Ep 3 ให้ตายเถอะ
ผู้แต่ง Ming Xin
ATE-gine Company
ผ่านไป 2 อาทิตย์
“สวัสดีค่ะพี่บี”
“น้องพิมพ์มาพอดีเลยจ๊ะป๊ะวันนี้พี่จะพาน้องพิมพ์ไปยังห้องท่านประธานณัฐของหนูั้แ่วันนี้เป็ต้นไปน้องเริ่มทำงานได้เลยจ๊ะไม่เข้าใจอะไรถามพี่ได้ทุกเมื่อวันนี้ท่านรองเธียรชัยแจ้งคุณณัฐไว้แล้วว่าให้เข้ามาออฟฟิต เดี๋ยวท่านก็คงเข้ามา ตามพี่มาเลยน้องพิมพ์”
พิมพ์รวบรวมเอกสารแล้วสะพายกระเป๋าคู่ใจเดินตามพี่บีไปยังห้องท่านประธาน
“นี่จ๊ะ โต๊ะทำงานน้องพิมพ์”
พิมพ์นั่งทำงานหน้าห้องท่านประธานก็เหมือนๆกับเลขาทั่วไปแต่ที่มันแปลกก็คือโต๊ะของพิมพ์ค่อนข้างใหญ่โตมโหฬารชนิดที่นั่งทำงานสองสามคนก็ยังได้
“พี่บีค่ะ ทำไมโต๊ะทำงานพิมพ์ใหญ่จังเลยค่ะ” ที่นี่มีอะไรให้แปลกใจเสมอ
“อ่อ เอาไว้ให้น้องพิมพ์ใช้ เอกสารรอเซ็นต์อนุมัติอาจจะเยอะหน่อยจ๊ะ”
บีพาพิมพ์เข้าไปแนะนำเอกสารต่างๆภายในห้องทำงานท่านประธานว่าไปแล้วเอกสารต่างๆถึงจะเยอะไปหน่อยแต่ก็จัดอย่างเป็ระเบียบนั้นแสดงว่าเลขาคนเก่าของท่านประธานต้องทำงานเก่งแน่นอนเห็นดังนั้นแล้วในใจของพิมพ์ก็ไม่อยากพ่ายแพ้เกิดความรู้สึกฮึกเหิมขึ้นมา
“พี่บีค่ะ แล้วเลขาคนเก่าของท่านประธานทำไมถึงลาออกค่ะ?”
“ไปเรียนต่อต่างประเทศจ๊ะ เป็คนที่ทำงานได้นานที่สุดเลยนะแต่ก็ไม่ถึงปีทำสถิติสูงสุด สิบเอ็ดเดือน เกือบจะได้ลงกินเนสบุ๊คล่ะ”
“พี่บีก็ว่าไป เดี๋ยวน้องจะทำลายสถิติให้ดู”
“โอ้โห๋ วันนี้ฮึกเหิม จังน้า เตรียมใจมาพร้อมแล้วใช่ไหมวันไหนไม่ไหวพี่พร้อมให้ซบไหล่นะจ๊ะน้องสาววววววว”
พี่บีทำหน้าเย้าทะเล้นใส่แล้วใช้มือตบไปที่บ่าของตนเองเป็เชิงอนุญาต
“น้องจะพยายามให้ถึงที่สุดเลยค่ะ”
“สู้ๆพี่เป็กำลังใจให้ แต่ก็เถอะนะกี่โมงแล้วนะ?”
“11.30น. ค่ะ ท่านประธานณัฐทำไมยังไม่เข้าออฟฟิตอีก เฮ้อออองั้นเราไปกินข้าวกันก่อนดีกว่า”
เวลา 14.00น.
“ให้ตายเถอะ”
.
.
.
แกร็กกกกกกกก
“ใครตายครับ คุณบี”
“อุ๊ย!!!!ขอประทานโทษค่ะ ไม่มีอะไรค่ะ”
“น้องพิมพ์มาทางนี้หน่อยจ๊ะ”
พิมพ์ที่ขะมักเขม้นจัดเรียงเอกสารอยู่หันมองตามเสียงเรียกพี่บี “ให้ตายเถอะ” โคตรหล่อเลยเหมือนเทพบุตรลงมาเกิดเลยอ๊ะ
“น้องพิมพ์มานี่เร็วเข้า”
“อ่อๆ ค่ะ พี่”
“สวัสดีซ่ะน้องพิมพ์ นี่คือท่านประธานบริษัทของเรา”
“สวัสดีค่ะ ท่านประธานดิฉันพิมพ์ดาว สิริกร จะมาเป็เลขาของท่านประธานค่ะ”
“ครับ ต่อไปไม่ต้องเรียกเต็มยศ เรียก บอสเฉยๆก็พอครับแล้วก็วันนี้เราก็รู้จักกันแล้ว งั้นผมไปก่อนนะครับเื่งานผมฝากคุณเลขาด้วยนะครับ มีอะไรที่ผมต้องเซ็นต์ค่อยโทรหาผมขอย้ำโทรหาผมเท่าที่จำเป็นะครับ หากผมไม่รับสายทิ้งข้อความผ่านไลน์ไว้แล้วผมจะเข้ามาตอบอีกที ย้ำอีกครั้งนะครับหากไม่จำเป็ไม่ต้องโทรหาผม”
“อ่อ ค่ะบอส”
“อืม! ดีมาก บ๊าย”
^_^"
“ให้ตายเถอะพี่บี บอสเป็แบบนี้เหรอค่ะ”
“จ๊ะ ตามนั้น”
.
.
.
หลังจากที่พิมพ์พบหน้าท่านประธานอย่างเป็ทางการแล้วมันทำให้รู้สึกเคว้งคว้างสุดๆอย่างไม่เคยเป็มาก่อนมันยิ่งกว่าคนที่รู้สึกเหงาเดียวดายตอนไม่มีแฟนเสียอีก
“ให้ตายเถอะ พี่บี แล้วชีวิตฉันต่อจากนี้ไปจะเป็อย่างไรกันเนี้ยอยากจะร้องไห้ ฮือ ฮือ”
“สู้เข้าไว้ ไอน้อง “ บีตบไหล่พิมพ์เบาๆ
8K
