ผมมี APP จากดาวโลก

ไข่ต้มทอดซอสมะขาม

5– 03 – 3762

         การติดต่อไปยังทางสำนักงานที่ดินเพื่อที่จะซื้อที่ดินรกร้างไม่ใช่เรื่องยากขอเพียงแค่มีเงินจ่ายตามที่กำหนดไว้ (ถ้าเงินไม่พอต้องผ่อนจ่ายนั่นก็จะต้องตรวจสอบอะไรหลายๆอย่างก่อน) ที่ดินขนาด 100 เอเคอร์ติดด้านทางฝั่งทิศตะวันออกของบ้าน ซื้อมาได้ในราคา 2,024,000 เครดิตบวกค่าดำเนินการอีกนิดหน่อย ถือว่าไม่ได้แพงเลย แต่ถ้าเทียบกับราคาที่ดินสัก 30-40ปีก่อนที่สิวัชซื้อที่ดินผืนตรงนี้เพื่อทำกิน ก็แพงขึ้นอยู่อีกนิดหน่อยได้เพิ่มอีกตั้งร้อยเอเคอร์ เพเนียสดีใจมากๆ (100 เอเคอร์ = 253 ไร่)

“จริงๆพ่อก็ยังไม่มีโครงการที่จะทำอะไรหรอกซื้อไว้ให้พวกลูกนั่นแหละ แบ่งกันคนละครึ่งก็แล้วกัน อยากเอาไปทำอะไรก็ทำ” สิวัชว่าอย่างกับอาเสี่ยใจกว้างใช้เงินมือเติบ

“อาไม่มากไปเหรอครับพ่อ ตอนแรกผมขอแค่ 1 หรือ 2 เอเคอร์เอง” เพเนียสถามอย่างเกรงใจ

“ไม่หรอกซื้อไว้ก็ยังไม่ได้ทำประโยชน์ ถ้าจะทำจริงๆก็คงมีแต่ปลูกผักเหมือนเดิมแต่เท่าที่เราทำอยู่ก็พอแล้ว เยอะกว่านี้ก็ไม่ไหว” สิวัชตอบลูกชายจะซื้อที่ทางก็เอาไว้ให้ลูกหลานได้ใช้ต่อนั่นแหละจะให้เสียตั้งแต่ตอนนี้เขาก็ไม่คิดมากหรอก

“ผมยังไม่มีอะไรอยากทำเอาให้น้องหมดเลยก็ได้ครับพ่อ” เพวิสเองก็ไม่รู้จะเอาไปทำอะไรแล้วเขาก็อยากรู้มากกว่า ว่าน้องชายจะเอาที่ดินตรงนั้นไปทำอะไรกันแน่

“งั้นก็อืมมม ก็ได้ครับ ขอบคุณนะครับ พ่อ แม่ แล้วก็พี่ด้วยนะ” เพเนียสตัดสินใจตกลงรับไว้ในเมื่อทุกคนไว้ใจเขาแล้ว เขาก็จะใช้ที่ดินผืนนี้ให้เกิดประโยชน์คำว่าได้ประโยชน์ก็ต้องได้ทุนและกำไรกลับมาด้วย

“งั้นตอนแรกก็ต้องเก็บกวาดให้เรียบร้อยก่อนใช่ไหมครับ แล้วก็ทำรั้วด้วย” เพเนียสถาม ที่ดินจะว่ารกร้างก็ไม่เชิง มันรกนะแต่ไม่ได้ร้าง มีหญ้ามีต้นไม้ขึ้นอยู่ประปรายก็คงต้องกำจัดมันทิ้งไปเสียก่อนถึงจะเริ่มทำอะไรต่อได้

“เรื่องนั้นไม่มีปัญหาลูกเดี๋ยวพ่อจัดการเอง มีร้านที่พอจะรู้จักอยู่ แต่เราต้องจ่ายเองนะ” สิวัชบอก ในเมื่อลูกอยากจะทำและจะใช้เงินตัวเอง เขาก็จะช่วยด้วยแรงแทน

“ได้ครับพ่อไม่มีปัญหา”

“จะทำอะไรก็ปรึกษาได้ตลอดนะลูกเนื้อที่ไม่ใช่น้อยๆ คงเป็นเรื่องใหญ่อยู่พอสมควร”

“แน่นอนครับผมขอตัวไปเตรียมของทำอาหารมื้อเที่ยงก่อนน้า” เพเนียสยิ้มร่าแล้วขอตัวไปทันทีมื้อเที่ยงวันนี้ต้องทำให้มากหน่อยเป็นการฉลองเล็กๆที่บ้านมีสมบัติเพิ่มขึ้นมาอีกตั้ง 100 เอเคอร์จะวางแผนทำแบบไหนดีนะ เริ่มจากปลูกต้นไม้ก่อน สร้างบ้านก่อน ไม่ๆๆ ต้องหาเงินก่อนสิ

“แม่ครับผมว่าจะทำบราวนี่ขาย แม่ว่าดีไหม” เพเนียสถามผู้เป็นแม่หลังจากคิดได้แล้วว่าต้องใช้เงินอีกก้อนในการก่อสร้างให้พื้นที่กว่าร้อยเอเคอร์มีสีสันขึ้นไม่แน่ว่าเงินเครดิตก้อนนั้นที่ว่า อาจจะมากกว่าค่าที่ดินก็เป็นได้

“เอาสิลูกว่าแต่จะไม่เหนื่อยใช่ไหม” เพเรน่าตามใจลูกชายแต่ก็อดห่วงไม่ได้ว่าเขาจะเหนื่อยจนเกินไป

“ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นเลยครับผมว่าจะซื้อหุ่นยนต์อีกสักตัวมาช่วย ไม่อยากกวนแครอทกับแจกันเท่าไหร่เพราะว่างานในห้องผลิตสินค้าก็มากพอแล้ว” เขาบอกไปตามที่คิดไว้ได้หุ่นยนต์สักตัวมาช่วยงานก็คงดี บราวนี่ก็ใช้ในครัวทำไปก่อนเพราะจะรอให้โรงงานสร้างเสร็จก็จะทิ้งเวลาให้นานออกไปเปล่าๆ

“งั้นก็ตามใจลูกก็แล้วกัน”

“ครับงั้นผมไปออกแบบหุ่นยนต์เลยดีกว่าจะได้สั่งทำแล้วก็จะสั่งเตาอบเครื่องใหญ่อีกสักเครื่อง ในครัวเราพอจะวางได้ไหมครับ” ห้องครัวไม่ได้คับแคบมาก หากแต่ว่าก่อนหน้านี้ก็สร้างไว้เพื่อทำอาหารสังเคราะห์เป็นหลักเท่านั้นถ้าเพิ่มเตาอบที่กว้างยาวหนึ่งเมตรเข้ามาอีก อาจจะคับแคบลงได้

“ไม่เป็นไรลูกยังพอไหวอยู่” เพเรน่าพยักหน้าอนุญาตแค่จะเพิ่มของในครัวอีกสักอย่างจะเป็นไรไป แค่แน่นหน่อยก็เท่านั้น

“ดีครับผมไปก่อนนะ” เพเนียสว่าพร้อมวิ่งกลับขึ้นห้องทันทีช่วงบ่ายของวันนั้นก็หมดไปกับการออกแบบหุ่นยนต์ตัวใหญ่เพื่อมาช่วยทำขนมของเขาและยังหาข้อมูลเตาอบไว้อีกด้วย น่าสนใจอยู่สองสามตัว ค่อยให้พี่ชายช่วยเลือกอีกที

         สามวันผ่านอีกไปการดำเนินการผลิตบราวนี่ขนาดย่อมแบบในครัวเรือนก็เสร็จดีได้บราวนี่รอบแรกของวันนี้ออกมากกว่า 30 ถาดด้วยความมั่นใจว่าจะต้องขายได้อย่างแน่นอน ถาดขนาด 8x8 นิ้ว ตัดชิ้นละ 2x2 นิ้ว ก็จะได้ถาดละ 16 ชิ้นและกล่องหนึ่งมีอยู่ 8 ชิ้น วันนี้จึงมีบราวนี่ขายทั้งหมด 60 กล่องเขาหวังเป็นอย่างยิ่งว่ามันต้องขายได้ แต่ก่อนที่จะขายของเขาก็ต้องสตรีมสอนทำอาหารเหมือนทุกๆวันเสียก่อน ถามว่าไม่สตรีมได้ไหมขายของเลยไม่ได้เหรอ ไม่ได๊ไม่ได้ ก็การสตรีมเป็นอีกหนึ่งอาชีพของเขาเช่นกันเขามีรายได้ต่อวันจากการสตรีมเป็นหลักหมื่นเลยนะ

“สวัสดีครับกลับมาพบกับผมและช่อง Triple P Yum yum yum เหมือนเดิมนะครับวันนี้ผมอดสปอยทุกคนไม่ได้เลยครับ เพราะช่วงท้ายของวันนี้มีอะไรเพิ่มเข้ามาด้วย”เพเนียสเอ่ยทักทายอย่างร่าเริง

ยอดผู้ชม17,364,380 (ที่มากกว่าสตรีมครั้งก่อนเป็นสองสามเท่าตัว ก็เพราะว่าผ่านมาหลายวันแล้ว)

[ผมจะสร้างสะพานข้ามดวงดาว:อะไรกันนะ พูดแบบนี้ก็อยากรู้น่ะสิเนี่ย]

[ไม่ทองคำไม่ใช่สำนวน:ไม่ต้องรอช่วงท้ายหรอก บอกตอนนี้เลยดีกว่ามาๆ รอฟังอยู่]

“ไม่ได้ครับท้ายก็ต้องท้าย และเพื่อให้ทุกคนได้รู้เร็วๆ ว่าผมหมายถึงเรื่องอะไรเรามาเริ่มทำอาหารเลยดีกว่านะครับใครที่เตรียมของไว้ทำตามก็เริ่มลงมือพร้อมกันเลยนะครับวันนี้ไม่มีหมักรอเวลาแน่นอน ทำตอนนี้ ได้กินตอนนี้เลย”

[มัมหมีน้องเออร์มิน:มัมหมีได้ยินแบบนี้ก็เบาใจ จะได้ทำเป็นอาหารเที่ยงไปกินที่ทำงานด้วยเลย]

[ชอบกินของอร่อย:นี่มันคำพูดอะไรกัน ผมได้ยินแล้วต้องร้องเย้เลยนะ บอกว่าไม่มีหมักรอเวลาเนี่ย]

“มาดูดีกว่าครับว่าวันนี้ผมใช้อะไรบ้างในเมนูที่ชื่อว่าไข่ต้มทอดซอสมะขาม” เพเนียสว่าพร้อมแนะนำวัตถุดิบที่ต้องใช้ต่อทันที ที่เขาเปลี่ยนชื่อจากไข่ลูกเขยมาเป็นไข่ต้มทอดซอสมะขามนั้นก็เพราะว่าคนจะได้ฟังชื่อแล้วนึกหน้าตาออก แล้วเขายังไม่ต้องมาอธิบายที่มาของชื่ออีกด้วยปัดๆความรับผิดชอบไป วันนี้เขาเตรียมไข่ต้มไว้(ต้มแล้วแต่ยังไม่เอาเปลือก)น้ำมะขามรสเปรี้ยว น้ำตาล น้ำปลา หอมแดงซอยบาง พริกแห้ง น้ำมันสำหรับทอดผักชีสำหรับโรยหน้า เริ่มลงมือตั้งแต่แกะเปลือกไข่สองมือหยิบไข่ต้มขึ้นมาข้างละฟอง แล้วออกแรงให้ไข่จากมือทั้งสองด้านกระทบกันจะมีไข่ฟองหนึ่งที่ร้าว และจากนั้นก็ลงมือจัดการกับเปลือกไข่ไปทีละฟองๆไข่มีทั้งหมด 6 ฟอง เขาก็ค่อยๆทำไปเรื่อยๆ ไม่ช้าไปแต่ก็ไม่ได้เร็วนักเพราะเกรงว่าไข่ปอกจะออกมาไม่เนียนสวย

“ทำๆไปแล้วเอาไข่สองฟองตีให้เปลือกร้าวมันก็คล้ายๆกับการดูเกมชนไข่อยู่เหมือนกันนะครับเอาแบบนี้ดีกว่าสองฟองนี้ทุกคนลองทายดูสิครับว่าฟองไหนจะร้าวเมื่อผมออกแรงเอาพวกมันชนกัน” เพเนียสว่า ก่อนจะนึกไปถึงอีกเรื่องเลยหาอะไรให้วิวเวอร์เล่นกันขำๆ

[คุณชายดาวA+:เออใช่ เหมือนเกมชนไข่เลยแฮะ]

[ชอบแจกอาหารหมา:ผมเล่นเกมนี้ก็ได้บ้างเสียบ้าง แต่รางวัลใหญ่ทายผลชนะไม่เคยถูกเลยแต่วันนี้ผมต้องทายถูก เดาว่าฟองที่มือซ้ายของสตรีมเมอร์ต้องชนะ]

[ฉันก็รักของฉัน:ฉันทายผลชนะคือฟองจากมือขวาของเออร์มิน เล่นเกมชนไข่ทีไร เสียตลอดวันนี้เล่นแบบไม่ต้องเสียเงินก็แล้วกัน]

[เรียกพี่ว่าเด็กดาว...เอ:แต่ต้องใช้แรงทั้งสองข้างเท่ากันเพื่อดันไข่มาชนกันนะแต่นี่มือสองข้างสตรีมมือออกแรงได้ไม่เท่ากันหรอก]

[มัมหมีดกทง:เมนต์บน ก็แค่เล่นขำๆไง ไม่จริงจังหรอก ฉันทายว่าข้างขวาจากมุมมองของสตรีมเมอร์]

“เอานะครับผมจะเริ่มแล้วนะ” เพเนียสอ่านคอมเมนต์ยิ้มๆก่อนจะลงมือกะเทาะเปลือกไข่อีกครั้ง ไข่สองฟองถูกออกแรงมาชนกันจนเกิดเสียงดังขึ้น ก่อนจะปรากฏผลออกมาว่าไข่จากมือขวาของเขาร้าวแตกก่อน

“ดูเหมือนว่าจะมีอยู่หลายคนเลยนะครับเนี่ยที่ตอบถูกยินดีด้วยครับ ส่วนผมก็จะตั้งใจทำงานต่อแล้ว” เพเนียสชื่นชมวิวเวอร์เล็กน้อยแล้วลงมือต่ออย่างจริงจัง

[ฉันก็รักของฉัน:เย้ๆๆ ฉันตอบถูก เอารางวัลมาให้ด้วยนะ]

[ซอสน่ะช่วยปรุงรสแต่น้องน่ะช่วยปรุงรัก: ไม่ได้วางเดิมพัน แต่พอทายถูกอยากได้รางวัลซะงั้น]

“ไข่ปอกเสร็จแล้วเรามาเริ่มทอดต่อเลยครับ” กระทะสองใบถูกนำขึ้นเตาหนึ่งใบถูกเติมน้ำมันลงกว่าครึ่ง ส่วนอีกใบมีน้ำมันอยู่น้อยกว่าหน่อยใบที่มีน้ำมันเยอะเพเนียสนำไข่ต้มลงไปทอดส่งเสียงเดือดพล่านน่ากลัวส่วนกระทะอีกใบเทหอมแดงซอยลงไปเจียว ใช้เวลาไม่นานทั้งสองอย่างก็สุกถูกนำขึ้นมาพักไว้ให้สะเด็ดน้ำมันก่อน แต่ของทอดยังไม่หมด แต่ก่อนที่จะทอดเขาต้องเตือนวิวเวอร์เสียก่อน

“ก่อนที่จะผมจะทอดพริกแห้งผมต้องเตือนทุกคนไว้ก่อนนะครับ ว่าพริกคั่วหรือทอดนั้นมีกลิ่นรุนแรงมาก แบบมากๆถึงครัวจะมีตัวดูดอากาศอยู่ แต่กลิ่นนี้ก็ยังรุนแรงอยู่ดีครับถ้าใครคิดว่าไม่น่าจะสู้ไหว ปิดระบบการรับรู้กลิ่นและสัมผัสไปก่อนนะครับ” เพเนียสเตือนวิวเวอร์แล้วก็ลงมือทอดพริกแห้งทันทีแค่เทลงไปใช้เวลาไม่ถึงนาทีก็ตักขึ้นได้แล้ว แต่ระยะเวลานี้ถือได้ว่าเกิดความวุ่นวายขึ้นเป็นอย่างมาก

[(ว่าที่)พ่อทูนหัวน้องเออร์มิน:อ้ากกก กลิ่นนี่ ความฉุนจมูกจนแสบนี่ มันอะไรกัน]

[สุ่มครั้งนี้พี่ต้องได้:ผมจามไปแล้วแปดรอบได้]

[อยากเป็นพี่สะใภ้น้องเออร์มิน:ดีที่ฉันเชื่อคำพูดของน้องเออร์มินนะเนี่ยเลยไม่ต้องมีอาการแปลกๆเหมือนคนอื่นที่กำลังเมนต์บอก]

[คุณชายน้องตระกูลปาร์เกอร์:เมนต์บน ดีที่คุณเชื่อน้องเออร์มินแต่ว่านี่คือประสบการณ์สุดพิเศษและแปลกใหม่เชียวนะคุณสามารถไปคุยโวได้ว่าครั้งหนึ่งเคยได้กลิ่นฉุนจมูกอย่างรุนแรงจากพริกทอดมาก่อน]

[รูปหล่อของทุกคน:ผมว่ากลิ่นนี้มันมากไปนะ สงสัยเครื่องดูดควันที่บ้านสตรีมเมอร์เสียแล้วล่ะ]

[Sunanar-นายหน้าขายทุกอย่าง: สตรีมเมอร์สนใจเครื่องดูดอากาศพิษใหม่ไหมคะถ้าสนใจติดต่อได้ที่ XXXX]

“ต่อไปมาเริ่มส่วนของน้ำซอสเลยครับ” กระทะอีกใบถูกนำมาขึ้นตั้งเตาต่อเพเนียสไม่ได้อ่านคอมเมนต์เมื่อกี้เลยไม่ได้ออกความคิดเห็นใดๆเขาเองก็ไอจามไปหลายครั้งไม่ต่างจากวิวเวอร์หรอกตั้งกระทะไม่ต้องรอให้ร้อนจัดเทน้ำมะขามลงไป ตามด้วยน้ำตาลและน้ำปลาเคี่ยวต่ออีกเล็กน้อยให้พอเหนียวข้นขึ้น ชิมรสพอกลมกล่อมก็เป็นอันใช้ได้และปิดเตาได้

[คุณหนูดาวซี(ดาวชื่อซีแต่ระดับเอ):น้ำซอสนี่รสชาติดีแฮะ]

[อร่อยกว่ากุ้งก็ตัวเราเองแหละ:ฉันทำแล้วรสชาติไม่อร่อยเท่าน้องทำ แต่ก็พอกินได้]

[ชื่ออีฟไม่ได้ชื่อเอวา:ดูไม่ยาก แต่ก็ต้องใช้ฝีมืออยู่เหมือนกัน เพราะขนาดใช้หุ่นยนต์ทำตามทุกขั้นตอนแล้วแต่ก็ยังได้รสที่ต่างกันเลย]

“ต่อไปเรามาจัดจานเลยครับเริ่มจากตัดไข่แยกเป็นสองส่วน” ไข่ต้มทอดผิวนอกยับย่นสีเหลืองน้ำตาลอ่อนกรอบน่ากินถูกผ่าครึ่งเป็นสองส่วนแล้วจัดเรียงใส่จานจากนั้นก็ราดด้วยน้ำราดที่เหนียวนิดๆรสเปรี้ยวหวานเค็มที่ทำไว้ จากนั้นก็โรยตกแต่งเพิ่มกลิ่นเพิ่มรสด้วยหอมเจียวและพริกแห้งทอดเป็นอันเรียบร้อย

“ทุกคนชิมได้เลยครับบบบ”เสร็จแล้ว ไม่ต้องรอให้สตรีมเมอร์อย่างเขาเอ่ยให้สัญญาณก็ได้เพราะจริงๆแล้ว ถ้าตรวจข้อมูลสถิติการชิมผ่านระบบแล้วล่ะก็ วิวเวอร์จำนวนหลักร้อยถึงพันแอบชิมตั้งแต่ไข่ต้มแล้วและก็เพิ่มจำนวนคนแอบชิมมาเรื่อยๆในทุกองค์ประกอบ ยิ่งส่วนของซอสมะขามนะจำนวนครั้งการชิมเกินจำนวนผู้ชมด้วยซ้ำ และครั้งนี้ก็เช่นกันพวกเขาชิมกันอย่างน้อยๆ ก็คนละห้าคำ

เมื่อกิจกรรมการทำอาหารและสุ่มแจกผ่านไปแล้วก็ถึงคราวที่เพเนียสจะได้ขายของต่อ

“ที่ผมพูดไว้ว่าช่วงท้ายจะมีอะไรเพิ่มเข้ามาด้วย เวลานี้ก็มาถึงแล้วครับ และนั่นก็คือ” เพเนียสว่าด้วยเสียงที่พยายามบิ๊ลท์ทำให้ดูน่าตื่นเต้นที่สุด

“นั่นก็คือออ”ลากเสียงยาวๆพร้อมกับที่ค่อยๆมีขนมจานหนึ่งถูกเลื่อนเข้ามาให้วิวเวอร์ได้เห็น บางคนมือไวปากเร็วก็รีบหยิบเข้าปากโดยไม่ได้รู้ด้วยซ้ำว่ามันคืออะไรแต่มันต้องเป็นของกินแน่ ทุกๆอย่างที่อยู่ในจานหรือถ้วยก็คืออาหารทั้งนั้นแหละ

[อาหารอร่อยคือนิพพาน:คืออะไรก็ช่าง อร่อย ฉันจะเอา]

[กินวันนี้ลดพรุ่งนี้:เออร์มินชักช้าอ่ะ ชิมจนอิ่มแล้วเนี่ย ยังไม่รู้เลยว่าคืออะไร]

[Belinda_dao30: เมนต์บน พวกคุณก็เร็วเกิ๊นนน]

“ฮ่าๆๆพวกคุณก็ชิมเร็วไปนะครับ เอาเป็นว่าเฉลยก็ได้ มันก็คือบราวนี่นั่นเองขนมหวานที่ผมจะเอามาขายวันนี้”

[มัมหมีน้องเพเนียส:น้ำตาจะไหล ในที่สุดลูกชายก็ทำขนมขายแล้ว หลังจากที่ปล่อยให้มัมหมีตักผงปรุงรสกรอกปากมาครึ่งเดือน]

[รูปหล่อของทุกคน:ชิมแล้วอร่อยมาก ผมต้องได้กินของจริง]

[เรียกว่าพี่พอร์ชแล้วจะให้ค่าขนม:จะขาย ก็รีบขาย อย่าปล่อยให้เรารอเก้อ]

“อย่าพึ่งรีบสิครับผมให้ทุกคนชิมไปก่อน เดี๋ยวเอากล่องแบบที่ผมจะขายมาให้ดูด้วยดีกว่า” เพเนียสว่า ปล่อยสตรีมเมื่อชิมบราวนี่ต่อไปก่อนเดินออกไปหยิบบราวนี่มาหนึ่งกล่องบราวนี่แปดชิ้นถูกบรรจุในกล่องกระดาษคราฟท์สีน้ำตาลมีลายแฮงกรี้อิงค์กี้เล็กๆอยู่ด้วยประปรายด้านบนกล่องเป็นพลาสติกใสทำให้เห็นขนมในกล่องได้ชัดเจน

“นี่ครับกล่องขนมของจริงบรรจุลงกล่องแล้วเรียบร้อย พร้อมส่งทันที”

[อายน้อยร้อยโล:ได้ตั้งแปดชิ้นแนะ ดีจังจะได้กินให้อิ่มไปเลย]

[ภริยาผู้นำเขต3ดาวยูว่า:มีของเยอะไหม ช่วยตอบหน่อยจ้า]

[ยุ่งนักไปรักคนอื่นก็ได้:ซื้อที่ไหน บอกมาเร็วๆเลยน้า]

“ผมจะเปิดขายในเพจอาหารแฮงกรี้อิงค์กี้นะครับเพจเดิมที่เคยลงขายสินค้าน่ะครับ ใครที่ไม่รู้จักไปค้นหาแล้วกดติดตามไว้ได้เลยขนมจะทำวันต่อวันแล้วก็ส่งถึงมือในวันนั้นๆเลยครับ นี่ผมก็ทำพึ่งเสร็จวันนี้เลยและก็จะเปิดขายวันนี้ ส่วนจำนวนต้องดูในที่ลงขายเลยนะครับ” ที่หน้าจอเองก็ปรากฏลิงก์ของร้านขึ้นมาให้วิวเวอร์หลายคนที่ยังไม่ได้ติดตามร้าน ให้ไปกดติดตามไว้ซะก่อนหน้านี้นึกว่าเพจจะร้างไปแล้ว ถึงจะอัปเดตรูปสินค้าอยู่ไม่ขาดแต่เมื่อไม่ได้ลงขายในเพจผู้คนเลยไม่ค่อยจะสนใจ

[Jam_Jamille:ดีที่ฉันยังไม่ยกเลิกติดตามไปนะเนี่ย]

[Zuleyka:รีบเข้าไปกดติดตามอย่างไว มีสินค้าใหม่แนะนำคือบราวนี่จริงๆด้วยแต่ยังกดสั่งซื้อหรือจองก่อนไม่ได้]

[Lou_Lou:จะขายวันนี้ใช่ไหม ตอนไหนล่ะ]

“ทุกคนใจร้อนจังนะครับเอาเป็นว่า หลังจากที่ผมปิดสตรีมไปสัก 10 นาทีก็จะเปิดขายบราวนี่ในเพจร้านเลยก็แล้วกัน ฝากทุกคนช่วยซื้อด้วยนะครับ”

[ถึงเตี้ยก็กระโดดถีบหน้าUได้: ผมช่วยซื้อ คุณก็ช่วยขายให้ผมด้วยก็แล้วกัน]

[เครดิตทั้งหมดที่มีพี่ยกให้เออร์มินคนเดียว: ขอให้กดซื้อทันทีเถอะ ไม่รู้มีจำนวนเท่าไหร่]

[ยัม ยัม ยัมชื่อนี้มีแต่ของอร่อย: เมื่อกี้บอกว่าทำวันต่อวัน แสดงว่าจะมีขายเรื่อยๆเหรอ]

“ใช่ครับจะมีขายทุกวัน ส่วนเวลาลงขายก็คือหลังจากสตรีมจบแบบวันนี้เลยครับ ส่วนจำนวนนั้นถ้าวันนี้ขายดี วันพรุ่งนี้ผมอาจจะเพิ่มจำนวนก็ได้”

ยอดผู้ชม19,357,290

[คุณคุณหันมามองผมหน่อย:ได้ยินแบบนี้ก็เบาใจ จะได้มีให้กินเรื่อยๆ]

[ไม่ว่างแม่เรียก:เตรียมเพิ่มจำนวนได้เลย วันนี้ต้องขายหมดอยู่แล้ว ดูจำนวนคนดูสิ]

[อยากเป็นพี่สาวข้วบ้านน้องเออร์มิน:น้องเออร์มินคนขายของเก่งของฉัน ขอให้กิจการรุ่งเรืองรุ่งโรจน์รุ่งอรุณนะจ๊ะ]

“ขอบคุณสำหรับคำอวยพรครับเอาเป็นว่าวันนี้ผมจบไลฟ์เท่านี้เลยก็แล้วกันนะครับ จะได้รีบเปิดขายบราวนี่เร็วๆส่วนสำหรับการสอนอาหารของช่อง ก็เจอกันใหม่พรุ่งนี้เวลาเดิมครับ บ๊ายบาย”

         บราวนี่จำนวน 60กล่องถูกโพสต์ขายลงในเพจของร้านแฮงกรี้อิงค์ ด้วยราคากล่องละ 420 เครดิตจริงๆจะขาย 400 นั่นแหละ แต่คิดเพิ่มอีก 20 เป็นค่าขนส่ง แค่เปิดขายตามเวลาที่เขากำหนดไว้ผ่านไปเพียงไม่ถึงหนึ่งนาทีด้วยซ้ำขนมของเขาก็ถูกสั่งซื้อพร้อมมียอดเงินโอนเข้าจนครบจำนวนแล้วแบบนี้ก็ยิ้มไม่หุบน่ะสิ เขาดีใจมากที่ขายออกได้เร็วขนาดถึงมีแรงถึงขนาดที่ว่าลงมือติดที่อยู่ ส่งมอบของให้บริษัทขนส่งที่มารับของเอง ทำอะไรเองทุกอย่างโดยไม่ร้องขอให้ใครช่วยเลยทีเดียวก็คนมันดีใจที่ขายดีนี่นา ถ้าขายดีแบบวันนี้ในทุกๆวันโครงการเปลี่ยนป่ารกร้างให้เป็นทุ่งดอกไม้สุดสวยก็อยู่ไม่ไกลแล้ว

-เกมชนไข่เป็นเกมออนไลฟ์การพนันอย่างหนึ่ง มีขึ้นมาครั้งแรกเมื่อสามปีก่อนใช้ความเรียบง่ายและกลับสู่ความดั้งเดิมโดยใช้เป็นความธรรมชาติของไข่เป็นตัวเอกโดยเกมชนไข่จะมีขึ้นทุกๆ วันที่ 5, 10,15,…,30จัดการแข่งขันขึ้นโดยบริษัทเจ้าของความคิดของคนรุ่นใหม่ที่เอาไข่ไก่ต้มมาเป็นตัวเด่นใช้อุปกรณ์คล้ายมือจับไข่สองฟองให้มีอัตราเร็วเคลื่อนที่พุ่งชนเท่ากัน ซึ่งผลที่ออกมาจะต้องมีไข่หนึ่งฟองร้าวเสมอเกมนี้จะเปิดให้คนเข้าร่วมลงพนัน มีไข่ทั้งหมด 128 ฟองให้ผู้คนได้วางเดิมพันโดยก่อนเริ่มแข่งขันจะมีให้เดิมพันไข่ฟองที่จะชนะเลิศก่อนจากนั้นจะเริ่มแข่งไปทีละคู่แบบแพ้คัดออกซึ่งในแต่ละคู่ที่จะแข่งขันกันก็จะมีการเปิดให้วางเดิมพันเช่นกันส่วนผลตอบแทนที่ได้จะแตกต่างกันรอบคู่ถ้าหากวางเดิมพันถูกฝั่งก็จะได้ผลตอบแทนหนึ่งเท่า(x2)ของเงินที่ลงไว้ส่วนถ้าหากทายผลไข่ที่จะชนะเลิศถูก จะได้ผลตอบแทนสิบเท่า(x10)ของเงินที่วางไว้

เกมชนไข่นอกจากเจ้าของความคิดที่เปิดการแข่งเพื่อเรียกเงินแล้วยังมีบริษัทอื่นๆที่เล็งเห็นผลประโยชน์จากเกมนี้ก็มีซื้อลิขสิทธิ์ไปทำบ้างเช่นกันโดยต่างกันก็จะเป็นไข่อะไรเท่านั้น เช่น ไข่เป็ด ไข่นกกระจอกเทศหรือไม่ก็เปลี่ยนเป็นแบบไข่ดิบก็มีเช่นกันมันเป็นการเพิ่มความตื่นเต้นสะใจให้แก่ผู้คนเลยก็ว่าได้ แต่ถึงอย่างนั้นเจ้าของความคิดในการเปิดเกมพนันชนไข่เป็นคนแรกก็ยังได้รับความนิยมสูงสุดอยู่ดีเจ้าอื่นเพียงเข้ามาขอส่วนแบ่งทางการตลาดด้วยก็เท่านั้น