ดวงใจนักธุรกิจ

13 ปีต่อมา

"เขาหายไปไหนน่ะ ไม่คิดถึงกันบ้างหรือไง"เชอเอมที่เดินลงบันไดไปบ่นไปเพราะเธอไม่เจอเขาแล้ว๻ั้๫แ๻่อายุครบ10ปีเขาก็เริ่มหายไป

"ปะป๊าคะ ลุงภีทจะมาหาเราอีกไหมคะ"เธอเอ่ยถามผู้เป็๞พ่ออย่างสงสัยเพราะเธอคิดถึงเขามากเหลือเกินเป็๞เวลานานมาที่เธอแทบไม่ได้เจอเขาเลย

"หึม เขาก็มีงานของเขา เขาโตแล้วนะครับลูกเขาก็ต้องใช้ชีวิตของเขาเราก็ก็ต้องใช้ชีวิตของเรา เข้าใจใช่ไหมคะ"แฟรงค์เอ่ยบอกลูกสาวด้วยเหตุผลเพราะคนเราต่างต้องใช้ชีวิตเหมือนกัน

"ค่ะ หนูไปหาลุงโจเซฟที่บริษัทนะคะ"เชอเอมเอ่ยบอกผู้เป็๞พ่อแล้วก็ไปที่รถแล้วขับรถออกไปทันที แล้วเธอก็ไปถึงที่บริษัทของโจเซฟแล้วเดินไปขึ้นลิฟต์เพื่อไปหาโจเซฟที่ห้องทันทีพนักงานหีือคนที่นี่ต่างรู้ดีว่าเธอเป็๞ใคร ตอนเด็กๆเธอมักมาเล่นที่นี่บ่อยเพราะโจเซฟจะพาเธอมาด้วยทุกครั้ง

<br/>

"คุณลุงขาาาาาา~"เชอเอมเอ่ยเรียกผู้เป็๞ลุงแล้วเปิดประตูเข้าไปในห้องทำงานของเขาทันที แต่ก็ต้องชะงักเพราะคนที่เธอคิดถึงนั่งอยู่ในห้องนั้นด้วยพร้อมกับผู้หญิงที่นั่งอยู่บนตัักของเขา

"อ้าว เชอมาทำไมไม่บอกลุงก่อน"โจเซฟเอ่ยถามหลานสาวพลางลุกออกจากเก้าอี้ประจำเพื่อให้เธอได้นั่ง ภีทที่เห็นเธอก็มองเธออย่างไม่ละสายตาเขาไม่คิดว่าเธอโตขึ้นแล้วจะสวยน่ามองขนาดนี้ แถมยังแต่งตัวแบบนี้อีกเขาไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองต้องหวงเธอ

"ก็หนูเบื่อๆนี่คะเลยว่าจะมาเซอร์ไพร์แต่ไม่คิดว่าคุณลุงจะมีแขก"เชอเอมเอ่ยพลางหันไปมองเขาที่นั่งมองหน้าเธออยู่จนเธอหันไม่มองเขา เขาเลือกที่จะหันหนีเธอก่อนเพราะเขากลัวห้ามใจตัวเองไม่ได้

"อืม ทานอะไรมารึยังลุงพาไปหาอะไรทานไหม"โจเซฟเอ่ยถามหลานสาวพลางยกมือขึ้นลูบที่กลุ่มผมดำของเธออย่างเอ็นดู เขาห่วงและหวงเธอเหมือนไข่ในหินแต่ก็ไม่ถึงกับปิดกั้นไม่ให้เธอพบเจอหรือคบใคร

"ไม่เป็๞ไรค่ะ หนูนัดพี่เซย์ไว้ค่ะงั้นหนูไปดีกว่าพี่เซย์คงมาแล้ว"เธอเอ่ยบอกเขาแล้วลุกออกไปจากห้องทันทีโดยไม่มองคนที่กำลังโมโหกับที่เธอบอกว่านัดกับอีกคนไว้ เขาก็ไม่เข้าใจตััวเองเหมือนกันว่าเป็๞เพราะอะไร

"จิ๊ แม่งเอ้ย!"ภีทสถบออกมาอย่างเก็บไม่อยู่เขาต้องรู้ให้ได้ว่าไปบ้านั้นมันเป็๞ใครมายุ่งกับเธอได้ยังไง เขาไม่ยอมเขาต้องทำตามใจตัวเองซะที เขาจะไม่เก็บความรู้สึกตัวเองอีกแล้วมันทรมานเกินไปที่จะเห็นเธอไปกับคนอื่น

"จะไปไหนคะ ภีท"หญิงสาวบนตักเอ่ยถามเขาอย่างสงสัยเพราะอยู่ๆเขาก็ลุกขึ้นจนหน้าเธอแทบคว้ำ เพราะเธอไม่คิดว่าเขาจะรีบลุกขึ้นกระทันหันแบบนี้

"อย่ายุ่ง แล้วก็อย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก"ภีทเอ่ยบอกหญิงสาวแล้วเดินออกจากห้องทันที เพราะอาามณ์ของเขาตอนนี้สามารถฆ่าคนได้เลยเขาจะไม่มีวันปล่อยให้ดวงใจของเขาไปเป็๞ของใครเด็ดขาด แล้วเขาก็ขับรถตามเธอมาจนถึงห้างแล้วเขาก็ลงจากรถเพื่อเดินหาเธอทันทีแล้วเขาก็เจอเธอที่เดินจับมือกับผู้ชาย ภีทที่เก็บอารมณ์ไม่อยู่แล้วก็เดินไปกระชากแขนเล็กของเธอทันที

"เชอ! ทำไมเดินจับมือกับมันแบบนี้"ภีทตะหวาดดังลั่นทำให้คนแถวนั้นหันมามองยังเขาสามคนแต่ตอนนี้เขาไม่สนอะไรทั้งนั้นนอกจากเธอ เชอที่เห็นภาพตรงหน้าก็ได้ยิ้มมุมปากให้เขาแล้วสะบัดแขนของเธอออกให้หลุดจากการจับของเขา

"หึม คุณไม่มีสิทธิ์มาห้ามหนูอยู่แล้วนี่คะ เราไม่ได้เป็๞อะไรกัน"เชอเอ่ยตอบเขาเสียงเรียบนิ่งนั่นยิ่งทำให้ภีทโมโหขึ้นอีก ทำไมเด็กน้อยของเขาถึงเปลี่ยนไปมากขนาดนี้คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมง่ายๆอย่างงั้นหรอคิดผิด

"คิดหรอว่าคนอย่างพี่จะยอมให้เธอไปเป็๞ของใคร"

.....................................................................................

มาต่อให้แล้วน้าาาาาา