เกิดใหม่ทั้งที มีสามีแถมลูก 3

    ตอนที่ 3 สำรวจชีวิตความเป็นอยู่

            เมื่อทานอาหารเช้ากันจนเสร็จสิ้นทุกคนต่างรู้สึกมีเรี่ยวแรงมากขึ้นจน๻๠ใ๽ หลิงหลิงเองก็ไม่พูดอะไรเพราะรอดูอาการเด็กๆว่าจะเป็๲อย่างไร ในใจก็คิดว่าหากไม่ป่วยไข้แต่ทำให้ร่างกายแข็งแรงขึ้นคงต้องใช้เวลาสักพักถึงจะเพิ่มกล้ามเนื้อให้เด็กๆมีเนื้อหนังมากกว่านี้ได้ หลงเฟยเองก็รู้สึกว่าตัวเองกระปรี้กระเปร่าขึ้น จึงคิดว่าจะไปเก็บฟืนบนเขากับหลงเป่าเพราะเห็นว่าภรรยาเองก็ดูมีเรี่ยวแรงขึ้นเหมือนกันคงไม่ต่างจากเขามากนักจึงให้ภรรยาและลูกแฝดพักผ่อนรอที่บ้าน

            "พี่ว่าจะไปเก็บฟืนและดูกับดักที่ทำไว้ว่ามีสัตว์ใดมาติดหรือไม่เ๯้าอยู่บ้านกับหลงหลงและหลงอี้นะ ข้าจะรีบไปรีบกลับ"

            หลิงหลิงพยักหน้าพลางหากระบอกน้ำแล้วใส่น้ำวิเศษลงไป 2 กระบอกยื่นให้สามีและลูกชายคนโต

            "เอาไว้ดื่มระหว่างทางนะท่านพี่ หลงเป่า"

            หลงเป่าพยักหน้าและยิ้มให้มารดา

            พอ 2 พ่อลูกขึ้นเขาไปแล้ว หลิงหลิงก็เดินสำรวจรอบๆบ้าน บ้านเป็๞บ้าน 3 ห้องนอน 1 โถงใหญ่ที่มีไว้ทานอาหาร ห้องครัวแยกมาด้านข้างพร้อมที่เก็บฟืนและมีลานหน้าบ้านไว้ตากของแห้ง มีบ่อน้ำบาดาลเล็กๆไว้ใช้ล้างทำความสะอาด

            หลิงหลิงเดินไปหลังบ้านพร้อมเด็กแฝดที่เดินตามมารดาไม่ห่างอย่างเป็๲ห่วงกลัวมารดาจะไม่สบายอีก สักพักก็เจอแปลงผักสวนครัวหลังบ้านมีผักหลายชนิด หลิงหลิงจึงอยากเอาสมุนไพรมาปลูกจึงเพ่งจิตหาสมุนไพรที่ท่านเทพปลูกไว้ให้เพื่อเอามาฝังไว้ลึกๆ คิดแผนแสร้งให้สามีทำแปลงใหม่ให้มาขุดเจอสมุนไพรแพงๆเพื่อนำไปขายเพราะถึงบ้านจะมั่นคงแข็งแรงดีมีอาหารการกินพอประทังชีวิตแต่ในความทรงจำก็ยังเงินขาดมือ อาหารก็กินแบบเดิมๆ อย่างไรพวกแป้งและข้าวก็ยังต้องซื้อแถมลูกคนโตก็ควรเข้าเรียนที่สำนักศึกษาได้แล้ว หากมีเงินก็คงจะดีกว่านี้ คิดได้ดังนั้นหลิงหลิงจึงนำโสมพันปี 5 หัว เพ่งจิตสั่งให้ฝังลงไปในดินลึกประมาณ 1 เมตรตรงดินข้างๆแปลงผักที่ยังว่างโดยสั่งผ่านความนึกคิดไม่ถึงนาทีทุกอย่างก็เรียบร้อย

            สักพักจึงพาเด็กแฝดมานั่งเล่นในโถงกลางบ้าน จุดเตาไฟให้ความอบอุ่นเพราะอากาศเริ่มเย็น ถ้ามีปล่องไฟและที่ผิงไฟในบ้านแบบฝรั่งคงดี หลิงหลิงคิดในใจและเตรียมต่อเติมบ้านเป็๞งานถัดไป สักพักนึกได้ว่ามีผ้าหลายพับเป็๞สินเดิมจึงคิดนำมาตัดเย็บชุดอุ่นๆชุดใหม่ให้สามีและลูกใส่โดยหาแบบจากความทรงจำของเ๯้าของร่างเดิมว่าในโลกนี้แต่งกายประมาณไหน รวมทั้งจะตัดให้ตัวเองด้วยเช่นกันเพราะชุดเก่าเริ่มเปื่อยยุ่ยแล้ว ด้วยเพราะหลิงหลิงคนเก่าตัดเย็บไม่เก่งจึงไม่ทำสักที เด็กแฝด 2 คนมานั่งข้างมารดาตาแป๋วแล้วมองอย่างสนใจ

            "ท่านแม่นำผ้ามาเยอะแยะทำไมเ๽้าคะ"

            หลิงหลิงขนผ้าฝ้ายเนื้อละเอียดมาวางไว้ 3 พับมีสีน้ำเงิน สีเทาเข้มและสีฟ้าอ่อนจนบุตรสาวเห็นจึงเดินมาถาม

    "แม่จะตัดเย็บชุดใหม่ให้เ๽้าและพี่ๆ รวมทั้งของท่านพ่อด้วยดีหรือไม่ จะทำให้หนาๆจะได้อุ่นๆขึ้นด้วย ดีหรือไม่"

            หลงหลงพยักหน้าไวๆเหมือนไก่จิกทันที

            " เช่นนั้นข้าขอสีฟ้าอ่อนนะเ๽้าคะ ข้าชอบ"

            หลิงหลิงตั้งใจจะให้ลูกสาวใช้สีฟ้าเหมือนตนอยู่แล้วจึงพยักหน้ายิ้มให้ก่อนหันไปถามหลงอี้

            "เ๽้าชอบสีอะไร แม่จะได้ตัดให้"

            หลงอี้จ้องมองผ้าสีน้ำเงินสลับสีเทาเข้มก่อนหันมาตอบว่า

            "เอาสีเทาขอรับจะได้ไม่เลอะง่าย"

            หลิงหลิงลูบหัวเบาๆ พลางพาลูกไปนั่งตรงเตียงเตาใกล้ๆในห้องโถง สักพักจึงวัดขนาดตัวของเด็กทั้ง 2 และของตนเองแล้วตัดผ้าเตรียมไว้อย่างคล่องแคล่วในใจก็คิดว่าพรนี้ช่างดีจริงๆ แค่คิดแบบก็คำนวณว่าต้องใช้ผ้าเท่าไหร่กับขนาดคนตัวเท่านี้ในสมองและมือก็ตัดอย่างอิสระแทบไม่ต้องออกแรง ไม่ต้องคิดอะไรเลยอัตโนมัติดีแฮะ

            เตรียมผ้าเสร็จก็มานั่งเย็บชุดให้เด็กๆ ผ่านไปครึ่งวันก็เย็บชุดให้ 2 แฝดเสร็จเพราะเด็กทั้ง 2คนตัวเล็กจึงใช้เวลาไม่นาน หลิงหลิงหิวจึงเดินมาดูในครัวเห็นข้าวสารเหลืออยู่ครึ่งถังน่าจะทานได้อีกไม่กี่วันจึงเดินไปเก็บผักสวนครัวที่ปลูกไว้เห็นมีผักกาดขาวและมีมันเทศ จึงไปเก็บมาเล็กน้อย กว่าจะใช้น้ำวิเศษหุงข้าวเสร็จ 2 พ่อลูกก็ลงมาจากเขาพอดี พร้อมมีไก่ป่าในมือ หลิงหลิงยกหม้อข้าวที่หุงจนขึ้นหม้อลงพักไว้

             "ท่านพี่กลับมาแล้วหรือเ๯้าคะ ไก่ตัวนั้นเอาเชือดแล้วถอนขนมาให้ข้าทำอาหารได้หรือไม่"

            หลิงหลิงกล่าวเมื่อสามีเดินมาถึงครัว

            "ได้สิ พี่ตั้งใจนำมาให้เ๯้าตุ๋นบำรุงร่างกายพอดี"

            หารู้ไม่ว่าหลิงหลิงนั้นอยากกินต้มยำรสแซ่บ 

            หลิงหลิงนำมันเผาที่ล้างเสร็จโยนใส่เตา 5-6 หัวใหญ่แล้วไปล้างผักหั่นผักและหั่นหมูที่เหลือจากเมื่อเช้า พร้อมตั้งหม้อต้มน้ำใส่เครื่องปรุงรสรอเนื้อใก่แล้วเดินไปเก็บ ข่า ตะไคร้ ใบมะกรูดและพริกหลังครัวที่ปลูกไว้มาใส่หม้อ โชคดีที่โลกนี้ก็ทานพริกเหมือนโลกเก่าของหลิงหลิง สักพักน้ำซุปก็ส่งกลิ่นหอม ไก่ที่หลงเฟยหั่นเป็๞ชิ้นเรียบร้อยก็ถูกส่งมาลงหม้อที่กำลงเดือด หลิงหลิงต้มไก่ทิ้งไว้และหันไปตั้งกะทะ ใส่น้ำมันเล็กน้อย ทุบกะเทียมพอแหลกลงไปเจียวให้หอมครู่หนึ่งแล้วจึงนำหมูมาผัดพร้อมใส่เครื่องปรุงรสก่อนจะโยนผักจำนวน 1 กะละมังเล็กลงไป ผัดสักพักผักก็สลดลงแต่ก็มากพอจะกินอิ่มสำหรับครอบครัว 5 คน ผัดเสร็จก็ตักใส่จานจนเต็มและเหลือในกะทะไว้ตักอีกรอบจึงนำฝามาปิดไว้ แล้วบอกเด็กๆ ให้จัดโต๊ะอาหารรอ

            ผ่านไปครู่ใหญ่ต้มไก่ก็สุกพร้อมทาน จึงทยอยตักข้าวและยกผัดผักไปตั้งโต๊ะตามด้วยต้มยำไก่ 1 ถ้วยใหญ่และยังเหลืออีกเต็มหม้อไว้ทานตอนเย็นได้อีก หลิงหลิงไปเขี่ยๆเอามันเทศที่เผาไว้ในเตาและนำมาปัดๆแล้วแกะเปลือกออกวางไว้ในจานอีก 4 หัวแล้วจึงยกไปเสิร์ฟ

    เหตุการณ์เช่นเมื่อเช้าเกิดขึ้นอีกรอบ ไร้การพูดคุย มีเพียงเสียงตะเกียบและเสียงซดน้ำซุปไม่ขาดสาย จนท้องของทุกคนแน่นตึง เด็กแฝดท้องก็ป่องจนแอ่นออกอย่างน่ารัก