ก่อนที่จ้าวอิ้งเยว่จะเถียงกลับผู้เป็มารดาก็เร่งมาถึงแล้วดึงแขนบุตรสาวไว้ “เยว่เอ๋อร์ร้อนใจ เป็ห่วงคิดว่าพี่สาวจะรับบ่าวซี้ซั้ว”
จ้าวอิ้งเยว่ที่ถูกมารดาหยิกไว้จึงเพียงทำหน้าไม่พอใจ
ที่นางมาหาเื่ เพราะว่า บ่าวคนใหม่ของพี่สาวมีใบหน้าที่งดงามยิ่งนัก หากไม่บอกว่าเป็ลูกจ้างของร้าน ซวงอวี้นางคงคิดว่าเป็คุณหนูจากตระกูลใดตระกูลหนึ่งเสียมากกว่า
จึงตั้งใจมาหาเื่ เพื่อไล่ออกไป
จ้าวลู่เสวียนเพียงพยักหน้ารับ“ท่านอาสะใภ้พอดีเลย ข้ายังเลือกลายปักไม่ได้ อยากจะขอให้ท่านช่วยเลือกเสียหน่อย”
นางเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงแห่งความยินดีที่กำลังจะได้เป็เ้าสาวของบุรุษรูปงามที่มีทั้งฐานะที่เป็ที่ต้องตาของสตรีในเมือง
จ้าวอิ้งเยว่กำหมัดแน่น นางแทบอยากจะกระชากหนังสือภาพปักมาฉีกเป็ชิ้นๆ แล้วตบผู้ที่นั่งหน้าเปื้อนยิ้มให้สาสมสักที
เ้าคู่ควรกับท่านพี่เซินรึ
ซูหวงหลานจะเดาความคิดของบุตรสาวไม่ออกได้อย่างไรนี่คือเหตุผลที่นางรีบตามมา หลังจากที่อาหลิ่งมาแจ้งเื่คนงานปักผ้าชุดเ้าสาวของจ้าวลู่เสวียน
หลังจากวันนั้นเื่ราวก็เป็ไปตามปกติอย่างที่ควรจะเป็จ้าวลู่เสวียนเริ่มปักชุดแต่งงานแล้วจริง ๆ นางไม่ได้ตั้งใจปักขนาดนั้นแต่แสร้งทำเป็ตั้งใจ ตามประสาสตรีที่เฝ้าฝันอยากจะมีแต่งงานดี ๆ ของตนเองเพียงแต่ว่าท้ายที่สุดชุดนี้ก็คงกลายเป็ชุดที่จ้าวอิ้งเยว่ได้สวมใส่แทน
เฮ้อ...นี่ใช่หรือไม่ที่เขาเรียกว่า ตัดชุดเ้าสาวให้คนอื่น น่ะ
ข้าช่างแสนดีอะไรเช่นนี้
“คุณหนูเ้าคะในงานเลี้ยงตระกูลเซียว ซื่อจื่อก็จะไปร่วมงานเลี้ยงด้วยเ้าค่ะ”อาหลิ่งที่เป็สาวใช้รีบมารายงานก่อนจะแกล้งทำเป็เซผลักเสี่ยวซวนให้ออกจากตรงนั้นเพื่อที่นางจะได้รับความดีความชอบ
จ้าวลู่เสวียนหันมามองอาหลิ่งด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเอื้อเอ็นดูพร้อมกับมอบเงินให้กับอีกฝ่ายอย่างที่เคยทำมา
“เ้าทำได้ดีมากเช่นนั้นก็เอาเงินนี่ไปเที่ยวเล่นเถอะไป ข้าอนุญาต”จ้าวลู่เสวียนกล่าวอย่างตามใจอีกฝ่ายทำให้อีกฝ่ายรับเงินก่อนจะโขกศีรษะขอบคุณก่อนจะวิ่งหายไปอย่างรวดเร็ว
คล้อยหลังสาวใช้สองหน้า รอยยิ้มบนใบหน้าของคุณหนูใหญ่เปลี่ยนเป็เ็า
1K
