พิมพ์ชนกล้มตัวลงนอนบนเตียงในเวลาเกือบห้าทุ่มด้วยความเหนื่อยล้าเต็มที เธอเป็หญิงสาวอายุยี่สิบแปดปี เป็คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวที่มีลูกติดเป็สาวน้อยวัยสี่ขวบหน้าตาน่ารักมาก ชื่อเพียงหทัยหรือที่เธอเรียกชื่อเล่นว่าน้องพอเพียง เธอเป็เด็กสาวจากต่างจังหวัดที่เข้ามาเรียนในกรุงเทพ เมื่อเรียนจบก็ทำงานไปตามสเตป แล้วก็ได้พบรักกับหนุ่มหล่อคนหนึ่ง คบกันอยู่สองปีก็แต่งงานกัน
เมื่อแต่งงานกันแล้วเธอก็ได้ย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านของเขา แล้วความรักอันหอมหวานก็หมดลงอย่างรวดเร็ว มันไม่ได้สวยงามเหมือนที่เธอคิดไว้ตอนเป็แค่แฟนกัน เพราะเขาเป็ลูกชายคนเดียวของบ้าน ถูกเลี้ยงดูมาอย่างตามใจ เป็คุณหนูของบ้านและเชื่อฟังแม่ของเขามาก และเมื่อแม่ของเขาไม่ค่อยชอบเธอนัก สิ่งที่เธอต้องเผชิญภายในบ้านหลังนั้นจึงไม่ใช่เื่เล็กๆเลย
ทุกครั้งที่เธอทำอะไรผิดพลาด แม้จะเป็แค่เื่เล็กน้อย แม่สามีก็จะหาเื่ใส่ร้ายเธอเพิ่มเติมจนใหญ่โต สุดท้ายเธอกับสามีก็ต้องทะเลาะกันท่ามกลางความพอใจของแม่สามี บางครั้งสามีก็ถึงขั้นลงไม้ลงมือกับเธอ โดยที่ผู้ใหญ่ในบ้านไม่ได้ให้ความเป็ธรรมแก่เธอเลย
แม้ตอนที่เธอตั้งท้อง เธอก็ต้องทำงานรับใช้ทุกคนในบ้านเยี่ยงทาส ทั้งงานประจำที่ทำอยู่ทั้งงานบ้านหนักหน่วง จนทำให้เธอเกือบจะแท้ง ต้องเข้าโรงพยาบาลถึงสองครั้ง แต่กลับไม่มีใครสนใจที่จะลดภาระหน้าที่ในบ้านให้เธอ เธอเฝ้าอดทนเพื่อรักษาชีวิตครอบครัวเอาไว้ และอยากให้ลูกมีพ่อ แต่สุดท้ายความอดทนของเธอก็สิ้นสุดลง
เมื่อตอนที่ลูกสาวของเธอมีอายุได้เพียงขวบเศษ เธอทะเลาะกับสามีอย่างรุนแรงด้วยเื่ที่เขากลับจากสังสรรค์กับเพื่อนในเวลาเกือบเที่ยงคืน แล้วเธอไม่ได้ตื่นขึ้นมาปรนนิบัติดูแลเขา ซึ่งเธอเหนื่อยทั้งกับงานประจำ งานบ้านและเลี้ยงลูก แต่เขาก็ยังด่าทอว่าเธอบกพร่องในหน้าที่ภรรยา เขาเสียงดังจนแม่ของเขาตื่นขึ้นมา และสิ่งที่หญิงวัยกลางคนทำก็คือ ไล่เธอออกจากบ้าน โดยที่สามีของเธอก็ไม่ได้คัดค้านอะไร
พิมพ์ชนกจึงตัดสินใจหอบลูกและกระเป๋าออกมาจากบ้านหลังนั้นกลางดึก ออกมาหน้าบ้านแล้วโทรให้เพื่อนารับไปพักที่คอนโดของเพื่อนเป็การชั่วคราว ก่อนเธอจะหาที่พักของตัวเองได้ในเวลาต่อมา
โชคดีที่เธอไม่ได้ลาออกจากงานประจำตามคำแนะนำของสามีและแม่สามีั้แ่แรก ไม่งั้นเมื่อเกิดเหตุการณ์อย่างนี้ขึ้น เธอคงย่ำแย่มากกว่านี้หลายเท่า
ขั้นแรกเธอต้องจ้างคนช่วยดูแลลูกในเวลาที่เธอต้องไปทำงานประจำด้วย ค่าใช้จ่ายที่เธอต้องแบกรับจึงไม่ใช่น้อยๆ เธอจึงพยายามดิ้นรนช่วยตัวเองด้วยการทำอาหารกล่องส่งคนที่สนใจ ซึ่งก็มีลูกค้าที่พักอาศัยอยู่ตามคอนโด อพาร์ตเม้นต์และบ้านพักแถวนั้นมากพอสมควร แต่อุปสรรคก็คือมันทำให้เธอเหนื่อยมาก แทบไม่มีเวลาพักผ่อนเลยทีเดียว แต่เธอก็ต้องอดทนเพื่อความอยู่รอดของตัวเองและลูก
เกือบสองปีแล้วที่เธอใช้ชีวิตเป็คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวที่ต้องปากกัดตีนถีบสุดๆแบบนี้ ซึ่งถึงมันจะเหนื่อยมากหน่อย แต่เธอก็รู้สึกสบายใจดี แต่ก็มีบ่อยครั้งที่รู้สึกเหงา แต่เธอก็ยังไม่พร้อมที่จะมีใครในตอนนี้จริงๆ หนึ่งเพราะเธอยังรู้สึกเข็ดขยาดกับชีวิตคู่อันเลวร้ายอยู่และสอง เธอรักลูกมาก เธอกลัวว่าถ้ามีผู้ชายคนใหม่เข้ามา เขาจะไม่รักลูกของเธออย่างที่เธอรัก เพราะขนาดคนที่เป็พ่อแท้ๆ เขายังไม่เคยให้ความสนใจใยดีเลย
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
แดเนี่ยล หนุ่มลูกครึ่งไทย + อิตาลี่วัยยี่สิบสามปีที่พึ่งเดินทางมาที่ประเทศไทยเป็ครั้งแรก เขาแบกกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ออกมาจากสนามบินด้วยท่าทางงงๆจับต้นชนปลายไม่ถูก ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นเดินทางต่อไปจากตรงไหนดี เขามีแม่เป็คนไทยก็จริง แต่ยังไม่เคยเดินทางมาที่เมืองไทยเลยสักครั้งแถมยังไม่เคยสนใจหาความรู้เกี่ยวกับเมืองไทยมาก่อนเลยด้วย เพราะเขาไม่เคยคิดที่จะเดินทางมาที่เมืองไทยเลยนั้นเอง
แต่แล้วเขาก็จำต้องเปลี่ยนความคิด เมื่อผู้เป็พ่อของเขาได้เสียชีวิตลงเมื่อหกเดือนก่อน และโชคร้ายเข้าไปอีกเมื่อเขาต้องประสบอุบัติเหตุจากการขับมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ในเวลาต่อมา กระดูกขาข้างซ้ายของเขาหักถึงสองท่อน ต้องนอนพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลอยู่นานระยะหนึ่ง กว่าหมอจะอนุญาตให้ออกมาได้