### ขลุ่ยมรณะ (Deadly Flute)
**Episode 13: จุดพลิกผัน (Turning Point)**
บ่ายแก่ๆ ที่พิพิธภัณฑ์บ้านอยุธยา แสงแดดจางๆ สาดส่องผ่านหน้าต่างไม้เก่า อาคารสองชั้นดูเงียบสงบผิดปกติ ประตูหน้าเปิดแง้มไว้ราวกับรอต้อนรับแขกที่ไม่ได้รับเชิญ ไอริณ พิธา และศิริพรมาถึงพร้อมกัน รถจอดสนิทหน้าประตู ไอริณก้าวลงก่อนใคร บู้ทหนังกระทบพื้นกรวดดังกึกก้อง แจ็คเก็ตหนังสีน้ำตาลเข้มคลุมตัวแน่น กางเกงยีนส์เปื้อนฝุ่น ผมดำขลับมัดหางม้าสูงแต่หลุดรุ่ยจากความเหนื่อยล้า ใบหน้าสวยคมเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว แต่ดวงตาคมกริบแฝงความหวั่นไหวที่เธอพยายามซ่อน
“นาราต้องอยู่ที่นี่” ไอริณพูดเสียงต่ำ มือล้วงปืนพกใต้แจ็คเก็ต “พิพิธภัณฑ์นี้คือจุดเริ่มต้นของขลุ่ย เธอ้าจบคำสาปที่นี่แน่”
ศิริพรตัวสั่นเล็กน้อย “ไอริณ... ระวังตัวด้วยนะ เธอรู้สูตรทำนองดีกว่าฉัน”
พิธาพยักหน้า ยกปืนขึ้น “ผมนำหน้าครับพี่”
ทั้งสามบุกเข้าไปในพิพิธภัณฑ์ โถงใหญ่เงียบกริบ มีเพียงเสียงลมพัดผ่านช่องหน้าต่างเก่า ตู้โชว์ว่างเปล่าที่เคยเก็บขลุ่ยมรณะยังคงอยู่ตรงกลางห้อง ไอริณเดินนำ เดินตรวจทุกมุมอย่างระวัง
“ไม่มีใคร” พิธาพูดเบาๆ
แต่แล้ว ประตูห้องเก็บเอกสารด้านหลังปิดลงกะทันหัน ดังปัง!
ไอริณหันควับ “กับดัก!”
เสียงขลุ่ยดังขึ้นทันที จากลำโพงที่ซ่อนไว้ในห้อง บรรเลงทำนองต้องห้ามช้าๆ แต่ชัดเจน คลื่นเสียงต่ำแผ่กระจายไปทั่ว
พิธารู้สึกก่อนใคร เขายกมือกุมอก หายใจติดขัด “พี่... หัวใจผม... มัน...”
เขาทรุดลงคุกเข่า หน้าซีดเผือด หัวใจเต้นผิดจังหวะรุนแรง
“พิธา!” ไอริณวิ่งเข้าไปพยุงคู่หู มองไปรอบๆ ลำโพงที่ซ่อนไว้หลายตัวยังคงบรรเลงเสียงไม่หยุด
ศิริพรรีบเข้าไปช่วย “ต้องหยุดเสียง! มันกระตุ้นพิษในร่างกายเขา!”
ไอริณลุกขึ้น วิ่งไปที่ผนัง หยิบมีดพกกรีดสายไฟที่ซ่อนไว้ใกล้ลำโพงตัวหนึ่ง แต่เสียงยังดังจากตัวอื่นๆ เธอวิ่งไปอีกมุม หยิบปืนยิงใส่ลำโพงตัวใหญ่ที่ติดเพดาน ดังปัง! เศษพลาสติกกระจาย
เสียงหยุดลงในที่สุด
พิธายังหอบหายใจแรง แต่หัวใจเริ่มกลับมาเป็ปกติ ไอริณคุกเข่าลง กอดคู่หูแน่น “เธอรอดแล้ว... ขอบคุณพระเ้า”
พิธาหอบ “พี่... มันใกล้เกินไป ใครซ่อนลำโพงพวกนี้”
ไอริณมองศิริพรที่ยืนตัวสั่นอยู่ข้างๆ ดวงตาคมกริบจ้องเขม็ง “ศิริพร... เธอรู้จักที่นี่ดีที่สุด เธอเป็คนซ่อนเหรอ”
ศิริพรชะงัก ถอยหลัง “ไม่! ฉันไม่ใช่ ไอริณ เชื่อฉันสิ!”
แต่ไอริณไม่ฟัง เธอลุกขึ้นชักปืนจ่อ “เธอรู้ทุกอย่าง รู้สูตร รู้ตำแหน่ง เธออาจเป็นาราเอง หรือช่วยเธอ”
พิธาพยายามลุกขึ้น “พี่ไอริณ รอเดี๋ยว... ศิริพรช่วยเรามาเยอะ”
บรรยากาศตึงเครียดสูงสุด ไอริณมือสั่นเล็กน้อย หัวใจเธอเองก็ยังเต้นผิดจังหวะจากเสียงเมื่อครู่
ทันใดนั้น เสียงหัวเราะเบาๆ ดังมาจากด้านหลังตู้โชว์
หญิงสาวผมยาวก้าวออกมา และเธอก็คือ'นารา'สีหน้าของเธอดูเยียบเย็น และริมฝีปากที่ดูยิ้มเยาะ “พวกเธอทะเลาะกันเองซะแล้ว น่าสนุกดี”
ไอริณหันปืนไปทางเธอทันที “หยุดตรงนั้น!”
นารายกขลุ่ยขึ้น “เสียงสะท้อนกำลังดังขึ้น... และคืนนี้ มันจะจบลง ที่นี่”
บรรยากาศมืดมิดลงเมื่อแสงแดดลับขอบฟ้า เสียงขลุ่ยเริ่มบรรเลงอีกครั้ง แต่คราวนี้ จากปากของนาราเอง
จุดพลิกผันเพิ่งเริ่มต้น และไอริณรู้ว่า ผู้ร้ายอยู่ใกล้ตัวมากกว่าที่คิด
**End of Episode 13**
*โปรดติดตามตอนต่อไป*