บทที่ 9 การเดทในเกมออนไลน์
พอตกเย็นทุกอย่างก็กลับมาเป็ปกติยูเมะกลับมาเป็เหมือนเดิมอีกครั้ง ราวกับไม่ได้รับผลกระทบใดๆจากประสบการณ์แสนหวานที่เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา
แต่ในความเป็จริงแล้วรสชาติของความหวานที่ได้ัันั้นยังคงติดตรึงอยู่ในหัวใจทำให้ยูเมะไม่อาจลบเลือนภาพของเมโลดี้ใน่เวลานั้นไปจากจิตใจได้เลย
ทว่าภาพที่ติดตรึงอยู่ภายในใจนั้นกลับหยั่งลึกลงไปอย่างรวดเร็วจมลงไปในส่วนลึกของหัวใจ ทำให้จิตใจของเขาไม่ได้รับผลกระทบจากภาพที่ยากจะลืมเลือน
ด้วยเหตุนี้แม้จะถูกแม่และน้องสาวเอาเื่นี้มาหยอกเย้ายังไงยูเมะก็ไม่เผยพิรุธใดๆ ให้ทั้งสองจับได้ทำให้สองสาวตระหนักว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างที่ยูเมะกับเมโลดี้อยู่ด้วยกันตามลำพัง
พอรู้แบบนี้สองสาวก็ดูเหมือนจะผิดหวังเล็กน้อยตามประสาหญิงสาวทำให้ยูเมะได้แต่ยิ้มฝืนๆ ให้กับทั้งสอง พลางเก็บซ่อนความจริงเอาไว้ภายใน
หลังจากจบมื้ออาหารผ่าน่เวลาพักผ่อนและการสนทนาในครอบครัว ยูเมะก็กลับเข้ามาในห้องนอนอีกครั้ง
ครั้งนี้เป้าหมายของเขาไม่เหมือนกับวันก่อนๆเพราะเขามีนัดกับเมโลดี้ในเกม
พอคิดถึงการนัดหมายนี้ยูเมะก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆเมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าเขามีภารกิจประจำวันที่อยากจะทำ แต่กลับไม่มีโอกาสได้เริ่มต้น
ทั้งหมดนี้เป็เพราะประสบการณ์แสนหวานที่เหนือความคาดหมายทำให้ยูเมะลืมเื่นี้ไปสนิท จนอดไม่ได้ที่เปิดหน้าต่างภารกิจขึ้นมาดูอีกครั้ง
ข้อความที่อยู่ในหน้าต่างภารกิจยังเป็เหมือนเดิมภารกิจยังไม่สำเร็จซึ่งก็ไม่ใช่เื่แปลกเพราะพวกเขาไม่ได้เดทกันตามที่ภารกิจกำหนด
“น่าเสียดายแฮะ แต่ก็ช่วยไม่ได้ละนะ”
ยูเมะถอนหายใจออกมาเบาๆ พลางยิ้มด้วยความพึงพอใจแล้วคิดว่าแม้ภารกิจจะไม่สำเร็จแต่เขาก็ได้ัักับประสบการณ์ที่วาบหวานกับแฟนสาวแบบนี้ก็ไม่นับว่าน่าผิดหวังสักเท่าไหร่
หลังจากคิดแบบนั้นความผิดหวังก็สลายหายไปอย่างรวดเร็วยูเมะก็ก้าวเข้าไปในเคบินแล้วนอนลง สติของเขาก็เข้าสู่โลกอินเทอร์เน็ตจากนั้นเพียงไม่กี่อึดใจยูเมะก็กลับเข้ามาในเกมดินแดนเทพเ้าแห่งการต่อสู้อีกครั้ง
สถานที่ที่เขาปรากฏตัวขึ้นคือเมืองที่อยู่ใกล้กับหุบเขาเมเปิ้ลทองคำที่สุดเมืองนี้เป็เมืองขนาดเล็กจนเรียกได้ว่าเป็หมู่บ้านก็ว่าได้
จำนวนผู้เล่นภายในเมืองมีค่อนข้างน้อยซึ่งส่วนมากจะมาที่นี่เพื่อผ่อนคลายเนื่องจากสภาพแวดล้อมที่สวยงามและบ่อน้ำพุร้อนที่ขึ้นชื่อในเื่ของบรรยากาศที่สวยงามทำให้มีผู้เล่นไม่น้อยแวะเวียนมาพักผ่อนที่นี่เพื่อผ่อนคลายจากการต่อสู้
ยูเมะปรากฏตัวขึ้นในลานกว้างของเมืองเหมือนกับผู้เล่นคนอื่นๆทำให้สายตาของผู้เล่นบางส่วนมองมาด้วยความสนใจซึ่งเป็ปฏิกิริยาตอบสนองตามธรรมชาติของผู้เล่นส่วนใหญ่ที่มักจะตอบสนองต่อการปรากฏตัวของบางสิ่งที่มาพร้อมกับแสงสว่าง
แต่เมื่อผู้เล่นเ่าั้เห็นยูเมะพวกเขาก็ละความสนใจไปอย่างรวดเร็วเนื่องจากตอนนี้ยูเมะไม่ได้อยู่ในสภาพที่ทุกคนคุ้นเคย
ไม่มีดาบทั้ง6 เล่ม ไม่มีชุดเกราะซามูไรสีดำที่เป็เหมือนสัญลักษณ์ของเขารวมไปถึงชื่อที่แสดงอยู่เหนือหัวที่ถูกเก็บซ่อน ทำให้ไม่มีใครรู้ว่าเขาคืออาชูร่าผู้โด่งดังในขณะนี้
พอเห็นปฏิกิริยาตอบสนองของผู้เล่นอื่นยูเมะก็ลอบถอนใจด้วยความยินดีที่ตัดสินใจเปลี่ยน ‘โมเดล’ ของตัวละครก่อนเข้าเกมทำให้เขาหลีกเลี่ยงความวุ่นวายไปได้
หลังจากมั่นใจว่าไม่มีใครจำได้ยูเมะก็เดินไปตามท้องถนน ทำตัวราวกับผู้เล่นที่มาพักผ่อนเดินผ่านร้านค้าน้อยใหญ่แล้วซื้อของกินติดไม้ติดมือมาไม่น้อย
ไม่ว่าจะเป็ขนมหวานที่เขาไม่สามารถทานได้ในโลกภายนอกหรือเหล้าหวานขึ้นชื่อของเมืองแห่งนี้
ยูเมะเดินเล่นไปได้พักใหญ่หน้าต่างสื่อสารก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับข้อความสั้นๆ ประโยคหนึ่งที่ทำให้เขายิ้มกว้าง
หลังจากตอบรับไปหลายคำยูเมะก็เดินย้อนกลับไปที่ลานกว้าง ก่อนจะมองเห็นเมโลดี้ที่รออยู่แล้วต้องเลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจ
ทั้งนี้ก็เพราะเมโลดี้เองก็เปลี่ยนโมเดลเหมือนกันเธอไม่ได้ใช้โมเดลสตรีเถื่อนที่ใช้ประจำ แต่ใช้โมเดลที่สร้างเลียนแบบตัวจริงของเธอทำให้เธอกลายเป็เป้าสายตาของผู้เล่นจำนวนไม่น้อย
ผิดจากยูเมะที่เปลี่ยนโมเดลเพื่อหลีกเลี่ยงสายตาการเปลี่ยนโมเดลของเมโลดี้กลับกลายเป็การดึงดูดสายตาของผู้เล่นส่วนใหญ่ทั้งนี้ก็เพราะโมเดลนี้ของเธอนั้นสวยเกินไป จึงมีผู้เล่นจำนวนไม่น้อยที่เดินเข้ามาด้วยความสนใจและอยากทำความรู้จัก
ยูเมะเห็นแบบนั้นก็นึกขำแต่ก็แอบหงุดหงิดเล็กๆ ที่มีคนเข้ามาวุ่นวายกับแฟนสาวของตัวเองเขาจึงเดินตรงเข้าไปด้วยความดุดัน แทรกผ่านกลุ่มผู้เล่นเข้าไปจนทำให้ผู้เล่นโดยรอบหันกลับมามองด้วยความไม่พอใจ
แต่หลังจากยูเมะปรากฏตัวเมโลดี้ก็สลายสีหน้าเ็า เธอหันมาส่งยิ้มให้เขาทันที ราวกับจำได้ว่าเขาคือใครอันที่จริงก็ไม่แปลกเพราะโมเดลตัวนี้ของเขาสร้างขึ้นมาเพื่อโมเดลตัวนี้ของเมโลดี้เช่นกัน
ถ้าจะพูดให้ชัดๆเลยก็คือ โมเดลตัวนี้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้พวกเขาใช้ ‘พลอดรัก’ กันก็ไม่ผิด
แม้ว่าเดิมทีเป้าหมายในการสร้างโมเดลตัวนี้จะไม่ใช่การพลอดรักแต่เป็การพักผ่อนกับคู่หูคนสำคัญก็ตามทีแต่เพราะความสวยงามของโมเดลและความสนิทสนมของพวกเขา ทำให้ประสงค์ของการสร้างโมเดลนี้เปลี่ยนไปโดยที่พวกเขาเองก็คิดไม่ถึง
มันกลายเป็โมเดลที่ใช้เพื่อพลอดรักกันโดยไม่ได้ตั้งใจซึ่งสุดท้ายหลังจากทำพลาดจนเกิดเหตุการณ์ในวันนั้นขึ้นโมเดลนี้ก็เกือบจะถูกลบทิ้งไปแล้วจนกระทั่งวันนี้ยูเมะถึงได้นึกยินดีที่ไม่ได้ลบโมเดลนี้ทิ้งไป
“ที่รัก!”
เสียงเรียกของเมโลดี้นั้นทำให้สีหน้าของผู้เล่นโดยรอบเปลี่ยนไปทันทีก่อนที่ทุกคนจะแยกย้ายกันจากไปด้วยความผิดหวังเพราะพวกมันเข้าใจความสัมพันธ์ของทั้งสองแล้วจึงไม่มีความคิดที่จะวุ่นวายอะไรอีก
ยังไงเสียเกมนี้ก็เป็เกมออนไลน์ที่สามารถปรับแต่งโมเดลได้อย่างอิสระความสวยงามที่ปรากฏอาจจะไม่ใช่ของจริง เื่นี้ไม่ว่าใครก็รู้
แต่ถึงจะรู้ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกมันจะไม่สนใจความสวยงามจึงมีผู้เล่นจำนวนไม่น้อยที่ชอบ ‘จีบสาว’เป็งานอดิเรกอยู่
ทว่างานอดิเรกก็ยังเป็แค่งานอดิเรกคนส่วนใหญ่ยังไม่บ้าพอที่จะสร้างปัญหาจากการแย่งแฟนชาวบ้านด้วยเหตุนี้ทันทีที่เมโลดี้เรียกยูเมะด้วยสรรพนามที่มีความเฉพาะเจาะจงพวกมันจึงจากไปทันทีเพราะหมดสนุก
ยูเมะเห็นแบบนั้นก็ได้แต่ถอนหายใจแม้ในใจจะคิดแต่แรกว่าผู้เล่นกลุ่มนี้แค่มาจีบเอาสนุกแต่ความหงุดหงิดที่เกิดขึ้นในใจก็เป็สิ่งที่ยากจะหยุดได้
แต่อึดใจเดียวความไม่พอใจทั้งหมดก็สลายหายไปไม่มีเหลือด้วยวงแขนที่โอบกอดแขนเอาไว้จนััได้ถึงความอ่อนนุ่มของหญิงสาว
ััที่อ่อนนุ่มนี้ทำให้ยูเมะหัวใจเต้นรัวความไม่พอใจทั้งหมดสลายหายไปทันที พร้อมๆกับความพึงพอใจที่ได้มาจากรอยยิ้มที่อ่อนหวานของเมโลดี้
“ขอโทษที่ให้รอนะเม”
“ไม่เป็ไรค่ะชูร่า”
ทั้งสองยิ้มให้กันราวกับคู่รักแล้วก้าวเดินต่อไปอย่างไม่มีจุดหมายทั้งสองไม่ได้พูดอะไรออกมามากนัก พวกเขาเพียงเดินไปรอบๆ เมืองเข้าออกร้านค้าแต่ละแห่งอย่างสนุกสนาน แวะพักในร้านขนมหวานบ้างแวะดื่มน้ำชาเสพสุขกับบรรยากาศบ้าง
พวกเขาทำทุกอย่างเหมือนกับเหล่าผู้เล่นที่มาพักผ่อนในเมืองหลอมกลืนกับบรรยากาศสบายๆ ภายในเมืองอย่างสมบูรณ์จนแทบจะลืมเวลา
จนกระทั่งเริ่มมืดค่ำทั้งสองก็เริ่มคุยกันเพื่อตกลงเื่ที่พัก เนื่องจากพวกเขาตั้งใจจะพักผ่อนในเกมการหาที่พักจึงเป็เื่ที่ต้องทำ
สุดท้ายพวกเขาสองคนก็มาจบลงที่โรงแรมที่หรูที่สุดของเมืองแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจทั้งยังจองห้องพักแบบ ‘คู่รัก’ ที่ทำให้พวกเขาสามารถทำกิจกรรมของคู่รักได้อย่างอิสระ
เมื่อเข้ามาอยู่ในห้องพักและได้เห็นตัวเลือกในข้อมูลห้องพักยูเมะก็สูดลมหายใจเข้าไปลึกๆ เพื่อตั้งสติ
แต่หลังจากนั้นไม่นานสติที่เพิ่งจะสงบลงก็เกือบจะพังทลายเพราะเมโลดี้เปลี่ยนชุดหนังสัตว์ของคนเถื่อนที่เธอสวมมาเป็ชุด‘ยูกาตะ’ เป็ที่เรียบร้อยทั้งยังเลือกชุดที่มีขนาดเล็กจนเผยให้เห็นเนินอกสวยคู่งามของเธออีกด้วย
“ไม่เปลี่ยนชุดหรือคะชูร่า พวกเรามาพักกันนะคะ”
“อ่า..เปลี่ยนสิ เปลี่ยนๆ”
ยูเมะหน้าแดงด้วยความขัดเขิน ก่อนจะเดินหลบฉากไปเพื่อเปลี่ยนชุดของตัวเองเขาเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาแล้วเลือกชุดของทางโรงแรม ซึ่งจะใส่ได้เฉพาะในโรงแรมแห่งนี้เท่านั้นจากนั้นก็เลือก ‘สวมใส่’ ชุดซามูไรสีขาวลายดำธรรมดาก็ถูกแทนที่ด้วยชุดยูกาตะของทางโรงแรม
หลังจากออกมาจากฉากกั้นยูเมะก็เห็นเมโลดี้นั่งอยู่ที่ระเบียง โดยมีเหล้าขวดใหญ่วางอยู่ในถาดและมีกับแกล้มจำนวนไม่น้อยเตรียมเอาไว้อยู่ราวกับเตรียมเอาไว้สำหรับเขา
ยูเมะเห็นแบบนั้นก็คลายความตื่นเต้นลงได้ในที่สุดเขาเดินเข้าไปนั่งตรงระเบียงแล้วเงยหน้าขึ้น มองดูดวงจันทร์ที่กลมโตบนท้องฟ้าก่อนจะหลับตาลง เสพรับความสุขจากบรรยากาศที่แสนสงบ
ห่างออกไปจากระเบียงเป็ทางเดินที่นำไปสู่บ่อน้ำพุร้อนกลางแจ้งที่มีต้นเมเปิ้ลทองคำขึ้นอยู่ด้านข้างทำให้พื้นที่โดยรอบถูกปกคลุมไปด้วยใบเมเปิ้ลสีทองและสีแดง
ภาพนี้เป็ภาพที่สวยมากทีเดียวแต่กลับมีคนน้อยคนที่จะให้ความสนใจมัน ยูเมะในอดีตเองก็เป็หนึ่งในนั้นเขาเคยนอนพักในเกมมาก่อน แต่ทุกครั้งที่พักก็พักเพื่อ ‘นอนหลับ’ โดยแท้จริงไม่ได้มีจุดประสงค์อื่นเลย
ดังนั้นนอกจากที่นอนแล้วยูเมะก็ไม่ได้สนใจอย่างอื่น การจะมานั่งเสพบรรยากาศแบบนี้คงเป็ไปไม่ได้เลยยกเว้นว่าจะฉลองกับเพื่อนหลังโค่นบอสได้เท่านั้น
“ดวงจันทร์สวยมากเลยนะคะชูร่า”
“นั่นสินะ สวยจริงๆ”
ยูเมะถอนหายใจออกมายาวๆ ขณะที่คิดถึงตัวเองในอดีตก่อนจะคว้าขวดเหล้าแล้วรินใส่จอกเหล้าใบน้อยของตัวเองและเมโลดี้จากนั้นยกจอกขึ้นแล้วยื่นไปทางเมโลดี้
เมโลดี้ก็ยิ้มรับเธอถือจอกด้วยสองมือแล้วยื่นมาชนจอกกันเบาๆ ก่อนจะดื่มลงไป
ทั้งสองเริ่มพูดคุยกันเบาๆคุยถึงเื่ในอดีต คุยถึงเป้าหมายในอนาคตไปจนถึงเื่เรียนและงานที่จะทำต่อจากนี้มันเป็การพูดคุยที่ให้ความรู้สึกของคู่รักอย่างแท้จริง
หลังจากคุยกันอยู่นานจนเหล้าหมดไปหลายขวดกับแกล้มหมดไปหลายถาด เมโลดี้ก็หน้าแดงน้อยๆ ราวกับกำลังเมาเธอยิ้มหวานส่งมาทางยูเมะ ทำเอาเขาถึงกับใจสั่น จากนั้นเมโลดี้ก็เดินออกไปเดินตรงไปยังบ่อน้ำพุร้อน ก่อนจะถอดชุดออกมาอย่างช้าๆ แล้วลงไปในบ่อ
ยูเมะที่เห็นภาพทั้งหมดนี้ถึงกับหัวใจเต้นรัวเขาเห็นร่างเปลือยของเมโลดี้ทั้งหมด เห็นร่างเปลือยที่อาบแสงจันทร์จนเกิดเป็ภาพที่งดงามจับตา
ชั่วขณะนั้นยูเมะเกิดแรงกระตุ้นที่จะตามลงไปเพื่อเปิดฉากรักที่เร่าร้อนกับเมโลดี้ในบ่อน้ำพุร้อน
ทว่าอึดใจต่อมาเขาก็หยุดตัวเองไว้พลางเตือนตัวเองในใจว่าต้องไม่เหลิงจนเกินไปและบอกกับตัวเองว่าพวกเขาเพิ่งจะคบกันยังไม่ควรที่จะทำอะไรมากเกินไปนัก
นอกจากนั้นยูเมะก็บอกตัวเองแล้วว่าเมโลดี้เพิ่งจะยอมเสียสละเพื่อช่วยเขาปลดปล่อยไปแล้วครั้งหนึ่งในวันนี้เขาจึงไม่ควรที่จะโลภมาก
ภายใต้ความคิดนี้ยูเมะจึงหยุดตัวเองไว้ไม่ให้ตามไปเขาจึงดื่มเหล้าต่อไปด้วยจังหวะที่เร็วกว่าเดิมราวกับ้าใช้ฤทธิ์เหล้าดับความ้าของตัวเอง
การทำเช่นนี้ในโลกภายนอกมันคงเป็เหมือนการราดน้ำมันเข้ากองไฟแต่ในเกมดินแดนเทพเ้าแห่งการต่อสู้นั้น เหล้าไม่ได้ทำให้เมา ดังนั้นจึงไม่มีปัญหาหลังจากดื่มไปหลายขวด กินกับแกล้มและอาหารไปมากโดยไม่รู้สึกอิ่มยูเมะก็สงบใจได้ในที่สุด
แต่เขาก็ไม่รู้เลยว่าเมโลดี้ที่อยู่ในบ่อน้ำพุร้อนนั้นแอบยิ้มน้อยๆ ด้วยความเสียดายที่ยูเมะไม่ลงมาด้วยเพราะเธอตั้งใจเอาไว้แล้วว่าหากยูเมะรุกเธอสักหน่อย เธอก็จะยอมให้เขาทำในสิ่งที่้า
ซึ่งก็น่าเสียดายที่ยูเมะไม่ทราบเขาจึงพลาดไปโดยไม่รู้ตัว จนกระทั่งเมโลดี้กลับขึ้นมาจากบ่อน้ำพุร้อน กลับมาสวมชุดยูกาตะตัวน้อยที่เผยให้เห็นผิวกายที่เป็สีแดงระเรื่อเพราะบ่อน้ำพุร้อน
ทั้งหมดนี้เป็เพียง‘เอฟเฟกต์’ ของเกมเท่านั้นแต่มันก็ยังทำให้เกิดภาพที่งดงามจับตา
ทว่ายูเมะนั้นสงบใจได้แล้วเขาจึงไม่ถูกกระตุ้นจนเสียการควบคุมอีกอีก แต่เขาก็ไม่รู้เลยว่าเขาพลาดโอกาสไปอย่างน่าเสียดายจนกระทั่งพวกเขาตัดสินใจนอนพัก
ทั้งสองนอนฟูกแบบคู่รักที่เรียงติดกันแต่พวกเขาก็ไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่านั้น พวกเขาเพียงนอนหลับไปเฉยๆจนกระทั่งเช้าของวันใหม่มาถึง พวกเขาจึงบอกลากันด้วยรอยยิ้ม ซึ่งก่อนจะจากกันเมโลดี้ก็ขยับตัวเข้ามา โอบรอบคอของยูเมะแล้วจูบลงที่ริมฝีปากของเขาอย่างแ่เบา
“ถือว่าเป็ของรางวัลปลอบใจนะคะชูร่า”
คำพูดของเมโลดี้ทำให้ยูเมะประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงได้รางวัลปลอบใจแต่ถึงจะเป็แบบนั้นเขาก็ดีใจเล็กๆ ก่อนจะออกไปจากเกม ออกไปเตรียมมื้อเช้าให้กับทุกคนเหมือนวันก่อนๆ
แต่ก่อนที่จะออกไปจากห้องยูเมะก็เปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาตรวจสอบเพื่อดูภารกิจประจำวันใหม่ของวันนี้
ทว่าทันทีที่เปิดหน้าต่างภารกิจขึ้นมาดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นรายการภารกิจ 2 แถวซึ่งหนึ่งในนั้นคือภารกิจของเมื่อวานซึ่งมีข้อความกำกับต่อท้ายว่าสำเร็จ
ข้อความนี้ทำให้ยูเมะอึ้งไปเล็กน้อยก่อนจะยิ้มกว้างด้วยความยินดี
“หรือว่าที่ทำในเกมก็ถือเป็การเดทได้ด้วย”
คิดแล้วยูเมะก็ตื่นเต้นขึ้นมาเขาคิดถึงสิ่งที่เขาทำกับเมโลดี้ในเกมเมื่อวันก่อน ไม่ว่าจะเป็การเดินเล่น กินขนมและดื่มเหล้าก่อนจะปิดท้ายด้วยการพักในโรงแรม
ทั้งหมดนี้มองดูเหมือนการเดทของคู่รักจริงๆเพียงแต่พวกเขาไม่ได้จบท้ายด้วยกิจกรรมของคู่รักอย่างที่ควร
แต่ถึงจะเป็แบบนั้นภารกิจก็ยังสำเร็จซึ่งมันทำให้ยูเมะมีความสุขมากทีเดียว
“จริงสิ! ภารกิจของวันนี้ละ..นี่มันเอาจริงดิ!”
ยูเมะอึ้งไปเล็กน้อยขณะที่มองดูภารกิจประจำวันของวันนี้ซึ่งมีรายละเอียดที่มากกว่าทุกวันและมีหัวข้อหลักกำกับเอาไว้อย่างชัดเจน
‘ฝึกฝนร่างกายในโรงฝึก’
ถัดจากข้อความนี้คือรายการฝึกที่กำหนดไว้เป็จำนวนตัวเลขที่น่ากลัวไม่น้อยชนิดที่แค่มองดูก็บอกได้เลยว่ามันยากที่จะทำให้สำเร็จ
ยูเมะนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่เพราะความลังเลใจเนื่องจากดูจากรายการฝึกแล้ว เขาไม่คิดว่าร่างกายของเขาจะสามารถทนไหว
แต่สุดท้ายยูเมะก็ตัดสินใจทดสอบดูแต่ก่อนที่จะทดสอบ เขาก็ไม่ลืมกดรับรางวัลของภารกิจประจำวันที่ทำสำเร็จไปแล้วก่อน
อึดใจเดียวลูกแก้วสีแดงก็ไหลออกมาอีกครั้งทำให้ยูเมะตาโตด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะอุทานออกมาเบาๆด้วยความยินดีเมื่อเห็นข้อความแสงสีแดงที่ปรากฏขึ้น
“ความแข็งแรงของปอด 0.1 นี่มันอย่างกับว่า..ให้มาช่วยทำภารกิจของวันนี้เลย”
12K
