ตอนที่ 19 เสริมความแข็งแกร่งให้กับกองทัพ
ชาวบ้านของหมู่บ้านแรนโดฮอล์ทั้งหมดที่อากอร์นพามานั้นมีมากถึงหนึ่งพันสองร้อยคนเลยทีเดียวแต่ส่วนใหญ่แล้วเป็เด็กและคนชราถึงเจ็ดส่วนด้วยกัน ส่วนคนหนุ่มสาวนั้นหากไม่ตายก็ถูกจับไปก่อนหน้านี้โดยพวกโจร......
แต่ถึงอย่างนั้นการที่ได้คนเพิ่มถึงหนึ่งพันสองร้อยคนมันก็ทำให้เมืองเซนต์จูรี่มีประชากรเพิ่มขึ้นมาเป็สามพันสองกว่าคนแล้วและหากว่าได้ชาวบ้านจากหมู่บ้านไวโอเลสกับหมู่บ้านเฮ้าร์กาเดี้ยนด้วยละก็ ประชากรภายในเมืองคงจะเพิ่มขึ้นมากกว่านี้อีกแน่......
ส่วนทหารภายในเมืองก็มีถึงสี่พันคนแล้วในตอนนี้หลังจากที่จ้างทหารเพิ่มอีกสองพันคนก่อนหน้านี้และแน่นอนว่าการที่มีประชากรกับทหารเพิ่มขึ้นมานั้นค่าใช้จ่ายก็ยิ่งมากขึ้นไปด้วยตามจำนวนคน แต่นั่นก็เป็เพียงแค่เื่ลองเท่านั้น.....
เพราะหลังจากนี้อากอร์นจะเริ่มทำการเก็บกวาดกลุ่มโจรที่อยู่รอบๆนี้แล้วและทำการเรียกค่าเช่าสำหรับพวกเขาที่มาอาศัยอยู่ภายในดินแดนของเขามาเป็เวลานานโดยไม่มีค่าที่.....
หลังจากที่เรเว่นพาชาวบ้านแรนโดฮอล์ไปส่งที่พักของพวกเขาเรเว่นก็อยู่คุยกับการ์เวลเล็กน้อยถึงระเบียบการและกฎภายในเมืองนี้ซึ่งเป็เื่ธรรมดาที่พวกเขาต้องรับรู้เอาไว้เพราะตอนนี้พวกเขามาอยู่ภายในเมืองแล้วไม่ใช่หมู่เดิมของพวกเขาอีกต่อไป......
เรียกได้ว่าบ้านมีกฎบ้านเมืองมีกฎเมืองและการ์เวลเองก็ยอมรับได้สำหรับระเบียบการและกฎต่างๆ ที่เรเว่นว่ามาเพราะกฎเ่าั้ไม่ได้แตกต่างไปจากของหมู่บ้านเท่าไหร่นักมีเพียงกฎที่ว่าทุกคนต้องช่วยกันพัฒนาเมืองและช่วยกันทำให้เมืองเจริญขึ้นเท่านั้นที่ไม่มี......
แต่แน่นอนว่าทุกคนย่อมไม่คัดค้านกับกฎข้อนี้เพราะยิ่งเมืองพัฒนามากขึ้นความเป็อยู่ของพวกเขาก็จะดีขึ้นไปด้วยดังนั้นแล้วทุกอย่างจึงเป็ไปได้ด้วยดี......
หนึ่งวันผ่านไป.....
ณภายในห้องโถงใหญ่ของปราสาทเ้าเมือง.....
หลังจากที่ผ่านไปหนึ่งวันในเช้าวันถัดมาอากอร์นก็เรียกทุกคนประชุมหาแนวทางในการพัฒนาเมืองต่อไปในทันทีพร้อมกับรับฟังความคืบหน้าในเื่ต่างๆ ด้วย.....
“เรียนท่านอากอร์นข้าได้ส่งจดหมายสองฉบับไปให้กับหัวหน้าหมู่บ้านไวโอเลสกับหัวหน้าหมู่บ้านเฮ้าร์กาเดี้ยนแล้วขอรับอีกไม่นานคงจะรู้ผล”การ์เวลเป็คนแรกที่เปิดปากรายงานในหน้าที่ที่เขาได้รับไป......
“ขอบคุณมากท่านการ์เวลหวังว่าหัวหน้าทั้งสองหมู่บ้านจะเห็นด้วยและเข้าร่วมกับข้า”อากอร์นรู้สึกพอใจกับเื่นี้ไม่น้อยและยังหวังว่าผลลัพธ์ที่ได้จะเป็ไปตามที่หวังเอาไว้......
“ตอนนี้ข้าได้ส่งให้คนงานเร่งขุดคลองรอบเมืองอยู่ขอรับเหลืออีกเพียงแค่สามส่วนเท่านั้นก็จะเสร็จแล้ว คาดว่าอีกหนึ่งอาทิตย์คงจะเสร็จเต็มร้อย”คนที่สองที่รายงานก็คือฮอล์สันที่รับหน้าที่พาชาวบ้านไปขุดคลองรอบเมืองเพื่อเพิ่มแนวป้องกันให้กับเมืองอีกชั้น......
“ดีมากการมีคลองรอบเมืองจะช่วยป้องกันและยื้อเวลาให้กับเราได้หากต้องถูกบุกเมืองแล้วเื่การเกษตรละ?” สำหรับเื่ขุดคลองนั้นอากอร์นได้เห็นแล้วก่อนหน้านี้ตอนที่เขากลับมาที่เมืองเมื่อวานนี้ดังนั้นเขาจึงถามเื่การเกษตรต่อว่าเป็อย่างไรบ้าง......
“เื่ฟาร์มวัวและหมูนั้นเป็ไปได้ด้วยดีเ้าค่ะส่วนเื่สวนผลไม้นั้นยังคงมีปัญหาเื่เนื้อดินที่ยังเสื่อมสภาพอยู่แต่คิดว่าคงไม่นานก็คงคืนสภาพเหนือดินกลับมาได้เจ้ค่ะ”เจสสิก้าจอมเวทย์สาวรีบกล่าวรายงานในทันทีพร้อมกับแสดงท่าทางยั่วยวนออกมา......
“อือ.....การปรับสภาพดินนั้นไม่ใช่เื่ใหญ่อะไรขอเพียงทำให้ดินดีได้ไม่ว่าผลไม้ชนิดไหนหรือพืชอะไรก็สามารถปลีกออกมาได้ดีขอบคุณมาเจสสิก้า”อากอร์นพอใจกับเื่นี้เช่นกันและยังคงให้ความสำคัญกับเื่นี้ด้วยเพราะเสบียงนั้นเป็หัวใจสำคัญอีกหนึ่งปัจจัยเลย......
“แล้วเื่เหมืองละแรมโบ้?”คราวนี้เป็เื่ของเหมืองแร่ที่เขาคาดหวังมากที่สุดอากอร์นจึงหันไปถามแรมโบ้บ้าง อย่างคาดหวัง.....
“รายงานท่านอากอร์นตอนนี้เราจัดการกับสัตว์ร้ายบริเวณโดยรอบหมดแล้วและก็ได้ทำการจัดตั้งเหมืองแร่เรียบร้อยแล้วขอรับและกำลังเริ่มขุดแร่ใน่ต้นของเหมือง”แรมโบ้รายงานเื่เหมืองที่เขาได้รับหน้าที่ไปจัดการอย่างภาคภูมิใจเพราะงานนี้ไม่ใช่งานง่ายๆเลยที่จะทำให้สำเร็จหากไม่จัดการกับพวกสัตว์ร้ายแถวนั้นก่อน......
“หากเ้าไม่ได้ข้าช่วยเ้าจะสามารถจัดการกับสัตว์ร้ายพวกเขาได้ทั้งหมดหรือไง?”ทันใดนั้นเสียงของวิลเลี่ยมก็ดังขึ้นแทรกในขณะที่แรมโบ้กำลังหน้าบานอยู่.....
เมื่อแรมโบ้ได้ยินเสียงของวิลเลี่ยมสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเป็น่าเกลียดขึ้นมาและหันไปมองที่วิลเลี่ยมอย่างดุดันและพูดขึ้นมาว่า“ส่วนใหญ่แล้วเป็ข้าที่ฆ่าสัตว์ร้ายพวกนั้นมากกว่าเ้า เ้าก็เพียงแค่ช่วยข้านิดหน่อยเท่านั้นแหละ”ถึงแม้จะเจ็บใจอยู่บ้านแต่เื่นี้ก็เป็ความจริง.....
“ฮ่าฮ่า ฮ่า!! เอาน่าทั้งสองคนอย่าทะเลาะกันไปเลย แค่สามารถสร้างเหมืองแร่ได้ก็พอแล้วแค่นี้ข้าก็ดีใจมากแล้วไม่ว่าใครจะฆ่าเยอะกว่าใครข้าไม่สนหรอกข้ารู้แค่ว่าทั้งสองคนทำงานได้ดีและยอดเยี่ยมมากเท่านั้น”อากอร์นส่งเสียงหัวเราะออกมาพร้อมกับหาคำพูดมาพูดให้ทั้งคู่แยกและลดอารมณ์ลงมา......
แน่นอนว่าทั้งคู่หยุดการทะเลาะในทันทีเพราะพวกเขารู้ดีว่าหากยังคงทะเลาะกันอยู่แล้วทำให้อากอร์นโมโหขึ้นมางานนี้พวกเขาทั้งคู่จบไม่สวยแน่ถึงแม้ร่างกายของพวกเขาจะใหญ่โตกว่าอากอร์นมากแต่พละกำลังของอากอร์นนั้นมีมากกว่าพวกเขานับสิบเท่า.......
“แล้วเื่ความเป็อยู่ทั่วๆและการวางรากฐานเศรษฐกิจละ?”
“เื่ความเป็อยู่ของชาวเมืองนั้นเป็ไปในทางที่ดีขึ้นส่วนเื่เศรษฐกิจนั้นยังคงไม่สามารถดำเนินการได้ในตอนนี้เพราะเรายังไม่มีสินค้าและเส้นทางการขนส่งที่ปลอดภัย”เจสสิก้ากล่าวตอบคำถามของอากอร์นเมื่อครู่นี้ด้วยรอยยิ้มหวานๆ ของเธอ......
“สรุปโดยรวมแล้วเป็ไปในทางที่ดีตอนนี้เหลือเพียงแค่รวบรวมเหล่าชาวบ้านที่อยู่บริเวณโดนรอบนี้ให้ได้ก่อนและก็ควรระวังการแฝงตัวของพวกโจรด้วยเพราะในตอนนี้ข้าคิดว่าพวกมันคงรู้ถึงการมาของพวกเราแล้วและก็คงรู้ถึงความแข็งแกร่งบางส่วนของพวกเราด้วย”
อากอร์นกล่าวถึงแผนการของเขาที่เขาคิดเอาไว้พร้อมกับแนวทางการแก้ไขเบื้องต้นซึ่งทุกคนก็สามารถเข้าใจได้เป็อย่างดี ยกเว้นเพียงแต่สองพ่อลูกการ์เวลและการ์ลอสเท่านั้นที่ไม่ค่อยเข้าใจหลักการบริการและกลยุทธ์า......
อากอร์นกับเหล่าอัศวินของเขาพูดคุยประชุมกันอยู่ราวๆครึ่งชั่วโมงพวกเขาก็แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตนเองซึ่งอากอร์นได้ใช้เวลาส่วนว่างในครั้งนี้ในการฝึกซ้อมทหารใหม่และเก่าด้วยตัวของเขาเองแน่นอนทหารเก่าย่อมรู้จักและรู้ถึงหลักการสอนหมดแล้ว.....
มีเพียงพวกทหารใหม่และชาวบ้านที่ขอเข้าร่วมเท่านั้นที่ไม่รู้โชคดีที่ทหารใหม่ทั้งสองพันนายนั้นล้วนเป็คนที่ผ่านการฝึกฝนทางทหารมาบ้างแล้วมันเลยง่ายต่อพวกเขาที่จะสอน.....
“พวกเ้าทั้งหมดคงรู้จักข้าแล้วไม่ต้องพูดให้มากความเดียวเจ็บคอเอาเป็ว่าวันนี้ข้าจะเป็ผู้สอนทักษะการต่อสู้ให้กับพวกเ้าเอง”อากอร์นะโเสียงดังออกมาเพื่อให้เหล่าทหารใหม่ทั้งสองพันและทหารชาวบ้านอีกราวๆเจ็ดร้อยคนและทหารเก่าจำนวนห้าร้อยนายได้ยิน.....
“ขอรับท่านเ้าเมือง!!”
เสียงตอบรับที่ดังสะท้อนกลับมาจากเหล่าทหารที่อยู่ภายในลานฝึกนี้ดังยิ่งกว่าเสียงของอากอร์นราวๆสิบเท่าได้ ดังขนาดที่ทำให้เมืองทั้งหมดสั่นะเืได้เลย......
“ไม่คิดเลยว่าท่านบารอนจะมาฝึกให้กับพวกเราเอง?”
“ข้าเองก็ไม่คิดเหมือนกันได้ยินว่าท่านเ้าเมืองอายุยังน้อยไม่เกินสามสิบปีข้าเองยังไม่คิดว่าเป็เื่จริงเลย แต่พอได้มาเห็นแล้วถึงได้รู้”
“ถึงแม้เขาจะอายุน้อยอยู่แต่เขาก็เป็ถึงเ้าเมืองและมียศถึงบารอนเชียวนะเขาคงไม่อ่อนแอเหมือนพวกขุนนางแกเ่าั้หรอก”
“แต่ยังไงก็ช่างเถอะที่ข้ามาที่นี่เพราะมาหาเงินไม่ว่าเ้าเมืองจะเป็ใครขอแค่ให้ได้เงินข้าก็ทำงานให้หมดนั่นแหละ”
“จริงด้วย!!”
ทหารรับจ้างส่วนใหญ่แล้วมาจากหลายๆพื้นที่ และพวกเขาไม่ได้เป็อันหนึ่งอันเดียวกันมากนักดังนั้นแล้วพวกเขาจึงมีจุดประสงค์ในชีวิตที่ต่างกันแต่มีอยู่หนึ่งอย่างที่พวกเขาคิดเห็นตรงกันก็คือเื่เงินที่พวกเขาจะได้รับจากการว่าจ้างครั้งนี้.......
“การฝึกในวันนี้เป็การฝึกเพื่อให้ทุกคนสามารถทำงานเป็ทีมร่วมกันได้เป็อย่างดีเพราะหากพวกเ้าทั้งหมดไม่ได้เป็อันหนึ่งอันเดียวกันเวลาเจอกับศัตรูมันอาจทำให้แพ้าได้ดังนั้นแล้วการฝึกฝนวันนี้จึงเกี่ยวกับการต่อสู้เป็ทีม”
หลังจากพูดจบอากอร์นก็สั่งการให้ทหารที่อยู่ภายในลานทั้งสามพันสองร้อยคนแบ่งกำลังเป็หกกองด้วยกันซึ่งจะแบ่งได้กองละห้าร้อยสามสิบกว่าคนต่อหนึ่งทัพซึ่งผู้นำทัพของทั้งหกนั้นก็คืออากอร์นและเหล่าอัศวินทั้งห้าของเขานั้น.....
และในการฝึกครั้งนี้ก็ยังรวมการ์เวลและการ์ลอสเข้าไปด้วยซึ่งพวกเขาทั้งสองได้อยู่ทัพเดียวกับอากอร์นเพราะอากอร์นอยากจะสอนทักษะให้กับพวกเขาโดยเฉพาะและอยากให้พวกเขาเรียนรู้และเข้าใจได้เร็วยิ่งขึ้น.......
“เริ่มการฝึกได้!!”
โอ้วววว!!
ทุกทัพที่ถูกแบ่งแล้วถูกแยกไปคนละมุมของลานฝึกขนาดกว้างนี้เพื่อฝึกฝนพื้นฐานต่างๆ ใหม่ทั้งหมดและฝึกให้ทุกคนต่อสู้ไปในทางเดียวกันแน่นอนว่าการฝึกนี้จะใช้เวลาไม่น้อยกว่าหนึ่งเดือนแน่ๆและหลังจากนี้หนึ่งเดือนพวกเขาถึงจะเริ่มฝึกจัดกระบวนทัพกัน.......
่เช้าผ่านไป.....
หลังจากที่ฝึกหนักมาตลอด่เช้าในที่สุดทุกคนก็ได้พักผ่อนตลอด่เช้าที่พวกเขาฝึกมานั้นพวกเขาต่างก็อดทนและฝึกฝนอย่างหนักบางคนถึงกับ้าที่จะหนีไปจากการฝึกเลยก็ว่าได้แต่ติดตรงพวกเขาไม่อาจจะทำได้เพราะการหนีทัพเป็เื่ร้ายแรงมาก ดังนั้นแล้วพวกเขาถึงได้อดทนฝึกฝนจนเสร็จใน่เช้านี้อย่างกล้ำกลืน.....
“ให้เวลาพักหนึ่งชั่วโมงแล้วกลับมาฝึกใหม่ใน่บ่าย หากว่าใครไม่ไหวให้ยกมือขึ้นแล้วออกจากการฝึกไปได้เลยแต่พวกเ้าจะไม่ได้กินข้าวเย็นวันนี้และจะถูกหักเงินค่าจ้างด้วย”เรเว่นกล่าวขึ้นพร้อมกับแสดงสีหน้าจริงจังออกมา......
44
