แจ็คมองเห็นจิตสังหารและสาวใช้ทั้งสองของแจ็คกำลังเดินหน้าต่อไป ทว่าแจ็คกลับพูดออกมาเล็กน้อย
“หยุดก่อน เพราะมันไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับฉันแม้แต่คนเดียวมาก่อน น่าสนใจจริง ๆ ”
แจ็คหัวเราะออกมาเบา ๆ เพราะตอนนี้ตนเองยังไม่ได้หวาดกลัวต่อความตายแม้แต่นิดเดียวก่อนที่แววตาของชอบะจะส่องประกายออกมาทันที
“ไป”
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
ชายชุดดำใและกระอักเืออกมาทันทีและกระเด็นหายไปอย่างรวดเร็ว สีหน้าของชอบะตึงเครียดอย่างมาก
เพราะชอบะเข้าใจว่าเมื่อสักครู่นี้คือใครและกำลังจะทำอะไร โชคดีที่แจ็คไม่ได้สนใจอะไรมากแต่สำหรับนักฆ่าคนนั้น
ชอบะหลับตาและไม่สามารถช่วยเหลือได้แจ็คจะมองเห็นประกายดวงดาวบนท้องฟ้าและมีเสียงคำรามออกมา
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เสียงดังคำรามที่ดังขึ้นมาสร้างความใให้กับทุกคนอย่างมาก ทว่าแจ็คเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นและไม่ได้สนใจอีกต่อไป
แววตาของแจ็คมองชอบะเล็กน้อยเพราะแจ็ครับรู้เช่นกันว่าหมู่บ้านที่มาฝึกฝนแห่งนี้คือเขตปกครองของชอบะ
คนระดับสูงจะมีเขตปกครองของตนเอง ถ้ายังจ่ายภาษีและสวัสดิการตามที่ประเทศเพลิง์กำหนดทุกปี
ส่วนมากคนภายในประเทศเพลิง์จะไม่ได้ยุ่งเกี่ยวเท่าไรถ้าไม่ได้มีสมบัติใหญ่ ๆ เกิดขึ้นมาแบบแร่เขียวไผ่ตันแบบนี้
แจ็คเข้าใจความรู้สึกของชอบะและไม่ได้พูดอะไรออกมาเช่นกัน ชอบะปั้นสีหน้าของตนเองเล็กน้อยก่อนจะยิ้มออกมา
“นายน้อยคิดว่ายังไงครับ”
“เข้าห้องอาหารก่อน”
“ได้ครับ”
หลังจากที่ไปร้านอาหาร สาวใช้ของแจ็คได้จองห้องส่วนตัวของตนเองพร้อมกับอาหารที่เสิร์ฟอาหารมาหลายอย่าง
แจ็คนั่งกินอย่างเดียวและไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมา แม้แต่ชอบะตอนนี้เหงื่อตกลงทันทีเพราะเื่ภายในวันนี้เหนือความคาดหมายของตนเองมาก
เพราะคนที่นั่งตรงหน้าของตนเองคือแจ็ค แจ็คถอนหายใจออกมาแม้ว่าตนเองจะเริ่มหลงในอำนาจของตนเอง
แต่รู้สึกอย่างหนึ่งคือคนอื่นหวาดกลัวตนเองไปหมดจนแทบจะไม่เป็ธรรมชาติของตนเอง คนบางคนอาจจะชอบ
อำนาจใจการสั่งปะาคนอื่นอยู่ในมือของตนเอง แต่สำหรับบางคนแล้วกลับรู้สึกไม่ชอบใจอย่างมาก
ก่อนที่แจ็คจะมองชอบะและไม่พูดเื่สมบัติ เพราะชอบะไม่รับรู้เช่นกันถ้าชอบะรับรู้แจ็คคิดว่าชอบะอาจจะหลบหนีแทนที่จะนั่งอยู่ตรงหน้าของตนเอง
แม้ว่าจะรับรู้ว่าไม่สามารถหลบหนีไปได้ แต่ยังพยายามหลบหนีพร้อมกับแจ็คที่กินอาหารเสร็จและเงาของแจ็คเปลี่ยนเป็ฝ่ามือและหยิบอาหารเข้าไปในเงาของแจ็คเช่นกัน
แจ็คเช็ดปากของตนเองและมองชอบะก่อนจะยิ้มออกมาเล็กน้อย
“เื่ภายในวันนี้ ครูชอบะคิดว่าจะแก้ไขยังไงดีครับ”
ชอบะสับสนกับคำพูดของแจ็คเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าออกมาทันทีและเข้าใจว่าแจ็ค้าอะไร
“อย่างแรกครับ เราต้องไปดูหลักฐานจริงกับเอกสารหลักฐานทั้งหมดก่อนครับ ตอนนี้เอกสารอาจจะมาถึงภายในไม่กี่นาทีครับ”
ตึก ตึก ตึก
สิ้นสุดเสียงของชอบะ ปรากฏว่ามีเสียงเคาะประตูดังขึ้นมาก่อนที่แจ็คจะมองเห็นว่ามีคนเปิดประตูทันที
แจ็คมองเห็นว่าพนักงานได้เปิดประตูเข้ามาพร้อมกับเอกสารยื่นให้กับชอบะ ชอบะรับทันทีและไล่พนักงานออกไป
หลังจากที่พนักงานออกไป ชอบะได้เปิดเอกสารและอ่านอย่างรวดเร็วและมอบให้กับแจ็ค
แจ็คอ่านเอกสารตรงหน้าและเข้าใจว่าความจริงเทคโนโลยีภายในมิติแห่งนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่ามิติเก่าของแจ็ค
กลับกันอาจจะทันสมัยมากกว่า แต่ทำไมถึงไม่มีอินเทอร์เน็ต เื่นี้แจ็คเข้าใจว่าเพราะเคยประเทศหนึ่งที่สร้างเครือข่ายแบบนี้ขึ้นมาและปล่อยให้ทุกคนใช้
ปรากฏว่าเมื่อทุกคนมีความสามารถและสามารถสร้างเครือข่ายได้ ทุกคนกลับใช้ในแบบตามใจของตนเอง
สร้างข่าวปลอมออกมา สร้างตัวตนปลอมและสร้างเื่ปลอมขึ้นมาจนสุดท้ายเกือบจะกลายเป็มหาาที่แม้แต่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ยังต้องเข้าร่วม
ทำให้หลังจากเกิดเื่แบบนี้ขึ้น เครือข่ายเสมือนจริงภายในโลกไร้สายถูกใช้ไม่กี่ประเทศเท่านั้น
ส่วนประเทศเพลิง์ไม่ได้รับเข้ามาทำให้แจ็คไม่มีโลกออนไลน์ดูหรือใช้ แต่หนังสือที่แจ็คอ่านคือความรู้เกือบทั้งหมดแล้ว
แม้แต่ตอนนี้แจ็คยังนั่งอ่านหนังสือไม่หมดก่อนที่แจ็คจะอ่านรายละเอียดทั้งหมดและเข้าใจถึงจุดแตกหักทันที
เป็จุดกึ่งกลางของระหว่างสองหมู่บ้าน ความจริงเมื่อก่อนเส้นทางนี้แต่ละหมู่บ้านจะถูกเรียกเก็บภาษีในปีที่แตกต่างกัน
คือปีนี้หมู่บ้านแห่งหนึ่งและอีกปีหนึ่งเป็หมู่บ้านอีกแห่งหนึ่ง ทำให้ไม่ได้เกิดประเด็นการทะเลาะขึ้นมา
เพราะสุดท้ายทั้งสองมีผลประโยชน์ร่วมกันก่อนที่แจ็คจะถอนหายใจออกมาและชอบะสะบัดฝ่ามือของตนเองเล็กน้อย
“ด้วยความรวดเร็ว ผมขอพาท่านไปนะครับ”
แจ็คมองเห็นประตูมิติปรากฏออกมาและแววตาของแจ็คส่องประกายเป็ดวงดาว น่าเสียดายที่คนที่จะสามารถเปิดประตูมิติได้คือคนที่อยู่เหนือกว่าขั้นเปิด์
แจ็คและชอบะได้เดินเข้าไปสำรวจพื้นที่เหมืองและกลับมาภายในเวลาต่อมา เพราะไม่มีอะไรมาก
ตอนนี้มีเขตแดนปกป้องอยู่
หลังจากกลับมาที่ห้องอาหาร แจ็คและชอบะมองหน้ากันก่อนที่ชอบะจะยิ้มและพูดออกมาเบา ๆ
“ท่านคิดว่ายังไงดีครับ”
“น่าเสียดายจริง ๆ ”
แจ็คพูดออกมาคือเื่นี้น่าเสียดายจริง ๆ เพราะอยู่ในเขตของสองหมู่บ้านจริง ๆ และไม่ได้ฝ่ายใดโกหก
ทำให้แจ็คไม่รู้ว่าจะแก้ไขปัญหายังไงก่อนที่แจ็คจะมองชอบะเล็กน้อยและถามออกมา
“เมื่อก่อนเส้นทางอาหารสองหมู่บ้านนี้แบ่งกันปกครองแต่ละปีใช่ไหม”
“ใช่ครับ”
“แล้วถ้าเหมืองแร่แห่งนี้จะทำแบบนี้ไม่ได้หรือยังไงครับ”
“ได้ครับ”
ความจริงไม่ได้ยากอะไรมาก แต่เพียงว่าไม่มีฝ่ายใดยอมกันและกันเท่านั้นก่อนที่ชอบะจะพูดออกมา
“หลักการของทูตภายในประเทศเป็เื่ที่ง่ายมากครับเพราะมีอำนาจในการตัดสินใจและคนที่ถูกตัดสินใจจะต้องทำตาม แต่ถ้าเป็นอกประเทศอาจจะเป็เื่ยาก”
แจ็คเข้าใจและสามารถแก้ไขปัญหาได้ดีและจบไปแล้วคือแบ่งปีการปกครองเหมือนกับที่ทำเส้นทางขนอาหาร
แต่ชอบะ้าให้แจ็ครับรู้ว่าการทูตภายในประเทศง่ายดายอย่างมากและแจ็คเข้าใจเช่นกัน
เหมือนกับศาลภายในประเทศหนึ่งจะมีอำนาจภายในประเทศเท่านั้น แต่ภายนอกประเทศจะไม่มีอำนาจ แม้ว่าจะบอกให้ส่งตัวนักโทษไป แต่ถ้าศาลอีกประเทศไม่ทำตามก็ไร้ประโยชน์เพราะอำนาจไม่ได้ปกคลุมถึงต่างประเทศ
ถ้ามีอำนาจในมือการแก้ไขปัญหาง่ายดายอย่างมากและแจ็คเข้าใจว่าแจ็คจะมีประสบการณ์ภายในเขตแดนศักดิ์สิทธิ์อันนี้เท่านั้น
แจ็คไม่สามารถออกไปไกลได้เพราะโรชิเฟสและอลิคดิลไม่ยอมก่อนที่แจ็คจะมองชอบะและถอนหายใจออกมา
หลังจากที่แจ็คมองของขวัญภายในมือเล็กน้อยก่อนที่แจ็คจะยิ้มออกมาเบา ๆ
“100 ปีแรกให้หมู่บ้านแห่งนี้เป็เ้าของก่อน ส่วนหลังจากร้อยปีต่อไปจะตัดสินกันด้วยการต่อสู้เป็คู่ ๆ ว่าใครจะเริ่มได้เป็เ้าของต่อไปอีก 5 ปีและสลับกันแบบนี้เรื่อย ๆ ”
ชอบะมองของขวัญภายในมือของแจ็คก่อนจะพยักหน้าออกมา เพราะชอบะเข้าใจว่าแจ็คมีใจให้กับหมู่บ้านแห่งนี้มากกว่า
ไม่ใช่การยัดใต้โต๊ะแต่เป็การมอบของขวัญความประทับใจให้มากกว่า เหมือนกับการทำงานถ้าอยากจะมีได้รับตำแหน่งในสายงาน
ทุกปีเราอาจจะต้องซื้อของขวัญไปให้กับหัวหน้าของเรา ฟังดูเหมือนกับเป็การยัดใต้โต๊ะแต่แตกต่างกัน
เพราะภายในโลกธุรกิจแล้ว การมอบของขวัญคือเื่ปกติ การยัดใต้โต๊ะคือการบอกเหตุจูงใจที่ชัดเจน
แต่การมอบของขวัญคือการสร้างความประทับใจให้กับฝ่ายของตนเองมากกว่าและแจ็คเข้าใจเื่แบบนี้เหมือนกัน
แจ็คพึ่งจะเข้าใจว่าทำไมต้องซื้อของขวัญไปให้กับคนอื่น เพราะว่าเป็การสร้างความประทับใจต่อกันและกัน
ประเทศของแจ็คแม้ว่าการรับเงินจะเป็เื่ผิดกฏหมาย แต่สามารถรับของอย่างอื่นที่สามารถแทนมูลค่าของสินค้าได้
แจ็คสามารถเลือกอย่างชัดเจนว่าระหว่างของขวัญกับคำขู่ แจ็คจะเลือกอะไรมากกว่ากันก่อนที่แจ็คจะยิ้มออกมา
“จัดการแบบนี้นะครับ”
ชอบะไม่สามารถตัดสินใจใด ๆ ได้นอกจากพยักหน้ารับคำพูดของแจ็คก่อนที่ทุกอย่างจะผ่านไปเช่นกัน
เพราะวันนี้ชอบะต้องเขียนรายงานให้กับาาเพลิง์และ้าให้แจ็คกลายเป็หัวเสียงให้ตนเองเช่นกัน
ถ้าแจ็คพูดไม่ดีกับตนเอง ชอบะไม่คาดคิดว่าชีวิตของตนเองจะสามารถมองเห็นวันและเดือนได้หรือไม่
การโกหกและปกปิดสมบัติถ้าในตามกฏหมายจริงแล้ว จะต้องมีคนรับผิดชอบอาจจะทั้งตระกูลหรือทั้งหมู่บ้านแม้แต่หัวหน้าเขตเช่นกัน