กำเนิดใหม่ กับครอบครัว ที่แสน [จะ] ธรรมดา [มั้ง]

ภายในห้องเรียนที่ตอนนี้บรรยากาศอึมครึมเป็นอย่างมาก เพราะ "ไอ้ขี้แพ้" ตอนนี้กำลังเดินไปหน้าชั้นเรียนด้วยความมั่นใจ โดยมีสายตาของอาจารย์และนักเรียนทั้งห้อง มองตามด้วยความแปลกใจและตกตะลึงสุดขีด เพราะน็อกนั้น ไม่ว่าจะเป็นผลการเรียน การสอบย่อย กับสอบมิดเทอม ล้วนแล้วแต่ต้องมาสอบซ่อมในทุกๆรอบ ไม่เคยมีอะไรโดดเด่น จนกระทั่งข่าวล่าสุด ที่น็อกพาทีมฟุตบอลคว้าแชมป์ปีแรกได้สำเร็จ ทำให้ทุกคนต้องมอง "ไอ้ขี้แพ้" ใหม่ แต่ทั้งอย่างนั้นก็ไม่มีใครคาดคิดว่าเขาจะมีความมั่นใจในการแก้โจทย์ ของอาจารย์ประจำวิชาคณิตศาสตร์ และที่สำคัญโจทย์ในครั้งนี้ เปรียบเสมือนข้อสอบของมหาลัย ที่ยากมากในการแก้สมการ
น็อกที่ตอนนี้อยู่หน้ากระดาน พอจับชอร์กได้ ก็เริ่มเขียนการแก้สมการของโจทย์แต่ละข้ออย่างรวดเร็ว โดยไม่ต้องมีการคิดคำนวนใดใดทั้งนั้น ราวกับว่านี่เป็นเพียงแค่เรื่องปกติ เหมือนกับการเดินช๊อปปิ้ง น็อกที่แก้โจทย์บนกระดานข้อสุดท้ายเสร็จ ก็วางชอร์กลง แล้วหันไปมองอาจารย์รุ้งที่ทำตาโต และเพื่อนร่วมชั้นเรียนที่พยายามขยี้ตา ราวกับว่านี่เป็นเพียงแค่ความฝัน ก่อนที่อาจารย์รุ้งจะได้สติ จึงกระแอมแก้เขินก่อนจะพูดขึ้นว่า
"ดีมาก น็อก เธอสามารถไปพักผ่อนได้ตามอัธยาศัย" น็อกจึงไม่ลังเล เดินออกจากห้องโดยมีสายตาของคนทั้งห้องมองเขาราวกับเห็นผีตอนกลางวัน
อาจารย์ที่มองตามแผ่นหลังของน็อกจนหายลับไป พอได้สติจึงกระแอมขึ้นอีกครั้ง เพื่อเรียกสตินักเรียน ก่อนจะพูดต่อว่า "อันนี้ก็เป็นรูปแบบการแก้สมการที่ถูกต้องอีกวิธีนึง แต่เพราะมันเป็นการแก้สมการที่ซับซ้อนมาก จึงมีการสอนเฉพาะสาขา ในมหาลัยระดับประเทศเท่านั้น ซึ่งการใช้สูตรคำนวนนี้จำเป็นจะต้องเข้าใจในหลักทฤษฏีด้านการคำนวน ร้อยเปอร์เซ็น ถึงจะทำได้ เพราะฉะนั้นอาจารย์จะสอนการใช้สูตรคำนวนในระดับที่พวกเธอสามารถเข้าใจได้" อาจารย์รุ้งพูดไป
โดยที่เหล่านักเรียนที่ฟังอยู่นั้น แทบจะลุกขึ้นมาเพื่อตบหน้าตัวเองเพราะนึกว่าฝันไป ถ้าอาจารย์ยังพูดขนาดนี้ แสดงว่านักเรียนในห้องทุกคนนั้นมีความรู้น้อยนิดถ้าเทียบกับน็อก "ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เจ้านี่เหนือกว่าคนอื่นๆ" ทุกคนภายในห้องได้แต่คิดเงียบๆภายในใจ
ส่วนน็อกที่ตอนนี้เดินเล่นชมวิว ภายในโรงเรียนอย่างสบายอารมณ์ ก่อนจะรีบพุ่งตรงไปยังห้องน้ำในโรงเรียนทันที ก่อนจะปิดล็อคลงกลอนอย่างแน่นหนา และรีบตรวจสอบแต้มทั้งหมดทันที ก็พบว่าข้อมูลส่วนตัว ชื่อ นนท์ธวัช ทรัพย์ทวี ชื่อเล่น น็อก อายุ 17 อาชีพ นักเรียน ฉายา ม้ามืด สถานะ ปกติ พรสวรรค์ ตีสีหน้าระดับสูง ค่าสถานะ พลังกาย 8 + 1 ความเร็ว 10 + 1 สติปัญญา 30 + 2 โชค 3 เสน่ห์ -50 ทักษะ ฟุตบอลระดับกลาง 200/1,000 แฮกเกอร์ระดับต่ำ 1/100 ภาษาโลก [พิเศษ] 3/100 Point 700 แต้มสีดำ 3,000 แต้มสีขาว 800
"อืม!! จะว่าไปเรื่องทักษะ ภาษาโลก [พิเศษ] จะเกี่ยวกับที่เราพูดได้ 3 ภาษาหรือเปล่านะ" น็อกตอนนี้กำลังรวบรวมข้อมูลคร่าวๆ ในการใช้ Point ในการอัพทักษะที่มี หรือ แลกเป็นเงินไปลงทุนดีหว่า [700 Point เทียบเท่ากับ 70,000 บาท] ซึ่งถือว่าเป็นจำนวนที่น้อยมาก ซึ่งมันไม่พอกับการลงทุนใดใดเลย สุดท้ายน็อกจึงตัดสินใจเก็บเอาไว้ก่อน และเลือกไปที่ แต้มสีขาว ก่อนจะกดหมวด สุ่ม ทันที
"กริ๊ก กริ๊ก กริ๊ก"
น็อกได้ยินเสียงในหัวดังขึ้นอดบ่นเล็กๆน้อยๆไม่ได้ "เวร...ยังอุตส่ามีเสียงเอฟเฟคอีกนะ" ก่อนจะได้ยินเสียงแจ้งเตือนต่อมา "ท่านได้รับ พลาสเตอร์ปิดแผล 1 แผ่น" น็อกเห็นพลาสเตอร์ลอยอยู่ตรงหน้าก่อนจะคว้ามือไปหยิบ ได้แต่ขมวดคิ้ว ก่อนจะกด สุ่ม รัวๆจนแต้มสีขาวเหลือ 0
"ท่านได้รับ พลาสเตอร์ปิดแผล 1 แผ่น""ท่านได้รับ พลาสเตอร์ปิดแผล 1 แผ่น""ท่านได้รับ พลาสเตอร์ปิดแผล 1 แผ่น""ท่านได้รับ ลูกอมเพิ่มโชค 1 วัน 1 เม็ด""ท่านได้รับ พลาสเตอร์ปิดแผล 1 แผ่น""ท่านได้รับ พลาสเตอร์ปิดแผล 1 แผ่น""ท่านได้รับ ทักษะพิเศษ ปราณหยินหยาง"
น็อกที่เห็นสิ่งของต่างๆ ลอยอยู่ตรงหน้า ก็ทำความใจได้ในทันทีว่า พลาสเตอร์ปิดแผล นั้นน่าจะเป็นสิ่งของที่ไร้ประโยชน์ที่สุด แต่ก็ยังตรวจสอบดูคำอธิบาย ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นตกตะลึง "พลาสเตอร์ปิดแผล คุณสมบัติ รักษาแผล ห้ามเลือด ถูกฟัน แทง ยิง ได้เมื่อเอาพลาสเตอร์ไปปิดที่บาดแผล" เมื่อดูคำที่อธิบาย ก็อดไม่ได้ที่จะแขวะเล็กน้อย "แล้วเวลาไปช่วยคนที่ถูกยิง จะบอกเหตุผลเขาว่าอะไรล่ะ มายากลถอนลูกกระสุนปืนหรอ??" น็อกรีบสะบัดหัวไล่ความคิดไร้สาระทันที ก่อนจะดูข้อมูลอื่นๆ
"ลูกอมเพิ่มโชค 1 วัน คุณสมบัติ เพิ่มค่าโชคแบบสุ่ม มีฤทธิ์อยู่ได้ 1 วัน"
"ทักษะพิเศษ ปราณหยินหยาง คุณสมบัติ สามารถบ่มเพาะพลังปราณได้ เมื่อฝึกถึงขั้นหนึ่งแล้ว จะเพิ่มค่าสถานะถาวร และจะเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆ ตามแต่ระดับขั้น เป็นทักษะลับที่หายสาบสูญไปในยุคบรรพกาล จัดอยู่ในอันดับ 1 ในช่วงยุคบรรพกาล แต่เพราะเกิดการฆ่าฟันแย่งชิงกันจนผู้คนล้มตายไปเป็นจำนวนมาก ทำให้ทักษะหายสาบสูญไปในเวลาต่อมา" *หมายเหตุ* มีเพียงผู้คิดค้นทักษะนี้ขึ้นมาที่ฝึกสำเร็จ หากท่านต้องการฝึก ระบบขอแนะนำให้ท่านทานลูกอมเพิ่มค่าโชคก่อน และค่าโชคไม่ควรต่ำกว่า 100 การฝึกทักษะนี้ทำให้ร่างกายเจ็บปวดเป็นอย่างมาก และมีโอกาสไม่สำเร็จ"
"เอิ่ม...เจ็บปวดมากนี่มันแค่ไหนหว่า" น็อกได้แต่ทำหน้าเหยเก ถ้าเป็นความเจ็บปวดเล็กๆน้อยๆ เพื่อแลกกับเหตุผลบางอย่าง เขานั้นยอมรับได้ เฉกเช่นเมื่อเช้า ที่เขายอมให้โดนต่อยก่อนนั่นแหละ แต่คราวนี้ต่างกันออกไป เพราะถ้าเจ็บตัวแล้วไม่สำเร็จ ก็เสียผลประโยชน์อ่ะดิ ก่อนจะถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน เขามีเวลาราว 3 ชั่วโมง กว่าที่นักเรียนจะพักเที่ยงกัน และห้องน้ำที่เขาอยู่ในตอนนี้ไม่มีใครมาเข้าแน่นอน เพราะมันไกลออกมา จากตัวอาคารเรียนมาก "เอาว่ะ!! ไม่สำเร็จก็ถือว่าฟาดเคราะห์ก็แล้วกัน"
ก่อนจะหยิบลูกอมมาแล้วโยนใส่ปาก พร้อมๆกับเสียงระบบแจ้งเตือน "ท่านโชคดีระดับปานกลางเพิ่มจำนวนค่าโชค 146 แต้ม เป็นเวลา 1 วัน"
"ท่านต้องการเรียนทักษะ ปราณหยินหยางหรือไม่?"
น็อกพยายามสงบสติอารมณ์ก่อนจะเอ่ย "จัดมาโลด เจ้าระบบ ขอดูสิว่ามันจะแค่ไหนกัน" น็อกปลุกใจด้วยน้ำเสียงท้าทาย ก่อนที่เขาจะล้มลงไปนอนกองกับพื้นห้องน้ำทันที ความเจ็บปวดแสนสาหัสถาโถมเข้าทุกอณูขุมขน เส้นชีพจรทั่วร่างราวกับจะฉีกขาดได้ทุกเมื่อ ร่างกายเขาเกร็งตึงจนเส้นเลือดรอบตัวปูดโปนขึ้นมา
น็อกได้แต่ฝืนกลั้นความเจ็บปวดด้วยกัดริมฝีปาก เพื่อคอยเรียกสติตลอดเวลา เลือดในกายเขาสูบฉีดขึ้นเรื่อยๆ จนทะลักออกตามร่างกายทั้ง 7 ทวาร ในตอนนี้เวลาผ่านมาราวๆ 1 ชั่วโมงกว่าแล้ว ความเจ็บปวดก็ไม่มีทีท่า ว่าจะเบาบางลงเลยแม้แต่น้อย แต่ทั้งอย่างนั้นกลับไม่มีการส่งเสียงร้องออกมาเลยสักแอะ สติของน็อกในตอนนี้มาถึงขีดสุดแล้ว และในขณะที่สติของเขากำลังจะดับวูบไปนั้น ก็ได้ยินเสียงราวกับสวรรค์ลงมาโปรด
"ยินดีด้วย ปราณหยินหยาง ได้ทำการหลอมรวมกับร่างกายท่านเรียบร้อยแล้ว" พร้อมๆกับความเจ็บปวดมากมาย ที่หายไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน พร้อมกับออร่าบางเบา ที่ปกคลุมไปทั่วร่างกายราวกับช่วยในการเยียวยารักษาความบอบช้ำ
"แฮ่ก แฮ่ก!!" น็อกที่ตอนนี้เหนื่อยหอบจากการรับความเจ็บปวดมา ถึงแม้ความเจ็บปวดจะจางหายไปแล้วก็ตาม แต่ร่างกายของเขากลับอ่อนล้าถึงขีดสุด น็อกพยายามที่จะตะเกียกตะกายไปยังอ่างล้างหน้า เพื่อล้างคราบเลือดที่ไหลออกมาตามส่วนต่างๆ ก่อนจะนั่งทรุดลงกับพื้นพิงผนังห้องน้ำ เพื่อเรียกเรี่ยวแรงให้กลับมาดังเดิม ก่อนจะเรียกข้อมูลขึ้นมาดูคำอธิบายอีกครั้ง
"ท่านสามารถผ่านขั้นตอนการสร้างแก่นลมปราณได้อย่างไม่ติดขัด และหลอมรวมกับ ปราณหยินหยาง ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ตัวของท่านในตอนนี้ได้ก้าวเข้าสู่ ระดับ ดินแดนมนุษย์ ขั้นที่ 9 ท่านสามารถฝึกฝนลมปราณเองได้ โดยการเพ่งจิตไปที่วิญญาณของท่าน แล้วรวบรวมพลังฟ้าดินเพื่อบ่มเพาะพลัง ในการทะลวงด่านต่อไป หรือ ใช้โอสถทิพย์ต่างๆ ในการช่วยบ่มเพาะพลังได้ ท่านสามารถตรวจสอบดูคำอธิบายของแต่ละระดับ และทักษะที่ท่านมีอยู่ได้" น็อกไม่รอช้ารีบเปิดดูคำอธิบายทันที
ระดับลมปราณแบ่งออกเป็น 9 ระดับ 9 ขั้นสร้างแก่นลมปราณหลอมรวมลมปราณดินแดนมนุษย์ดินแดนเหนือมนุษย์ดินแดนปราชญ์ดินแดนวีรชนดินแดนราชันย์ดินแดนจักรพรรดิขอบเขตพระเจ้า
ทักษะปราณหยินหยาง มี 13 ขั้นขั้นที่ 1 ช่วยในการบ่มเพาะพลังได้เร็วขึ้นถึง 3 เท่า และสามารถใช้เพียงพลังสายหยิน [น้ำแข็ง] เท่านั้น จนกว่าท่านจะผ่านขั้นที่ 5 อย่างสมบูรณ์เท่านั้น เนื่องจากร่างกายของท่านมีทักษะที่สูง ในขณะที่พลังปราณของท่านนั้นมีเพียงน้อยนิด ระบบจึงไม่แนะนำให้ท่านใช้พลังออกมาพร่ำเพรื่อขั้นที่ 2 ????? [ค่าสถานะต่ำเกินไปไม่สามารถดูข้อมูลได้]ขั้นที่ 3 ????? [ค่าสถานะต่ำเกินไปไม่สามารถดูข้อมูลได้]
"สงสัยต้องเรียนรู้เกี่ยวกับโลกใบนี้ใหม่ซะแล้วสิ" น็อกแต่บ่นน็อยๆออกมา เพราะการที่มีพลังแบบนี้
ปรากฏออกมา นั่นน่าจะหมายความว่า โลกใบนี้คงจะไม่ธรรมดาสำหรับเขาอีกต่อไปแล้ว แต่ไม่ว่ามันจะโหดร้ายแค่ไหนก็ตาม แต่เป้าหมายของเขาก็ไม่มีทางสั่นคลอนเปลี่ยนแปลงอย่างแน่นอนนั่นก็คือ "การปกป้องครอบครัวเพียงหนึ่งเดียวของเขาเท่านั้น"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

No.4 ตั้งเป้าหมาย

นิยายแนะนำ

กำเนิดใหม่ กับครอบครัว ที่แสน [จะ] ธรรมดา [มั้ง]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

No.4 ตั้งเป้าหมาย

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้