ตอน ปมแค้น
เช้าวันต่อมามุกดาย่องตามมารดามาที่บ้านของนายสมิงด้วย โดยที่ป้ามาลีไม่ได้ทันสังเกตว่าลูกสาวแอบตามมา นายสมิงนั่งทำงานอยู่ในห้องทำงานป้ามาลีจึงหอบเสื้อผ้าที่หล่อนปักชุนเมื่อคืนเข้าไปพบ ขณะที่นอกห้องนั้นมุกดาก็แอบฟังการสนทนาของทั้งสองคนอยู่ด้านนอก
“ป้าเอาเสื้อผ้าเก่าๆ ที่นายสมิงสั่งไว้เมื่อวันก่อนมาให้จ้ะ”
เ้าของห้องเงยหน้ามองหล่อนแวบหนึ่งแล้วก้มหน้าลงเซ็นเอกสารบนโต๊ะ บนโต๊ะทำงานเต็มไปด้วยเอกสารวางกันระเกะระกะ เนื่องจากชายหนุ่มไม่ได้เคลียร์งานนานนับเดือน
“เอาวางไว้ตรงนั้นแหละ ป้ามีงานอะไรก็ไปทำเถอะ”
“เอ่อ นายสมิงคะ ป้าขอเอาเสื้อผ้าพวกนี้ไปให้ที่เรือนแพได้ไหมคะ เผื่อว่าเธอใส่ผ้าถุงพวกนี้ไม่เป็ป้าจะสอนด้วยไงคะ”
“ไม่ได้!”
เสียงเข้มงวดเกือบเป็ตวาดทำให้คนฟังสะดุ้งโหยง นายสมิงมองหน้าตื่นกลัวของป้ามาลีด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อยที่เขาส่งเสียงดังดุหล่อน
“ฉันบอกว่าเอาวางไว้ตรงนั้นไง”
สมิง อัลเบร์โต เทพสิงหา กาเซดา วางปากกาด้ามทองลงบนกระดาษ ยกแขนกอดอก
“นายสมิงคะป้าขอถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ ผู้หญิงที่อยู่ที่เรือนแพ เอ่อ… เธอเป็คนของตระกูลอมรพันธ์หัสดินทร์ใช่ไหมคะ”
ป้ามาลีถามออกไปด้วยท่าทีกล้าๆ กลัวๆ ความเป็จริงหล่อนก็พอจะคาดเดาเื่ราวได้ประมาณหนึ่ง ทว่าอยากจะฟังจากปากของผู้เป็นายให้แน่ใจเท่านั้น หล่อนเห็นนายสมิง อัลเบร์โต เทพสิงหา กาเซดา มาั้แ่ยังเด็กมีหรือจะไม่รู้นิสัยใจคอกัน ยามปรกติเ้านายหนุ่มของหล่อนเป็คนโอบอ้อมอารีมีน้ำใจกล้าหาญ แต่อย่าให้โกรธขึ้นมาเชียวใครๆ ก็เข้าหน้าไม่ติด ถึงขนาดว่าเคยมีคนงานพูดกันลับหลังว่าหากให้อยู่กับนายสมิงตอนเขาโกรธล่ะก็ ยอมไปอยู่กับเสือดุๆ สองต่อสองเสียยังดีกว่า
“ใช่”
ชายหนุ่มตอบกลับเสียงห้วน
“โถนายสมิงของอีมาลี อย่าก่อเวรสร้างกรรมเลยนะคะถือซะว่าป้าขอร้อง เื่มันก็เกิดขึ้นมานานกาเลแล้ว ดวงิญญาของคุณปานทิพย์เธอจะไม่เป็สุขเอานะคะ”
ปัง!
ชายหนุ่มยกกำปั้นทุกโต๊ะดังปัง เล่นเอาทั้งป้ามาลีรวมไปถึงมุกดาที่แอบฟังอยู่สะดุ้งไปตามๆ กัน
“ิญญาของแม่ฉันจะไม่สงบสุขก็เพราะฉันยังไม่ได้แก้แค้นให้ท่านต่างหาก” นายสมิงลุกขึ้นยืนชักสีหน้าอย่างไม่พอใจ
“ฉันไม่มีวันลืมว่าคนในตระกูลเฮงซวยนั้นมันทำให้แม่ของฉันต้องฆ่าตัวตาย ฉันจะทำให้พวกมันทั้งหมดตายทั้งเป็เหมือนกัน”
ชายหนุ่มใบหน้าร้อนผ่าวด้วยไฟโทสะแผดเผา
“นายสมิงคะ ป้ามีเื่บางอย่างอยากจะบอก”
ชายหนุ่มยกมือขึ้นโบกไปมาเป็เชิงไล่
“ป้าออกไปจากห้องของฉันซะ แล้วห้ามพูดถึงเื่นี้อีกเด็ดขาด จำเอาไว้ด้วยนะว่าใครก็ตามที่เข้าข้างศัตรูของฉัน ฉันจะถือว่าพวกมันก็เป็ศัตรูเช่นกัน”
คำพูดของผู้เป็นายทำให้ป้ามาลีรู้สึกเหมือนมีก้อนแข็งๆ วิ่งขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ จะเอ่ยพูดอะไรออกไปตอนนี้ก็ไม่ได้เพราะเ้านายหนุ่มถูกโทสะร้ายครอบงำอยู่ จะเก็บเอาความลับบางอย่างไว้ซะเองก็รู้สึกอึดอัดเต็มทน
“ป้าเข้าใจแล้วค่ะ”
ป้ามาลีก้มหน้าเดินคอตกออกไปจากห้องทำงานเงียบๆ เหลือเพียงนายสมิงที่ยังคงอยู่กับอารมณ์กรุ่นโกรธ เขาหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบเพื่อหวังความดับอารมณ์โกรธเกรี้ยวของตนเอง
“เป็แบบนี้เอง นี่สินะสาเหตุที่นายสมิงจับอีผู้หญิงคนนั้นมาด้วย อย่างงั้นหากกูจะไปตบสั่งสอนมันสักหน่อยก็คงไม่ผิดอะไรสินะ”
มุกดาที่แอบฟังอยู่พอจะจับใจความที่นายสมิงและป้ามาลีสนทนากันได้แสยะยิ้ม หล่อนมองไปยังเรือนแพแล้วรีบเดินตรงไปทันที
4K
