ไปต่างโลกทั้งทีขอความสามารถดีๆติดตัวไปด้วยสิ

    บทที่ 3 เอิร์ลแห่งเชอริน โอเดะ ยูจิ

            ทำไม ทำไม ทำไมกันทำไมชิวิตของผมมันถึงใด้บัดซบขนาดนี้ ผมทรุดตัวลงไปกับพื้น เมื่อต้องเผชิญกับความจริงที่อยู่ตรงหน้า ​น้ำตาของชายหนุ่มเริ่มรินไหลออกมา ผมน่ะผนก็แค่อยากจะรักกับ อ. เรมุ แบบคนธรรมดาแค่นั้นเอง ไปดูดอกไม้ในฤดูไบไม้พลิ ไปดูหนัง เทียวสวนสัตว์ มีความรักแบบหนุ่มสาวทั่วไปก็แค่นั้นเอง

            [พระเ๯้า] เ๹ื่๪๫ทั้งหมดจะเกิดขึ้นในอนาคต อีกหลายปีเลยนะ ยูจิคุง เธอไม่เห็นต้องไปกังวลกับมันเลยนิ

            [ยูจิ] ไม่กังวลก็ไปให้หมอเซ็กอาการทางสมอง เถอะครับ... เดียวนะ อนาคต อนาคต อนาคตสินะ ใช่แล้วเ๱ื่๵๹มันยังไม่เกิดขึ้นนี้ มันยังไม่เกิดขึ้นเพราะงั้นสิ่งที่ต้องทำมีเพียงสิ่งเดียว

            หนี หนียังไงละใช่แล้วแค่หนีไปให้พ้นแค่นั้นเอง หนีไปให้สุดขอบโลก แค่นี้กรูก็รอดแล้วววว

            [พระเ๽้า] ขอโทษที่ต้องขัดจังหวะในสิ่งที่เธอคิดนะ ยุจิคุง เมื่อใดที่เธอออกไปจากห้องนี้ ความทรงจำทั้งหมดที่เกิดขึ้นในห้องนี้จะหายไป ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อีก 1 ปีต่อจากนี้เธอก็จะสารภาพรักกับ อ. เรมุ โชคชะตาของมนุษย์น่ะไม่มีทางแปลี่ยนแปลงใด้หรอกนะ ยกเว้นเธอจะเป็๲คนระดับเดียวกลับผู้กล้า หรือเป็๲ในสิ่งที่ทัดเทียมกัน ถึงจะมีสิทเปลี่ยนโชคชะตาใด้

            ยูจิทรุดตัวลงกับพื้นอย่างรุนแรง ไปพร้อมกับความสิ้นหวังที่อยู่ตรงหน้า ล้มตัวลงไปเกาะเข่าของพระเ๯้าที่อยู่ต่อหน้าเขา

            [ยูจิ] ใด้โปรด ใด้โปรดเถอะครับพระผู้เป็๲เ๽้า ใด้โปรดเปลี่ยนโซคชะตาให้ผมเถอะครับ ผมจะมีศรัทธา ผมจะศรัทธาในพระองค์ตลอดไป

            [พระเ๯้า] เราก็อยากจะช่วยเธอนะยูจิคุง เพียงแต่เราเป็๞พระเ๯้าแห่งการเกิดและดับ พระเ๯้าแห่งวัทธจัทรที่หมุนเวียน เราไม่ใช่พระเ๯้า ที่กำหนดชะตาชีวิตของมนุษย์ ไหนขอเราเซ็กข้อมูลแปป อืม พระเ๯้าที่กำหนดชะตาชีวิตของเธอคือ เทพธิดา เฮสเทีย เพราะงั้นเทพที่จะสามารถเปลียนโซคชะตาของเธอใด้คงมีแค่ เทพธิดา เฮสเทีย เท่านั้นละนะ

            [ยูจิ] ผมกัดฟัน กรอดเทพธิดาเฮสเทียสินะ ผมจะไม่มีวันลืมยัยเทพธิดาโรคจิต ที่มอบหนทางสู่นรกให้กับผมเป็๲อันขาด ไม่มีวันลืมเด็จขาด

            ตืด ตืดดด

            [พระเ๽้า] โอ เราใด้บทสรุปของเธอแล้วสินะ 99ต่อ1 โหวดให้เธอกับไปยังโลกน่ะ

            [ยูจิ] แต่ๆ แต่พระผู้เป็๞เ๯้า ผมน่ะตายไปแล้วนะ คนตายไปแล้วจะกลับไปใด้ยังไงกันครับ

            [พระเ๽้า] โอ เราลืมบอกเธอไปเลยสินะ เธอยังไม่ตายหรอกนะ ยูจิคุง จากที่เราเช็กข้อมูลดูแล้ว ท่อนซุงที่หล่นมาหาเธอน่ะ มันลอยผ่านหัวเธอไป 1 เซนนะ เธอแค่ซ็อกจากสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า แล้วล้มหัวฟาดพื้นไป พอฟื้นขึ้นมาเธอจะอยู่ที่โรงพยาบาล พร้อมกลับอาการหัวโนนิดหน่อยแค่นั้น

            [ยูจิ] NOOOOOO  noooooo โนววววๆๆๆ ยูจิล้มตัวลงด้วยไบหน้าที่สิ้นหวัง เหมือนกับว่าโลกไบนี้ใด้จบสิ้นลง แต่แล้วน้ำเสียงอันทรงพลัง ของพระเ๯้าก็ใด้ดังกังวาลขึ้น มันแตกต่างกับน้ำเสียงของพระเ๯้ายามปกติโดยสิ้นเชิง 

            [พระเ๽้า] ยูจิ ลูกแกะตัวน้อยของพ่อเอ๋ย จงอย่าใด้สิ้นหวังไปเลย จงอย่าใด้สิ้นหวังต่อหน้าเรา เราคือพระเ๽้าแห่งการถือกำเนิดของทุกสิ่ง เป็๲ผู้กำหนดและรังสรรของสิ่งที่ควรจะเป็๲ และลบล้างลิ่งที่ไม่ควรจะเป็๲ พระบิดาผู้ให้กำเนิดทุกสิ่งบนดวงดาว พระบิดาผู้นี้จะมอบตัวเลือกของพระองค์แก่ตัวเธอเอง

            [พระเ๯้า] แต่ถึงแม้จะเป็๞ตัวเราก็ตามก็มิอาจขัดประสงค์ ของพระเ๯้า99องค์ด้วยตัวเราเพียงคนเดียวใด้ จงนำลูกเต่าแห่งการถือกำเนิดทั้ง 3 นี้ไปเมื่อลูกทอยมัน แล้วใด้สัญลักแห่งการถือกำเนิด 6 6 6 เมื่อนั้นเราจักนำพาลูกไปสู่โลกที่แตกต่าง โลกที่ขับเคลื่อนด้วยวิทยาศาตร์และเวทมนต์ เพียงแต่ลูกจะถือกำเนิด เป็๞สิ่งใดนั้นเราก็ไม่อาจรู้ใด้ แต่ลูกจงเป็๞ผู้กำหนดโชคชะตานั้นด้วยตัวของลูกเองเถิด

            [ยูจิ] แล้วแสงแห่งความหวังก็ปรากฎบนสายตาของยูจิอีกครั้ง หลังจากนั้นลูกเต่าทั้ง 3 ก็เกิดขึ้นอยู่ตรงหน้าผม ผมภาวนาต่อพระเ๽้า ถึงด้านหน้าผมจะมีพระเ๽้าตัวจริงยืนอยู่ก็เถอะ ผมหยิบลูกเต๋าทั้ง 3 ลูกจากนั้นผมก็ทอยลูกเต๋าทั้งหมดลงไปบนพื้น

            [ยูจิ] ลูกเต่าทั้ง 3 ตกกระจายลงบนพื้น ลูกเต่าลูกแรกตกกระทบกับพื้นเพียงเล็กน้อย แล้วก็ออกเลข 6 โยชมาแล้ว มาแล้วลูกที่1 ลูกที่ 2 หมุนอยู่กับพื้นสักพัก แล้วก็หงายเลข 6 ออกมา เอาละเฟ้ยอีกลูกเดียว ลูกที่ 3 กระเด็นอยู่บนพื้น ขึ้นลงไปมา แล้วเมื่อตัวลูกเต่าตกพื้นเป็๞ครั้งสุดท้าย เลขที่ออกบนนั้นก็คือเลข 6

            [ยูจิ] เมื่อการทอยลูกเต่าจบลง ก็มีวงเวทย์ขนาดใหญ่อยู่ใต้เท้าของผม ผมรับรู้ใด้ว่าอีกไม่นานตัวผมจะหายไป แต่ว่านะ ถึงผมจะบ้าก็เถอะแต่ผมไม่ใด้โง่นะ แทบไม่มีทางเป็๲ไปใด้เลย ที่ลูกเต่าทั้งหมดจะออกหน้า 6 6 6 ในการทอยเพียงครั้งเดียว ก่อนจะหายไปผมมองตรงไปที่พระเ๽้า แล้วพระเ๽้าก็ยิ้มออกมา มันเป็๲รอยยิ้มแบบเดียวกับที่พ่อมองส่งลูก เมื่อลูกกำลังจะเดินออกไปสู่หนทางของตัวเอง

            [ยูจิ] พระผู้เป็๞เ๯้าถ้าท่านมีนามเรียกขาน อันเป็๞ตัวตนของท่านแล้วละก็ โปรดบอกนามนั้นแก่ลูกด้วย

            [พระเ๽้า] ในอดีดนานแสนนาม เคยมีเทพที่เรียกขาน นามของเราว่า เฮคารอส เอเรส เหตุนั้นลูกจงเรียกเราด้วยนามนี้เถอะ แล้วลูกจงเอาสิ่งนี้ติดตัวไปด้วย มันอาจจะช่วยลูกใด้ในอนาคต

            [ยูจิ] ก่อนที่ตัวผมจะหายไป ก็มีบางสิ่งที่เหมือนกับกาด หายเข้ามาในตัวของผม

            [ยูจิ] เมื่อผมรู้สึกตัวขึ้นมาอีกครั้ง ผมรู้สึกมึนงงเหมื่อนกลับหัวของผม ไปกระแทกกับของแข็งๆมายังงั้นแหละ ผมมองไปรอบๆ ก็พบกลับเตียงขนาดใหญ่ กับห้องที่ใหญ่โตที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน แถมของประดับตกแต่งยังกับห้องของขุนนางยุคโบราณเลยละ ความคิดแรกของผมคือ ที่นี้มันที่ไหนกันนะ

            ผมลุกขึ้นเดินออกมาจากเตียง ผมรุ้สึกว่าตัวผมใหญ่ขึ้นกว่าแต่ก่อน บางสิ่งบางอย่างมันต่างออกไป ผมรับรู้ใด้ว่านี้มันไม่หน้าจะใช่ร่างกายของผม ผมหันแล้วมองไปรอบๆ ก็เจอกระจบบานนึงอยู่มุมห้อง ผมรีบเดินเข้าไปยังกระจกบานนั้น แล้วเมื่อผมมองสิ่งที่เกิดขึ้นในกระจก

            [ยูจิ] [ What ] เกิดบ้าอะไรขึ้นวะเนี่ยยยยยย เสียงตระโกนของผมดังลั่นไปทั่วคฤหาสน์เลยละครับ