ใน่หัวค่ำของคืนนั้นชลกรที่อยู่ในวัยกำลังซุกซนและอยากรู้อยากเห็นได้แอบหนีพี่เลี้ยงที่กำลังหลับใหลเพราะคิดว่านายน้อยของพวกเธอนอนหลับไปแล้วจริงๆ
ชลกรชวนวินเนอร์เพื่อนเล่นในวัยเดียวกันซึ่งเป็ลูกชายของวิกรมลูกน้องคนสนิทของเทวทัตออกมาหาสิ่งของที่ทั้งคู่แอบซ่อนเอาไว้เมื่อตอนกลางวัน โดยมีกติกาว่าใครหาของอีกคนเจอก่อนคนนั้นจะเป็ฝ่ายชนะและต่างคนต่างแยกย้ายกันออกไปตามหา
ชลกรเห็นประตูห้องทำงานของผู้เป็พ่อถูกเปิดทิ้งไว้ พร้อมกับเสียงเอะอะโวยวายดังมาจากในห้อง ด้วยความอยากรู้อยากเห็นเด็กน้อยจึงแอบแทรกตัวเข้าไปในห้องโดยไม่มีใครรู้....
"ไอ้ชาติ! ฉันไม่เคยนึกเลยว่าความโลภมันจะทำให้แกหักหลังคนที่แกเรียกว่าเพื่อนได้ลงคอ"
"ทั้งๆที่ฉันเป็คนคอยช่วยเหลือหมดทุกอย่าง ไอ้เพื่อนเนรคุณ!" เทวทัตรู้สึกผิดหวังต่อการกระทำของสุชาติมาก
ตอนนี้ บ.ทรีพาวเวอร์ กรุ๊ป เริ่มประสบปัญหาเื่สินค้าไม่ได้มาตรฐานและขาดทุนอย่างหนัก สุชาติมาขอถอนหุ้นและเทวทัตก็จับได้ว่าสุชาติแอบยักยอกเอาเงินในบริษัทไปและลักลอบเปลี่ยนสินค้าของบริษัทแล้วเอาสินค้าที่ไม่ได้มาตรฐานออกมาขายในนามบริษัทแทน ทำให้ทรีพาวเวอร์ กรุ๊ปเสื่อมเสียชื่อเสียงและต้องเสียหายอย่างมหาศาลเมื่อลูกค้าที่เคยทำการค้าด้วยกันหันไปซื้อขายกับ บ.ชวากร กรุ๊ป ซึ่งบริษัทที่เพิ่งเปิดใหม่โดยมีสุชาติเป็เ้าของนั่นเอง
เทวทัตรู้ตัวแล้วว่าถูกเพื่อนรักอย่างสุชาติหักหลังและใช้วิธีสกปรกทุกรูปแบบเพื่อให้ทรีพาวเวอร์ กรุ๊ป เสียชื่อเสียงและขาดรายได้เพื่อให้ลูกค้าหันไปซื้อขายกับ บ.ชวากร กรุ๊ป ที่ตัวเองสร้างขึ้นแทน
เทวทัตรวบรวมหลักฐานที่สามารถมัดตัวเอาผิดกับสุชาติไว้ได้หมดแล้วและตัดสินใจเรียกเขามาคุยเพราะอย่างน้อยก็เคยเป็เพื่อนกันมานาน
"หลักฐานทุกอย่างอยู่ในมือฉันแล้ว ยังไงแกก็ดิ้นไม่หลุดหรอก" เทวทัตพูดขึ้น
"แต่ฉันแค่อยากรู้ว่าแกทำกับเพื่อนลงได้ยังไงต่างหาก"
"เอาแผ่นดิสก์นั่นมาให้ฉัน" สุชาติสั่งเทวทัตด้วยน้ำเสียงเ็า
"ฉันไม่โง่เก็บหลักฐานไว้แค่ชุดเดียวหรอก แกกับฉันคบกันมานานแกก็น่าจะรู้ว่าฉันเป็คนยังไง...?" เทวทัตบอกกับสุชาติอย่างเหนือกว่า ถ้าเขาไม่แน่จริงก็คงไม่กล้าเรียกโจรเข้ามาในบ้านแน่
"เราได้ข้อมูลสำคัญมาจากคนที่ให้ความร่วมมือกับคุณ...คงคิดไม่ถึงสินะว่าจะถูกซ้อนแผน"
ชื่นชีวาเดินเข้ามาพร้อมกับศุภลักษณ์หัวหน้าฝ่ายบัญชีที่เคยให้ความร่วมมือกับสุชาติและชิงลาออกเพื่อหนีความผิดไปก่อนแล้วั้แ่รู้ตัวว่าเทวทัตเริ่มระแคะระคายสุชาติ...แต่เธอก็หนีความผิดไปไม่พ้นเพื่อเทวทัตและดวงชีวันให้คนไปดักรออยู่ที่บ้านพร้อมกับเงื่อนไขว่าจะไม่เอาผิดกับเธอถ้าหากยอมเปิดเผยหลักฐานที่สามารถมัดตัวสุชาติได้
"หึ! เธอเก่งนะดวงชีวัน แต่รู้ตัวมั้ยว่าเธอคิดผิดั้แ่เลือกแต่งงานกับไอ้เทวทัตแล้ว"
"ฉันต้องทำงานแทบเป็แทบตายในขณะที่เธอกับมันกำลังเสวยสุขกันอยู่ แล้วคิดหรอว่าคนอย่างฉันจะยอมเป็ขี้ข้าคนอื่นไปจนตาย!" สุชาติพูดขึ้นอย่างไม่แคร์
"แล้วคิดว่าคนอย่างฉันจะกลัวกับหลักฐานแค่นี้หรอ?"
สุชาติหัวเราะขึ้นอย่างบ้าคลั่งพร้อมกับชักปืนขึ้นมายิงไปที่หัวของศุภลักษณ์จนตายคาที่
เทวทัตรีบหยิบปืนในลิ้นชักขึ้นมาแต่ก็ช้ากว่าสุชาติที่เล็งปืนมาที่หัวของเขาพร้อมกับลูกน้องของสุชาติเกือบสืบคนถือปืนเล็งมาที่เทวทัตและชื่นชีวา
ชลกรที่แอบซ่อนตัวดูเหตุการณ์อยู่ใและกำลังจะออกจากที่ซ่อนเข้าไปปกป้องพ่อกับแม่ของตัวเอง แต่เด็กน้อยก็ถูกวิกรมคว้าไว้ได้และไม่ยอมให้เด็กน้อยออกไป
ปัง!!
เสียงปืนดังขึ้นอีกนัดพร้อมกับร่างของดวงชีวันที่ถลาเข้ามารับลูกะุแทนสามีจนร่างของเธอล้มลงร่างเต็มไปด้วยเื
"ชีวัน!"
เทวทัตช็อคแทบสิ้นสติเมื่อคนรักถูกคนที่เรียกว่าเพื่อนอย่างสุชาติยิงเข้าหัวใจ ดวงชีวันวิ่งเข้ามารับความตายแทนเขาด้วยความรักและเป็ห่วงสามี
สุชาติลดปืนลง เขาหมายจะเอาชีวิตของเทวทัตไม่ใช่ดวงชีวันเพราะเขานั้นมีความแค้นส่วนตัวกับเทวทัตมาก่อนแล้ว
"ฆ่ามันให้หมดทุกคน แล้วเผาบ้านนี้ซะ!"
สุชาติออกคำสั่งพร้อมกับถือปืนเดินออกจากห้องไป...ปล่อยให้ลูกน้องของเขาสังหารเพื่อนรักและทุกคนในบ้านแทน
เด็กชายวินเนอร์วิ่งพรวดพราดเข้ามาในห้องอย่างไม่รู้เื่ราว....เสียงปืนดังขึ้นอีกหลายนัดพร้อมกับร่างของเด็กน้อยที่นอนจมกองเืและเทวทัตถูกสังหารอย่างเืเย็นนอนตายตาไม่หลับ เด็กน้อยชลกรใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตากำลังดิ้นรนอย่างเ็ปใจกับการสูญเสีย วิกรมที่สูญเสียลูกชายไปเหมือนกันกอดชลกรไว้พร้อมกับปิดปากนายน้อยของเขาอย่าให้มีเสียงหรือพิรุธหลุดลอดไปให้ฆาตกรจับได้
เหล่ามือสังหารของสุชาติคิดว่าร่างของวินเนอร์ที่นอนจมกองเือยู่คือทายาทเพียงคนเดียวของเทวทัตและชื่นชีวา พวกมันจึงเดินข้ามร่างไว้ิญญาของเด็กน้อยไปค้นหาคนที่ยังมีชีวิตรอดในบ้าน....เสียงปืนดังขึ้นอีกหลายนัดตามด้วยควันไฟที่พวกมันราดน้ำมันแล้วจุดเผาคฤหาสน์ทั้งหลัง
เด็กน้อยชลกรวิ่งไปกอดร่างไร้ิญญาของพ่อและแม่ร้องไห้คร่ำครวญปานจะขาดใจ ดวงชีวันที่นอนหายใจรวยรินด้วยความเ็ปกลั้นใจใช้ลมหายใจเฮือกสุดท้ายบอกกับลูกชายของเธอ
"ละ..ลูกรักของแม่...."ดวงชีวันเอ่ยขึ้นอย่างทรมาน มือชุ่มเืจับแขนลูกชายไว้แน่น
"หนี...รีบหนีไป....ขึ้นเหนือ อึ๊กก!"
"หะ...หาคนที่ชื่อ ศักดา อัศวะเทวา"
ดวงชีวันละสายตาจากลูกชายมายังวิกรมและหมดลมหายใจอยู่ตรงนั้นคล้ายกับว่า้าฝากฝังลูกชายให้คนที่ไว้ใจที่สุดดูแล...มือที่จับลูกชายไว้ร่วงหล่นสิ้นสุดความทรมานของผู้เป็แม่
"แม่ครับ!! ฮือๆๆๆ" ชลกรร้องไห้กอดศพพ่อและแม่ไว้ไม่ยอมไปไหน
วิกรมปาดน้ำตาแล้ววางร่างไร้ิญญาของวินเนอร์ลูกชายไว้ยอมตัดใจพาชลกรฝ่าดงไฟที่ปะทุขึ้นหนีออกไปจากคฤหาสน์ไปโดยไม่ให้ใครรู้....
ธีธัศในปัจจุบัน....รัวหมัดลงบนผนังราวกับไม่รู้สึกเ็ปใดๆ เมื่อนึกถึงเหตุการณ์เลวร้ายในคืนนั้น! เวลาผ่านมา26ปี เขาไม่เคยนอนหลับสนิท...ภาพความทรงจำทำให้ธีธัศจมอยู่กับความแค้นมาตลอด เวลายี่สิบกว่าปีมานี้ธีธัศเฝ้าติดตามข่าวของฆาตกรและรอคอยวันที่จะได้กลับมาทวงความยุติธรรมให้กับคนที่พรากทุกอย่างไปจากเขาอยู่เสมอ

***************************