ที่เอลล่าพูดอย่างนั้นกับเธอเพราะสาเหตุที่ทำให้เธอต้องตายคือชายคนนั้นคนที่เฟย์ร่ารักแต่ทว่าเขาไม่ได้รักเธอเลยซ้ำยังไม่เคยสนใจเธอที่ได้ชื่อเป็ว่าที่ราชินีของเหล่าปีศาจ การรักข้างเดียวของเธอจึงเป็ดาบสองคมที่หันกลับมาทำร้ายตัวเธอเอง เมื่อเธอรู้ว่าาาปีศาจไม่ได้รักเธอซ้ำยังพาหญิงอื่นมาเยาะเย้ย นั้นจึงทำให้เธอตรอมใจและสิ้นลมหายใจในที่สุด
"าาปีศาจเหรอ หล่อถึงขนาดที่ร่างนี้ต้องตรอมใจตายเลยเหรอ ชักจะอยากเจอแล้วสิ" ฉันนั่งจินตนาการถึงชายอันเป็ที่รักของร่างนี้
1 อาทิตย์ต่อมา
"เฟย์ร่า"
"ค่ะพี่เอลล่า"
"เราออกไปเที่ยวข้างนอกกันไหม นี้ก็ผ่านมาหลายวันแล้วที่เ้าไม่ได้ออกไปไหนเลย"
"เที่ยวข้างนอก? "
"จ๊ะ"
"น้องออกไปเที่ยวได้ด้วยเหรอ"
"ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ"
" (ใช้โอกาสนี้ออกไปสำรวจหน่อยดีกว่าแงะ) "
"เฟย์ร่า ตกลงน้องอยากออกไปเที่ยวเล่นไหม"
"ไปค่ะท่านพี่"
"ราเชส! ~"
"คร๊าบ ท่านพี่"
"เื่งานเ้าจัดการแทนข้าที"
"ทำไมเป็งี้ล่ะ"
"พี่จะพาเฟย์ร่าไปสูดอากาศข้างนอก"
"เดี๋ยวข้าพาน้องไปเองก็ได้"
"ราเชส เ้ากล้าขัดคำสั่งพี่เหรอ"
"เอ่อ...ไม่คร๊าบ"
"ฮ่าๆๆๆ "
"เ้าหัวเราะอะไรเฟย์ร่า" เอลล่าหันมาถามฉัน
"ก็ดูสิค่ะ ท่านพี่ทั้งสองต้องมาเขี่ยงกันเื่งานก็เพราะน้อง. น้องไปคนเดียวได้ค่ะท่านพี่ทั้งสองไม่ต้องเป็ห่วง"
"ไม่ได้/ไม่ได้!! " ทั้งสองหันมาพูดกับฉันแบบจริงจัง
"๏︿๏ทำไมเหรอค่ะ? "
"ก็เพราะ...."
"เพราะ?? "
"เพราะ...." เอลล่าเงียบไป
"เพราะเซเรนไง"
"เซเรน? "
"ราเชส! "
"ใช่ ท่านพี่กับข้ากลัวว่าถ้าเ้าไปเจอกับเซเรนเ้าอาจจะทำแบบก่อนหน้านี้อีกก็ได้"
ราเชสพูดออกมาโดยที่เอลล่าก็มีสีหน้าเป็กังวลอย่างมาก แต่ที่สำคัญคือฉันที่พึ่งมาที่นี้ครั้งแรกยังไม่เคยเห็นหน้าของชายคนที่ว่ากันเลย
"ถ้าอย่างนั้นน้องไม่ออกไปก็ได้ค่ะ (+_+) " ฉันแกล้งทำสีหน้าเศร้า
"ก็ได้ ถ้าเช่นนั้นราเชส เ้าพาน้องออกไปข้างนอกก็แล้วกัน แต่เ้าต้องดูแลน้องให้ดีเข้าใจไหม! "
"ขอร๊าบท่านเอลล่า"
"ราเชส อย่าทำเป็เล่นพี่จริงจังนะ"
"ครับท่านพี่ ข้าสัญญาว่าจะดูแลน้องอย่างดี"
"เฟย์ร่า เ้าเองก็ดูแลตัวเองดีๆ ด้วย"
"ค่ะท่านพี่"
"ถ้าเช่นนั้นข้ากับน้องไปก่อนนะท่านพี่"
1K
