ความร้อนผ่าวจากแผ่นอกอวบอัดของ ดร.น้ำฟ้า ที่ทาบทับอยู่ทางด้านหลัง แผ่ซ่านผ่านเนื้อผ้าเชิ้ตไหมซาตินบางเบาเข้าสู่แผ่นหลังบอบบางของรมิตาโดยตรง ร่างกายของคุณหนูไฮโซสาวผู้สูงส่งยังคงสั่นสะท้านระริกราวกับลูกนกต้องลมฝน เรียวขาขาวภายใต้เดรสสูทสีกระโปรงสั้นสอบบิดเข้าหากันแน่น ทว่าไม่อาจต้านทานกระแสความชื้นแฉะบางเบาของหยาดน้ำหวานใสที่เริ่มหลั่งซึมออกมาเลอะเปรอะเปื้อนกางเกงชั้นในเนื้อดีจนชื้นเปียกชุ่มโชก ปลายนิ้วโป้งนุ่มของน้ำฟ้ายังคงคลึงบดอยู่บนริมฝีปากบางสีชมพูอ่อนที่เผยออ้าหอบหายใจกระเส่า บังคับให้ใบหน้าสวยสะคราญแหงนหงายรับลมหายใจร้อนผ่าวของผู้อยู่เหนือกว่า
"ร่างกายของคุณ... กำลังประท้วงคำพูดถือดีของตัวเองอยู่นะคะคุณริต้า..." น้ำฟ้ากระซิบเสียงหวานต่ำพริ้วไหวผ่านใบหูเล็กที่ขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยแรงตัณหาและโทสะ "ปฏิเสธฉันสิคะ... บอกฉันสิว่าความเปียกชื้นที่กำลังไหลเยิ้มอยู่กึ่งกลางกายของคุณตอนนี้มันเป็เื่โกหก..."
"ฮึ่ก... อ๊ะ..." รมิตาพยายามจะเปล่งเสียงประท้วง ทว่าวาจาสะกดจิตเบื้องต้น (Conversational Hypnosis) ร่วมกับน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของน้ำฟ้ากลับปิดกั้นเส้นประสาทส่วนสั่งการของเธออย่างเบ็ดเสร็จ เรียวลิ้นหวานชื้นของเธอด้านในปากขยับได้เพียงเสียงครางเครือแ่เบา ร่างกายบอบบางที่เคยสง่างามไร้ที่ติบัดนี้กลับอ่อนเปลี้ยเพลียแรงพิงซบแผ่นอกนุ่มอวบของน้ำฟ้าอย่างหมดสิ้นความแข็งขืน
น้ำฟ้าขยับมือนุ่มลงประคองเอวคอดกิ่วของรมิตาเบา ๆ ก่อนจะก้าวเท้านำทางพาร่างบอบบางที่ก้าวขาอย่างสะลึมสะลือไร้เรี่ยวแรงมายังเตียงบำบัดกำมะหยี่ขนาดั์สีเทาเข้มกลางห้อง น้ำฟ้าค่อย ๆ ประคองร่างของคุณหนูไฮโซสาวลงนอนราบบนฟูกหนานุ่มอย่างแ่เบา สภาพของรมิตาในตอนนี้แทบไม่หลงเหลือเค้าโครงของคุณนายไฮโซผู้เ็าคอตั้งบ่าตึงเมื่อครู่อีกต่อไป ดวงตากลมโตสั่นระริกเหม่อมองเพดานสลัวส้มพีชอย่างเมามายกลิ่นหอมลาเวนเดอร์และกลิ่นอายฟีโรโมนของนักบำบัดสาว

"นี่คือจุดเริ่มต้นของการหลอมละลายปราการหิมะของคุณค่ะ..." น้ำฟ้าพึมพำกระซิบพลางยกยิ้มพึงพอใจอย่างเยือกเย็น เธอเอื้อมมือไปหยิบเครื่องมือบำบัดชิ้นสำคัญขึ้นมา มันคือหน้ากากปิดตากำมะหยี่สีดำสนิทและหูฟังตัดเสียงรบกวนขนาดั์
"ดะ... ด็อกเตอร์... จะทำอะไร..." รมิตาละล่ำละลักถามเสียงสั่นพร่าด้วยความหวาดหวั่น ทว่าดวงจิตที่ตกอยู่ใต้ภวังค์สะกดจิตลึกกลับไม่สั่งการให้ร่างกายขยับหนี
"การบำบัดขั้นสูงของฉัน... จำเป็ต้องปิดกั้นประสาทััภายนอกของคุณ (Sensory Deprivation) เพื่อให้จิตใต้สำนึกจดจ่ออยู่กับััเสียวซ่านในเรือนร่างของตัวเองแต่เพียงผู้เดียวค่ะ... หลับตาลงและละทิ้งทุกความตระหนักรู้ภายนอกเสียนะคะ..."
สิ้นน้ำเสียงบงการอันนุ่มลึก น้ำฟ้าก็สวมหน้ากากกำมะหยี่สีดำสนิทครอบทับดวงตาคู่สวยของรมิตาทันที โลกของไฮโซสาวพลันมืดมิดสนิทลงในพริบตา จากนั้นหูฟังครอบหูบานใหญ่ก็ถูกสวมทับลงบนใบหูเล็กทั้งสองข้าง เสียงดนตรีคลื่นสมองต่ำ (Binaural Beats) สั่นระริกแ่เบาลอยผ่านแก้วหู โน้มนำสมองของรมิตาให้จมดิ่งสู่คลื่นสมองเทต้าอันสงบและลึกลับ ตัดขาดเธออกจากมิติตัวตนรอบข้างโดยสิ้นเชิง
ในความมืดมิดและเสียงสะกดจิตสั่นไหว รมิตารู้สึกว้าเหว่และตื่นตระหนก ทว่าเสียงนุ่มทุ้มของน้ำฟ้าที่ต่อตรงผ่านสายไมโครโฟนเข้าสู่หูฟังของเธอกลับดังแว่วเด่นชัดขึ้นมาราวกับเป็เสียงก้องอยู่ภายในสมองของเธอเอง
"คุณริต้าคะ... ตอนนี้เกราะกำบังภายนอกทั้งหมดของคุณจะถูกถอดถอนออกไป... ร่างกายนี้ไม่ใช่ของคุณนายผู้สูงส่งอีกต่อไป... มันเป็เพียงร่าง หญิงสาวคนนึงที่โหยหาััรุนแรงจากฉัน..."
รมิตาสะดุ้งสุดตัวเมื่อรู้สึกถึงนิ้วมือเรียวขาวของน้ำฟ้าััลงบนไหล่บาง มือนุ่มชโลมความอบอุ่นลากไล้ปลดกระดุมเสื้อเดรสสูทชาแนลสีขาวงาช้างของเธอออกทีละเม็ดอย่างประณีตเนิบช้า เสียงซิปสีกระโปรงสอบที่รูดต่ำลงดังแว่วผ่านเสียงดนตรีบำบัด รมิตารู้สึกถึงผิวกายส่วนบนและส่วนล่างที่ปะทะกับลมเย็นชื้นในห้องบำบัด ร่างกายของเธอถูกถอดเสื้อผ้าแบรนด์เนมหรูหราออกไปทีละชิ้นจนหมดสิ้น เหลือเพียงชั้นในสีเนื้อแบรนด์ดังที่แทบไม่ช่วยบดบังผิวกายขาวผ่องดุจหิมะที่บัดนี้ขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความร้อนรุ่ม
น้ำฟ้าจับจ้องภาพผิวกายขาวละเอียดดั่งสลักจากหิมะบริสุทธิ์ตรงหน้าด้วยความพึงพอใจรุนแรง เธอรีบปลดเปลื้องเสื้อเชิ้ตไหมซาตินและชุดของเธอออกจนหมดสิ้น เผยเรือนร่างอวบอิ่มสมส่วนสวยสะคราญสะท้านสายตา ทรวงอกสองเต้าเต่งตึงตูมเต่งใหญ่โตขาวผ่องมีปลายยอดปทุมถันสีชมพูชูชัน หน้าท้องเนียนราบรับบั้นเอวคอดกิ่ว และสะโพกผึ่งผายใหญ่โตที่มีร่องรักอูมสีหวานเปียกชุ่มหยาดน้ำกามใสเหนียวหนืดไหลเยิ้มชโลมกลีบเนื้อเปียกปอน
น้ำฟ้าขยับขึ้นเตียง คลานสี่เท้าคร่อมร่างบอบบางของรมิตาไว้ โน้มแผ่นอกอวบอัดั์และเรือนร่างเปลือยเปล่าแนบเนื้อเสียดสีไปกับผิวกายขาวนวลของรมิตา รมิตาที่มองไม่เห็นทำได้เพียงสะท้านสั่นระริกเมื่อรับรู้ถึงเนื้อหนังอวบอุ่นชุ่มเหงื่อรักบางเบาของน้ำฟ้าที่เบียดเสียดแนบเนื้อสะโพกและอกอวบจนแทบไม่มีช่องว่าง ลมหายใจสะหอบกระชั้นถี่รัว
"ด็อกเตอร์... ร้อน... ร่างกายของด็อกเตอร์ร้อนเหลือเกินค่ะ... อื๊อ..." รมิตาครางประท้วงเสียงกระเส่า แขนสองข้างล้าแรงต้านทานเกร็งอยู่ข้างเบาะกำมะหยี่
น้ำฟ้าเอื้อมหยิบขวดน้ำมันอโรมาสูตรบำบัดพิเศษที่จงใจออกแบบเพื่อขยายประสาทรับััสิบเท่า (Sensory Amplification) มือนุ่มบีบหยดราดน้ำมันอุ่นจัดลงบนเนินอก แผ่นท้อง และขาหนีบของรมิตา น้ำลื่นละมุนร้อนฉ่าเปียกเยิ้มไหลซึมผ่านหน้าท้องแบนราบและง่ามขา น้ำฟ้าถูฝ่ามือนุ่มชุ่มน้ำมันเข้าหากันจนเกิดความร้อนะเิ จากนั้นจึงเริ่มประโลมชโลมลูบไล้เฟ้นบดเบียดไปตามผิวกายขาวนวลของรมิตาทันที
"รู้สึกถึงน้ำมันนวดอุ่นร้อนที่โลมเลียผิวกายของคุณใช่ไหมคะริต้า..." เสียงกระซิบผ่านไมโครโฟนดังสะท้านหูฟังบงการความร่านร้อน "ทุกตารางนิ้วที่น้ำมันอุ่นลากผ่าน... เส้นประสาทรับััของคุณจะตื่นตัวขึ้นสิบเท่า... ยอดอกตูมเต่งของคุณจะแข็งชันเป็ไตแข็ง... และร่องรูรักแสนหยิ่งของคุณจะผลิตน้ำสวาทใสเฉอะแฉะออกมาล้นหลาม..."
มือนุ่มของน้ำฟ้าบีบขยำทรวงอกอวบหยุ่นสองเต้าของรมิตาอย่างแรงสลับนวดคลึง นิ้วเรียวคีบดึงและสะกิดบดขยี้ยอดอกสีชมพูระเรื่อผ่านน้ำมันลื่นลั่นสะท้าน รมิตาร้องกรีดครางค้านเสียงสั่นระรัวดุจเครื่องดนตรีที่ถูกดีด ร่างกายบอบบางสั่นสะท้านแอ่นโค้งขึ้นพ้นเตียง สะโพกบางสั่นกระตุกเกร็งตามแรงเสียวสะท้านริ้ว ๆ ที่แล่นพล่านจากหน้าอกลงสู่ร่องรักกึ่งกลางกายทันที ร่องสวาทของเธอเปียกแฉะน้ำหวานใสเอ่อล้นไหลชุ่มซึมผ่านกางเกงชั้นในเนื้อดีเปียกปอนเปื้อนขอบขา
"ฮ้า... สยิว... ด็อกเตอร์คะ... อย่าบดตรงยอดอกแรงแบบนั้น... ริ... ริเสียวจะขาดใจแล้ว..." รมิตาพึมพำร้องขออย่างสิ้นท่า ปราการน้ำแข็งที่เคยพยายามปกปิดสลายหายไปหลงเหลือเพียงตัณหาร้อนแรงที่ปะทุ
"ยอมสยบให้แก่ความรู้สึก้าทางเพศที่แท้จริงของคุณเถอะค่ะคุณหนูริต้า..." น้ำฟ้าชี้นำเสียงหวานกระเส่า พลางเลื่อนฝ่ามือชุ่มน้ำมันร้อนลูบไล้ผ่านแผ่นท้องแบนราบ ต่ำลงไปเกี่ยวรั้งขอบกางเกงชั้นในผ้าไหมตัวจิ๋วของรมิตาลงช้า ๆ รูดผ่านบั้นท้ายอวบและขาเรียวโยนทิ้งไป เผยเนินเนื้อกลีบเนื้ออูมอุ่นเกลี้ยงเกลาขาวผ่องสะท้อนแสงไฟสลัว ซึ่งบัดนี้ชุ่มเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำหวานใสหนืดเหนียวปะทุไหลชโลมร่องรักจนเปียกชุ่มเปียกปอนพราวตา
น้ำฟ้าใช้นิ้วเรียวขาวประคองจับเรียวขาขาวพาดแยกออกจากกัน กว้างออกจนกลีบเนื้ออูมอุ่นสีหวานที่เปียกเยิ้มเปิดเผยต่อสายตาอย่างหมดเปลือก น้ำฟ้าซบหน้าลงชิดง่ามขาขาว สูดดมกลิ่นคาวกามหวานหอมละมุนปนฟีโรโมนเฉกเช่นดอกไม้ราคะ รมิตาขยับเรียวขาพยายามบีบเข้าหากันด้วยเกียรติยศเฮือกสุดท้าย ทว่ามือนุ่มของน้ำฟ้ากลับยึดขานุ่มล็อกไว้แน่นพร้อมเอ่ยคำสั่งสะกดจิต
"แยกขาออกกว้าง ๆ ค่ะริต้า... ร่างกายนี้ยอมรับััสวาทของฉันแล้ว... จงนอนเฉย ๆ สยบยอมให้ลิ้นของฉันละลายปราการหิมะของคุณออกให้หมดสิ้น..."
"ฮะ... อ๊า... อย่าเลียตรงนั้น... มันน่าอาย... อ๊ะ!" รมิตาสะดุ้งเฮือก เกร็งสะโพกแอ่นลอยเมื่อเรียวลิ้นร้อนและเปียกชื้นของน้ำฟ้าก้มลงแตะบดเลียดูดดึงกลีบเนื้ออูมอุ่นนุ่มของเธอเข้าหากลางปากช่องคลอดทันที
เรียวลิ้นของน้ำฟ้าตวัดปาดเลียขึ้นลงตามแนวร่องรักกลืนกินน้ำรักใสเปียกแฉะที่พรั่งพรูไหลซึมออกมาอย่างตะกรุมตะกราม บดบี้ปลายลิ้นลงบนปุ่มกระสันเม็ดเสียวสีชมพูเข้มที่ตั้งชันสู้ลิ้นสะกด รมิตาบิดสะโพกส่ายร่อนไปมาบนเตียงกำมะหยี่นุ่มด้วยความสยิวซ่านทวีคูณสิบเท่าจนกรามขบเกร็งแน่น เสียงน้ำลายคาวรักเปียกชื้นดูดตวัดเลียดังเหนอะหนะก้องสะท้อนในโลกความมืดของเธอ
"อื๊อ... อ๊า... เสียวจัง... ตรงนั้น... ดูดตรงปุ่มเสียวแรง ๆ... ริไม่ไหวแล้ว... อ๊ายยย..." เสียงร้องประท้วงคุณหนูไฮโซพังทลายสิ้น หลงเหลือเพียงเสียงครางเสียวปนคำพูดสยบยอมวิงวอนขอร้องน้ำฟ้าอย่างศิโรราบ
"เก่งมากค่ะริต้า... ร้องครางออกมาดัง ๆ... ยอมจำนนต่อนิ้วมือของฉัน..." น้ำฟ้าเอ่ยเสียงแหบกระเส่า พลางใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางเรียวขาวเปียกชุ่มน้ำมันอโรมา ค่อย ๆ แทรกทะลวงกดผ่านช่องคลอดอุ่นตึงแน่นบีบรัด เสียบแทรกลึกเข้าไปในรูสวาทของรมิตาที่ตอดขมิบรับเรียวนิ้วร้อนเป็จังหวะรัวพัลวัน
"อ๊า! คับลึกเหลือเกิน... นิ้วของด็อกเตอร์เสียบแทงอยู่ข้างในตัวริ... เสียวสะท้านไปถึงหัวใจ..." รมิตาร้องครางลั่นบิดเอว สะโพกขาวแอ่นร่อนตอบรับจังหวะรูดรั้งเข้าออกกะชั้นชิดของปลายนิ้วเรียวที่เสียดสีช่องคลอดตึงเปรี๊ยะลื่นเยิ้ม น้ำฟ้ารูดชักนิ้วกระแทกกระทั้นรุนแรงลึกถึงจุดจี๊ดกระสันด้านใน สลับกับเรียวปากที่ครอบดูดเม็ดเสียวด้านนอกพร้อมเพรียงประสานรุกรานสวาท
"อ๊ะ ๆ ๆ... ริจะเสร็จ... ร่างกายของริจะพังทลายแล้ว... ด็อกเตอร์คะ... ช่วยริด้วย... อ๊ายยย..." รมิตากรีดร้องครางระรัว แขนบางจิกผ้าเตียงกำมะหยี่หนาแน่น สะโพกขาวร่อนกวาดกระตุกสวนนิ้วรวดเร็ว หยาดน้ำหวานพรั่งพรูไหลทะลักนองมือและสะโพก
"ปลดปล่อยมันออกมาเดี๋ยวนี้ริต้า! แตกกระจายสยบยอมความเสียวซ่านนี้ออกมาใส่ให้เต็มมือฉัน! จงเสร็จสมและจำนนต่อความ้าของร่างกายคุณ!" น้ำฟ้าดีดนิ้ว snapping fingers เสียงดังสนั่นพร้อมสั่งปิดภวังค์กระตุ้น
*แป๊ะ!*
สิ้นเสียงสั่งการสะกดจิต ร่างบอบบางของรมิตาเกร็งตึงขีดสุด ทรวงอกสองเต้าแอ่นชูปลายชัน ช่องคลอดตึงบีบขมิบรัดรึงปลายนิ้วของน้ำฟ้าอย่างถี่ยิบสั่นสะท้าน รมิตาสะท้านเฮือกปล่อยธารน้ำหวานสวาทใสสีหวานพุ่งฉีดล้นทะลักพ่นออกมาเลอะมือน้ำฟ้าจนชุ่มเปียกนองสะโพกขาว รมิตาบรรลุจุดสุดยอด ที่สุดแสนรุนแรงและป่าเถื่อนสะใจครั้งแรกในชีวิตของเธอ ร่างกายบอบบางสั่นสะอื้นกระตุกเกร็งนอนหอบสั่นอยู่บนเตียงในความมืด ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับรสัับำบัดรักษาอย่างหมดจดปราศจากปมกดดันฝังใจ
ห้องบำบัดเงียบสงัดลงเหลือเพียงเสียงลมหายใจกะชั้นช้าของคนทั้งสอง ดร.น้ำฟ้าค่อย ๆ ถอนปลายนิ้วเรียวชุ่มคาวรักล้นปรี่ออกจากรูสวาทช้ำที่ยังบีบขมิบเบา ๆ ปล่อยให้น้ำรักไหลเยิ้มเปื้อนหน้าขาขาวดั่งหิมะละลาย น้ำฟ้าโน้มกอดประโลมร่างบางชิดอก รูดดึงหน้ากากปิดตาและหูฟังออกช้า ๆ
รมิตาลืมตาชื่นชุ่มหยาดน้ำตาขึ้นมอง ดร.น้ำฟ้า แววตาถือดีปนน้ำแข็งของเธอพังทลายลงสิ้นเชิง หลงเหลือเพียงความสยบยอม รักใคร่เสพติดในััของน้ำฟ้าอย่างเด็ดขาด
"ด็อกเตอร์คะ... ริ... ริเป็ของคุณแล้ว..." รมิตากระซิบเสียงสั่นเครือซบหน้าหวานกับไหล่อวบของน้ำฟ้าอย่างศิโรราบ ยินดีเป็ทาสสวาทใต้การควบคุมบำบัดตลอดไป
น้ำฟ้ายกยิ้มลึกลับมุมปาก ลูบไล้เรือนผมสลวยของคนไข้สาว ชัยชนะในการบำบัดเดี่ยวของรมิตาสำเร็จลุล่วงอย่างงดงามตระการตา ปราการหิมะพังพินาศลง และขั้นตอนต่อไปคือการดึงสามีของเธอเข้ามาผสานพลังบำบัดรักสวมบทบาทครั้งยิ่งใหญ่ถัดไป!