ผมลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงียในตอนรุ่งเช้าของอีกวัน ก่อนที่จะลุกขึ้นมานั่งต่อบนเตียงนอนและเริ่มมองไปที่หว่างขา ผมแทบไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน มันไม่ต่างอะไรกับความฝันชัด ๆ ภาพที่ผมนอนอยู่บนเตียงนี้กับแม่มี่แม่เลี้ยงคนสวยในขณะที่ฝนกำลังตกหนักและมืออุ่นนิ่มของเธอที่กำลังกำรอบเ้าดุ้นเอ็นอันใหญ่ของผม ก่อนที่แม่มี่จะรูดถอกมันขึ้นลงไปมาจนผมเสียวแทบขาดใจและในที่สุดมันก็พ่นพิษสีขาวออกมาเลอะมือของเธอ.. ถ้าในตอนนั้นผมมีความกล้าสักหน่อยและรีบเข้าห้องน้ำไปจัดการตัวเองภาพแบบนี้ก็คงไม่เกิด แอบรู้สึกผิดนิด ๆ ที่แม่มี่ต้องมาทำให้ แต่ก็แอบรู้สึกดีนิด ๆ ที่มีผู้หญิงมาชักให้ไม่คิดว่ามันเสียวแบบนี้ สงสัยคงต้องรีบหาแฟนแบบที่แม่มี่บอกสักคนแล้ว ผมนั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยก่อนจะลุกไปเข้าห้องน้ำและลงไปที่ชั้นล่างของบ้านเพื่อหาอะไรทาน
ซึ่งพอลงมาถึงก็ได้หอม ๆ ลอยมาเตะจมูกทันที “อื้อหือ…กลิ่นแบบนี้มัน ไข่ผัดกุนเชียงกับเบคอนทอดแน่ ๆ หอมชะมัด” ผมสูดกลิ่นของอาหารเช้าเข้าไปเต็มปอดก่อนเดินปรี่เข้าไปในครัวอย่างรวดเร็วและได้พบกับภาพของแม่มี่ในเสื้อกล้ามแขนกุดกับกางเกงขาสั้นสวมผ้ากันเปื้อนสีฟ้ากำลังฮัมเพลง ยื่นหันหลังทอดไข่ดาวอยู่ ผมกำลังจะเอ่ยปากทักทายเธอแต่แล้วสายตาก็ดันไปโฟกัสเข้ากับบั้นท้ายกลมกลึงในกางเกงขาสั้นของแม่มี่แม่เลี้ยงคนสวยเสียก่อน.. หัวใจผมเต้นตึกตักนี่ผมเป็อะไรไปเนี่ย นั้นแม่เรานะ!! ถึงจะไม่ใช่แม่แท้ ๆ ก็เถอะ เราจะมาแอบมองก้นเธอแบบนี้ไม่ได้และในขณะที่ผมกำลังโดนเ้าบั้นท้ายอวบอิ่มคู่งามนั้นสะกดจิตอยู่ จู่ ๆ เสียงของแม่มี่ก็ดังขึ้น “จะยืนมองก้นแม่อยู่ตรงนั้นอีกนานไหมคะคุณลูก” ผมสะดุ้งโหยงทันที และคิดในใจว่าแม่มี่รู้ได้ไงเนี่ย ก่อนจะทำหน้าเลิ่กลั่ก อ้ำ ๆ อึ้ง ๆ พยายามตอบปฏิเสธว่าไม่ได้แอบมอง “มองได้ แม่ไม่ว่าหรอกครั้งนี้ แต่คราวหน้า คิดตังค์นะจ๊ะ ไม่จ่ายโดนอัดแน่ตามาร์ก”
แม่มี่หันมายิ้มและทำตาเ้าเล่ห์ใส่ผมพร้อมกับถาดไข่ดาวสองถาดในมือ ผมก็ได้แต่คอตกก่อนจะลากเสียงพูดขอโทษเธอยาว ๆ จากนั้นก็นั่งลงบนเก้าอี้และเริ่มกินอาหารเช้าแสนอร่อยและแทบจะไม่ได้เงยหน้ามองแม่มี่เลย “ท่าทางจะหิวนะเรา เมื่อคืนเสียโปรตีนไปหลายล้านตัวสินะอิอิ” แม่มี่ยิ้มที่มุมปากอย่างชั่วร้ายและเอามือเท้าคางก่อนจะพูดแซว ผมที่กำลังเคี้ยวเบคอนเต็มปากถึงกับหยุดชะงักกะทันหันจนแทบจะติดคอ ไอ้คำว่าโปรตีนกับหลายล้านตัวที่แม่มี่หมายถึง คงจะเป็น้ำสีขาวขุ่นที่พุ่งออกมาเลอะมือเธอเป็แน่ พอแม่มี่เห็นผมมีสีหน้ากระอักกระอ่วน เธอก็ะเิเสียงหัวเราะออกมาดังลั่นด้วยความสะใจ ผมวางช้อนและทำหน้าเบ้ใส่เธอทันที “โธ่ แม่ อย่าพูดเื่แบบนั้นตอนกินข้าวสิครับ ภาพ…ภาพ….ภาพ…เอ่อ…ภาพตอนที่….” แม่มี่ยิ้มแป้นและเลิกคิ้วสูงก่อนจะพูดแทนผมที่ตะกุกตะกัก “ภาพที่แม่ใช้มือว่าวให้มาร์กน่ะเหรอ?” แม่มี่เป็คนที่พูดได้ตรงไปตรงมามาก จนบางครั้งก็มากไปหน่อย ผมก็เลยได้แต่ถอนหายใจก่อนจะพยักหน้าแล้วพูดว่า ครับ ในลำคอเบา ๆ “ไม่ต้องคิดมากหรอก ตามาร์ก คิดซะว่าแม่ทำให้ดูเป็ตัวอย่างต่อไปลูกต้องทำเองเข้าใจไหม เป็ลูกผู้ชายมันต้องกล้า ๆ มันต้องแมน ๆ หน่อยไม่งั้นชาตินี้แม่จะมีลูกสะใภ้ไหมแล้วจะได้อุ้มหลานเมื่อไร”
เหตุผลของแม่มี่ก็ฟังขึ้นอยู่หรอกแต่ไอ้ภาพเมื่อคืนมันก็ยังติดตาอยู่ดี ผมก้มหน้าเงียบ ๆ จนแม่มี่ต้องถอนหายใจและพูดขึ้น “เฮ้ออออ ลูกนี่นะ งั้นเอางี้ เดี๋ยวสาย ๆ ไป ฟิตเนสกับแม่ ไปออกกำลังกายให้เหงื่อออกจะได้ไม่ต้องคิดฟุ้งซ่านดีไหมจ๊ะ” “หือ? ฟิตเนสเหรอ ก็ไม่เลวแฮะ บางทีถ้าได้ออกกำลังหนัก ๆ อาจจะไม่คิดถึงเื่เมื่อคืนแล้วก็ได้ ผมรีบตอบตกลงแม่มี่ด้วยความรวดเร็ว หลังจากนั้นพอทานอาหารเช้าเสร็จ่สาย ๆ ของวัน
เราสองแม่ลูกก็ขับรถไปที่ฟิตเนสใกล้บ้าน ที่แม่มี่กับผมเป็สมาชิกอยู่ทันที.. ที่นี่กว้างขวางมาก มีทั้งสระว่ายน้ำ ทั้งสปา ทั้งซาวน่า และเครื่องออกกำลังกายมากมายหลายชนิดให้เลือกเล่น เอาจริง ๆ ผมไม่ค่อยได้มาเท่าไหร่หรอก ส่วนใหญ่จะเป็แม่มี่เสียมากกว่าที่มาประจำทุกอาทิตย์ นี้จึงเป็เหตุผลว่าทำไมเธอถึงได้มีรูปร่างและทรวดทรงองค์เอวที่สวยงามบาดตาบาดใจขนาดนี้ “เอาล่ะ แม่จะไปเปลี่ยนชุดทางด้านนั้นก่อน ส่วนมาร์กก็ไปด้านโน้นแล้วเรากลับมาเจอกันตรงนี้” แม่มี่พูดขึ้นในขณะทำกำลังถือกระเป๋าใส่เสื้อผ้าใบใหญ่ในมือ ผมเองก็เช่นกัน จากนั้นเราจึงแยกกันไปเปลี่ยนชุดออกกำลัง
ผ่านไปสักพักจึงกลับมาเจอกันใหม่ ชุดของผมเป็เสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นสีดำธรรมดา ๆ แต่ของแม่มี่นี่สิ พอผมได้เห็นครั้งแรกถึงกับใจสั่น ตาค้างจนเกือบจะสะกดอารมณ์ไม่อยู่ปล่อยให้เ้าดุ้นในกางเกงโผล่ออกมาทักทายเธอ แม่มี่สวมสปอรต์บราสีขาวเอวลอยกับกางเกงโยคะขายาวรัดรูปสีดำ ดูรวม ๆ แล้วเซ็กส์ซี่มากถึงมากที่สุด “ตามาร์ก จะจ้องอะไรแม่ขนาดนั้น!! นี่แม่พามาออกกำลังให้หายเ_ี่ยน เอ๊ย!! หายเครียดนะคะลูก มีสติหน่อยถ้าจะหื่น ค่อยไปหื่นที่บ้านนะจ๊ะ” แม่มี่พูดหยอกล้อผมพร้อมกับรอยยิ้มชั่วร้ายแบบที่เธอถนัดก่อนจะหัวเราะฮ่า ๆ แล้วเดินเข้าห้องฟิตเนสไป ทิ้งให้ผมยืนอายหน้าแดงก่ำอยู่แบบนั้น “สงสัยเราจะหมกมุ่นไปจริง ๆ ไม่ได้ ๆ ต้องเรียกเหงื่อเยอะ ๆ จะได้ไม่ฟุ้งซ่านมองแม่มี่แบบนั้นอีก” ผมพึมพำเบา ๆ ก่อนจะทำท่าฮึดฮัดและกำหมัดแน่นด้วยความแน่วแน่ก่อนจะเดินตามแม่มี่เข้าไป
ผมเลือกวิ่งบนลู่วิ่งก่อนเป็อันดับแรก ตอนเริ่มวิ่งมันก็ดีหรอกแต่พอผ่านไปสัก 2-3 นาที ผมก็นั่งลิ้นห้อยหอบเป็น้องหมาหอบแดด อาจจะเป็เพราะไม่ค่อยได้ออกกำลังกายล่ะมั้งถึงได้เป็อย่างงี้ ผมนั่งหายใจถี่ ๆ สักครู่ก่อนจะหันไปดูแม่มี่ซึ่งตอนนี้เธอกำลังปั่นจักรยานไฟฟ้าอยู่และมีเทรนเนอร์หนุ่มหล่อสองสามคนกำลังป้วนเปี้ยนไปมาอยู่รอบ ๆ ตัวเธอ ผมไม่แปลกใจเลย ก็แม่มี่สวยน่ารักหุ่นดีขนาดนี่ ก็ต้องมีคนสนใจอยากจีบเป็ธรรมดา เอ๋ หรือว่า คนพวกนี้จะเคยเห็นงานโอนลี่แฟนของแม่มี่ กันนะ ดูจากอายุก็มีสิทธิ์เป็ไปได้ และพอผมนึกถึงภาพสุดหวาบหวามของเธอในนั้นสมาธิผมก็เริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัวอีกครั้งแถมเ้าดุ้นก็มีปฏิกิริยาตอบสนองนิด ๆ “ชวยแล้วเรา!! ดันเผลอคิดอะไรแบบนั้นซะได้ ไม่ไหว ๆ ต้องออกกำลังกายต่อแล้ว! ผมรีบลุกพรวดขึ้นทันทีก่อนจะหันซ้ายหันขวาไปพบเข้ากับบาเบลล์เหล็กอันยาวที่วางอยู่บนพื้นห้อง ผมเดินตรงเข้าไปหามันทันทีก่อนที่จะใช้สองมือยกมันขึ้นมา ฮึ้บบบบบบ!!! หนักเป็บ้าเลย
ผมรีบวางมันลงก่อนจะหอบแฮก ๆ แต่ก็ลองอีกครั้ง ฮึ้บบบบ!! ย้ากกก!! โอ๊ะ!! คราวนี้ขึ้นง่ายจังแฮะ ผมคิดในใจ แต่เอ๊ะ!! มันมีอะไรนิ่ม ๆ นุ่ม ๆ มาโดนหลังผมอยู่แถมยังกลิ่นหอม…นี่….อีก อี้ย!! ผมชะงักนิ่งตัวแข็งค้างไปทันที “เอ้า ตามาร์ก หยุดทำไมล่ะลูกยกต่อสิคะ แม่จะยกช่วยประคองด้านหลังอีกแรง เห็นลูก เก้ ๆ กัง ๆ อยู่นานแล้ว แม่ก็เลยเข้ามา” เสียงของแม่มี่ดังขึ้นเบา ๆ ข้างหูผม มันทำเอาผมขนลุกซู่ไปทั้งตัวไหนจะ หน้าอกนิ่ม ๆ ที่เบียดบี้กับแผ่นหลังผมอีก ยกต่อไหวก็บ้าแล้ว “เอ่อ ไม่รบกวนแม่มี่ดีกว่าครับ มาร์กเหนื่อยแล้วเมื่อกี้วิ่งบนลู่มานานเลย ขอไปพักข้างนอกก่อนนะครับ” ผมยิ้มแห้ง ๆ ก่อนจะตอแหลเธอไป นานบ้า นานบออะไร แค่สองนาทีเอง นั่งมองแม่มี่ยังนานกว่าเลย “อ้าว เหรอจ๊ะ งั้นไม่เป็ไรลูกไปนั่งพักข้างนอกก่อน แม่ขอเล่นต่ออีกสัก 10 นาที เดี๋ยวเจอกัน”
ผมเดินออกมาข้างนอกและเดินไปกดเครื่องดื่มกระป๋องมาดื่มแก้เหนื่อยแล้วก็นั่งชิวๆ ไปเรื่อย จนเกือบ 10 นาทีแล้วแม่มี่ก็ออกมาจากห้องในสภาพเหงื่อท่วม ผมคิดในใจว่าแม่มี่ก็คงจะไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดแล้วก็กลับบ้านแต่ไม่เลยเธอดันพูดขึ้นว่า “ยังไม่เหนื่อยเลย ไปว่ายน้ำในสระกันเถอะตามาร์ก” ผมถึงกับร้อง หือ!! ทันทีด้วยความแปลกใจ และคิดว่าแม่มี่เหงื่อท่วมตัวขนาดนี้แต่บอกไม่เหนื่อยเรอะ สุดยอด ไปว่ายน้ำก็ดีเหมือนกัน แต่ผมคงว่ายไม่ได้เพราะไม่ได้เอากางเกงว่ายน้ำมา “ทาด๊า!! นี่จ้าแม่เอากางเกงว่ายน้ำมาร์กมาด้วย นึกแล้วว่าลูกต้องไม่ได้เอามา” แม่มี่หยิบกางเกงว่ายน้ำผมออกมาโชว์พร้อมกับยิ้มร่า ช่างเตรียมพร้อมดีจริง ๆ คุณแม่ผม โอเค ว่ายก็ว่าย ผมรับกางเกงว่ายน้ำมาก่อนจะเอาไปเปลี่ยนและไปเจอกันที่สระ ณ สระว่ายน้ำ ผมเปลี่ยนชุดเรียบร้อยก่อนจะมายืนวอร์มร่างกายนิดหน่อยก่อนลงไปและจากนั้นแม่มี่ก็ตามมา “ไงตามาร์กรอแม่นานไหม” ผมกำลังจะหันหน้าไปหาเธอและอ้าปากพูดแต่ก็ต้องอ้าปากค้างตาโตอีกรอบเพราะแม่มี่อยู่ในชุดว่ายน้ำทูพีชสีเหลืองอ่อนตัวจิ๋วเดียว หน้าผมแดงแปร๊ดราวกับลูกตำลึง ก่อนที่จะรีบตั้งสติและะโลงสระน้ำไปทันที “อ้าว ตามาร์กเป็อะไร เห็นแม่ถึงกับรีบะโลงสระเลยอยากเล่นน้ำกับแม่ขนาดนั้นเลยเหรอหุหุ”
ผมดำลงไปใต้น้ำก่อนโผล่ขึ้นมาสูดอากาศหายใจ เฮือกใหญ่ จะไม่ให้รีบโดดลงมาได้ไง ก็เ้าดุ้นั์ในกางเกงว่ายน้ำมันตื่นั้แ่วินาทีแรกที่เห็นแม่มี่ในชุดว่ายน้ำสุดเอ็กซ์แล้ว…หวาดเสียวใจหายใจคว่ำหมด จากนั้นไม่นานก็ ตูม!! แม่มี่โดดพุ่งตัวลงมาในสระน้ำก่อนที่จะลอยตัวและว่ายไปว่ายมาอย่างสบายใจ ในตอนนั้นทั้งสระน่าจะมีแค่เราแม่ลูกสองคนเท่านั้น มันจึงไม่ต่างอะไรกับสระว่ายน้ำส่วนตัวไม่มีผิด ผมเองก็เองยังไม่ได้ขยับตัวไปไหนเพราะเ้าดุ้นยังแข็งอยู่คิดว่าจะรออีกสักนิดเดียวมันก็คงลงเจอน้ำเย็นในสระไม่นานแต่ว่า…แม่มี่ที่ว่ายน้ำเล่นไปมาอยู่ จู่ ๆ ก็เกิดผิดสังเกตที่เห็นผมไม่ขยับตัวไปไหน เธอจึงว่ายตรงเข้ามาหาทันที “เป็อะไรไปตามาร์ก ยืนนิ่งเลย ตะคริวกินเหรอลูก?” ผมรีบส่ายหน้าให้แม่มี่ทันที ก่อนจะตอบเธอและยิ้มแห้งๆ ให้ “ปะ…เปล่าครับแม่มี่ผม..ผมแค่อยากดูแม่มี่ว่ายน้ำเฉยๆ แฮะ แฮะ” “ดูแม่ว่ายน้ำเนี่ยนะ? พูดอะไรของลูกแปลกจัง ถ้าเป็ตะคริวจนขาแข็งก็บอกแม่ตรงนะ มันอันตรายนะลูก” “มาร์กไม่เป็ตะคริวจริง ๆ ครับแม่” แม่มี่หรี่ตามองผมด้วยสีหน้าที่ไม่เชื่อก่อนที่เธอจะว่ายน้ำโผตัวเข้ามาใกล้ ๆ ผม
ผมใมากแต่ก็หลบไม่ทันแล้ว “ไหนขอแม่ดูสิเป็อะไร….อุ๊ย!!” ยังไม่ทันที่เธอจะได้คำตอบจากปากผม คำตอบในกางเกงว่ายน้ำที่กำลังแข็งตัวชี้โด่เด่ก็ไปโดนขาของแม่มี่พอดี “ฮั่นแน่ ที่แท้ไม่ได้เป็ตะคริวแต่เป็ตะ_วยนี่เองแถมแข็งเชียว เห็นแม่ในชุดว่ายน้ำเลยเกิดอารมณ์สินะตามาร์ก…” ผมพยักหน้าตอบและก้มหน้าลงน้ำเบา ๆ ด้วยความอาย “แม่บอกกี่ครั้งแล้วว่าไม่ต้องอาย ตามาร์กนี่ไม่เคยจำ เอ้าแล้วต้องทำไงต่อค่ะลูก” ผมอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ไม่กล้าตอบ จนแม่มี่ต้องพูดขึ้น “ถ้าไม่ตอบแม่ก็แปลว่าจะไม่ทำ เฮ้อออองั้นแม่ต้องทำให้อีกสินะ..” พอได้ยินแบบนั้นผมใรีบส่ายหน้าให้เธอเป็พัลวันก่อนจะบอกว่าจะทำเอง จะทำเอง “ดีมากจ๊ะ งั้นแม่ไปว่ายน้ำตรงนู้นล่ะนะ ทำให้เสร็จแล้วมาว่ายน้ำกัน” “คะ…ครับ…” ผมตอบแม่มี่เบา ๆ ในลำคอ ก่อนที่เธอจะลอยตัวถอยออกห่างและว่ายน้ำตามประสาเธอต่อไปส่วนผมก็ค่อย ๆ เอามืองัดเ้าดุ้นั์ออกมาใต้น้ำและเริ่มจัดการรูดเข้ารูดออก ก็อายตัวเองเหมือนกันที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้ในสระว่ายน้ำสาธารณะโชคดีที่ตอนนี้ไม่มีใครนอกจากเราแม่ลูกไม่งั้นคงโดนหาว่าเป็ไอ้โรคจิตแหง ๆ
ผมทำไปตาก็หลับตาไปไม่ได้เสียวหรืออะไรนะแต่พอลืมตาแล้วเห็นแม่มี่ในชุดว่ายน้ำไปมาแล้วมันยิ่งมีอารมณ์ แต่พอผ่านไปสักพักเหมือนในสระจะเงียบไปผมจึงค่อย ๆ หรี่ตามองช้า ๆ “อ้าว? แม่มี่หายไปไหนหว่า” “มองหาใครอยู่เหรอคะลูกแม่..” ผมหันขวับไปข้าง ๆ ทันทีด้วยความใ ที่ไม่เห็นแม่มี่ั้แ่แรกก็เพราะเธอแอบมาอยู่ข้าง ๆ ผมนี่เองแต่มันไม่จบแค่นั้นเพราะตอนที่ผมหันไปนั้น ปากผมเฉียดปากแม่มี่ไปนิดเดียวจนเกือบจะโดนปากเธออยู่แล้ว “โธ่ แม่มี่เล่นอะไรครับผมใหมดเลย” “อิอิ ก็แค่จะมาดูว่ามาร์กทำจริงหรือเปล่า” “ทำจริงสิครับแม่ ก็แม่บอกมาร์กเองว่าถ้ามีอารมณ์ก็ต้องปลดปล่อย” “อือ….ทำแน่เร้ออออไหนขอแม่ดูหน่อยสิ” ผมใมากที่แม่มี่พูดแบบนั้นแต่ยังไม่ทันจะพูดอะไรต่อเธอก็ดำพรวดลงไปใต้น้ำทันที ภาพที่ผมเห็นก็คือหัวและผมสีดำขลับของแม่มี่ที่ปลิวสยายอยู่ใต้น้ำตรงหว่างขาผมและเป็เวลาเดียวกันกับที่ผมถึงจุดสุดยอดพอดี เ้าน้ำสีขาวไม่ได้พุ่งใส่หน้าแม่มี่แต่มันลอยไปตามใต้น้ำในสระแทน จากนั้นแม่มี่ก็โผล่ขึ้นมา “ฮ้าาาาา ทำจริง ๆ ด้วยสินะ สมกับเป็ลูกชายแม่” แม่มี่ยิ้มร่าด้วยความพึงพอใจแต่ผมกลับรู้สึกอายอย่างบอกไม่ถูก “ถ้างั้นเราก็กลับกันเถอะแม่ชักจะหิวแล้วไปหาอะไรกินกันเดี๋ยวแม่เลี้ยงเอง” จากนั้นแม่มี่ก็ขึ้นจากสระว่ายน้ำและไปอาบน้ำแต่งตัวกลับบ้านซึ่งผมเองก็ขึ้นจากน้ำตามเธอไปติด ๆ เช่นกัน…
จบตอน
ตอนหน้า ดูหนังสุดเสียวกลางดึกกับคุณแม่เลี้ยงคนสวย
2K
![พลิกชะตานางพญาเจ้าเสน่ห์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1628137739_38771960.webp)
