ทันทีที่ปลายปากกาโลหะละออกจากแผ่นสัญญาอันแสนผูกมัด คุณคาริม อัล-ฟาร์ฮาน ก็ไม่รอช้าอีกต่อไป ร่างสูงใหญ่กำยำคร่อมทับลงมาบดเบียดเนื้อแนบเนื้อ กดสะโพกแกร่งกระแทกกระทุ้งแก่นกายั์ใหญ่ยาวสีเข้มตึงปูดของเขาเข้าสู่ร่องรักอุ่นชุ่มชื้นแฉะของฉันรวดเดียวมิดด้ามจนสุดโคนท่อนลำร้อนระอุ!
"อ๊ะ!... อ๊างงง!"
ฉันสะดุ้งสุดตัว แอ่นหน้าอกขาวอวบอัดคัพ E สองข้างเบียดชิดกันกระเพื่อมไหวกรีดร้องครางลั่นห้องนิรภัยใต้ดินที่แคบอับอย่างหมดกลั้น ความคับแน่นสอดประสานลึกซึ้งระบายความเ็ปในตอนแรกแปรเปลี่ยนเป็ความเสียวซ่านรุนแรงแล่นริ้วขึ้นสมองอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายความเป็ชายและรสชาติขมปร่าของตัณหาแผ่ซ่านทั่วร่างกายอวบอัด ผิวเนื้อสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดชุ่มชื้นไปด้วยหยาดเหงื่อและคราบตัณหาสะท้อนแสงไฟสีแดงสลัวของระบบป้องกันเตือนภัยฉุกเฉิน
คุณคาริมเริ่มขยับบดสะโพกตอกย้ำซอยรัวกระทุ้งเอวสอบเข้าใส่รูสวาทของฉันอย่างดุดัน ป่าเถื่อน และดุร้ายดั่งพายุทรายแผดเผา มือหนาหยาบกร้านบีบเค้นทรวงอกคัพ E ปทุมถันงามล้นของฉันจนนิ่มเละส่ายโยนปัดซ้ายขวาตามแรงกระทั้นกระแทก เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นลั่นทางเดินหินสลับเสียงลมหายใจหอบถี่สลับเสียงเสียงเฉอะแฉะเปียกเยิ้มยามที่กลีบแคมบดสอดรับแท่งเอ็นร้อนั์
*พั่บๆๆๆๆ! แจ๊ะๆๆๆ!*
"ซี๊ด... มะนาว... รูสวาทของเธอตอดรัดแก่นกายของฉันแน่นเหลือเกิน... อ๊า... โคตรเสียวขั้วหัวใจ..." คุณคาริมครางต่ำแหบพร่าในลำคออย่างกระสันอยาก แววตาดุจเหยี่ยวของเขาเบิกกว้างสบตาหวานหยาดเยิ้มของฉันที่เต็มไปด้วยน้ำตาและเสน่หาตัณหาที่ยอมสยบ
ฉันนอนแอ่นสะโพกผายกว้าง 38 นิ้วเบียดรับแรงกระแทกกระทั้นของบอดี้การ์ดั์และเ้านายที่สอดประสาน ความขัดแย้งในใจแหลกสลายลงไปหมดสิ้น เหลือเพียงเรือนร่างร่านร้อนที่สั่นระริกแอ่นขยับขย่มสะโพกสวนกลับรับตัวตนใหญ่โตขยายตึงของเขา ยอดอกปทุมถันสีหวานชูชันแข็งขืนเบียดอัดแผงอกแกร่งมีขนจางๆ รสจูบที่เปียกชื้นแลกเปลี่ยนน้ำลายหวานปานน้ำผึ้งปนน้ำคาวหวานเย้ายวนสั่นะเืห้วงลึก
*พั่บๆๆๆๆๆ! พั่บๆๆ!*
ศึกกามารมณ์ป่าเถื่อนดำเนินไปอย่างต่อเนื่องนับชั่วโมงในความมืดสลัวสีแดง คุณคาริมกระชากข้อพับเข่าอวบอัดของฉันชี้ฟ้าและกระแทกสอดใส่โถมกายเข้าใส่ซอกหลืบอุ่นแน่นระรัวอย่างสุดแรงเกิดหลายสิบครั้ง จนกระทั่งร่างสูงใหญ่เกร็งกระตุกตัวโยน ปลายหัวบานแก่นกายั์ฉีดพ่นน้ำรักข้นหนืดร้อนผ่าวล้นทะลักเข้าสู่ปากทางรักรูสวาทอุ่นชื้นของฉันหยาดเยิ้มไหลย้อนหยดเปื้อนต้นขาอวบเนียนระเหยกลิ่นน้ำคาวสวาทคละคลุ้งห้องนิรภัย
คุณคาริมทิ้งตัวทับถมร่างอวบสั่นเทาของฉันอย่างหมดแรง ลมหายใจหอบถี่ค่อยๆ สม่ำเสมอและหลับใหลไปด้วยความเหนื่อยล้าจากศึกปะทะาภายนอกและศึกรักภายในห้องนิรภัยใต้ดิน
เวลาผ่านไป... ท่ามกลางความเงียบงันและอุณหภูมิเย็นะเืของห้องหินใต้ดิน ฉันนอนหมดแรงหายใจโรยริน แขนอวบโอบกอดร่างหนาหลับสนิทของคุณคาริมไว้พรางนอนคิดวิเคราะห์ถึงโชคชะตาที่เหมือนต้องตกนรกกามารมณ์นี้ชั่วนิรันดร์ใต้ป้อมปราการทราย
ทันใดนั้น...
*ปี๊บ... ปี๊บ...*
ลำโพงระบบอินเตอร์คอมติดต่อสื่อสารที่ติดตั้งอยู่ที่แผงโลหะข้างหัวเตียงนอนส่งสัญญาณไฟสีเขียวกะพริบวาบเบาๆ ท่ามกลางความมืดสลัว และตามมาด้วยเสียงสัญญาณซ่าซ่าบางเบา ก่อนจะมีเสียงแหบกระซิบที่คุ้นเคยเป็อย่างดีแว่วดังออกมาจากช่องเสียง
มันคือเสียงกระซิบดุจเสียงงูพิษของทาริก บอดี้การ์ดั์!
"ท่านชีคหลับแล้วใช่ไหมครับมาดาม..." เสียงทาริกกระซิบแหบพร่าสั่นระริกแฝงความตัณหาร้ายกาจ "ผมมีข้อเสนอที่จะทำให้คุณได้รับอิสรภาพหลุดพ้นจากที่นี่... หรือมาดามจะยินยอมเสียวกับแก่นกายของผมเพื่อเก็บความลับเื่ชู้รักลับหลังคุณคาริมต่อไปดีครับ?"
ฉันนอนช็อกเบิกตากว้างสั่นเทาจ้องมองสัญญาณไฟสีเขียวที่กะพริบวาบในความมืด หัวใจเต้นกระหน่ำแรงระทึกขึ้นมาอีกครั้งราวพายุทะเลทราย ปมทรยศชู้รักและแผนการตัณหาบทใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นใต้เงาของป้อมปราการแห่งนี้!