"แกกลับมา ไม่ได้บอกท่านอาสินะ"มาร์ทตินถามขึ้นเพราะตัวเขาเองก็ไม่ได้ข่าว
"ทำไมต้องทำหน้าแบบนั้นด้วยครับ ไม่สมกับเป็นพี่เลย"
"..."
"ผมว่าเรื่องที่ผมมาที่นี่เดี๋ยวสายของท่านอารายงานเอง"
"ว่าแต่แกมาทำไม"
"เมื่อการ์ดส่งมาถึงที่จะไม่มาร่วมงานได้ยังไง"อคินโชว์การ์ดขึ้นมา"แต่ว่าไม่บอกสักคำเลยนะว่ามีผู้หญิงในดวงใจแล้ว"
"..."
"หรือว่าเป็นตั้งแต่ที่คุณอาให้ผมสืบเรื่องแดเนียล?"อคินถามขึ้นขนาดที่แพรววาหันไปหามาร์ทตินด้วยความสงสัย
หลังจากมาร์ทตินฝากฝังให้เสกชัยสืบข้อมูลของแดเนียล เขาก็ได้ยกงานนี้ให้อคินที่อยู่ประเทศไทยทำต่อโดยที่เขานั่งจิบไวน์รอข่าวฟังโดยไม่ทำอะไร พอได้ข้อมูลมาก็นำไปให้มาร์ทติน
"..."
"ชิ ทำไมคนแบบพี่ถึงมีสาวสวยอย่างพี่แพรววามาชอบด้วย พี่น่าจะมาชอบผมมากกว่านะครับ"อคินหันมาบอกแพรววาและเอื้อมมือขึ้นไปจูบ
"ถอยออกมาห่างๆเลย"
"หึงหรือครับพี่ ฮ่าๆๆๆ"อคินถามขึ้นขนาดที่สบตากับมาร์ทตินที่ไม่ปริปากพูดอะไร
"คือว่า..."
"ในเมื่อมาแล้วช่วยชงชาให้ที"มาร์ทตินพูดขึ้นก่อนพาแพรววาไปยังห้องทำงานของเขา
"น้องชายร่าเริงจริงนะ พี่น้องคู่นี้ต่างกันอย่างกับฟ้ากับเหวเลย"แพรววาที่พึมพำอยู่นั่นรับรู้หมอกควันสีดำที่มาร์ทตินส่งออกมาได้จนเธอทำตัวไม่ถูก
"น้ำชาได้แล้วครับ ของฝากจากเมืองไทย"
"ไทย?"
"ครับ ปกติพี่ชอบดื่ม แถมดื่มแค่ฝีมือผมคนเดียวอีก"
พุ่ง~
มาร์ทตินที่กำลังดื่มชาต้องสำลักน้ำชาออกมาหลังได้ยินคำพูดของอคิน
"ฮ่าๆๆๆ"เสียงหัวเราะดังขึ้นขนาดที่มาร์ทตินกำลังเช็กริมฝีปาก
"จริงสิครับ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ"
"จะไปหาท่านอาสินะ"
"..."อคินยิ้มส่งให้แทนคำตอบก่อนจะออกจากห้องไป
"เจ้านั่นเก่งด้านการชงชาไม่ลองชิมจะหมดโอกาสนะ"
"งั้นเหรอ"แพรววาหยิบถ้วยชาขึ้นมาชิม"อร่อยกลมกล่อง อีกทั้งยังมีกลิ่นใบชาอ่อนๆ ด้วย"
"คงทำเสร็จมาไม่นานมานี้ เจ้านั่นดูแบบนี้เหมือนคนอ่อนโยน แต่หากได้รู้จักจริงอาจเย็นชามากกว่าฉันอีกนะ"
"นายจะบอกว่าอคินเล่นละคร?"
"เปล่าหรอก เจ้านั่นจะอ่อนโยนเฉพาะตอนอยู่ต่อหน้าฉันกับท่านอาก็เท่านั้น"
"น่ากลัวขนาดนั้นเลย"
"อ่าจะพูดแบบนั้นก็ไม่ผิด เพราะอคินกับแดเนียลเคยปะทะกันมาแล้ว"
"ว่าไงนะ"
"ขืนไปเจอตอนนี้คง..."
"เห็นว่าอยู่แถวนี้นี่นา"อคินพูดขึ้นก่อนจะมองชื่อไปรอบๆ
"แดเนียลเหรอ ชื่อคุ้นๆ เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อนเลย แต่จำไม่ได้ อ่าเจอแล้ว"
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
"ขออนุญาตครับ"อคินพูดขึ้นก่อนเปิดประตูเข้าไปก่อนเบิกตากว้างเมื่อเห็นแดเนียลอยู่กับเสกชัย"แก!"
"หึ คาดไม่ถึงเลยว่าจะมาเจอลูกหมาตกน้ำที่นี่"แดเนียลแสยะยิ้ม
พรึ่บ!
อคินหยิบปืนขึ้นมาเล็งตรงหน้าแดเนียล เขาจำใบหน้านั้นได้ ใบหน้าที่เคยอัดเขาจนล้วง แถมเขาตามหาหมอนี่มาตั้งนานคาดไม่ถึงว่าจะได้เจอที่นี่
"มุดหัวอยู่ที่นี่เอง"
"แกคืออันธพาลในตอนนั้น ไอ้หนูตัวกะเปี๊ยกในตอนนั้นฉันเห็นแกมากับลูกน้องเป็นสิบนี่"แดเนียลพูดขึ้นขนาดที่จ้องเสกชัยที่ไม่ปริปากพูดอะไร
ใช่แล้วเหตุการณ์ที่แดเนียลอัดคนนับสิบเข้าโรงพยาบาลหนึ่งในนั้นมีอคินอยู่ด้วย
ในตอนนั้นอคินและพวกไปรังแกผู้อ่อนแอกว่าจึงทำให้แดเนียลที่เห็นเหตุการณ์เข้าไปช่วย ซึ่งผลลัพธ์ก็เป็นอย่างที่รู้กัน
"ตอนนี้มันแตกต่างจากตอนนั้นแล้ว ออกไปคุยกันข้างนอกดีไหม"
"..."แดเนียลหันไปจ้องเสกชัยที่ไม่แสดงความเห็นใดๆ"ได้งั้นมาใช้กำปั้นเหมือนตอนนั้นแทนปืนดีไหม? ที่นี่โรงพยาบาล"
เพราะหากใช้มือในสถานการณ์ที่แห่งนี้มันคงไม่ดีแน่
"ไม่ใช่ปัญหา"
สนามลานกว้าง
เสกชัยจ้องทั้งสองอยู่ห้องเดิมขนาดที่ทั้งสองกำลังชกต่อยกันราวกับเป็นนักเลงสมัยก่อน
"ท่านอาไม่คิดจะห้าม"มาร์ทตินถามขึ้นหลังจากที่แพรววารีบร้อนตามมาดู ขนาดที่แพรววาจ้องทั้งสองอยู่
"ปล่อยให้สองคนนั้นระบายสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในใจเถอะ เดี๋ยวเหนื่อยพวกนั้นก็หยุดกันเอง"เสกชัยพูดขึ้นก่อนเดินออกจากห้องไป
"ฝีมือแค่นี้หรอ ไม่แตกต่างจากตอนนี้นั่นนิไอ้หนู"
"ชิ"อคินเข้าไปชกต่อยแดเนียลอย่างเฉียดเชียวก่อนที่แดเนียลจะซัดเข้าเต็มหน้าของอคิน ซึ่งจังหวะนั้นอคินก็ซัดหน้าของแดเนียลเช่นกันจนทั้งสองต่างหอบกันก่อนจะล้มลงด้วยความเหน็ดเหนื่อย
"ชกกันพอยัง?"เสกชัยที่ดูทั้งสองอยู่นานเดินเข้ามาถามขึ้นก่อนจ้องทั้งสองสลับกันไปมา
"พี่เนียล"แพรววาวิ่งเข้ามาหาผู้เป็นพี่ชายขนาดที่อคินทำหน้าสงสัย
'พี่เหรอ?'
"แกยังไม่รู้สินะ"เสกชัยเดินเข้ามาถามอคิน"นี่แพรววาคนที่จะมาเป็นพี่สะใภ้แกและแดเนียลคือพี่ชายเธอ"
"..."อคินรู้สึกขนลุกทันทีที่ต้องมายากดีกับศัตรูคู่แค้นใจ
"แล้วอคินน้องของมาร์ทติน"เสกชัยหันไปบอกแดเนียลที่ยืนนิ่งอยู่
"แค่รับเจ้าหนูเข้าเป็นสมาชิกในแก๊งอีกคนคงไม่เป็นภาระหรอกมั้ง"แดเนียลกวนบาทาใส่อีกฝ่ายทันที
"หึ ใครจะไปเป็นลูกน้องแก ตอนนี้ฉันเป็นถึงหัวหน้าแก๊งเชียวนะ"อคินแสดงสัญลักษณ์เหยี่ยวให้ดู"แกต่างหากที่ต้องมาเป็นลูกน้องฉัน"
"ไม่เอา! กลับล่ะ มีงานทำต่อ"แดเนียลตัดบทแล้วเดินจากไป
"เมินกันงั้นเหรอ"
"ฉันว่าแกสองคนร่วมมือกันได้นะ"เสกชัยพูดขึ้น"เพราะยังมีimmortal อยู่ในประเทศไทยไม่ใช่หรือไง"เสกชัยหันไปจ้องแดเนียลที่หยุดชะงัก
"หืม!"
"ยังทำลายไม่หมดสินะ สายฉันถึงรายงานมาว่าฟินิกซ์บางส่วนยังอยู่แทบนั้น"อคินที่ฟังอยู่นั้นจ้องทั้งสองสลับไปมา
"หรือว่าคนที่บงการฟินิกซ์อยู่จะเป็นเขา เป็นไปไม่ได้"แดเนียลแสยะยิ้มเมื่อเห็นอคินอึ้ง
"แกต้องเชื่อละนะเพราะตอนนี้แดเนียลเป็นหัวหน้าแก๊งมาเฟียทิศใต้ของฟินิกซ์ แดเนียล เทเยอะอย่างเต็มตัวแล้ว"