ตอนที่ 23 เงามืดในหุบเขา
หลังจากจัดการิเยว่ได้ หลิงเทียนและไป๋ซิวก็เร่งเดินทางต่อโดยไม่เสียเวลาอีก หุบเขาเงามืดอยู่ไม่ไกลนัก พวกเขาสามารถมองเห็นแนวเขาสูงชันที่ทอดตัวอยู่เบื้องหน้าได้แล้ว
แต่ถึงแม้จะกำจัดศัตรูไปได้หนึ่งคน หลิงเทียนกลับรู้สึกว่าความอันตรายยังไม่จบเพียงเท่านี้
---
ประตูสู่หุบเขา
เมื่อเข้าใกล้ปากทางเข้าหุบเขาเงามืด บรรยากาศโดยรอบก็เริ่มเปลี่ยนไป อากาศเย็นลงผิดปกติ แม้จะเป็เวลากลางวัน แต่ภายในหุบเขากลับมืดทึบราวกับถูกปกคลุมด้วยหมอกดำตลอดเวลา
ไป๋ซิวหรี่ตาลงและกล่าวด้วยเสียงต่ำ
"นี่แหละคือหุบเขาเงามืด... ที่นี่ขึ้นชื่อว่าเป็แดนต้องห้ามของผู้คน นอกจากสัตว์อสูรแล้วยังมีอาคมพิศวงบางอย่างปกคลุมอยู่"
"อาคมพิศวง?" หลิงเทียนเอ่ยถาม
"ใช่ ข้าเคยได้ยินว่าภายในหุบเขานี้เต็มไปด้วยกับดักและค่ายกลลับ หากก้าวพลาดเพียงนิดเดียวอาจไม่มีโอกาสได้กลับออกมาอีกเลย"
แม้คำพูดของไป๋ซิวจะฟังดูน่าหวาดหวั่น แต่หลิงเทียนกลับไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย
"เราจะไปต่อกันเลยหรือไม่?" ไป๋ซิวถาม
หลิงเทียนพยักหน้า "ไปกันเถอะ"
---
ก้าวแรกสู่ความมืดมิด
เมื่อก้าวเข้าสู่หุบเขาเงามืด ความรู้สึกแรกที่พวกเขาพบคือ แรงกดดันบางอย่าง ที่แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ มันไม่ใช่เพียงอากาศที่เย็นเยียบ แต่เป็พลังลึกลับบางอย่างที่แทรกซึมเข้าสู่ร่างกาย
"รู้สึกเหมือนมีบางสิ่งคอยจ้องมองเราอยู่ตลอดเวลา" ไป๋ซิวกล่าวพลางกวาดสายตามองรอบ ๆ
"ข้าก็รู้สึกแบบนั้น" หลิงเทียนตอบ ขณะที่มือจับดาบแน่นขึ้น
พวกเขาเดินลึกเข้าไปอีกหลายกิโลเมตร หุบเขานี้เงียบงันเกินไป ไม่มีเสียงสัตว์ป่าหรือแม้แต่เสียงลมพัด เหมือนกับว่าที่นี่เป็สถานที่ที่ถูกตัดขาดจากโลกภายนอก
กระทั่ง...
เปรี๊ยะ!
เสียงแตกหักของกิ่งไม้ดังขึ้นจากด้านหลัง!
---
ศัตรูที่มองไม่เห็น
หลิงเทียนและไป๋ซิวหยุดเดินทันที ทั้งสองหันกลับไปมองที่มาของเสียง แต่สิ่งที่พวกเขาเห็นกลับเป็เพียงความว่างเปล่า
"ไม่มีใครอยู่..." ไป๋ซิวพึมพำ
"แต่ข้ารู้สึกถึงมัน" หลิงเทียนกล่าวเสียงต่ำ
ทันใดนั้นเอง เงาดำรูปร่างคล้ายมนุษย์ก็โผล่ออกมาจากเงามืด! มันไม่มีใบหน้า ไม่มีดวงตา มีเพียงร่างเงาที่สั่นไหวราวกับควันดำที่รวมตัวกัน
"ฆ่าพวกมันซะ..."
เสียงกระซิบดังขึ้นจากรอบด้าน ก่อนที่เงาดำนับสิบจะพุ่งเข้าโจมตีพวกเขา!
---
ศึกในเงามืด
ฉัวะ!
หลิงเทียนฟาดดาบออกไปทันที แต่ดาบของเขากลับตัดผ่านร่างของเงาดำเ่าั้โดยไม่ก่อให้เกิดาแใด ๆ!
"พวกมันไม่ใช่ร่างกายจริง!" ไป๋ซิวะโ
เงาดำพวกนั้นสามารถหลบหลีกการโจมตีของพวกเขาได้ราวกับเป็เพียงเงาที่ไม่มีตัวตน แต่ในขณะเดียวกัน กรงเล็บของพวกมันกลับสามารถทำร้ายพวกเขาได้จริง!
ฉึก!
กรงเล็บสีดำพุ่งเข้าใส่แขนของหลิงเทียน แต่เขาหลบออกไปได้ทันก่อนที่มันจะทะลวงเข้าเนื้อ
"ต้องหาวิธีจัดการพวกมัน!" หลิงเทียนกล่าว
ไป๋ซิวคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้น "พลังแห่งธาตุอาจทำอะไรพวกมันได้!"
หลิงเทียนพยักหน้า ก่อนจะรวบรวมพลังของตน
"เปลวอัคคีสลายเงา!"
วูมมมมม!
ไฟสีทองลุกโชนขึ้นจากปลายดาบของหลิงเทียน ก่อนที่เขาจะฟาดมันออกไป
เปลวไฟพุ่งเข้าเผาเงาดำเ่าั้ทันที และเสียงกรีดร้องดังก้องไปทั่วหุบเขา เงาดำพวกนั้นหายไปทีละตน!
"ได้ผล!" ไป๋ซิวกล่าวด้วยความประหลาดใจ
ไม่นานนัก พวกมันก็ถูกเผาจนหมดสิ้น บรรยากาศโดยรอบกลับมาเงียบงันอีกครั้ง
---
ความลับของหุบเขาเงามืด
หลังจากต่อสู้กับเงาดำ หลิงเทียนก็เริ่มเข้าใจแล้วว่าหุบเขาแห่งนี้มีพลังลึกลับบางอย่างควบคุมอยู่
"เ้าคิดว่าพวกนั้นคืออะไร?" ไป๋ซิวถาม
"ข้าไม่แน่ใจ... แต่พลังของพวกมันคล้ายกับพลังอาคมโบราณ" หลิงเทียนตอบ "ดูเหมือนว่าสถานที่แห่งนี้จะมีความลับมากกว่าที่เราคิดไว้"
ไป๋ซิวเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้น "ถ้าเช่นนั้น พวกเราควรเตรียมตัวให้พร้อมมากกว่านี้"
"เห็นด้วย" หลิงเทียนพยักหน้า ก่อนจะมองไปยังเส้นทางข้างหน้า
หุบเขาเงามืดยังคงทอดตัวยาวออกไปไกล และเบื้องหน้าพวกเขา... อันตรายที่แท้จริงอาจยังไม่เริ่มต้นขึ้นเลยด้วยซ้ำ
---
โปรดติดตามตอนต่อไป! :)
3K
