่หน้าจอมินิแท็บเล็ตอีกครั้ง เหลือแค่สองนาทีเท่านั้น และมันก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเดินเลยด้วย ในความรู้สึกของฉันมันกลับเดินเร็วเกินไปซะด้วยซ้ำ ส่วนแถบความคืบหน้าการทำลายระบบปฏิบัติการก็เพิ่งจะได้แค่ 78% นี่ก็ช้าไป โอ๊ย...ไม่ได้ดั่งใจสักอย่าง!“โธ่เว้ย!” ฉันสบถออกมาอย่างหัวเสีย ให้มันได้อย่างงี้สิฉันเปิดประตูพรวดแล้ววิ่งเข้าไปในงานทันที ในเมื่อไอ้บ้านั่นไม่กดหยุดระเบิด ฉันก็จะเป็นคนหยุดมันเอง! สองนาทีสุดท้าย... นี่ใจคอ CZiS จะปล่อยให้เกิดเหตุนองเลือดในงานเปิดตัวสินค้าของบริษัทตัวเองจริง ๆ หรือเนี่ย ไม่น่าเชื่อว่าเธอจะเห็นระบบปฏิบัติการที่ไปขโมยคนอื่นเขามา สำคัญกว่าชีวิตคน! หึ...จะเอาอย่างนั้นก็ได้ ที่หน้าเวทีกลาง คุณภาคิณกำลังถือแท็บเล็ตตัวปัญหานั่นอยู่ในมือและสอบถามรายละเอียดกับพริตตี้สาวสวยอย่างสนใจ ฉันรีบวิ่งฝ่าผู้คนเข้าไปหาเขาทันที“คุณภาคิณคะ! ขอแท็บเล็ตเครื่องนั้นให้ซันค่ะ” ฉันพูดกึ่งตะโกนก่อนจะคว้าแท็บเล็ตในมือเขาอย่างแรงจนแทบเป็นกระชาก ทั้งพริตตี้และคุณภาคิณก็งงว่าฉันเป็นอะไรไปฉันเหลือบมองข้อมูลบนหน้าจอมินิแท็บเล็ตคู่กาย ระบบถูกทำลายไป 94% แล้ว แต่เวลาก็เหลืออีกแค่ 20 วินาทีเท่านั้น! รอไม่ได้แล้ว ต้องเอาระเบิดออกไปให้พ้นจากบริเวณงานเร็วที่สุดฉันหันหลังขวับแล้วก็แทบจะวิ่งออกไปจากตรงนั้น ทว่า...“คุณซันครับ” คุณภาคิณกลับมาคว้าแขนห้ามฉันไว้ก่อน “เมื่อกี้คุณพริตตี้บอกผมว่าคุณซันอยากได้เครื่องนี้ใช่ไหมครับ” ฉันไม่ได้ตอบ แต่จ้องไปที่หน้าจอมินิแท็บเล็ต97% กับ 10 วิ!ฉันสะบัดมือคุณภาคิณแล้วออกวิ่งบุกฝ่าฝูงชน“คุณซัน คุณจะไปไหนครับ” แต่คุณภาคิณตามมาขวางไว้อีก ทั้งยังถามอย่างเป็นห่วง7 วิ 98%6 วิ 98.3%5 วิ 98.7%แม่จ๋า ช่วยซันด้วยฉันกอดแท็บเล็ตระเบิดไว้แนบอก ใจเต้นโครมครามแทบจะหลุดทะลุออกมาข้างนอก หายใจเหนื่อยหอบ ไม่มีแรงแม้แต่จะก้าวขาเดิน รู้สึกเวียนหัววูบ ๆ ชอบกล ภาพรอบ ๆ ตัวพร่าเบลอและหมุนคว้างไปหมด แล้วทุกอย่างก็ดับมืดลง เสร็จกัน!จู่ ๆ คุณซันก็โผล่เข้ามาหยิบแท็บเล็ตระเบิดนั่นไป แถมตอนนี้ยังกอดไว้แนบอกไม่ยอมปล่อยอีก ให้มันได้อย่างนี้สิ!และ...เฮ้ย! คุณซัน! คุณเป็นอะไรไป คุณซัน! “คุณซัน คุณซันครับ คุณซัน”เสียงเรียกของคุณภาคิณค่อย ๆ ปลุกให้สติฉันกลับมา พอลืมตาขึ้นก็เห็นว่าคุณภาคิณนั่งลงประคองฉันซึ่งล้มพับอยู่กับพื้น คงเป็นเพราะเมื่อคืนนี้ฉันไม่ได้นอนและความเครียดความกดดันที่ประเดประดังเข้ามา ทำให้ฉันวูบไป ทันทีที่สติสัมปชัญญะกลับคืนมาครบแล้ว ฉันก็กระวีกระวาดควานหามินิแท็บเล็ตประจำตัวขึ้นมา พบว่าระเบิดถูกกดหยุดไว้ที่ 1 วินาที!ส่วนการทำลายระบบปฏิบัติการก็เสร็จสิ้นไปแล้วเมื่อสามนาทีก่อน ฉันไม่รู้หรอกว่าเวลาระเบิดหยุดก่อนหรือทำลายระบบเสร็จก่อนกันแน่ รู้แค่เพียงว่าไม่มีการระเบิดเกิดขึ้นฮู่ว...เกือบศพไม่สวยแล้วไง ฉันถอนหายใจพรืดใหญ่อย่างโล่งอก“คุณซัน ลุกไหวไหมครับ เดี๋ยวผมพาไปโรงพยาบาล” คุณภาคิณช่วยประคองให้ฉันลุกขึ้นยืน“ไม่ต้องค่ะ ซันดีขึ้นแล้ว ขอยืมยาดมหน่อยนะคะ”ฉันคว้ายาดมจากมือเขามาสูดเข้าจนเต็มปอดทั้งสองข้าง คุณภาคิณก็นั่งเอามือพัดวีให้ฉันไม่ห่าง พอเริ่มปกติดีแล้วฉันก็ลุกขึ้นยืนโดยมีคุณภาคิณช่วยโอบประคองจนแทบจะอุ้ม“คุณซัน หายแล้วเหรอครับ” เขาถามย้ำอีกครั้งท่าทางกังวล“ค่ะ ซันแค่หน้ามืดนิดหน่อยเอง แล้วตอนนี้ก็หายดีแล้วค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ” ฉันส่งรอยยิ้มช่วยยืนยันอีกแรง“ผมว่าเรากลับกันเลยไหมครับ คุณซันจะได้พักผ่อนด้วย”ไม่ได้! ถึงฉันจะอ่อนเพลียจนแทบอาเจียนออกมาอยู่แล้ว ก็ยังกลับตอนนี้ไม่ได้ งานของฉันยังไม่เรียบร้อย ถึงระเบิดจะหยุดแล้ว แต่ไอ้ตัวการยังลอยหน้าลอยตาอยู่ในระบบอยู่เลย“เอ่อ คุณภาคิณช่วยไปซื้อน้ำให้ซันทีนะคะ เดี๋ยวซันไปเข้าห้องน้ำก่อนแล้วเรากลับมาเจอกันตรงนี้นะคะ” ฉันรวบรัดตัดตอนเพื่อกันเขาออกไป จะได้กลับไปทำงานได้สะดวกขึ้นคุณภาคิณอึกอักเพราะไม่อยากปล่อยฉันไว้คนเดียว แต่ก็ต้องจำยอมเพราะฉันเสแสร้งแกล้งทำเป็นว่าคอแห้งมาก กระแอมไออย่างบ้าคลั่งจนเขาต้องยอมไปซื้อน้ำแต่โดยดี พอเขาพ้นสายตาฉันก็รีบจ้ำอ้าวกลับมาที่ห้องควบคุมเปิดประตูพรวดเข้าไป ยังไม่ทันทำอะไรก็ปรากฏว่าเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นเสียก่อน หมายเลขแปลก ๆ ที่แสดงบนหน้าจอทำให้อารมณ์ฉันพุ่งปรี๊ดทันใดฮึ่ม...ไอ้ the Ripper!
***********************************เป็นไงบ้างคะ สนุกป่าว 55 แต่ตอนเขียนนั้นไรต์ทั้งสองสนุกมาก ๆ แต่บอกเลยว่างานบั้งไฟยังไม่หมดเท่านี้แน่ เดี๋ยวมาต่อกันตอนหน้าค่ะ จะเอาให้ CZiS เละเป็นโจ๊กเลยคอยดู ฮ่าา***ไรต์จะลงอ่านฟรี 60%ของเรื่อง แล้วจะเริ่มติดเหรียญจนจบเรื่องนะคะ ขอบคุณที่สนับสนุนกันค่ะ***ฝากผลงานจ้า...Messy Buddy คุณบัดเดอร์ใช่เธอหรือเปล่า? (พิมพ์โดย สนพ. กรู๊ฟ พับลิชชิ่ง) error loaded

#E-Bookพร้อมให้ดาวน์โหลด ที่ MEB ขอหัวใจ 5 ดวงด้วยนะค้าาา#หนังสือเล่มสั่งซื้อได้ที่เพจเฟสบุ๊ก Groove Publishingหรือเพจแสนแก้ว ได้เลยค่ะ ยินดีพูดคุยและเซ็นให้ทุกเล่มค่ะ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 26 บั้งไฟ

คล้ายกับเรื่องHACK ME! ศึกรักสังเวียนไซเบอร์ (มี Ebook) ที่คุณอ่าน

HACK ME! ศึกรักสังเวียนไซเบอร์ (มี Ebook)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 26 บั้งไฟ

คล้ายกับเรื่องHACK ME! ศึกรักสังเวียนไซเบอร์ (มี Ebook) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้