ผมมี APP จากดาวโลก

ข้าวผัดกุ้ง

         ให้หลังจากที่มองส่งเจ้าตัวขนสีน้ำตาลเทาบั้นท้ายอวบๆวิ่งหนีไปไกลแล้วเพเนียสเลยตัดสินใจลุกขึ้นปัดเนื้อปัดตัวไล่เศษฝุ่นดินเล็กน้อยจากนั้นก็ออกเดินกลับไปทางเดิม แล้วมุ่งไปยังโรงแรมที่พักทันที เขาถูกทิ้งแล้วกลับห้องตอนนี้เลยก็ได้ ส่วนของที่สั่งไว้ก็เลื่อนให้มาส่งเร็วขึ้นอีกหน่อยก็แล้วกัน

“สวัสดีครับ วันนี้มาพบกันในเวลาใหม่นะครับตอนนี่ที่เกือบจะบ่ายสามแล้วครับ” วันนี้เป็นครั้งแรกที่เพเนียสไลฟ์สตรีมคนเดียวเขาต้องยุ่งจัดการหามุมเหมาะๆอยู่ครู่ครึ่งสั่งการทำงานของกล้องเสร็จเขาก็เริ่มเปิดไลฟ์สตรีมเลยทันที

“คิดถึงกันไหมครับผมหายไปตั้งสองวัน” ถามยิ้มๆอย่างออดอ้อนเรียกคะแนนความน่ารัก

[อยากมีน้องเออร์มินเป็นของตัวเอง:ดีใจมากๆเลยล่ะ อดกินอาหารเมนูใหม่ๆตั้งสองวันวันนี้รีบเตรียมของไว้พร้อมเลยล่ะ]

[Ali_Moore: เตรียมของไว้พร้อมแล้วเหมือนกัน]

[ปะป๋าน้องเพเนียส: อยากจะบอกข่าวดีสตรีมเมอร์ด้วย ผมว่างล่ะผมจะได้ไปดูงานดนตรีแล้วก็ไปเจอคุณด้วย ผมต้องหาคุณให้เจอให้ได้เลย]

[มัมหมีน้องเออร์มิน: ฉันก็ไปได้ เป็นเพราะว่าเออร์มินแจ้งล่วงหน้าไว้ก่อนเลยมีเวลาทำงานล่วงหน้าไว้ก่อน]

“วันนี้เรารีบทำอาหารกันเลยดีกว่าครับเพราะผมจะต้องเอาข้าวไปส่งพี่เพวิสอีก”เพเนียสเริ่มชวนทำอาหารทันทีโดยไม่มีการคุยเล่นให้เวลาผ่านไปนานนัก

“วันนี้เรามาทำไปพร้อมกับเลยนะครับเริ่มจากกระเทียมเลย” กระเทียมสี่กลีบถูกทุบและสับส่วนแครอทถูกหั่นทำให้เป็นเต๋าเล็กๆ ส่วนต้นหอมถูกซอยเตรียมไว้ไข่ไก่ก็ถูกตีใส่ถ้วยรอ กุ้งก็ล้างให้สะอาดส่วนข้าวที่หุงสุกก็ถูกเอาเข้าตู้เย็นให้แห้งเป็นเม็ดร่วนขึ้น

“ทำตามทันกันไหมครับ”เพเนียสถามระหว่างที่ยกกระทะขึ้นตั้งเตาถึงอุปกรณ์ที่ใช้วันนี้จะไม่ค่อยถนัดมือเท่าไหร่ แต่ก็พอทำไปได้ไม่ขลุกขลักนัก

[ซอสน่ะช่วยปรุงรสแต่น้องน่ะช่วยปรุงรัก: ทันๆ ต่อได้เลย]

[ไม่ว่างทำอาหารอยู่: ผักมีแค่นิดเดียว ทันอยู่แล้วจ้า]

[Tianyieieiei_RyuRoll:ฮัลโหลน้องเพเนียส ไม่ได้ดูสตรีมเสียหลายวันมัวแต่ทำงานอยู่ดาวห่างไกล วันนี้จะโดเนทให้หนักๆเลย]

“ตั้งกระทะแล้วก็ใส่น้ำมันเลยครับ”ตั้งกระทะเปิดไฟค่อนไปทางแรงใส่น้ำมันลงไปนิดหน่อย จากนั้นก็ตามด้วยกระเทียมสับผัดให้หอมฟุ้งจนคนเกลียดกระเทียมต้องบ่นใส่หรือปิดระบบรับกลิ่นไปจากนั้นก็ถึงทีของกุ้งที่ล้างและซับน้ำให้แห้งแล้วลงไปผัดให้พอสุกเป็นตัวสีส้มสวยเด้งจากนั้นก็ตามด้วยข้าวและแครอทหั่นเต๋าลงไปผัดผสมให้เข้ากันปรุงรสด้วยซอสถั่วเหลืองแล้วก็พริกไทยนิดหน่อยผัดให้เข้ากันดีอีกครั้งจากนั้นก็ใช้ตะหลิวดันส่วนข้าวให้อยู่ด้านหนึ่งของกระทะเทไข่ที่ตอกเตรียมไว้ลงไปในกระทะด้านที่ไม่มีข้าวยีไข่ที่กำลังก่อตัวแข็งสุกให้แตกจากนั้นก็ใช้ตะหลิวตักข้าวที่อยู่ด้านข้างมากลบทับไข่เอาไว้รอให้ไข่สุกก่อนสักหนึ่งนาที ก็กลับด้านให้ไข่ขึ้นมาด้านบนผัดให้เข้ากันอีกรอบ

“ลดไฟลงครับเราจะได้ชิมรสกันแล้ว” ตะหลิวตักข้าวใส่ลงไปในช้อนก่อนจะจ่อที่ปากของตนเองเป่าให้หายร้อนแล้วส่งเข้าปากไป   

“อื้มใช้เลยครับ เอาแค่นี้แหละ ปิดไฟเลยครับ แล้วก็ใส่ต้นหอมซอยลงไป”เพเนียสพอใจในรสชาติแล้วก็ปิดเตา ใส่ต้นหอมลงไปแล้วคนอีกหน่อยแบบลวกๆเป็นอันเรียบร้อย

“มาเริ่มเตรียมผักในส่วนของการจัดจานเลยครับแล้วก็ทำน้ำปลาพริกกินคู่ด้วย” แตงกวาถูกหั่นแว่นเตรียมไว้ที่มุมจานมะนาวถูกหั่นเป็นชิ้นเรียงใส่จานข้างแตงกวาเช่นกันจากนั้นส่วนของน้ำปลาพริกที่มีส่วนประกอบเป็น น้ำปลา พริกแดงซอย น้ำมะนาวและน้ำตาลก็ถูกเพเนียสผสมเข้าด้วยกันและชิมรสให้พอดีแนะนำวิวเวอร์อีกนิดหน่อยพวกเขาก็ได้มีน้ำปลาพริกกินคู่กับข้าวผัดแล้วเช่นกัน

“สุดท้ายคือตักข้าวใส่จานเลยครับจะใช้ตะหลิวตักใส่ลงไปเลยในจานที่เราจัดผักไว้ หรือว่าจะทำแบบผมก็ได้ตักข้าวให้ถ้วยก่อน เรียงกุ้งไว้ที่ก้นถ้วยครับ แล้วก็ใส่ข้าวลงไปกดให้แน่นแล้วก็คว่ำลงไปบนจาน แบบนี้” แล้วข้าวผัดกุ้งรูปถ้วยก็ตั้งอยู่ในจานเผยโฉมให้ผู้คนได้กินกันแล้ว

“เสร็จแล้วแล้วของเพื่อนๆที่กำลังทำอยู่เสร็จหรือยังครับ ของผมชิมได้เลยนะ” เพเนียสถามยิ้มๆแล้วบอกให้วิวเวอร์ชิมได้แล้ว

[ภริยาผู้นำเขต3ดาวยูว่า: โอ้ นี่คือรสของข้าวผัดฉันเคยกินข้าวผัดมาหลายร้านนะ แต่ดูแล้วเหมือนทำไม่ยากเลย]

[พรุ่งนี้ไม่มีจริง: ข้าวผัดที่ผมเคยกินมา ทำแบบนี้นี่เอง]

[ฟ้าร้องแข่งกับท้องของฉัน: กินข้าวผัดที่เออร์มินว่าอร่อยแล้วตักน้ำปลาพริกราดกินคู่ยิ่งได้รสชาติมากขึ้นอีก อร่อยมากก]

[ภรรยาพี่เพวิส: กินคู่กับน้ำปลาพริกนี่คือดี]

[อร่อยกว่ากุ้งเต้นก็เราเองแหละ: ไม่ผิดหวังที่ปล่อยให้เรารอคอยตั้งสองสามวัน]

“ถ้าอร่อยๆก็ชิมเยอะๆได้เลยครับ ส่วนใครที่ทำตามเหมือนเดิมเลยครับแท็กมาอวดกันด้วยนะครับอยากรู้ว่าของทุกคนจะออกมาน่ากินขนาดไหน ไม่แน่นะอาจจะอร่อยกว่าของผมด้วยซ้ำ”

[Ali_Moore: ของฉันเสร็จแล้ว อวดตรงนี้เลยแล้วกัน *แนบรูปข้าวผัดกุ้งทำเอง*]

[ว่าที่แม่สามี: ฉันไม่ยอมหรอก อวดบ้าง  *แนบรูปข้าวผัดกุ้งทำเอง*]

[ซาร่าลี: เสียดายวันนี้ไม่ได้ทำ]

[กุ๊งกิ๊งๆเรียกแล้วก็มาสิ:พึ่งจะเข้ามาดูไลฟ์ครั้งแรก หลังจากที่ดูย้อนหลังมาหลายวันชอบอาหารทุกอย่างเมนูค่ะ]

[ถึงเตี้ยแต่ก็กระโดดถีบหน้าUได้: ของผม ข้าวไหม้ไปแล้ว ขอแก้มือใหม่ก่อนจะโพสต์อวดทีหลัง]

[มีปีกแต่บินไม่ได้:ผมก็พึ่งดูครั้งแรก แต่ดูย้อนหลังไปเป็นร้อยรอบได้]

พร้อมอีกหลายคอมเมนต์และแจ้งเตือนโดเนท

ยอดผู้ชม 63,235,246

“วันนี้ตามที่แจ้งนะครับว่าไม่แจกนะใครที่อยากกินต้องพยายามทำให้ได้นะครับ แล้ววันนี้ผมก็อยู่ไม่ได้นานด้วยต้องเตรียมผัดข้าวไปฝากพี่เพวิสแล้วด้วย วันนี้ซ้อมตั้งแต่เช้าจนดึกเลยใครที่มาดูได้ถ้าเจอก็อย่าลืมทักทายกันนะครับ สำหรับวันนี้ต้องลาไปก่อนนะครับบ๊าบบาย” โบกมือให้กล้องยิ้มๆ จากนั้นก็รอให้โดเนทส่งท้าย เขาโบกมือพร้อมยิ้มกว้างให้กล้องต่ออีกสักนาทีไลฟ์ก็ปิดลงต่อไปก็ผัดข้าวต่อ ทำไปสักยี่สิบกล่องก็แล้วกัน ผัดครั้งหนึ่งได้สามถึงสี่กล่องต้องใช้เวลาเกือบชั่วโมงเลยนะนั่น แต่ก็พอดีกับเวลาที่เขากะไว้นั่นแหละตอนนี้จะสี่โมงเย็นแล้ว พอเสร็จก็เอาไปส่งพี่ชายให้ทันกินข้าวตอนหกโมงกว่า

         หกโมงนิดๆเพเนียสอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเอากลิ่นทำอาหารออกไปตอนที่ขนลงไปด้านล่างถือว่าทุลักทุเลอยู่เล็กน้อยคนที่เห็นเขาก็ทำหน้างงๆใส่ว่าเขากำลังทำอะไรกันแต่ก็ไม่กล้าถามเพราะเกรงเรื่องมารยาทและอีกอย่างก็รู้ได้จากกลิ่นที่โชยออกมาหอมๆนั่นมันกลิ่นอาหารไม่ใช่หรือ เยอะขนาดนั้นหมดเงินไปเท่าไหร่ทั้งหมดคือยี่สิบสองกล่องบรรจุในกล่องใสพร้อมด้วยถุงเล็กที่มีน้ำปลาพริกอยู่ในกล่องข้าวผัดแล้วเรียบร้อยเดินออกมาจากลิฟต์พนักงานโรงแรมเห็นเขาเข้าก็รีบเข้ามาช่วยถือถุงผ้าสีขาวใส่กล่องข้าวทันทีเขาแบ่งถือเป็นสองถุงเลยพอจะถ่วงดุลน้ำหนักได้อยู่

“คุณผู้ชายน่าจะเรียกให้ผมขึ้นไปช่วยนะครับ”พนักงานหนุ่มว่าอย่างเกรงๆคุณลูกค้าอยากจะรีบมองซ้ายมองขวาเสียหน่อยว่าผู้จัดการอยู่แถวนี้ไหมไม่เช่นนั้นเขาอาจจะถูกด่าเอาได้ที่ดูแลลูกค้าไม่ดีแต่นี่เขาก็รีบปรี่เขามาช่วยถือของเลยนะ

“ไม่เป็นไรหรอกครับขอบคุณนะครับ” เพเนียสว่าพร้อมยิ้มส่งให้น้อยๆอย่างขอบคุณจากใจจริง

“อาใช่ช่วยเรียกรถแท็กซี่ไปส่งผมที่โดมจัดแสดงงานดนตรีทีครับ ผมคงเดินไปไม่ไหวเท่าไหร่แฮ่ๆๆ” ในเมื่ออีกคนเข้ามาช่วยเหลือแล้ว เขาเลยร้องขอออกไป

“ไม่ต้องเรียกแท็กซี่หรอกครับคุณผู้ชายทางโรงแรมของเรามีบริการรับส่งแขกที่เข้าพักอยู่แล้วเดี๋ยวผมจะรีบแจ้งให้รถมารอรับที่ด้านหน้านะครับ” พนักงานชายว่าไม่ให้เขารอเสียเวลานาน รีบยกข้อมือขึ้นมากดไม่กี่ทีก็เงยหน้ามายิ้มให้เป็นการบอกว่าเรียบร้อยแล้ว

“ครับขอบคุณครับ งั้นผมไปรอด้านหน้าเลยดีกว่า” เพเนียสว่าเช่นเดียวกับพนักงานชายก็ถือถุงผ้าทั้งสองแล้วเดินตามเขาออกไปยืนรอรถแค่นาทีเดียวเพเนียสก็ได้ขึ้นไปนั่งบนรถพร้อมออกเดินทางไปส่งข้าวให้พี่ชายทันทีทิ้งไว้แต่พนักงานชายที่ได้แต่เอาเรื่องคุณลูกค้าท่านนี้ไปเล่าให้เพื่อนฟังต่อของที่เขาช่วยถือจะปิดยังไงก็ปิดไม่มิดหรอก ก็กลิ่นหอมมันออกมาขนาดนั้นนี่มันกลิ่นอาหารปรุงประกอบแน่นอนอย่างไม่ต้องสงสัยที่โรงแรมแห่งนี้เองก็มีร้านอาหารปรุงประกอบที่ราคาแพงหูฉี่อยู่เช่นกันเขาที่เป็นผ่านต้อนรับและบริการลูกค้าถ้ามีโอกาสก็จะเดินไปเฉียดๆที่หน้าครัวของเชฟอยู่เหมือนกันกลิ่นหอมแบบนี้เลย ดูท่าคุณลูกค้าท่านนี้จะเป็นเชฟเช่นกันไม่เช่นนั้นจะทำอาหารได้มากขนาดนี้ได้ยังไงแล้วไหนน่าจะทำอยู่บนห้องพักที่เลือกพักในห้องแบบที่มีห้องครัวทำอาหารปรุงประกอบได้ด้วยซึ่งจำนวนห้องแบบนั้นมีน้อยมากแค่หลักหน่วย เพราะมันไม่จำเป็นกับลูกค้าเลยจะมีบ้างที่ลูกค้าต้องการความครบถ้วนเพื่อแสดงถึงความเป็นบ้านจริงๆก็มีเหมือนกันแต่ก็น้อยมากๆเช่นกัน อยากรู้จังว่าขายกล่องละเท่าไหร่กันนะเงินเดือนพนักงานของเขาพอจะซื้อมากินได้สักกล่องไหมถ้าถามออกไปจะเสียมารยาทหรือไม่นะ

         ด้านเพเนียสนั่งรถของโรงแรมมาไม่ถึงสามนาทีก็มาถึงจุดหมายตอนแรกคนขับรถจะช่วยเขาถือของเข้าไปส่งด้วยซ้ำ แต่เขาปฏิเสธไปบอกให้เขากลับก่อนได้เลย ดีที่เพเนียสมีโค้ดผ่านเข้ามาด้านในโดมจัดแสดงเช่นกันเลยไม่ได้ยุ่งยากเรียกให้พี่ชายออกมารับ แค่เพเนียสเดินเข้ามาพร้อมด้วยถุงผ้าใส่ข้าวกล่องสองที่อยู่ทั้งสองข้างลำตัว  กลิ่นของข้าวผัดก็โชยออกไปอ่อนๆให้คนที่เดินไปมาเพราะเรื่องธุระต้องหันมามองและสูดกลิ่นตามเป็นแถวๆใครกันช่างมือเติบสั่งอาหารปรุงประกอบมากิน แต่ก็ไม่กล้าร้องถามหรอก คงจะเป็นผู้จัดงานหรือไม่ก็ศิลปินที่มีชื่อเสียงที่จะมาแสดงเปิดและปิดงานนั่นแหละ

“อ้าวน้องชายของคุณเพวิสใช่ไหมคะ เอ่อ น้อง”หญิงสาวพนักงานต้อนรับเธอยังไม่เลิกงานหนีไปไหนเห็นเพเนียสเข้ามาพร้อมกลิ่นอาหารหอมๆเธอเลยเดินเข้ามาทักทายหนุ่มน้อยคนนี้ซะหน่อย

“เพเนียสครับ”

“อาน้องเพเนียสนั่นเอง เมื่อตอนเที่ยงกลับไปแล้ว เข้ามาใหม่ตอนเย็นนี่เองแล้วนี่หอบอะไรมาเยอะแยะคะเนี่ย” เธอถามอย่างเป็นกันเอง และเหมือนรู้จักกันมานานซึ่งก็เป็นวิสัยของเธออยู่แล้ว ทำงานส่วนนี้ทำให้ได้รู้จักพนักงานทุกฝ่ายส่วนศิลปินก็ต้องผ่านจุดนี้ให้เธอได้ทักทายหรือบริการงานเล็กๆน้อยๆอยู่ไม่ขาด

“อ๋อพวกนี้หรือครับ ข้าวกล่องน่ะครับ มื้อเย็นแล้วผมเลยเอาข้าวมาให้พี่เพวิสกิน”เพเนียสยกถุงข้าวขึ้นมาอยู่นิดหน่อยเป็นการแสดงว่ากำลังเอ่ยถึงมันอยู่แล้วบอกออกมายิ้มๆ

“ดีจังเลยนะคะเนี่ยมีน้องชายส่งข้าวส่งน้ำให้ขนาดนี้”

“อา ครับ ผมก็ช่วยสนับสนุนพี่ชายได้แค่นี้แหละครับจริงสิ พี่สาวเองก็น่าจะยังไม่กินข้าวเย็นใช่ไหมครับช่วยรับข้าวผัดผมไว้สักกล่องนะครับ เอาไว้เป็นอาหารเย็น”เพเนียสว่าก่อนจะหยิบข้าวออกมาหนึ่งกล่องด้านมีช้อนส้อมพร้อมแล้วไม่ต้องหาอะไรให้ยุ่งยากอีกเลย

“เอ่อจะให้พี่จริงเหรอคะ มัน มันจะไม่มากไปหรอ นี่มันอาหารปรุงประกอบเลยนะ”พนักงานสาวถามอย่างติดๆขัดๆ แต่อีกใจก็อยากจะรีบไว้ใจจะขาดเพราะกลิ่นหอมๆที่เรียกร้องให้เธอกินมันตั้งแต่ไม่ได้เป็นของตัวเองนั่นนะถึงกฎการทำงานจะไม่ได้ห้ามเธอรับของจากลูกค้า แต่นั่นเธอก็ได้รับแค่ของเล็กๆน้อยๆอย่างดอกไม้ หรือไม่ก็อาหารสังเคราะห์หรือเครื่องดื่มบ้างเท่านั้นแต่อาหารปรุงประกอบเธอไม่เคยได้รับมาก่อน และมันดูจะมากเกินไปอย่างน้อยๆข้าวกล่องนี้ต้องราคาสัก 800 หรือถึงพันเครดิตได้เลยนะจะให้กันง่ายๆแบบนี้ได้ยังไง

“ไม่หรอกครับข้าวผัดนี้ผมทำเองอร่อยหรือไม่ยังไงบอกผมได้นะครับ ผมจะได้ปรับปรุงด้วยยังไงก็ฝากพี่เพวิสด้วยนะครับ เอาเป็นว่าผมขอตัวก่อนนะครับ เดี๋ยวพี่เขารอนาน”

“จ้ะๆขอบใจมากๆนะ” ได้ยินที่เพเนียสบอกออกมาไหม เธอยังจับใจความอะไรไม่ได้มากหนุ่มน้อยคนนี้ก็เดินหายไปซะแล้ว เมื่อกี้ว่าไงนะ ข้าวผัดกล่องนี้น้องเขาผัดเองงั้นเหรอเขาเป็นเชฟหรือยังไง แต่อายุดูไม่เท่าไหร่ไม่น่าจะทำอาหารเป็นเร็วขนาดนี้แต่พอเธอได้ก้มลงมองกล่องข้าวที่ได้รับมาอีกครั้งมีสติ๊กเกอร์ขนาดพอๆกับสามนิ้วเรียงกัน มีชื่อติดไว้ว่า อาหารจากช่องสตรีมชิคชิค TrippleP Yum yum yum อาหารจากช่องสตรีมอย่างนั้นหรือเธอรีบกดเข้าไปดูทันที ก่อนจะได้รู้อะไรๆมากขึ้นว่าที่แท้แล้วน้องชายคนนี้ก็คือสตรีมเมอร์สอนทำอาหารนั่นเองรีบถ่ายภาพอาหารแล้วโพสต์อวดทันทีเธอได้รับอาหารจากมือสตรีมเมอร์ที่กำลังมีผู้ติดตามหลายสิบล้านกับมือเชียวนะแล้วไม่ต้องรอให้ใครมาแนะนำ เธอกดติดตามช่องโดยเร็วและตอนนี้ก็มีคอมเมนต์จากแฟนคลับน้องเข้ามาถามกันรัวๆว่าได้ข้าวผัดมาได้อะไรยังไงทำไมได้กินข้าวผัดกุ้งที่น้องสอนไปวันนี้ได้เธอเลยต้องเฉลยออกไปว่าน้องหอบข้าวมาถุงใหญ่นอกจากเอาข้าวมาส่งพี่ชายแล้วยังเผื่อแผ่คนอื่นอีกด้วย เรียกได้ว่ากวาดคะแนนความเอ็นดูได้มากทีเดียวและเรื่องนี้ถูกพูดถึงเป็นแสนครั้งเลยเช่นกัน