ฝ่าา “เ้าเป็ไรมากหรือไม”
ซูเว่ยฉี “ไม่เป็ไรมากเพคะ หม่อมฉันแค่คุกเข่านานเกินไป”
ฝ่าาถกกระโปงของซูเว่ยฉีขึ้นถึงหัวเข่า แล้วหยิบยาที่ติดตัวไว้ตลอดออกมาด้วยทาไปที่เข่าของซูเว่ยฉี
ซูเว่ยฉี “อย่าเพคะ ฝ่าาเป็ผู้สูงศักดิ์เหตุใด้จึงต้องลดตัวลงมาทานยาให้หม่อมฉันด้วย เดียวหม่อมฉันทำเองเพคะ”
ฝ่าา “อย่าขยับถ้าข้าทำให้เ้ารู้สึกเจ็บให้เ้าบอกข้า”
ซูเว่ยยฉี “โอ้ย!!!....”
ฝ่าา “ข้าทำให้เ้าเจ็บหรือไม”
ซูเว่ยฉี “ฝ่าาดูแล่หม่อนฉันดีเช่นนี้ (ร้องไห้)ทำให้หม่อยฉันนึกถึงเหม่ยเหริน เมื่อก่อนเหม่ยเหรินก็เหมือนฝ่าา คอยดูแล่เอาใจใช่เหม่อมฉันเห็นหม่อมฉันเป็คนในครอบครัว แต่ตอนนี้หม่อมฉันไม่มีครอบครัวอีกต่อไปแล้วเพคะ (ร้องไห้)
ฝ่าาถึงซูเว่ยฉีมากอดไว้ในอ้อมอก แล้วกล่าว ปลอบใจซูเว่ยฉี
ฝ่าา “เ้าไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวเ้ายังมีข้า”
ซูเว่ยฉี “ฝ่าา”
ฝ่าา “ข้าคิดไว้แล้วว่าข้าจะมอบตำแหน่งให้เ้าโดยตรง แต่ก็คิดอีกว่าหากข้าทำเช่นนั้น จะทำให้เ้าตกเป็เป้าหมายของผู้อื่น พรุ่งนี้เสนาบดีเจียน จะเข้าวัง ข้ามีแผนที่จะปกป้องเ้า ข้าจะมอบตำแหน่งให้เ้า แล้วให้เขารับเ้าเป็บุตรบุญธรรม เช่นนี้แล้วก็จะได้ไม่มีผู้ใดพูดถึงเ้าได้
ก่อนหน้านี้เ้าคิดว่า การเป็สนมของข้าเป็การหักหลังนายของเ้า จึงได้ปฏิเสธข้าแต่ตอนนี้นางจากไปแล้วความรักของนางที่มีต่อเ้า นางคงหวังให้เ้ามีที่พึ่งพิง อย่ากลัวไปเลย ข้าจะปกป้องเ้าเอง”
กล่าวเสร็จ ฝ่าาโน้นตัวลงไปจูบที่ริมฝีปากอันนุ่มนวนของซูเว่ยฉี ในตำหนักฉางซุนต่อหน้าพระศพเหม่ยเหริน บนเตียงนอนด้านข้าง ฝ่าามีอารมณ์เล่าร้อน กระชากเสื้อผ้าเบาบางของซูเว่ยฉีหลุดออกจนหมดเหลือเพียงร่างกายที่ขาวเนียนนุ่มและอวบอึมชั่งเย้ายวนใจยิ่งนัก หอมจากคอลงไหล่ฝ่าาอดใจไม่ไหวใสความเป็ชายของตนเข้าไป
ฝ่าา(คิด) “ชั่งดีเหลือเกินความสาวนี้ ข้าหลงใหลยิ่งหนัก ข้าอยากอยู่อย่างนี้ทั้งค่ำคืน ไม่อยากให้ผ่านคืนนี้ไปเลย ร่างการนางชั่งเย่ายวนข้า ข้าอยากจะถนอมร่างกายนี้ไว้แต่ข้าก็อดไม่ไหวที่จะทำรุ่นแรงกับนางจนรู้สึกว่าเตียงนี้เล็กเกินไป ทุกจุดในตำหนักเหมือนจะไม่พอสำหรับข้า ไม่นะ ไม่นะ แล้วทุกอย่างก็เสร็จสินผ่านคืนนี้ไป”
รุ่งเช้าที่ตำหนักฉางซุนมีนางกำนัลเดินผ่านตำหนักเห็นฝ่าาเดินของมาจากตำหนักฉางซุน จึงได้ซุบซิบนิทาน
นางกำนัน1 “แม้ว่าเหม่ยเหรินจะไม่ได้รับความโปรดปรานแต่ฝ่าาก็เมตตาพระนางเป็อย่างมาก”
นางกำนัน2 “ใช่!!...ใช่เมื่อคืนข้าเห็นฝ่าาเสด็จประทับที่ตำหนักฉางซุนทั้งคืน พึ่งจะเสด็จกลับตำหนักเช้านี้”
ณ….ตำหนักฝ่าา
เสนาบดีเจียนขอเข้าเฝ้าพะยะคะ เสียงของหลีกงกงดังขึ้น
ฝ่าา “ให้เข้ามา”
เสนาบดีเจียน “กระหม่อมถวายบังคมฝ่าา”
ฝ่าา “ลุกขึ้น”
เสนาบดีเจียน “ขอบพระทัยฝ่าาที่ ทรงจัดการเื่ของบุตรสาวของกระหม่อมอย่างสมเกียต เพียงแต่บุตรสาวและบุตรชายของกระหม่อมรักไคร่กันมาั้แ่เด็ก เกร่งว่าบุตรของกระหม่อมจะเสียใจ เมื่อได้ยินข่าวนี้จะเศร้าโสกเสียใจส่งผลต่อการทหาร”
ฝ่าา “เสนาเจียน กล่าวเช่นนี้เ้ากำลังคมขู่ข้าอย่างงั้นหรือ ถ้าแม่ทับเจียนซินแพ้ทัพในครั้งนี้ เป็เพราะข้าไม่ดูแลบุตรสาวของเ้าให้ดีใช่หรือไม”
เสนาบดีเจียน “ข้าน้องมิกล้า”
ฝ่าา “เหม่ยเหรินว่างแผนทำร้ายรัชทายาท ทำตัวไม่เหมาะสมในวังเป็โทษใหญ่ ที่มีโทษปะาเก้าชั่วโครตแต่ข้าคำนึงถึงความดีความชอบของตระกูลเจียนของพวกเ้า ข้าจึงไม่อย่าเอาเื่ หวังว่าเ้าจะไตร่ตรองให้ดี”
เสนาบดีเจียน (คิดวางแผน) “ในเวลานี้เหม่ยเหรินจากไปแล้ว ถึงข้าจะมีอำนาจให้ราชสำหนัก แต่ในวังหลังก็ไม่มีใครออกหน้าแทนตระกูลเจียนได้ ในเครือญาติของข้ายังมีหลานสาวที่เหมาะที่จะออกเรือน ข้าต้องรีบส่งนางเข้าวังโดยเร็ว”
เสนาบดีเจียน “ลูกสาวของกระหม่อมทำเื่ที่ไม่สมควร เป็เพราะกระหม่อมสั่งสอนไม่ดีกระหม่อมรู้สึกผิดในใจ กระหม่อมขอลบรางความผิด หวังเพียงแค่ฝ่าาจะให้โอกาศกระหม่อมได้แก้ตัว”
ฝ่าา “ท่านเสนากล่าวมา”
เสนาบดีเจียน “กระหม่อมมีหลานสาวผู้หนึ่ง ที่อยู่ในวัยออกเรือน กระหม่อมขอร้องฝ่าาได้โปรดอนุญาติหลานสาวกระหม่อมเข้าวังมาเพื่อชดเชยความผิดพลาด ในอดีตของบุตรสาวของกระหม่อมด้วยพะยะคะ”
ฝ่าา “ทำไม่ถึงทำให้รำบากเช่นนี้เล่า ท่านเสนาเจียน”
เสนาบดีเจียน “หากฝ่าาไม่ยอมรับกระหม่อมจะรู้สึกผิดและละอายใจเป็อย่างยิ่ง”
ฝ่าา “เสนาบดีเจียนคิดแทนข้าเช่นนี้ ถ้าข้ายังไม่ให้โอการเ้าไถ่โทษ ก็เท่ากับข้าผิดต่อความจงรักภักดีของพวกเ้าสองพ่อลูก เพียงแต่ว่าเหม่ยเหรินไม่ได้ผ่านการคัดเลือกเข้าวังถือว่าเป็การฝ่าฝืนกฎระเบียบ จะให้ข้าฝ่าฝืนอีก ข้าคงเป็คนอกตัญญู ให้หลานสาวของท่านใจเย็นลงก่อน แต่ข้ามีคนที่เหมาะสมอยู่คนหนึ่ง หลี่กงกง ไปตามซูเว่ยฉีมาหาข้า”
หลี่กงกง “พะยะคะ”
283K
![[จบแล้ว]โคตรน้ำยาปรับสภาพยีน (อ่านฟรี 500+ ตอน)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1685981453_87422560.webp)