วันเสาร์ นานะออกจากบ้านไปหาชินที่สตูดิโอถ่ายแบบตามที่นัดกันไว้และขณะอยู่หน้าประตูบ้าน สายตาเธอเหลือบไปเห็นชายคนหนึ่งกำลังด้อมๆ มองๆอยู่ด้านหน้ารั้วประตูบ้านของเธอ
“นาย! มาทำอะไรที่นี่!!”
“อ้าว…ก็มาทำข่าวสิคร้าบมาคิมูระจัง”
“ที่นี่ไม่มีข่าวให้นายรีบไปให้พ้นจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้!!” นานะตวาดเสียงดังลั่น
“แหม…จะใจร้ายไปหน่อยมั้งครับผมน่ะมาดีนะ ไม่ได้มาทำข่าวเสียหายอะไร” ช่างภาพคนเดิมบอกจุดประสงค์กับนานะ
“เชอะ! อย่างนายเนี่ยนะมาดี ฉันไม่เชื่อหรอก รอให้น้ำมันท่วมหลังเป็ดก่อนเหอะฉันถึงจะเชื่อนาย”
“เอาเถอะๆ เธอไม่เชื่อไม่เป็ไรแต่ยังไงฉันก็ต้องมาทำข่าวของพวกเธออยู่ดี” เขายักไหล่อย่างไม่แคร์
“นี่นายหน้าด้าน!!ทำไมนายถึงได้หน้าด้านแบบนี้นะ”
“ฉันชื่อจิบะโคจิโร่นะ ไม่ใช่นายหน้าด้าน” โคจิโร่รีบแนะนำตัวทันทีเมื่อเห็นนานะเรียกตัวเองว่านายหน้าด้าน
“แล้วไง จะชื่ออะไรฉันก็จะเรียกนายว่า ‘นายหน้าด้าน’ นายจะทำไม”
“เฮ้อ…ไม่เข้าใจทากามูระชินจริงๆ ทำไมถึงมาชอบผู้หญิงแบบเธอได้ สวยก็ไม่สวยแถมยังปากจัด ตัวก็เล็ก เตี้ยก็เตี้ยอีกต่างหาก”โคจิโร่ส่ายหน้าอย่างไม่เข้าใจ
“มันเื่อะไรของนายหน้าด้านแล้วยังแส่ยุ่งเื่ของคนอื่นอีก” นานะขึ้นเสียงใส่โคจิโร่
เื่ที่เขาว่าเธอเองก็ข้องใจอยู่เหมือนกันว่าทำไมชินถึงมาชอบผู้หญิงธรรมดาๆ อย่างเธอทั้งที่เขาจะเป็แฟนกับพวกดารานางแบบก็เป็ได้สบายๆ
“ก็มันเป็หน้าที่ของฉันที่ต้องค้นหาความจริงน่ะสิมาคิมูระจัง” โคจิโร่ยิ้มล้อนานะ
“เื่ของนายแต่ฉันไม่มีวันให้ข่าวอะไรกับนายแน่” นานะพูดจบก็สะบัดหน้าเดินหนีไปจากตรงนั้น ส่วนโคจิโร่ก็ได้แต่หัวเราะตามหลัง
ชินไปถึงสตูดิโอแต่เช้าและได้ถ่ายภาพไปบ้างแล้วที่เหลือก็แค่รอการถ่ายแบบ่บ่ายกับสัมภาษณ์ลงนิตยสารเท่านั้น เขานั่งรอเวลาอยู่ในห้องแต่งตัว
“รอการถ่ายแบบ่บ่ายเหรอคะคุณชิน” รุมิเอ่ยปากทักทายชินจากทางด้านหลัง
“รุมิจัง?” ชินสะดุ้งเมื่อหันไปเจอรุมิ เขาสงสัยว่าเธอมาที่นี่ได้ยังไง
“ใที่เห็นฉันเหรอคะ”รุมิส่งยิ้มหวานให้ชิน ก่อนจะเดินไปนั่งลงที่ด้านหน้าเขา วันนี้เธอแต่งตัวเปรี้ยวเป็พิเศษผิดกับการแต่งตัวเรียบร้อยตอนอยู่กับประธานยามาโตะ
“เปล่านี่ผมไม่แปลกใจหรอกที่เห็นคุณ” ชินตอบเสียงเรียบพลางเอนตัวพิงพนักอย่างสบายๆ เขารู้ดีว่ารุมิมาได้อย่างไรก็คงไม่พ้นพ่อเขานั่นแหละ
“งั้นหรือคะ ฉันนึกว่าคุณชินจะแปลกใจที่เห็นคู่หมั้นเสียอีก”รุมิเลิกคิ้วถาม ก่อนจะเน้นเสียงคำว่าคู่หมั้นกับชิน
“เข้าใจอะไรผิดรึเปล่าผมกับคุณยังไม่ได้มีการหมั้นหมายกันเลยซักนิด และต่อให้มีผมก็ไม่มีทางจะหมั้นกับคุณเด็ดขาด”
รุมิหน้าสลดลงเล็กน้อยกับคำพูดบาดหูของว่าที่คู่หมั้นแต่เธอก็ข่มความรู้สึกและย้อนถามเขาอย่างเป็ต่อ
“แหม…คุณชินล่ะก็คุณน่าจะรู้ดีนะคะว่ายังไงคุณก็ต้องหมั้นกับฉัน เพราะบริษัทของพ่อคุณกับพ่อฉันทำงานร่วมกันอยู่คุณคงไม่อยากให้มีปัญหาหรอกนะคะ”
“ถ้ามันจำเป็ผมก็คงหลีกเลี่ยงไม่ได้” ชินตอบอย่างไม่ใส่ใจ
“นี่คุณ! คุณยอมให้บริษัทระหว่างเรามีปัญหากันเพราะเื่นี้เหรอคะฉันไม่เชื่อหรอกว่าคุณจะทำได้!”
“หึ! ถ้าเป็เื่งาน ผมเต็มที่ให้กับมันอยู่แล้ว แต่ถ้าจะต้องให้ผมแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่ได้รักผมไม่มีทางยอมเด็ดขาด”
รุมิเม้มปากแน่นอย่างไม่พอใจในคำพูดหนักแน่นของชินเธอขยับเดินเข้าไปใกล้เขา
“ฉันอยากรู้ว่าฉันมีอะไรที่สู้ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ สวยรึ ฉันก็สวยกว่า รวยรึ ฉันก็รวยกว่ามีอะไรที่คุณไม่พอใจ คุณลองบอกฉันมาหน่อยซิ!!!”
“หึ! ใช่ คุณอาจจะดูสวยกว่า รวยกว่า หรืออะไรอื่นๆ ที่คุณมีนานะอาจจะสู้คุณไม่ได้ แต่สิ่งสำคัญก็คือผมไม่ได้รักคุณ คนที่ผมรักคือนานะถึงคุณจะสวยกว่าหรือรวยกว่า ผมก็ไม่แต่งงานกับคุณ เพราะคุณไม่ใช่นานะ” ชินลุกขึ้นยืนเมื่อพูดจบประโยคนั้น
“งั้นเหรอแต่ฉันว่าฉันทำให้คุณเปลี่ยนใจมาชอบฉันแทนเธอได้ก็แล้วกัน” ทันใดนั้นเธอก็โน้มคอชินและจูบเขาอย่างรวดเร็วโดยที่เขาไม่ทันได้ตั้งตัว
“ชิน! ช่วยจัดการนายคนนี้…ที” นานะเปิดประตูเข้ามาอย่างกะทันหันและเห็นภาพบาดตาเข้าพอดีเธอยืนตกตะลึงอย่างคาดไม่ถึง
“โอ๊ย! โธ่เธอ! จะหยุดก็ไม่มีบอกเลย…” โคจิโร่ที่เดินตามเข้ามาข้างหลังชนกับนานะอย่างจัง
“นานะ!!!” ชินรีบดันตัวรุมิออกไปให้ห่างจากเขาทันที เขาพยายามจะเดินไปหานานะ แต่รุมิกลับรั้งตัวของเขาไว้แน่น
นานะเม้มปากอย่างเสียใจที่เห็นชินจูบกับผู้หญิงอื่นต่อหน้าต่อตาเธอสะบัดหน้าและรีบวิ่งหนีไปจากตรงนั้นทันที
“นานะ!! เดี๋ยวก่อน!!” ชินะโเรียกและสะบัดตัวออกจากการจับกุมของรุมิเขาออกวิ่งตามนานะไปแต่แล้วก็กลับโดนโคจิโร่ขวางไว้
“ทากามูระคุง ฉันว่าเธอเคลียร์กับผู้หญิงของเธอก่อนจะดีกว่านะก่อนจะตามมาคิมูระจังไป เพราะตามไปตอนนี้เค้าก็คงไม่ฟังเธอหรอก” โคจิโร่บอกชินก่อนที่ตัวเขาจะวิ่งตามนานะไป คำพูดของเขาทำให้ชินยืนนิ่งอึ้งอยู่ตรงนั้น
“หึฉันหวังว่ารสจูบของฉันกับผู้หญิงคนนั้นคงไม่แตกต่างกันหรอกนะคะ” รุมิตรงเข้ากระซิบข้างหูหนุ่มหล่อว่าที่คู่หมั้นอย่างสะใจ
“อยากรู้งั้นรึผมจะทำให้รู้ว่ารสจูบของคุณกับนานะมันต่างกันตรงไหน” ชินคำรามอย่างโกรธจัดใบหน้าที่เคยอ่อนโยนแปรเปลี่ยนเป็ดุดัน เขากระชากรุมิเข้าไปบดจูบอย่างรุนแรง เธอใกลัวขึ้นมาทันทีเพราะไม่เคยเห็นชินเป็แบบนี้และไม่เคยมีผู้ชายคนไหนทำกับเธอเช่นนี้มาก่อนน้ำตาเธอเริ่มไหลออกมาด้วยความหวาดหวั่น
พลั่ก!!
“หึ! จูบแบบนี้สำหรับผู้หญิงที่เป็แค่นางบำเรอเท่านั้นล่ะ รู้ไว้ซะด้วย!! อย่าคิดเอาผมเป็เครื่องมือในการกลั่นแกล้งนานะอีก ไม่งั้นผมจะฆ่าคุณซะ!!” ชินบอกเสียงกร้าว ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความโกรธ หลังจากผลักรุมิลงไปกองกับพื้น
เขาก้าวเท้ายาวๆ เดินออกไปจากห้องด้วยความฉุนเฉียวทิ้งให้รุมินั่งหน้าแดง กัดริมฝีปากแน่นเจ็บใจกับสิ่งที่เขาทำชินไม่รู้หรอกว่าการกระทำของเขากลับเพิ่มเติมแรงปรารถนาที่อยากจะเอาชนะของรุมิให้ลุกโชนขึ้นเธอตัดสินใจแล้วไม่ว่ายังไงก็จะไม่ยอมแพ้นานะเด็ดขาด
249
